Research Article

Two Important Instruments of the Will to Authority (Religion and Medicine)

Number: 2 September 30, 2025
TR EN

Otorite İsteminin İki Önemli Aracı (Din ve Tıp)

Öz

Bu makaledeki amacımız, din ve tıbbın öne sürdüğü tek ve değişmez gerçeklik iddialarının arkasına sığınılarak bu iki alanın nasıl otorite isteminin aracı haline dönüştürüldüklerini ortaya koyabilmektir. Böylece söz konusu iki alan taraftarları ve uygulayıcıları arasında bir farkındalık yaratılarak bu alanların toplumsal çoğunluğun yararına hareket etmesi amaçlanmıştır. Makalede Hans Georg Gadamer’in hermenötik yaklaşım çerçevesinde eleştirel bir bakış açısı ortaya konarak çalışma konusu anlaşılmaya ve yorumlanmaya çalışılmıştır. Bu çalışmada alanyazın taramasından hareketle din ve tıbbın, otorite istemi uğruna nasıl araçsallaştırıldığı görünür kılınmaya çalışılmıştır. Yeni Çağ ile birlikte tıbbın; din ve felsefe ile olan bağı kopartılarak sekülerist bir tıp anlayışı ortaya çıkartılmıştır. Bilimsel kesinlik ilkesi ile hareket edilerek, pozitivist bakış açısı altında ulaşılan bilimsel sonuçların değişmez gerçeklikler olarak öne sürülmesi, hareket halindeki gerçekliğin üzerine perde çekmektedir. Din ve tıp için bile olsa her birey, grup, kültür ve ülke için geçerli olan tek bir gerçeklikten bahsetmek güç gibi görünmektedir. Öyleyse bilimsel ve kutsal olduğu gerekçesiyle tartışmaya açılamayan her olay, her sonuç, her olgu tekrar tekrar gözden geçirilmeye ve her defasından yeniden yorumlanmaya muhtaçtır. Böyle bir yaklaşım tarzının benimsenmiş olması değişen, gelişen, şekil değiştiren gerçekliğin yakalanabilmesi için elzem görünmektedir.

Anahtar Kelimeler

Felsefe , Din , Tıp , Otorite İstemi , Gerçeklik.

References

  1. Aktan, Coşkun Can (2007). “Bir Sosyal Sermaye Olarak Kültür”. Pazarlama ve İletişim Kültürü Dergisi, 6/20. ss. 1-11.
  2. Alanka, Ömer (2015) “Medyalaştırılmış Bedenler ve Varlıkbilimsel Açılımları”. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19/2. ss. 111-120.
  3. Anlı, Ömer Faik (2013). “Bir Karşıt-Bilim Tezi Olarak Dilsel Görelilik: Wittgenstein, Kuhn, Rorty, Feyerabend”. Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, 15. ss. 145-169.
  4. Arda, Zuhal vd. (2013). “İlkçağdan Modernizme; Bilim, Sanat ve Felsefe Buluşmaları”. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2/3. ss. 136-144.
  5. Arpacı, Murat (2016). “Foucault, Biyopolitika ve Biyotarih: Tarihsel Çalışma Alanları Olarak Tıp, Beden ve Nüfus”. Vira Verita Dergisi, 1. ss. 80-98.
  6. Arslan, Hüsamettin (2020). Epistemik Cemaat: Bir Bilim Sosyolojisi Denemesi. İstanbul: Paradigma Yayınları.
  7. Bardakçı, Tayyibe (2022). “Tıbbın Yaşamlarımızdaki Hâkimiyeti: Medikalizasyon”. Anadolu Kliniği Tıp Bilimleri Dergisi, 27/3. ss. 347-356.
  8. Bilgin, Abdülcelil (2014). “Din, Dindar, Dindarlık: Özeleştirel Bir Değerlendirme”. Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2/2. ss. 75-84.
  9. Bingöl, Orhan (2017). "Bedenin Sosyolojisi: Nasıl? Niçin?". Mavi Atlas Dergisi, 5/1. ss. 86-96.
  10. Capps, Walter H. (2013). “Toplum ve Din”. der. ve çev. Ali Coşkun. Din, Toplum ve Kültür. İstanbul: İz Yayıncılık.
APA
Gümüş, Y. (2025). Otorite İsteminin İki Önemli Aracı (Din ve Tıp). Anadolu Felsefe Dergisi, 2, 16-34. https://izlik.org/JA62YP75BL