-

Abstract

The purpose of this research is to examine the narrative texts created by 7th grade 83 students which study in different socio-economic schools including different level according to criteria of cohesion and coherence by considering gender and socio-economic variables. The research data was obtained from narrative texts which were printed by 7th students regarding 10 different story topics that are recommended by the authorities. While analyzing data the scales of “The Scale For Evaluating Cohesion Level” and “The Scale for Evaluating Coherence in Story” developed by Coşkun (2005) were used. The new data found through these scales were analyzed by statistical methods of T-test and ANOVA. According to data obtained in this study, the average use of Cohesion elements per paper created by students are as follows: Reference (13,43), ellipsis (23,22), substitution (0,45), conjunctions (18,06), lexical cohesion (17,09). According to data found in the study, the average of coherence level obtained from texts created by students is (3, 10). According to data found in the study, the average of coherence level obtained from texts created by students is (3, 19).Through the result of T-test it was found on the text created by students that there is a significant difference in favor of girls only in the use “reference” element. According to the result of ANOVA analysis which was done regarding the use of cohesion methods related to socio-economic terms: A significant difference between mean scores of the groups was observed in the terms of Reference, substitution, ellipsis and lexical cohesion. While analyzing the data according to T-test and ANOVA methods it was identified that there is no significant difference in gender and socio-economic perspective

Keywords

• Text, narrative text, cohesion, coherence

7. Sınıf Öğrencilerin Öyküleyici Metinlerinin Bağdaşıklık ve Tutarlılık Ölçütlerine Göre Değerlendirilmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı sosyo - ekonomik yönden farklı grupta yer alan okullarda öğrenim gören 83 ilköğretim 7. sınıf öğrencisinin oluşturduğu öyküleyici metinlerin bağdaşıklık ve tutarlılık ölçütlerine göre; cinsiyet ve sosyo - ekonomik değişkenler gözetilerek incelemektir. Araştırma verileri daha önce uzman görüşü alınarak belirlenen 10 tane hikâye konusu ile ilgili öğrencilere yazdırılan hikâye edici metinlerden elde edilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde Coşkun (2005) tarafından geliştirilen ‘‘bağdaşıklık düzeyi değerlendirme ölçeği’’, ‘‘öyküleyici anlatım tutarlılık değerlendirme düzeyi’’ ölçekleri kullanılmıştır. Bu ölçekler sayesinde elde edilen verilerin analizi t-testi ve ANOVA istatistiki yöntemlerinden faydalanılarak yapılmıştır. Araştırmada elde edilen verilere göre öğrencilerin oluşturdukları metinlerde kâğıt başına bağdaşıklık ögelerinin kullanım ortalamaları şu şekildedir: Gönderim (13,43), eksiltili anlatım (23,22), değiştirim (0,45), bağdalama ögeleri (18,06), kelime bağdaşıklığı (17,09.

Keywords

• Metin, öyküleyici metin, bağdaşıklık, tutarlılık

References

1. KAYNAKÇA
2. Arı, G. (2008). Öğrencilerin Hikâye Edici Metinlerinin Çözümleyici Puanlama Yönergesine Göre Değerlendirilmesi (6. ve 7. Sınıf Örneği). Yayınlanmamış doktora tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
3. Bozkurt, Ü. (2007). Hikâye Haritası Yönteminin Okuduğunu Anlama Düzeyine Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
4. Calp, M. (2005). Özel öğretim alanı olarak Türkçe öğretimi. Konya: Eğitim Kitabevi Yayınları.
5. Çoban, A., Tabak, G. (2011) İlköğretim 6. sınıf türkçe ders kitaplarındaki hikâyelerin hikâye haritalama yöntemine göre incelenmesi, Journal of European Education, 1 (1), 43-50.
6. Duman, N. ve Tekinarslan, İ. Ç. (2007). Hikâye haritası yönteminin hafif düzeyde zihinsel yetersizliği olan öğrencilerin okuduğunu anlama becerileri üzerindeki etkisi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim dergisi, 8 (1), 33-55.
7. Gelbal, S. (2008). Sekizinci sınıf öğrencilerinin sosyoekonomik özelliklerinin türkçe başarısı üzerine etkisi, Eğitim ve Bilim Dergisi, 150 (33), 1-20.
8. Girmen, P. (2007). İlköğretim öğrencilerinin konuşma ve yazma sürecinde metaforlardan yararlanma durumları. Yayımlanmamış doktora tezi ,Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.

9. Göçer, A. (2010). Türkçe öğretiminde yazma eğitimi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3 (12), 178-195.
10. Günay, D. (2007). Metin bilgisi (3. Baskı). İstanbul: Multilingual Yayınları.
11. Karadüz, A. (2008). Yazı ve yazım kavramlarının anlam ve ses ögeleriyle ilişkisi, Turkish Studies, 3 (6), 422-448.
12. Karakaya, İ. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri. A. Tanrıöğen (Ed.), Bilimsel araştırma yöntemleri içinde (ss. 57-83). Anı Yayıncılık.
13. Karakuş Tayşi, E. (2007). İlköğretim beşinci ve sekizinci sınıf öğrencilerinin hikâye ve deneme türü metinlerindeki okuduğunu Anlama Becerilerinin Karşılaştırılması (Kütahya İl Örneği), Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
14. Karasar, N. (1998). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
15. Karatay, H. (2010). Bağdaşıklık araçlarını kullanma düzeyi ile tutarlı metin yazma arasındaki ilişki, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7 (13), 373-385.
16. Karatay, H. (2011). Yazma eğitimi açısından metin bilgisi. M. Özbay (Ed.), Süreç temelli yazma modelleri: Planlı yazma ve değerlendirme (ss. 21-42). Ankara: PegemA Yayıncılık.
17. Kıral, B., Kıral, E. (2011). “Karma araştırma yöntemi” “2nd. International conference on new trends in education and their Implications” sempozyumunda sunulan bildiri, 294-298.
18. MEB (2006). İlköğretim türkçe dersi öğretim programı ve kılavuzu (6, 7, 8. Sınıflar). Ankara: Devlet Kitapları Genel Müdürlüğü.
19. Onursal, İ. (2003). Türkçe metinlerde bağdaşıklık ve tutarlılık günümüz Dilbilim çalışmaları (Yayına Hazırlayanlar: Prof. Dr. Ayşe Kıran, Doç. Dr. Ece Korkut, Dr. Suna Ağıldere). İstanbul: Multilingual Yayınları. ss.121-132
20. Sallabaş, M. E. (2007). İlköğretim beşinci sınıf öğrencilerinin kendini yazılı olarak ifade etme kazanımlarına ulaşma düzeyi, Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
21. TDK (2005). Türkçe sözlük. Ankara: TDK Yayınları.
22. Uçgun, D. (2011) İlköğretim programlarında yazma eğitimi. M. Özbay (Ed.), Yazma eğitimi içinde (ss. 1-20). Ankara: PegemA Yayıncılık.
23. Ülper, H. (2008). Bilişsel süreç modeline göre hazırlanan yazma öğretimi programının öğrenci başarısına etkisi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
24. Ülper, H. (2011). Öğrenci metinlerinin tutarlılık ölçütleri bağlamında değerlendirilmesi, Turkish Studies, 6 (4), 849-863.
25. Yılmaz, S. K. (2008). İlköğretim altıncı sınıf öğrencilerinin öyküleyici metin yazma becerileri, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.