Aydın yöresindeki sığırlarda Toxoplasma gondii'nin seroprevalansı

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

Aydın yöresindeki sığırlarda Toxoplasma gondii'nin seroprevalansı

Öz

Bu çalışmada enzyme linked immunosorbent assay (ELISA) yöntemi kullanarak Aydın ilinde 4 farklı bölgede bulunan 487 sığıra ait serumlar anti-Toxoplasma antikorları yönünden incelenmiştir. Bu test sonucunda sığırların % 45.2 (256/487)’si seropozitif olarak tespit edilmiştir. Dişi sığırlarda seropozitiflik prevalansının (%78.8) erkek (%22.2) sığırlara oranla istatistiksel olarak (P < 0,001) daha fazla olduğu tespit edildi. Ayrıca yaş grupları arasında da istatistiksel farkların bulunduğu tespit edildi

Kaynakça

1. Akçay Ş, Pamukçu M, Baran S (1950): Bir köpekte ilk toxoplasmose observasyonu. Türk Veteriner Hekimler Dernç Derg. 47-48: 245-254.
2. Alexander J, Stinson WH (1988): Sex hormones and the course of parasitic infection. Parasitol. Today. 4: 189-193.
3. Altıntaş K (1977): Haralarımız sığırlarında serolojik yöntemlerle toksoplazmoz araştırması. Mikrobiyal Bült. 11, (2): 189-199.
4. Altıntaş K (1996): Türkiye’de hayvanlarda Toxoplasma gondii enfeksiyonları. T. Parazitol. Derg. 20, (3-4): 479-487.
5. Dreesen DW (1983): The life cycle of Toxoplasma gondii: An illustrative view. Comp. Cont. Edu. 5, (6): 456-460.
6. Dubey JP (1985): Serologic prevalence of toxoplasmosis in cattle, sheep, goats, pigs, bison and elk in Montana. JAVMA. 186, (9): 969-970.
7. Dubey JP, Beattle CP (1988): Toxooplasmosis of animals and man. Boca Raton, Fla CRC Pres inc. p220.
8. Dündar B (1998): Çankırı yöresi sığırlarında Toxoplasmosisin seroprevalansı. Uzmanlık Tezi. Tarım- Köy İşleri Bakanlığı, Ankara.

9. Ekmen H (1967): Toxoplasmosiste infeksiyon kaynakları- 1. Koyun ve Sığırlarda Toxoplasma antikorları. Mikrobiyal. Bült. 1, (4): 243-248.
10. Eren, H., Babür, C., Erdal, N., Sert, H., (1997): Ankara ve Aydın yöresi sığırlarında Sabin- Feldmen Boya testi ile Toxoplasma gondii’nin prevalansı. Türk Hij. Den. Biol. Derg. 54: 31-34.
11. Ertuğ S, Üner A, Aksoy Ü, Gündüz C, Gürüz AY (2000): Toxoplasmosis tanısında ELISA, IFA ve IHA teknikleri arasında uyumun araştırılması. T. Parasitol. Derg. 24, (1): 4-8.
12. Hughes HPA (1985): Toxoplasmosis: The need for improved diagnostic techniques and accurate risk assessment. Current Trop. Microb. Immunol. 120:105- 139.
13. İnci A, Aydın N, Babür C, Çam Y, Akdoğan C, Kuzan Ş (1999): Kayseri yöresinde sığır ve koyunlarda toxoplazmosis ve brusellozis üzerine seroepidemiyolojik araştırmalar. Pendik Vet. Mikrobiyol. Derg. 30, (1): 41-46.
14. İnci A, Babür C, Çam Y, İça A (2002): Kayseri yöresinde köpeklerde Toxoplasma gondii (Nicolle ve Manceaux, 1908) seroprevalansı. T. Parazitol. Derg. 26, (3): 221-223.
15. Jacobs L, Lunde MN (1957): A haemagglutination test for toxoplasmosis. J. Parazit. 43: 308-314.
16. Kittas S, Kittas C, Piazibiza P, Henry R (1984): A histological and immunohistochemical study of the changes induced in the brains of white mice by infection with Toxoplasma gondii. Br. J. Exp. Pathol. 65: 67-74.
17. Küçükerden N (1994): Elazığ ve yöresi sığırlarında Toxoplasma gondii’nin yayılışı üzerine araştırmalar. Fırat Üniv. Sağlık Bil. Derg. 8, (2): 62-65.
18. Öz İ, Özter M, Çorak R (1995): Adana yöresi sığır, koyun ve keçilerde ELISA ve IHA testleri ile Toxoplasmosis’in yaygınlığının araştırılması. Etlik Vet. Mikrob. Derg. 8, (1-2): 87-99.
19. Özcel MA, Sermet İ (1983): Toxoplasmosis’in laboratuar tanısı. Yaşarol Ş. Ed. Toxoplasmosis. T. Parasitol. Dern. Yay. 3: 95-121.
20. Puije WNA, Bosompem KM, Canaccoo EA, Wastling JM, Akanmori BD (2000): The prevalence of anti-Toxoplasma gondii antibodies in Ghanaian sheep and goats. Acta Tropica. 76: 21-26.
21. Sarnıç H (1976): Toxoplasma gondii antikorlarının araştırılması. Dicle Üniv. Tıp Fak. Derg. 5, (3): 565-585.
22. Sevinç F, Birdane FM, Sevinç M, Dik B, Altınöz F (2000). Konya yöresindeki sığırlarda Toxoplasma gondii’nin IHA (Indirekt Hemaglutinasyon) ve IFA (Indirekt luoresan antikor) testleri ile seroprevalansı. T. Parasitol. Derg. 24,(2):176-179.
23. Soulsby EJL (1986): Helmints, arthropods and protozoa of Domesticated Animals. Seventh ed., Bailliere Tindall, London..
24. Tenter AM, Heckeroth AR, Weiss LM (2000): Toxoplasma gondii: from animal to humans. Int. J. Parasitol. 30: 1217-1258.
25. Weiland VG, Dalchow W (1970): Toxoplasma-Infektionen bei Haustieren in der Türkei Dalkılıç İ (2000): Kırıkkale mezbahası’nda kesilen koyun (Serologishe Untersuchungen im Sabin-Feldman-Test) ve sığırlar ile mezbaha çalışanlarında anti-Toxoplasma Berl Münch Tierarztl Wochenschr. 83:65-68.
26. Wilson M, Ware DA, Juranek DD (1990): Serologic aspects of toxoplasmosis. JAVMA. 196, (2): 277-280.
27. Yazar S, Altunoluk B, Akman A, Şahin İ, (2000): Gebelerde anti-Toxoplasma gondii antikorlarının araştırılması. T. Parazitol. Derg. 24,(4): 343-345
28. Yıldız K, Babür C, Kılıç S, Aydenizöz M,
29. antikorların araştırılması. T. Parazitol. Derg. 24,(1): 180- 185. .