In-Service Training (Seminar) Period Implementations In Primary Education

Abstract

The aim of this study is to investigate the opinions of the teachers working in primary education institutions towards in-service trainings (seminar period). Seventy-five teachers working in elementary and secondary schools in Tepebaşı district of Eskişehir province participated in this research. This is a qualitative research, and the data were collected through an open-ended questionnaire and analyzed with the descriptive analysis technique. The themes of the findings were opinions, activities, expectations, training topics and requests. As a result of the study, it was revealed that in-service trainings were not beneficial but they were beneficial in terms of announcing the changes in the education system. The teachers also stated that the preparations for the next academic year were shared during the in-service trainings, and that activities in terms of research and analysis were held in these trainings. They emphasized that the seminar durations must be shortened, and that the in-service trainings must be carried out practically and separately for each branch with the help of specialists. In addition, the teachers thought that the professional trainings should include the subjects related to students and teachers, the rights of the teachers and the developments related to the teaching. In addition, they wanted these in-service teacher trainings to be easily accessible, and to be done in the province where the teachers live or at social facilities.

Keywords

• Primary education,in-service training,professional training,seminar period

İlköğretimde Mesleki Çalışma (Seminer) Dönemi Uygulamaları

Abstract

Bu araştırmanın amacı, ilköğretim kurumlarında görev yapan öğretmenlerin seminer dönemi mesleki çalışmalara yönelik görüşlerini belirlemektir. Nitel yaklaşımla gerçekleştirilen araştırmaya Eskişehir ilinin Tepebaşı ilçesindeki ilkokul ve ortaokullarda görev yapan 75 öğretmen katılmıştır. Araştırma verileri açık uçlu anket yoluyla toplanmış ve betimsel analiz tekniği ile çözümlenmiştir. Araştırma bulguları bakış açısı, yapılan etkinlikler, beklentiler, eğitim konuları ve istekler başlığı altında toplanmıştır. Araştırma sonucunda öğretmenlerin, hizmet içi eğitimleri yararlı bulmadıkları, buna karşın eğitim sistemindeki değişiklikleri duyurma açısından yararlı buldukları belirlenmiştir. Öğretmenler mesleki çalışmalar sırasında, akademik yıla ilişkin hazırlıkların paylaşıldığını, araştırma incelemeye yönelik etkinliklerin yapıldığını, seminer sürelerinin kısaltılması gerektiğini ve mesleki çalışmaların branşlara yönelik ve uzmanlar eşliğinde uygulamalı olarak yapılması gerektiğini görüşlerinde belirtmişlerdir. Bunun yanı sıra öğretmenlerin mesleki çalışmalarda öğrencilere ve öğretime yönelik, öğretmenin özlük haklarına ve öğretmenlikle ilgili gelişmelere yönelik konuların yer alması gerektiği görüşünde oldukları ve bu çalışmaların kolay ulaşılabilir, öğretmenin bulunduğu ilde ya da sosyal tesislerde yapılmasını istedikleri ortaya çıkmıştır.

Keywords

• İlköğretim,hizmet içi eğitim,mesleki çalışma,seminer dönemi

References

1. Baştürk, R. (2012). İlköğretim öğretmenlerinin hizmet içi eğitime yönelik algı ve beklentilerinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42, 96-107.
2. Bolam R. (2008) Professional learning communities and teachers' professional development. D. Johnson ve R. Maclean (Eds). Teaching: Professionalization, Development and Leadership içinde (159-179). Dordrecht: Springer.
3. Borko, H. (2004). Professional development and teacher learning: Mapping the terrain. Educational Researcher, 33(8), 3-15.
4. Boydak-Özan, M., Şener, G. & Polat, H. (2014). Sınıf öğretmenlerinin mesleki gelişim eğitimlerine ilişkin genel görüşlerinin belirlenmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(4), 167-180.
5. Broad, K. & Evans, M. (2006). Initial teacher education program: A review of literature on professional development content and delivery modes for experienced teachers. https://www.oise.utoronto.ca/ite/UserFiles/File/AReviewofLiteratureonPD.pdf adresinden alınmıştır.
6. Ceylan, M. & Özdemir, S. M. (2016). Türkiye ve İngiltere’deki öğretmenlerin sürekli mesleki gelişime ilişkin görüşlerinin ve katılım durumlarının incelenmesi. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(1).
7. Day, C. (1999). Developing teachers: The challenges of lifelong learning. London: Routledge. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED434878.pdf adresinden alınmıştır.
8. Elçiçek, Z. (2016). Öğretmenlerin mesleki gelişimine ilişkin bir model geliştirme çalışması (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Gaziantep Üniversitesi: Gaziantep.

9. Erdem, A., & Koç, E. S. (2016). Classroom teachers’ professional development activities within the scope of life long learning in Turkey. International Journal of Human Sciences, 13(1), 1503-1513.
10. Erlandson, D. A., Harris, E. L., Skipper, B. L. & Allen, S. D. (1993). Doing naturalistic inquiry: A guide to methods. Newbury Park, California: Sage Publications.
11. Göçen-Kabaran, G. & Görgen, İ. (2016). Güney Kore, Hong Kong, Singapur ve Türkiye’deki öğretmen yetiştirme sistemlerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 478-495.
12. Guskey, T. R. (2002). Professional development and teacher change. Teachers and Teaching, 8(3), 381-391.
13. Gültekin, M, Çubukçu, Z. & Dal, S. (2010). İlköğretim öğretmenlerinin eğitim öğretimle ilgili hizmetiçi eğitim gereksinimleri. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 29, 131-152.
14. Güneş, F. (2016). Mesleki gelişim yaklaşımları ve öğretmen yetiştirme. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(24), 1006-1040.
15. Gürol, A. (2003). Okul öncesi öğretmenleri ile okul öncesi öğretmen adaylarının eğitimde dramanın uygulanmasına ilişkin görüşleri. Millî Eğitim Dergisi, 158. http://dhgm.meb.gov.tr/yayimlar/dergiler/milli_egitim_dergisi/158/gurol.htm adresinden alınmıştır.
16. Hassel, E. (1999). Professional development: Learning from the best a toolkit for schools and districts based on the national awards program for model professional development. Illinois: North Central Regional Educational Laboratory.
17. Klein, B. S. (2001). Guidelines for effective elementary science teacher ınservice education. Journal of Elementary Science Education, 13(2), 29-40.
18. Kontagora, H. L., Watts, M. & Allsopa, T. (2017). The management of Nigerian primary school teachers. International Journal of Educational Development, 59(2018) 128–135.
19. Lincoln, Y. S. & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. California: Sage Publications.
20. Ma, N., Xin, S & Yuan Du, J. (2018). A peer coaching-based professional development approach to improving the learning participation and learning design skills of in-service teachers. Journal of Educational Technology & Society, 21(2), 291-304.
21. Maheshwari, A. N. & Raina, V. K. (1998). Inservice training of primary teachers through interactive video technology: An Indian experience. International Review of Education/Internationale Zeitschrift für Erziehungswissenschaft/Revue Internationale de l'Education, 44(1), 87-101.
22. Major, L. & Watson, S. (2018). Using video to support in-service teacher professional development: The state of the field, limitations and possibilities. Technology, Pedagogy and Education, 27(1), 49-68.
23. Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber. S. Turan (Çev. Ed.). Ankara: Nobel Yayıncılık.
24. Miles, M, B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded Sourcebook (2nd ed). Thousand Oaks, CA: Sage.
25. Millî Eğitim Bakanlığı (2017). Öğretmen strateji belgesi (2017-2023). http://oygm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_06/09140719_Strateji_Belgesi_Resmi_Gazete_sonrasY_ilan.pdf adresinden alınmıştır.
26. Millî Eğitim Bakanlığı (2018). Öğretmenlerin 2018 haziran dönemi mesleki çalışma programı. https://dogm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2018_05/16190638_2018_ haziran__donemi__mesleki__calismalar.pdf adresinden alınmıştır.
27. OECD (2009). Creating effective teaching and learning environments: First results from TALIS. http://www.oecd.org/edu/school/43023606.pdf adresinden alınmıştır.
28. Odabaşı, H. F. (2009). Öğretmenlikte mesleki gelişimin kuramsal ve kavramsal yapısı. I. Kabakçı (Ed.). Öğretmenlikte Mesleki Gelişim. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
29. Özer, B. (2008). Öğretmenlerin mesleki gelişimi. A. Hakan (Ed.). Öğretmenlik meslek bilgisi alanındaki gelişmeler. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları, 1793.
30. Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri. M. Bütün ve B. Demir (Çev. Ed.) (3. baskıdan çeviri). Ankara: Pegem Akademi.
31. Reading First Notebook (2005). The newsletter for the reading first program. Why is professional development so important?. http://www.sedl.org/pubs/reading100/RF-NB-2005-Summer.pdf adresinden alınmıştır.
32. Reed, J. (2000). The Importance of professional development for teachers. Educational Horizons, 78(3), 117-118.
33. Resmi Gazete (2016). 29871 sayılı Millî Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği. http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2016/10/20161028-12.htm adresinden alınmıştır.
34. Resmi Gazete (2014). 29072 sayılı Millî Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi Eğitim ve İlköğretim Kurumları Yönetmeliği. http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2014/07/20140726-4.htm adresinden alınmıştır.
35. Saban, A. (2000). Hizmetiçi eğitimde yeni yaklaşımlar. Millî Eğitim Dergisi,145, 25-30.
36. Saracaloğlu, A. S., Çırakoğlu, M. & Akay, Y. (2016). İlkokul ve ortaokul öğretmenlerinin mesleki çalışma sürecine ilişkin görüşlerinin metaforlar yoluyla incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(2), 618-636.
37. Schrum, L. (1999). Technology professional development for teachers. Educational Technology Research and Development, 47(4), 83-90.
38. Seferoğlu, S. S. (2004). Öğretmen yeterlikleri ve mesleki gelişim. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim, 58, 40-45.
39. Sezer, B., Karaoğlan-Yılmaz, F. G. & Yılmaz, R. (2017). Çevrimiçi ve geleneksel yüz yüze hizmet içi eğitim uygulamalarının karşılaştırılması: Deneysel bir çalışma. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 46(1), 264-288.
40. Sıcak, A. ve Parmaksız, R. Ş. (2016). İlköğretim kurumlarındaki mesleki çalışmaların etkililiğinin değerlendirilmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1), 17-33.
41. Şahin, Ü. (2013). Sınıf öğretmenlerinin hizmet içi eğitim ihtiyaçlarının belirlenmesi ve bir model önerisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimleri Enstitüsü: Aydın.
42. Tonbul, Y. (2006). İlköğretim okullarındaki mesleki çalışma uygulamalarının etkililiği ile ilgili görüşler. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(1),13-30.
43. Uştu, H., Mentiş Taş, A. & Sever, B. (2016). Öğretmenlerin mesleki gelişime yönelik algılarına ilişkin nitel bir araştırma. Elektronik Mesleki Gelişim ve Araştırma Dergisi, 1, 15-23.
44. Waitoller, F. R. & Artiles, A. J. (2013). A decade of professional development research for inclusive education: A critical reviewand notes for a research program. Review of Educational Research, 83(3), 319-356.
45. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
46. Yirci, R. (2017). Öğretmen profesyonelliğinin önündeki engeller ve çözüm önerileri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD),18 (1), 503-522.