Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

Osmaniye Yerfıstığı ve Topraklarının Bazı Ekolojik Özelliklerinin İlçeler Arasında Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi

Yıl 2020, Cilt: 5 Sayı: 4, 460 - 465, 31.12.2020
https://doi.org/10.35229/jaes.734513

Öz

Destekleyen Kurum

Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi BAP Birimi

Proje Numarası

OKÜBAP-2017-PT3-032

Teşekkür

Bu çalışma Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Birimi tarafından OKÜBAP-2017-PT3-032 proje numarası ile desteklenmiştir.

Kaynakça

  • Allison, L.E. & Moodie, C.D. (1965). Carbonate. In: Black CA et al, (Eds), Methods of Soil Analysis. American Society of Agronomy, Madison, 9-15.
  • Arıoğlu, H.H. (1999). Yerfıstığı Yetiştirme Islahı, Yağ Bitkileri Ders Kitabı, Ç.Ü.Z.F Yayınları, 220, A-70, 74, Adana.
  • Arıoğlu, H.H. (2014).Yağ Bitkileri Yetiştirme ve Islahı, Çukurova Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Ders Kitabı, 220, A-70, Adana.
  • Buttriss, J. (2002). Adverse Reactions to Food. Blackwell Science, Oxford, 151.
  • Demiralay, I. (1993). Toprak Fiziksel Analizleri, Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, Erzurum, 1-47.
  • Osmaniye Meteoroloji Müdürlüğü. 2019. https://mgm.gov.tr/?il=Osmaniye. Erişim tarihi: 12 Aralık 2019.
  • Duchaufour, P. (1970). Precis de Pedologie. Masson et C1e, Editeurs, Paris, 32-37.
  • Gül, A., Arıoğlu, H., Tülücü, K., Biçici, M., Özgür, F. & Fenercioğlu, H. (2001). Osmaniye’nin Simgesi: Yerfıstığı Ekonomisi, Üretim Tekniği, Hastalık ve Zararlıları, Gıda Sanayi Açısından Önemi, 1. Osmaniye Fıstık Festivali Etkinlikleri, Osmaniye Gazeteciler Cemiyeti Kültür Yayını, Sayı:1. Jackson, M.L. (1958). Soil Chemical Analysis, Prentice-HallInc., Englewood Cliffs.
  • Kacar, B. (2012). Toprak Analizleri, Nobel Akademik Yayıncılık, 484, 78-105, Ankara.
  • Kacar, B. & Katkat, V. (2018). Bitki Besleme, ISBN:9786053201212, Ankara, 7. Baskı.
  • Kadiroğlu, A. (2008).Yerfıstığı Yetiştiriciliği. Batı Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, Antalya, 53-55.
  • Kleinbaum, D.G., Kupper, L.L., Muller, K.E & Nizam, A. (1998). Applied Regression Analysis and Other Multivariable Methods, DuxburyPress, California.
  • Olsen, S. R., Cole, C. V., Watanable, F. S. & Dean. L.A. (1954). Estimation of Available Phosphorus in Soils by Extraction with Sodium Bicarbonate. U.S. Dep. Of Agric. Circ. 939-942.
  • Osmaniye Kadastro Müdürlüğü. (2019). https://www.tkgm.gov.tr/tr/node/1131. Erişim tarihi: 15 Mayıs 2019.
  • Öğütçü, Z. (1969). Yerfıstığı ve Ziraati. Türkiye Ticaret Odaları Sanayi Odaları ve Ticaret Borsaları Yayınları, Ankara.
  • Öztürk, M. & Besler, H. T. (2008). Besin Alerjileri, Klasmat Matbaacılık, Sağlık Bakanlığı Yayın, 727, 15-16.
  • Richards, L.A. (1954). Diagnosisand İmprovement Salineand Alkaline Soils U.S. Dep. Agr. Handbook 60.
  • Şahin, G. (2014). Türkiye’de Yerfıstığı (Arachishypogaea L.) Yetiştiriciliği ve Bir Coğrafi İşaret Olarak Osmaniye Yerfıstığı. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 13 (3), 619-644.
  • Taşlıgil, N. & Şahin, G. (2009). Türkiye’de Yerfıstığı Ziraatı, Türkiye 8. Tarla Bitkileri Kongresi, 19 – 22 Ekim 2009, Hatay, s. 233 – 236.
  • Taşkaya, B. (2007). Yerfıstığı. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Tarımsal Ekonomi ve Politika Geliştirme Enstitüsü Yayınları, 9 (7), 1-4.

Investigation Comparatively of Some Ecological Properties of Peanuts and Its Soils among Osmaniye Disticts

Yıl 2020, Cilt: 5 Sayı: 4, 460 - 465, 31.12.2020
https://doi.org/10.35229/jaes.734513

Öz

Bu çalışmada, Osmaniye’nin Sumbas, Kadirli, Merkez, Düziçi ve Toprakkale ilçelerinden iki farklı dönemde (Şubat 2017 ve Eylül 2017) örneklenmiş yerfıstığı toprakları ile sadece Eylül 2017’de toplanmış yerfıstığının bazı ekolojik özellikleri ilçeler arasında karşılaştırılmıştır. Toprakların % saturasyon, % CaCO3, % EC içerikleri, bünye tipi ve pH değerleri birbirine yakın bulunmuştur. Tek fark Kadirli topraklarının kireç içeriğinin (%) Düziçi ve Toprakkale ilçe topraklarından istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olmasıdır (P<0.05). İlçe topraklarının % C, % N, K (ppm) ve P (ppm) içerikleri hem Şubat 2017 hem de Eylül 2017’de kıyaslandığında C, N ve K değerleri arasında anlamlı bir fark tespit edilememiştir (P>0.05). Düziçi ilçesinin Eylül 2017’de P içeriği (15.9 ppm) diğer ilçeler ve örnekleme zamanından anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (P<0.05). Sumbas ve Kadirli yerfıstıklarının N içerikleri (sırasıyla % 2.93 ve % 2.60) Düziçi yerfıstığından (% 4.70) anlamlı düzeyde düşük bulunmuş iken (P<0.05). Düziçi yerfıstığının N içeriği ile Merkez ve Toprakkale yerfıstıkları arasında fark gözlenmemiştir (P>0.05). K, Mg ve Ca içerikleri (ppm) tüm ilçeler arasında fark göstermemiştir (P>0.05). Sonuç olarak Osmaniye’de yetiştirilen yerfıstığı danesinin toprak [% C, % N, K (ppm) ve P (ppm)] ve dane örneklerinin [% C, % N, K (ppm), Na (ppm), Mg (ppm) ve Ca (ppm)] besin elementi içeriklerinin ilçeler arasında fark göstermediği ortaya konmuştur.

Proje Numarası

OKÜBAP-2017-PT3-032

Kaynakça

  • Allison, L.E. & Moodie, C.D. (1965). Carbonate. In: Black CA et al, (Eds), Methods of Soil Analysis. American Society of Agronomy, Madison, 9-15.
  • Arıoğlu, H.H. (1999). Yerfıstığı Yetiştirme Islahı, Yağ Bitkileri Ders Kitabı, Ç.Ü.Z.F Yayınları, 220, A-70, 74, Adana.
  • Arıoğlu, H.H. (2014).Yağ Bitkileri Yetiştirme ve Islahı, Çukurova Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Ders Kitabı, 220, A-70, Adana.
  • Buttriss, J. (2002). Adverse Reactions to Food. Blackwell Science, Oxford, 151.
  • Demiralay, I. (1993). Toprak Fiziksel Analizleri, Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, Erzurum, 1-47.
  • Osmaniye Meteoroloji Müdürlüğü. 2019. https://mgm.gov.tr/?il=Osmaniye. Erişim tarihi: 12 Aralık 2019.
  • Duchaufour, P. (1970). Precis de Pedologie. Masson et C1e, Editeurs, Paris, 32-37.
  • Gül, A., Arıoğlu, H., Tülücü, K., Biçici, M., Özgür, F. & Fenercioğlu, H. (2001). Osmaniye’nin Simgesi: Yerfıstığı Ekonomisi, Üretim Tekniği, Hastalık ve Zararlıları, Gıda Sanayi Açısından Önemi, 1. Osmaniye Fıstık Festivali Etkinlikleri, Osmaniye Gazeteciler Cemiyeti Kültür Yayını, Sayı:1. Jackson, M.L. (1958). Soil Chemical Analysis, Prentice-HallInc., Englewood Cliffs.
  • Kacar, B. (2012). Toprak Analizleri, Nobel Akademik Yayıncılık, 484, 78-105, Ankara.
  • Kacar, B. & Katkat, V. (2018). Bitki Besleme, ISBN:9786053201212, Ankara, 7. Baskı.
  • Kadiroğlu, A. (2008).Yerfıstığı Yetiştiriciliği. Batı Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, Antalya, 53-55.
  • Kleinbaum, D.G., Kupper, L.L., Muller, K.E & Nizam, A. (1998). Applied Regression Analysis and Other Multivariable Methods, DuxburyPress, California.
  • Olsen, S. R., Cole, C. V., Watanable, F. S. & Dean. L.A. (1954). Estimation of Available Phosphorus in Soils by Extraction with Sodium Bicarbonate. U.S. Dep. Of Agric. Circ. 939-942.
  • Osmaniye Kadastro Müdürlüğü. (2019). https://www.tkgm.gov.tr/tr/node/1131. Erişim tarihi: 15 Mayıs 2019.
  • Öğütçü, Z. (1969). Yerfıstığı ve Ziraati. Türkiye Ticaret Odaları Sanayi Odaları ve Ticaret Borsaları Yayınları, Ankara.
  • Öztürk, M. & Besler, H. T. (2008). Besin Alerjileri, Klasmat Matbaacılık, Sağlık Bakanlığı Yayın, 727, 15-16.
  • Richards, L.A. (1954). Diagnosisand İmprovement Salineand Alkaline Soils U.S. Dep. Agr. Handbook 60.
  • Şahin, G. (2014). Türkiye’de Yerfıstığı (Arachishypogaea L.) Yetiştiriciliği ve Bir Coğrafi İşaret Olarak Osmaniye Yerfıstığı. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 13 (3), 619-644.
  • Taşlıgil, N. & Şahin, G. (2009). Türkiye’de Yerfıstığı Ziraatı, Türkiye 8. Tarla Bitkileri Kongresi, 19 – 22 Ekim 2009, Hatay, s. 233 – 236.
  • Taşkaya, B. (2007). Yerfıstığı. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Tarımsal Ekonomi ve Politika Geliştirme Enstitüsü Yayınları, 9 (7), 1-4.
Toplam 20 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil İngilizce
Bölüm Makaleler
Yazarlar

Hüsniye Aka Sağlıker 0000-0003-3807-1827

Cemile Elmasoğlu Bu kişi benim 0000-0003-0121-314X

Proje Numarası OKÜBAP-2017-PT3-032
Yayımlanma Tarihi 31 Aralık 2020
Gönderilme Tarihi 8 Mayıs 2020
Kabul Tarihi 24 Eylül 2020
Yayımlandığı Sayı Yıl 2020 Cilt: 5 Sayı: 4

Kaynak Göster

APA Aka Sağlıker, H., & Elmasoğlu, C. (2020). Investigation Comparatively of Some Ecological Properties of Peanuts and Its Soils among Osmaniye Disticts. Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences, 5(4), 460-465. https://doi.org/10.35229/jaes.734513


13221            13345           13349              13352              13353              13354          13355    13356   13358   13359   13361     13363   13364                crossref1.png            
         Paperity.org                                  13369                                         EBSCOHost                                                        Scilit                                                    CABI   
JAES/AAS-Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences/Anatolian Academic Sciences&Anadolu Çevre ve Hayvancılık Dergisi/Anadolu Akademik Bilimler-AÇEH/AAS