Serahsî’nin Referans Kaynağı Olarak Kur’ân’a Bakışı ve İbadet Dili Anlayışı
Öz
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abdülaziz el-Buhârî, Keşfü’l-esrâr, Dersaadet 1308. Abdülhayy el-Leknevî, Şerhu’l-Hidâye, Karaçi 1417. Ahmed Cevdet Paşa, Hulâsatü’l-beyân fi telîfi’l-Kur’ân, Dersaadet 1303. Ahmet Hamdi Furat, Hanefi Mezhebinin İlk Oluşum Dönemi Kûfe Ekolü, İstanbul 2009. Ahmet Özel, Hanefi Fıkıh Âlimleri, Ankara 1990. Âlim İbn Alâ, el-Fetâve’t-Tatarhâniyye, Beyrut 2005. Bedrüddin ez-Zerkeşî, el-Burhân fi ulûmi’l-Kur’ân, Kahire ts. Bekir Topaloğlu-İlyas Çelebi, Kelâm Terimleri Sözlüğü, İstanbul 2010. Burhanüddîn İbn Mâze el-Buhâri, el-Muhîtü’l-burhânî, Beyrut 2003. Celalüdin es-Suyûtî, el-İtkân fi ulûmi’l-Kur’ân, Medine 1426. Ebu Mansur el-Mâtüridî, Tevîlâtü’l-Kur’ân, İstanbul 2007. Ebu Yusuf, Kitâbü’l-âsâr, Beyrut, ts. Ebu’l-Muîn en-Nesefî, Kitâbü Bahri’l-kelâm, Mısır 1911. Ebu’l-Muîn en-Nesefî, Tabsiratü’l-edille, haz.: H. Atay, Ankara 2004. ed-Debûsî, “el-Esrâr fi’l-Usûl ve’l-Furû”, (Salim Özer, Debbusi’nin el-Esrar fi’l-Usul ve’l-Furu” Adlı Eserinin Tahkik ve Tahlili, Kayseri 1997, yayımlanmamış doktora tezi içinde). ed-Debûsî, Takvîmü’l-edille, Beyrut 2001. el- Cessâs, Ahkâmü’l-Kur’ân, Beyrut ts. el-Cessâs, Şerhu muhtasari’t-Tahâvî, Beyrut-Medine 2010. el-Merğînânî, el-Hidâye, Kahire 1965. el-Merğînânî, Kitâbü’t-tecnîs ve’l-mezîd, Karaçi 2004. en-Nesefî, Tefsiru’n-Nesefî, Beyrut, ts. es-Serahsî, el-Mebsût, İstanbul 1983. es-Serahsî, Şerhu’l-Câmii’s-sağîr, Süleymaniye Yazma Eserler Kütüphanesi, Bağdatlı Vehbi Efendi, no: 565. es-Serahsî, Usûlü’s-Serahsî, Beyrut, ts. eş-Şâfiî, er-Risâle, Beyrut, ts. eş-Şeybânî, el-Câmiu’s-sağîr, Beyrut 1986. eş-Şeybânî, Kitâbü’l-âsâr, Kahire 2007. eş-Şeybânî, Kitâbü’l-Asl, Beyrut 1990. et-Taftezânî, et-Telvîh, İstanbul 1310. et-Taftezânî, Şerhu’l-akâid, İstanbul 1308. ez-Zemahşerî, el-Keşşâf, Riyad 1998. ez-Zeylaî, Tebyînü’l-hakâik, Bulak 1313. Fahrü’l-İslâm Pezdevî, Usûl, Dersaadet 1308 (Keşfü’l-esrâr ile birlikte). Hasen eş-Şurunbülâlî, en-Nefhatü’l-kudsiyye fi ahkâmi kıraaeti’l-Kur’ân ve kitâbetihî bi’l-Fârisiyye, Mısır 1355. İbn Abidin, Reddü’l-Muhtâr, Beyrut 1987. İbn Hacer el-Askalânî, Fethu’l-bârî, Riyad 1421/2001. İbn Nüceym, Fethu’l-gaffâr bi şerhi’l-menâr, Beyrut 2001. İbnü’l-Bezzâz el-Kerderî, el-Fetâve’l-Bezzâziyye, Beyrut 1986 (el-Fetâve’l-Hindiyye ile birlikte). İbnü’l-Hümâm, Fethu’l-kadîr, Beyrut 1986. İsmail Hakkı İzmirli, Tarih-i Kur’ân (Kur’ân-ı Kerîm’in Tarihi), İstanbul 1956. Kâsânî, Bedâiu’s-sanâî, Beyrut 1986. Kaşif Hamdi Okur, “Temel Fıkıh Kaynaklarına Göre İbadetin Dili”, Dini Araştırmalar, Ocak-Nisan 1999, c. 1, sayı: 3, ss. 185-186. Kurtubî, el-Câmiu li ahkâmi’l-Kur’ân, Beyrut 1988. Molla Hüsrev, Mirâtü’l-usûl, İstanbul 1310. Muhammed Hamidullah, “Serahsî, Şemsüleimme”, DİA, c. XXXVI, s. 546. Sadrüşşehîd İbn Mâze el-Buhârî, Şerhu’l-Câmii’s-sağîr, Beyrut 2006. Şeyhzâde Abdurrahman İbn Süleyman, Mecmeu’l-enhur, İstanbul 1319. Yahya b. Şeref en-Nevevî, Kitâbü’l-mecmû, Cidde, ts. Yahya er-Ruhâvî, Hâşiye alâ Şerhi’l-Menâr li İbn Melek, Dersaadet 1315.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
30 Aralık 2012
Gönderilme Tarihi
6 Eylül 2012
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2012 Cilt: 11 Sayı: 22
Cited By
Native or Liturgical Language in Prayers: A Field Research on This Debate
İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.15869/itobiad.916748Ebû Hanîfe’nin Ehl-i Hadîs'e Yaklaşımı
Bayburt Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi
https://doi.org/10.47098/bayburt-ilahiyat.1104759ŞEYBÂNÎ VE SERAHSÎ’NİN KİTÂBÜ’L-KESB’TE HADİS KULLANMA YÖNTEMİ
Pamukkale Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi
https://doi.org/10.17859/pauifd.1249319
