Türk Toplumundaki Güven İndeksinin Düşük Olmasının Nedenlerinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, Türk toplumunu meydana getiren bireyler arasındaki düşük güven duygusunun nedenlerini ortaya koymaktır. Bu çalışmada nitel araştırma desenlerinden biri olan olgu bilim deseni kullanılmıştır. Araştırma grubu, Amasya İlinde yaşamlarını sürdüren ve farklı meslek gruplarına bağlı olan 15 kişiden oluşmaktadır. Araştırma grubunda yer alan bireyler amaçlı örneklem yöntemlerinden maksimum çeşitlilik örneklem yöntemi kullanılarak tespit edilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak 10 sorudan meydana gelen yarı yapılandırılmış görüşme soru formu düzenlenmiştir. Görüşme sorularının geliştirilmesinde uzman görüşü alınarak soruların kapsam geçerliliğinin sağlanmasına dikkat edilmiştir. Bireylerle gerçekleştirilen görüşmeler doğrultusunda elde edilen veriler betimsel analiz yöntemi ile analiz edilmişlerdir. Elde edilen verilerin analizinde, bireyler güven kavramını dürüst olma, sözünde durma, emanete sahip olma, tutarlı olma, samimi olma ve yalan söylememe ile bir tutmuşlardır. Katılımcılar ayrıca güven kavramını etkileyen unsurları ise borcuna sadık olma, yanında olma, inançlı olma, yapmacık olmama, ihlâs sahibi olma, adil olma, doğal olma, birtakım değerlere sahip olma ve empatik davranışlar gösterme şeklinde sıralamışlardır. Ayrıca çalışmaya katılan bireyler insanlar arasındaki güven duygusunun arttırılması için birtakım önerilerde bulunmuşlardır. Bu bağlamda, araştırmacılar eğitimde nitelik arayışları sürekli hale getirilmeli ve siyasi çatışmalar kenara bırakılmalı gibi birtakım öneriler geliştirmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• Güven,Toplum,Unsur

Kaynakça

1. Akgün, B. (2001). “Türkiye'de Siyasal Güven: Nedenleri ve Sonuçları”. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 56(4), 1-23
2. Büyüköztürk, Ş. Kılıç-Çakmak, E. Akgün, Ö. E. Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2017). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. (23. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
3. Butler, J.K.Jr. & Cantrell, S. (1984). A Behavioral Decision Theory Approach to Modeling Dyadic Trust in Superiors and Subordinates, Psychological Reports, (55),19-28.
4. Bogdan, R. C. & Biklen, S. K. (2007). Qualitative research for education: An introduction theories and methods (5th ed). Boston: Pearson Education Inc.
5. Börü, D. (2001). Örgütlerde Güven Ortamının Yaratılmasında İlk Adım: Güvenilir İnsanlar Kim?, 9.Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildiriler, http://www.isletme.istanbul.edu.tr/duyurular/kongrebook/15/kongre.html
6. Çepni, S. (2005). Araştırma ve Proje Çalışmalarına Giriş (2.baskı) Trabzon.
7. Demir, Ö. & Acar, M. (2005), Sosyal Bilimler Sözlüğü, Ankara: Adres Yayınları.
8. Deutsch, M. (1958), Trust and Suspicion, Journal of Conflict Resolution, 2 (4),

9. Erdem, F. (2003). Örgütsel yaşamda güven (153-182). F. Erdem (ed.), Sosyal Bilimlerde Güven. Ankara: Vadi.
10. Gabarro, J. J. (1978). The Development of Trust, Influence, and Expectations (290-303), (Eds.) A.G.Athos and J.J. Gabarro, Interpersonal Behavior Communication an Understanding in Relationship, New Jersey: Prentice Hall Inc.,
11. Giddens, A. (2004), Modernliğin Sonuçları, Çev. Ersin Kuşdili, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
12. Hosmer, L. T. (1995), Trust: The Connecting Link Between Organizational Theory and Philosophical Ethics. Academy of Management Review, 20 (2),
13. Kıral, E. & Başaran, R. (2018a). Güven Ölçeğinin Türkiye Örnekleminde Psikometrik Özellikleri: Öğretmenlerde Bir Uygulama. IX. Uluslararası Eğitim Yönetimi Forumu, 1742-1771.
14. Kıral, E. & Başaran, R. (2018b). Kıskançlık ile Güven Arasındaki İlişki. 2nd Internatıonal Educatıon Research and Teacher Educatıon Congress, 397-400.
15. Kvale, S. (1996). InterViews: An Introduction to Qualitative Research Interviewing. London: Sage.
16. Lewicki, R. J. McAllister, D. J. & Bies, R. J. (1998). Trust and Distrust: New Relationships and Realities. Academy of Management Review, 23 (3).
17. Marshall, C. & Rossman, G. B. (1999). Designing qualitative research (3rd ed). Thousand Oaks: Sage.
18. Mayer, C. R., Davis, H. J., & Schoorman, F. D. (1995). An Integrative Model of Organizational Trust. The Academy of Management Review, 20 (3) 709-734.
19. Mertens, D. M. (2009). Research and evaluation in education and psychology: Integrating diversity with quantitative, qualitative, and mixed methods (3rd ed.). Thousand Oaks, CA: SAGE Publications, Inc.
20. Misztal, B. A. (1996), Trust in Modern Societies, Cambridge: Polity Press.
21. Miller, A. H. & Usthaug, O. (1990). Political Parties and Confidence in Government: AComparison of Norway, Sweden and the Unıted States. British Journal of Political Science, 20(3), 357 -386.
22. Özler E. D., Atalay Giderler C. & Şahin Dil M. (2010). Örgütlerde Sinizm Güvensizlikle Mi Bulaşır?. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 2(2), 47-57.
23. Patton, M. Q. (1987). How to use qualitative methods in evaluation. Newbury Park, CA: Sage.
24. Putnam, R. D. (1995). Bowling Alone: America's Declining Social Capital. Joumal of Democracy, 6(1), 65-78.
25. Rousseau, D. M., Sitkin, S. B., Burt, R. S. & Camerer, C. (1998). Not so Different After All: A Cross-Discipline View of Trust. Academy of Management Review, 23 (3), 393-404.
26. Taylor, S. J.& Bogdan, R. (1998). Introduction to qualitative research (3rd Ed.). New York, NY: Wiley.
27. Wech, B. A. (2002). Trust Context: Effect on Organizational Citizenship Behavior, Supervisory Fairness and Job Satisfaction Beyond the Influence of Leader-Member Exchange, Business and Society, 41(3), 353-360.
28. Whİtener, E. M., Brodt, S.E., Korsgard, M.A. & Werner, J.M. (1998), Managers as Initiators of Trust: An Exchange Relationship Framework for Understanding Managerial Trustworthy Behavior, Academy of Management Review, 23 (3), 513-531.
29. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2011). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Seçkin Yayıncılık, Ankara.
30. Zand, D. E. (1972), Trust and Managerial Problem Solving, Administrative ScienceQuarterly, 17. 229-239.
31. http://www.tepav.org.tr/tr/blog/s/5273/Turkler+neden+birbirine+guvenmez_+