The relation between right to privac y and right to access to inform ation in Turke y; two steps forward and one step backward fr om the Council of Access to Information

In contemporary democracies, it is within the scope of the rights of individuals to participate in the governance of the country by their representatives as well as by creation of an agenda, exchange of the information, organising campaigns and employing other methods. In certain circumstances, the exercise of this right requires the obtainment of needed information from the state authorities. The fact that many contemporary countries have safeguarded the right to access to information by law is for the meeting of this necessity. However, sometimes, the needed information may relates to the others. How seriously the defence for the right to privacy will be taken in such circumstances? In this paper, firstly, in order to reveal how the applications for access to information is treated, the limited number of decisions of the Council of Access to Information, which is related to the subject matter will be examined. Afterhand, the legal basis for the access to information in the national and international level and the appropriateness of the treatment of the Access to Information Council of applications for access to information will be queried under the requirements of international human rights documents of which our country is a party As it will be argued that the right to access to information is contained by the free speech clauses, an examination limited to the subject matter, which is on the scope and limitations of this right will be carried out and, finally, whether the decisions of refusal of applications for the access to information, which are based on the reservation for the right to privacy violate the right to freedom of speech will be analysed.

Çağdaş demokrasilerde, kişilerin, seçtiği temsilciler aracılığıyla olduğu kadar, gündem oluşturmak, bilgi alışverişinde bulunmak, propaganda yapmak ve başka suretlerle de ülke yönetimine katılmaları hakları kapsamındadır. Bazı durumlarda, bu hakkın kullanılması kişilerin ihtiyaç duyduğu bilgiyi devlet otoritelerinden edinmesini gerektirir. Çağdaş devletlerin pek çoğunun kişilerin bilgi edinme hakkını yasal güvence altına alması bu ihtiyacı karşılamaya yöneliktir. Ne var ki, ihtiyaç duyulan bilgi bazen üçüncü kişilerle ilgili olabilir. Bu durumda, kişilerin özel hayat savunması ne derece itibar görecektir? Bu çalışmada, öncelikle, ülkemizde bilgi edinme taleplerinin karşılaştığı muamelenin ortaya konulması yönünden inceleme konusuna ilişkin sınırlı sayıda Bilgi Edinme Değerlendirme Kurulu kararı incelenecektir. Sonrasında, bilgiye ulaşma hakkının ulusal ve uluslar arası alanda hukuki dayanakları ve Bilgi Edinme ve Denetleme Kurulu’nun, özel hayat hakkı ile çatışma içine girdiğinde bilgi edinme taleplerine karşı muamele şeklinin, ülkemizin taraf olduğu Uluslar arası insan hakları belgelerinin gerekliliklerine uygunluğunu sorgulanacaktır. Bilgi edinme hakkının, günümüzde, özgür ifade hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği öne sürüleceğinden, bu hakkın kapsamı ve sınırları yönünden de konuyla sınırlı bir inceleme yapılacak ve sonucu itibariyle özel hayat hakkı çekincesine dayalı bilgi edinme talebinin reddi kararlarının özgür ifade hakkını ihlal edip etmediği analiz edilecektir