Environmental Anesthesia and False Vernacular Architecture: The Case Study of the Western Taurus Mountains

Abstract

The use of the term “vernacular” for architecture is grounded on a linguistic analogy1. In linguistics “vernacular” language is the characteristic tongue of a particular region. Vernacular can be regarded as a dialect entailing the adjectives “native” and “indigenous”2. It is assumed that a distinctive cultural identity is encoded in the linguistic patterns of everyday life. In time the term was applied to the field of architecture by assuming that cultural identity is encoded in the architectural patterns of everyday life. Then local culture is considered as a multifaceted and coherent whole whose patterns can be deciphered through different spheres of daily life3. These culture-specific patterns are handed down through successive generations, which leads to the establishment of architectural traditions4.

Çevresel Anestezi ve Sahte Vernaküler Mimarlık: Batı Toroslar Örneği

Abstract

Orijinal kullanımı dilbilimde gelişmiş olan “vernaküler” kavramı bir bölgenin yerel dilini ve özgün kültürel kimliğini niteler. Kültürel kimliği kodlayan mekânsal kalıpların nesiller arasında aktarıldığı ve mimari gelenekleri oluşturduğu düşüncesiyle bu kavram mimarlıkta da kullanılmıştır. Geleneksel vernaküler mimarlık düşüncesi kültür-çevre uyumu ve bütünlüğü fikirleri üzerine inşa edilmiştir çünkü vernaküler mimarlık yerel bağlamın girdileri ve bu girdilerin yorumlanmasını içerir. İnsan bu inşa sürecini düzenlerken çevrenin bütünleşik bir öğesi olur. İnşa sürecinde insan bedensel katılımıyla bütün duyularını yoğun biçimde kullanır. İnşa sürecinin çıktısı yerel çevrenin mimari problemlerine verilen en verimli yanıttır.

References

1. Aran 2000 K. Aran, Barınaktan Öte: Anadolu Kır Yapıları (2000).
2. Augé 1995 M. Augé, Non-Places: Introduction to an Anthropology of Supermodernity (1995).
3. Bektaş 2007 C. Bektaş, Türk Evi / Turkish House (2007).
4. Berleant 1997 A. Berleant, Living in the Landscape: Toward an Aesthetics of Environment (1997).
5. Berleant 1992 A. Berleant, The Aesthetics of Environment (1992).
6. Berleant 1991 A. Berleant, Art and Engagement (1991).
7. Braudel 2002 F. Braudel, The Mediterranean in the Ancient World (2002).
8. Carlson 2011 A. Carlson, “Environmental Aesthetics”, bk.: E. Craig (ed.), Routledge Encyclopedia of Philosophy (2011).

9. Carter-Cromley 2005 Invitation to Vernacular Architecture. A Guide to the Study of Ordinary Buildings and Landscapes (2005).
10. Çelik 2009 G. Çelik, Construction Techniques of Four Traditional Ormana Houses (2009).
11. Doshi 2007 B. V. Doshi, “Cultural Continuum and Regional Identity in Architecture”, bk.: V. B. Canizaro (ed.) Architectural Regionalism: Collected Writings on Place, Identity, Modernity,and Tradition (2007).
12. Duran - Kaya 2001 Ş. G. Duran – M. Kaya, “Geleneksel Akseki Evinde Ahşap ve Özgün Detaylar”, Batı Akdeniz Mimarlık 298, 2001, 59-60.
13. Erzen 2006 J. Erzen, Çevre Estetiği (2006). Erzen 2000 J. Erzen, “Nature, Its Aesthetic Knowledge and Art”, bk.: G. A. Sargın (ed.) Nature as Space: (re)Understanding Nature and Natural Environments (2000).
14. Frampton 1983 K. Frampton, “Towards a Critical Regionalism: Six Points for an Architecture of Resistance”, The Anti-Aesthetic: Essays on Post-Modern Culture, 1983, 16-30.
15. Kavas 2009 K. R. Kavas, Environmental Aesthetics of the Rural Architectural Tradition in the Mediterranean Highlander Settlement: The Case Study of Ürünlü (2009).
16. Kuban 1995 D. Kuban, The Turkish Hayat House (1995).
17. Küçükerman 1996 Ö. Küçükerman, Kendi Mekânının Arayışı İçinde Türk Evi (1996).
18. Lyotard 1991 J. F. Lyotard, The Inhuman: Reflections on Time (1991).
19. Miller 2008 B. Miller, Cultural Anthropology in a Globalizing World (2008).
20. Norberg-Schulz 1980 C. Norberg-Schulz, Genius Loci: Towards a Phenomenology of Architecture (1980).
21. Rapoport 1989 A. Rapoport, “On the Attributes of Tradition”, bk.: S. Kent (ed.), Domestic Architecture and the use of space: An interdisciplinary cross-cultural study (2000) 9-20.
22. Sharr 2007 A. Sharr, Heidegger for Architects (2007).
23. Yıldız 2000 H. Yıldız, “Akseki Kent Merkezi”, Sanatsal Mozaik 2000, 56-60.