Yarış ve Spor Atlarında Sindirim Sistemi Helmintlerinin Yaygınlığı

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

Yarış ve Spor Atlarında Sindirim Sistemi Helmintlerinin Yaygınlığı

Öz

Bu çalışma; Mart 2009 - Şubat 2010 tarihleri arasında Adana ve Mersin yöresinde yarış ve spor amaçlı yetiştirilen safkan atlarda sindirim sistemi helmintlerinin yayılışını tespit etmek için yapılmıştır. Bu amaçla, 21 tanesi mera alanına sahip 22 safkan at çiftliğindeki 419 attan toplanan dışkılar sedimentasyon ve flotasyon yöntemiyle incelenmiştir. Ayrıca kaşıntı şikâyeti olan atlarda selofan bant yöntemiyle Oxyuris equi araştırılmıştır. Sedimentasyon ve flotasyon yöntemiyle yapılan muayeneler sonucunda mera kaynaklı helmint enfeksiyonlarının yaygın olduğu (%76.1) görülmüştür. Atlarda sırasıyla Strongylidae (%74.9), Parascaris equorum (%8.6) ve Anoplocephalidae (%2.1) enfeksiyonlarına rastlanmıştır. Kaşıntı şikâyeti olan atların 2 tanesinde O. equi yumurtaları tespit edilmiştir. Muayene edilen 419 at dışkısının 280’i (%66.8) tek parazit türüyle, 38’i (%9.1) iki parazit türüyle, 1 tanesi ise (%0.2) üç parazit türüyle enfekte bulunmuştur. Strongylidae yumurtası saptanan 22 çiftliğin tamamında atların dışkılarından larva kültürleri yapılmıştır. Ancak bunlardan 15 farklı çiftlikteki toplam 314 atta üçüncü dönem larvalar elde edilmiştir. Onbeş odağın 12’sinde sadece Cyathostominae larvaları; 2 odakta Cyathostominae ve Strongylus vulgaris,1 1 odakta ise Cyathostominae, S. vulgaris, S. equinus ve S. edentatus larvalarına rastlanmıştır. Sonuç olarak bu çalışmanın yapıldığı Adana ve Mersin yöresinde yarış ve sportif amaçlı yetiştirilen atlarda mera kaynaklı helmint enfeksiyonlarının oldukça yaygın olduğu görülmüştür

Anahtar Kelimeler

• Yarış atı, Sindirim sistemi, Helmint, Adana, Mersin

Kaynakça

1. Altaş MG, Gökçen A, Sevgili M, Özkutlu Z (2005). Şanlıurfa Yöresindeki Safkan Arap Atlarında Helmintolojik Araştırmalar. XIV. Ulusal Parazitoloji Kongresi. İzmir, Türkiye, 18-25 Eylül, PB-63, 214.
2. Aydenizöz M (2003). Kırıkkale'de Atlarda Helmintlerin Yayılışı. 13. Ulusal Parazitoloji Kongresi. Konya, Türkiye, 8-12 Eylül, P-086, 292.
3. Bakırcı S, Çırak VY, Güleğen E, Karabacak A (2004). Gemlik Askeri Hara Atlarında Dışkı Muayenesi ile Saptanan Parazitler. Turkiye Parazitol Derg, 28,35-37.
4. Barbosa OF, Rocha UF, Silva GS at al (2001). A Survey on Cyathostominae Nematodes (Strongylidea, Stronglidae) in Pasture Bred Horses From São Paulo State, Brazil. Semina: Ciencias Agrarias Londrina, 22, 21-26.
5. Bucknell DG, Gasser RB, Beveridge I (1995). The Prevalence and Epidemiology of Gastrointestinal Parasites of Horses in Victoria, Australia. Int J Parasitol, 25, 711-724.
6. Burgu A, Öge S, Doğanay A, Pişkin Ç, Öge H (1995). Atlarda Bulunan Helmint Türleri. AÜ Vet Fak Derg, 42, 193-205.
7. Collobert-Laugier C, Hoste H, Sevin C, Dorchies P (2002). Prevalence, Abundance and Site Distribution of Equine Small Strongyles in Normandy, France. Vet Parasitol, 110, 77-83.
8. Craig T, Diamond P, Ferwerda N, Thompson J (2007). Evidence of Ivermectin Resistance by Parascaris equorum on a Texas Horse Farm. J Equine Vet Sci, 27, 67-71.

9. Çırak VY (2003). Atlarda Strongylidae Enfeksiyonları. Bornova Vet Kont Araşt Enst Derg, 28, 47-53.
10. Çırak VY, Güleğen E, Bauer C (2005). The Prevalence of Strongyle Infections and Persistent Efficacy of pyrantel Embonate, Ivermectin and Moxidectin in Turkish Horses. Turk J Vet Anim Sci, 29, 175-181.
11. Çırak VY, Güleğen E, Girişgin Oya, Bakırcı S, Kütükoğlu F (2004). İki Atta Anoplocephala magna (Abildgaard, 1789) Olgusu. Türkiye Parazitol Derg, 28, 94-95.
12. Çırak VY, Kar S, Girişgin O, (2010). İvermektin ve Pirantele Karşı At Strongylidae'lerinde Antelmentik Direnç Araştırılması ve Parascaris equorum'da Makrosiklik Lakton Direnci. Türkiye Parasitol Derg, 34: 35-39.
13. Demir S, Tınar R, Aydın L, Çırak VY, Ergül R (1995). Bursa Yöresi Tektırnaklılarında Dışkı Muayenesi İle Saptanan Helmint Türleri ve Yayılışı. Türkiye Parazitol Derg, 19, 124-131.
14. Dunsmore JD, Jue SLP (1985). Prevalence and Epidemiology of the Major Gastrointestinal Parasites of Horses in Perth, Western Australia. Equine Vet J, 17, 208-213.
15. Eslami A, Bokai S, Tabatabai V (2005). Equine Parasites in İran. J Equine Vet Sci, 25,143-144.
16. Gül A, Değer S, Ayaz E (2003). Türkiye'nin Farklı İllerinde Dışkı Muayenesine Göre Tektırnaklılarda Bulunan Helmint Türleri ve Yayılışı. Turk J Vet Anim Sci, 27, 195-199.
17. Güleğen E, Çırak VY, Girişgin Oya, Girişgin O (2004). Güney Marmara Bölgesindeki Safkan Atlarda Şerit (Anoplocephalidae) Enfeksiyonu. II. Ulusal Atçılık Sempozyumu (Uluslar Arası Katılımlı) Özet Kitabı. Nevşehir, Türkiye, 3-6 Haziran, 86.
18. Kaplan RM (2002). Anthelmintic resistance in nematodes of horses. Vet Res, 33, 491-507.
19. Karaca M, Ayaz E, Tütüncü M, Gül A, Akkan HA (2005). Van Yöresi Atlarında Helmint Enfeksiyonlarının Yayılışı ve Bazı Kan Parametreleri. YYÜ Vet Fak Derg, 16, 71-74.
20. Lind EO, Kuzmina T, Uggla A, Waller PJ, Höglund J (2007). A Field Study on the Effect of Some Anthelmintics on Cyathostomins of Horses in Sweden. Vet Res Commun, 31, 53–65.
21. Lindgren K, Ljungvall Ö, Nilsson O, Ljungström BL, Lindahl C ve ark (2008). Parascaris equorum in foals and in their environment on a Swedish stud farm, with notes on treatment failure of ivermectin. Vet Parasitol, 161, 138-141.
22. Lyons ET, Tolliver SC (2004). Prevalence of Parasite Eggs (Strongyloides westeri, Parascaris equorum, and Strongyles) and Oocysts (Emeria leuckarti) in the Feces of Thoroughbred Foals on 14 Farms in Central Kentucky in 2003. Parasitol Res, 92, 400-404.
23. Lyons ET, Tolliver SC, Collins SS (2009). Probable reason why small strongyle EPG counts are returning “early” after ivermectin treatment of horses on a farm in Central Kentucky. Parasitol Res, 104, 569-574.
24. MAFF (1986). Manual of Veterinary Parasitological Laboratory Techniques. Reference Book 418. 3th. Ed. London.
25. Matthews JB (2008). An update on cyathostomins: Anthelmintic resistance and worm control. Equine Vet Educ, 20, 552-560.
26. Molento MB, Antunes J, Bentes RN, Coles GC (2008). Anthelmintic resistant nematodes in Brazilian horses. Vet Rec, 162, 384-385.
27. Öge H (2002). Atlarda Görülen Başlıca Helmint Enfeksiyonları. FÜ Sağlık Bil Derg, 16, 125-131.
28. Pereira Jr, Vianna SSS (2006). Gastrointestinal Parasitic Worms in Equines in the Parai´ba Valley, State of Sa˜o Paulo, Brazil. Vet Parasitol, 140,289–295.
29. Pişkin FÇ, Bıyıkoğlu G, Babür C, Kanat MA, Özcengiz E (1999). Serum Üretiminde Kullanılan Atlarda Dışkı Bakılarına Göre Helmint Enfeksiyonları. Türkiye Parazitol Derg, 23, 436-439.
30. Schumacher J, Taintor J (2010). A review of the use of moxidectin in horses. Equine Vet Educ, 20, 546-551.
31. Sotiraki ST, Badouvas AG, Himonas CA (1997). A Survey on the Prevalence of Internal Parasites of Equines in Macedonia and Thessalia-Greece. J Equine Vet Sci, 17, 550-552.
32. Umur Ş, Açıcı M (2009). A survey on helminth infections of equines in the Central Black Sea region, Turkey. Turk J Vet Anim Sci, .33, 373-378.
33. Uslu U, Guçlu F (2007). Prevalence of Endoparasites in Horses and Donkeys in Turkey. Bull Vet Inst Pulawy, 51, 237-240.
34. Veronesi F, Moretta I, Moretti A, Fioretti DP, Genchi C (2009). Field effectiveness of pyrantel and failure of Parascaris equorum egg count reduction following ivermectin treatment in Italian horse farms. Vet Parasitol, 16, 138-141.
35. von Samson-Himmelstjerna G (2006). Helminthosen der Equiden. Schnieder T. Ed. Veterinärmedizinische Parasitologie. Paul Parey Verlag, Berlin, 303-346.