Living Behind the Age: Migration, City and Digital Inequality

Öz

Cities often appear as places where inequality is produced. Therefore, the history of inequality is accepted as the date of the emergence of cities. Especially with the migration from rural to urban, cities are places of inequalities have been taken. With the intense migration, inequality has become more visible in cities and has paved the way for new types of inequality. In the 21st century, which is characterized as the age of science, digital inequality has taken its place as a situation encountered in the city and social, cultural, and economic inequality. This situation has led to a new class next to the existing classes in the city. Although most urban researchers emphasize that inequality in the city has ended, this study highlights that the new type of inequality will continue for many years. The study reveals the social, cultural, and economic reasons for inequality in the city and discusses the reflection of these reasons on digital inequality. The issue of how social and financial capital is reflected in digital capital in the city is discussed in the context of migration, city, and space. In recent years, digital inequality has been analyzed based on the information technologies (ICT) data collected by TUIK.

Anahtar Kelimeler

• Migration
• city
• space
• inequality
• digital inequality

Çağın Gerisinde Yaşayanlar: Göç, Kent ve Dijital Eşitsizlik

Öz

Kentler, çoğu zaman eşitsizliğin bir mekânı olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu yüzden eşitsizliğin tarihi, kentlerin ortaya çıktığı tarih olarak kabul edilmektedir. Özellikle kırdan kente göç ile birlikte kentlerin eşitsizliklerin birer mekânı olduğu düşüncesi pekişmiştir. Özellikle yoğun göçlerle birlikte eşitsizlik, kentlerde daha görünür bir hal almış ve yeni eşitsizlik türlerinin oluşmasına ortam hazırlamıştır. Bilim çağı olarak nitelendirilen 21. yüzyılda sosyal, kültürel, ekonomik eşitsizliğin yanında dijital eşitsizlik de kentte karşılaşılan bir durum olarak yerini almıştır. Bu durum ise kent içinde var olan sınıfların yanından yeni bir sınıfın oluşmasına sebep olmuştur. Çoğu kent araştırmacısı kent içinde eşitsizliğin son bulduğu üzerinde dursa da hazırlanan bu çalışma yeni tür eşitsizlik şeklinin uzun yıllar devam edeceği üzerinde durmaktadır. Çalışma, kent içinde ortaya çıkan eşitsizlik türlerinin sosyal, kültürel ve ekonomik sebeplerini ortaya koymakta ve bu sebeplerini dijital eşitsizliğe yansımasını tartışmaktadır. Sosyal, ekonomik sermayenin kentte dijital sermayeye nasıl yansıdığı konusu göç, kent ve mekân bağlamında ele alınmıştır. Özellikle son yıllarda TÜİK tarafından toplanan bilişim teknolojiler (BİT) verilerinden yol çıkarak dijital eşitsizliğin durumu analiz edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Göç
• Kent
• Mekan
• Eşitsizlik
• Dijital Eşitsizlik
• Göç, Kent, Mekan, Eşitsizlik, Dijital Eşitsizlik

Kaynakça

1. Alver, K. (2019). Kent imgesi. K. Alver (Ed.), Kent sosyolojisi içinde, Konya: Çizgi Yayınları.
2. Bauman, Z. (1999), Küreselleşme: Toplumsal sonuçları, A. Yılmaz (Çev.), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
3. Chambers, I. (2006). Göç, kültür, kimlik. İ. Türkmen ve M. Beşikçi (Çev.), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
4. Çapar, F. ve Vural, Ö. F. (2013). E-devletleşme önündeki engel: Dijital eşitsizlik. International Journal of Human Sciences, 10(1), 1674-1692.
5. Demiral, S. (2018), Sosyal tabakalar ve kentsel katmanlar: İstanbul’da mekansal ayrışma biçimleri. L. Sunar (Ed.), Türkiye’de Toplumsal Tabakalaşma ve Eşitsizlik içinde, Ankara: Nobel Yayınları.
6. Dijk, J. V. ve Hacker, K. (2003). The digital divide as a complex and dynamic phenomenon. The Information Society, 19 (4), 315-326.
7. Erder, N. (1982), Kentsel bütünleşme-sonuç ve öneriler. T. Erder (Ed.), Kentsel Bütünleşme içinde, Ankara: Türkiye Gelişme Araştırmaları Vakfı Yayınları.
8. Erten, P. (2019). Dijital Bölünme. Uluslararası Eğitim Bilim ve Teknoloji Dergisi, 5(1), 15-23.

9. Baran, G. A. ve Erdem, M. T.(2017). Bilgi toplumundan dijital bölünme: Bilişim ve iletişim teknolojileri kullanım yetenekleri üzerine bir tartışma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(15), Özel Sayı, 1505-1518.
10. Göymen, K. (1982). Kentle bütünleşme sürecinde yönetsel boyutu. T. Erder (Ed.), Kentsel Bütünleşme içinde, Ankara: Türkiye Gelişme Araştırmaları Vakfı Yayınları.
11. Kartal, K. (1978). Kentleşme ve insan, Ankara: Türkiye ve Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları.
12. Keleş, R. (2014). 100 soruda Türkiye’de kentleşme, konut ve gecekondu. İstanbul: Cem Yayınevi.
13. Keleş, R. (2015). Kentleşme politikası. Ankara: İmge Kitabevi.
14. Kıray, M. (1982). Toplumsal değişme ve kentleşme: Kentle bütünleşme sorunu, T. Erder (Ed.) Kentsel Bütünleşme içinde, Ankara: Türkiye Gelişme Araştırmaları Vakfı Yayınları.
15. Knox, P. ve Pinch, S. (2006). Urban social geography an introduction. Essex: Pearson Education Limited.
16. Komisyon, (2019), Göç ve beyin göçü, Dünya Bankası ECA Ekonomik Güncelleme Raporu, World Bank Group.
17. Kongar, E. (1982). Kentleşen gecekondular ya da gecekondulaşan kentler sorunu. T. Erder (Ed.), Kentsel Bütünleşme içinde, Ankara: Türkiye Gelişme Araştırmaları Vakfı Yayınları.
18. Mumford, L. (2013). Tarih boyunca kent: kökenleri, geçirdiği değişimler ve geleceği. G. Koca ve T. Tosun (Çev.), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
19. Park E. R. ve Burgess, E. W. (2015). Şehir: Kent ortamındaki insan davranışlarının araştırılması üzerine öneriler. P. K. Kayalıgil (Çev.), Ankara: Heretik Yayınları.
20. Selwyn, N. (2004). Reconsidering political and popular understandings of the digital divide, New Media & Society, 6(3), 341-362.
21. Sucu, S. A ve Gündüz, A. (2019). Kitlelerin yeni göç mekânları olarak sosyal medya ve sanal göç ilişkisi, International Journal of Cultural and Social Studies (IntJCSS), December, 5(2), ss: 466-490.
22. Sunar, L. (2018a). Giriş: Türkiye’de tabakalaşma ve eşitsizliği tartışmak. L. Sunar (Ed.), Türkiye’de Toplumsal Tabakalaşma ve Eşitsizlik içinde, Ankara: Nobel Yayınları.
23. Sunar, L. (2018b). Sosyal tabakalaşma: Kavramlar, kuramlar ve temel meseleler. Ankara: Nobel Yayınları.
24. Taş, L. (2019). Kentsel eşitsizlikler: Normallik ve adaletsizlik arasında kentsel eşitsizlikler. K. Alver (Ed.), Kent Sosyolojisi içinde, Konya: Çizgi Yayınları.
25. Tekeli, İ. (2014). Kent, kentli hakları, kentleşme ve kentsel dönüşüm, İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
26. Tekeli, İ. (1977). Bağımlı kentleşme: Kırda ve kentte dönüşüm süreci, Ankara: Mimarlar Odası Yayınları-18.
27. Terence, G. M. (1971). The urbanization process in the Third World: Explorations in search of a theory.London: Bell Publishing.
28. Tuna, K. (2013). Toplum açıklama girişimi olarak şehir teorileri. İstanbul: İz Yayıncılık.
29. TÜİK. (2019). Hane halkı bilişim teknolojileri (BT) kullanım araştırması. (Erişim Tarihi: 10.02.2021) http://www.tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1028.
30. Tümtaş, M. S. (2012). Kent, mekân ve ayrışma: Kentsel mekânda ayrışma dinamikleri. Ankara: Detay Yayıncılık.
31. Uçkan, Ö. (2008). Dijital bölünme ve bilgi uçurumu. Ulusal E-Devlet Konferansı, 4-5 Kasım Ankara: İstanbul Bilgi Üniversitesi Türkiye İhracatçılar Meclisi Türkiye Bilişim Vakfı.
32. Yıldırım, T. (2009). Sağlık Çalışanları ve Uluslararası Göç: Göç Nedenleri Üzerine Bir İnceleme, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, 62(3), ss: 87-94.