Ratlarda Akciğer Fibrozisinde Lipid Peroksidasyonu (MDA), Antioksidan Madde (Glutatyon, Seruloplazmin) ve Bazı Antioksidan Vitamin (Β-Karoten, Retinol) Düzeylerinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışmada antineoplastik ajan olan bleomisinin bir komplikasyonu olarak şekillenen akciğer fibrosisinin, lipid peroksidasyon markeri malondialdehit (MDA), antioksidan maddeler redükte glutatyon (GSH) ve serüloplazmin ile antioksidan vitaminler β-karoten ve retinol seviyeleri üzerine etkileri araştırıldı. Çalışmada 15 Wistar- Albino ırkı erkek rat kullanıldı. Akciğer fibrosisini oluşturmak için bleomisin hidroklorid 7.5 mg/kg oranında tek doz intratrakeal olarak kullanıldı. Yapılan analizlerde, kontrol değerlere göre MDA seviyelerindeki artışlar istatistiksel olarak anlamsız bulunurken (p > 0.05), β-karoten p < 0.05 ve serüloplazmin ile retinol miktarlarındaki yükselmeler p < 0.001, GSH miktarındaki düşüşler ise p < 0.001 kadar anlamlı bulunmuşlardır. Sonuç olarak bleomisinin sebep olduğu akciğer fibrosisinde malondialdehit, bazı antioksidan maddeler ile vitaminlerde görülen değişimler, hücrede oksidatif stres ile ilgili yıkımlanmanın şekillenmiş olabileceğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Bleomisin
• Akciğer Fibrozisi
• Lipid Peroksidasyonu
• Antioksidan Maddeler

Investigation of the Levels of Lipid Peroxidation (MDA), Antioxidant Substances (Glutathione, Ceruloplasmin) and Antioxidant Vitamins (β-carotene and Retinol) in the Experimental Pulmoner Fibrosis in Rats

Öz

The levels of MDA, antioxidant substances and antioxidant vitamins were studied on the experimental pulmonary fibrosis induced by a complication of bleomycine, an antineoplastic agent, in rats. In the study 15 male Wistar-Albino rats were used. The same animals values prior to the experimental treatment were considered as the control. To establish the experimental fibrosis, bleomycine hydrochloride was used intratraceally at a single dose of 7.5 mg / kg. After the fibrosis was performed, lipid peroxidation, antioxidant substances and vitamin analyses were carried out in the blood and serum. The levels of β-carotene, ceruloplasmin and retinol were found to be increased significantly (p<0.001) where as the increase in the MDA level was not significant (p>0.005) as compared the control data. However a significant decrease in the GSH level was observed (p<0.001). As a result the alterations observed in the antioxidants substances and vitamins in the pulmonary fibrosis caused by bleomycine might be an indication of cellular damage associated with the oxidative stress.

Anahtar Kelimeler

• Bleomycine
• Pulmonary Fibrosis
• Lipid Peroxidation
• Antioxidant Subtances

Kaynakça

1. Aalt B, Haesen RM, Doelman JA (1991): Oxidants and Antioxidants, State of Art., Am., J., Med., 91, 3-13.
2. Akgül A (1997): Tıbbi Araştırmalarda İstatistik Analiz Teknikleri, Yüksek Öğretim Kurulu Matbaası, Ankara.
3. Akkuş İ (1995): Serbest Radikaller ve Fizyopatolojik Etkileri, Mimoza Yayınları, Konya.
4. Bancroff JD and Cook HJ (1984): Mammal of Histological Tecniques, Livingstone C., New York.
5. Beutler E, Duran O, Kelly BM (1963): Improved Method for the Determination of Blood Glutathione. J. Lab. Clin. Med., 61: 882–888.
6. Byung PY (1994): Cellular Defenses Againt Damage from Reactive Oxygen Species, Phsical. Res., 74, 139-72.
7. De Zuwatt LL, Meerman JN, Commendeur JM (1999): Biomarkers of Free Radical Damage Application in Experimental Animals and Human, Free Radical Biol. Med., 26, 202-26.
8. Doerr-Stevens JK, Liu J, Stevens GJ (1999): Induction of Cytocrome P–450 Enzymes After Repeated Exposure to 4- Uinylcycloexone in B6C3F1 Mice, Drug Metab. Dispos., 27, 281-87.

9. Habib MP, Lackey DL, Lentz RC, Sobonya RE, Grad R, Earnest DL, Bloom JW (1993): Vitamin A Pretreatment and Bleomycine-Induced Rat Lung Injury, Research Commun Chem Pathology Pharmecol, 81,199–208.
10. Moslen MT (1994): Reactive Oxygen Species in Normal Physiology, Cell Injury and Phatogocytosis, Free Radicals in Diagnostic Medicine, Ed. D Armstrong, 1–15, Plenum Press, New York.
11. Özdem SS, Şadan G (1994): Serbest Oksijen Radikallerinin Oluşumu ve Klinik Açıdan Önemi, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fak. Derg. XI, 1, 63–71.
12. Özkan A ve Fışkın K (2004): Serbest Oksijen Radikalleri ve Antioksidant Enzimler, Türk Hematolojisi-Onkolojisi Derg.,1, 4, 52-61.
13. Özyurt H, Söğüt S, Kart L (2004): Unhibitory Effect of Caffeic Acid Phanethyester on Bleomycine-Induced Lung Fibrosis in Rats, Clinica Chimica Acta, 339, 1–2, 65–75.
14. Ravin, HA (1956): Lancet, 1: 726. Alındı: Yenson M (1986): Klinik Biyokimya Ders Notları. Beta Yayın Ltd. Şti. İstanbul.
15. Rosenfeld ME (1998): Inflammation, Lipids and Free Radicals: Lessons Learned from the Atherogenic Process, Semin Repord. Endocrinal, 16, 249–61.
16. Sinclair AJ, Barnett AH and Junec J (1990): Free Radicals and Antioxidant Systems in Health and Disease, British J. Hospital Medicine, 43, 334–44.
17. Suzuki I, Katoh N (1990): A Simple and Cheap Method for Measuring Serum Vit. A in Cattle Using Only a Spectrophometer. Jpn. J. Vet. Sci., 52: 1281-1283.
18. Şan M (2002): Türk Kardiyoloji Derneği, Lipid Çalışma Derneği, Çukurova Üniv. Tıp Fak. Kardiyoloji ABD, Adana.
19. Yagi K (1994): Lipid Peroxides in Hepatic, Gastrointestinal and Pancreatic Disease, Free Radicals in Diagnostic Medicine, Edit. Armstrong D, Plenum Press, New York.