EN
TR
Hekimlerin Mesleki Tecrübe ve Branşlaşmaya Göre Kardiyopulmoner Resüsitasyon Bilgilerinin Değerlendirilmesi
Abstract
Amaç: Erzurum ilinde çalışan hekimlerin ihtisas, ihtisas süresi ve kardiyopulmoner resüsitasyon
(KPR) eğitim kursu alma durumlarına bakılarak KPR bilgilerini ölçmeyi amaçladık.
Gereç ve Yöntemler: Erzurum ilinde Sağlık Bilimleri Üniversitesi Erzurum Bölge Eğitim ve
Araştırma Hastanesi ve Atatürk Üniversitesi Araştırma Hastanesinde görev yapan hekim, uzman
hekim ve asistan hekimler çalışmaya dahil edildi. AHA 2015 KPR guideline referans alınarak 15
soruluk çok seçmeli, tek cevaplı anket oluşturuldu. Çalışmaya katılan hekimlerin branş, cinsiyet,
hekimlik tecrübeleri (5 yıldan az, 5-10 yıl, 10-15 yıl, 15 yıldan fazla), KPR eğitimi alma durumu ve
sorulara ne kadar doğru cevap verdikleri kaydedildi. Verdikleri doğru cevap sayılarına göre; ihtisas
durumları, KPR eğitim alma durumları ve hekimlik tecrübeleri kıyaslandı.
Bulgular: Çalışmamıza 251 kişi katıldı. Katılımcıların 66’sı (%26,3) pratisyen hekim, 109’u (%43,4)
asistan hekim ve 76’sı (%30,3) uzman hekimdi. Pratisyen hekim, asistan hekim ve uzman hekimlerin
verdikleri doğru cevap sayısına göre aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. Hekimlik
tecrübesi ile verilen doğru cevap sayıları kıyaslandığında 15 yıldan fazla hekimlik tecrübesi olanların
doğru cevap sayısı diğer gruplara göre istatistiki olarak anlamlı düşük bulundu (15 yıldan fazla-10-15
yıl p=0,001, 15 yıldan fazla-5-10 yıl p=0,002, 15 yıldan fazla-5 yıldan az p=0,009). Katılımcıların
ortalama doğru cevap sayısı 7.71±1.93 olarak tespit edildi. 10 bandını acil tıp ve kardiyoloji dışında
aşan olmadı (11,22±1.56, 10±1,26).
Sonuç: Sonuç olarak kardiyopulmoner resüsitasyon gibi hayati bir konuda; mesleki tecrübenin arttığı
durumlarda ve KPR ile az muhatap olunacak branşlarda eğitime daha çok önem verilmelidir.
Keywords
References
- Referans1. Bogle BM, Ning H, Mehrotra S, Goldberger JJ, Lloyd-Jones DM. Lifetime Risk for Sudden Cardiac Death in the Community. J Am Heart Assoc 2016; 29;5(7).
- Referans2. Narayan DP, Biradar SV, Reddy MT, Bk S. Assessment of knowledge and attitude about basic life support among dental interns and postgraduate students in Bangalore city, India. World J Emerg Med 2015; 6(2):118-22.
- Referans3. Sasson C, Rogers MA, Dahl J, Kellermann AL. Predictors of survival from out-of-hospital cardiac arrest: a systematic review and meta-analysis. Circ Cardiovasc Qual Outcomes 2010; 3(1):63-81.
- Referans4. Roger VL, Go AS, Lloyd-Jones DM, Adams RJ, Berry JD, Brown TM et al. American Heart Association Statistics Committee and Stroke Statistics Subcommittee. Heart disease and stroke statistics--2011 update: a report from the American Heart Association. Circulation 2011; 1;123(4):18-209.
- Referans5. Rea TD, Helbock M, Perry S, Garcia M, Cloyd D, Becker L, Eisenberg M. Increasing use of cardiopulmonary resuscitation during out-of-hospital ventricular fibrillation arrest: survival implications of guideline changes. Circulation 2006; 19;114(25):2760-5.
- Referans6. Kellum MJ, Kennedy KW, Ewy GA. Cardiocerebral resuscitation improves survival of patients with out-ofhospital cardiac arrest. Am J Med 2006; 119(4):335-40.
- Referans7. Bobrow BJ, Clark LL, Ewy GA, Chikani V, Sanders AB, Berg RA, Richman PB, Kern KB. Minimally interrupted cardiac resuscitation by emergency medical services for out-of-hospital cardiac arrest. JAMA 2008; 12;299(10):1158-65.
- Referans8. Neumar RW, Shuster M, Callaway CW, Gent LM, Atkins DL, Bhanji F et al. Part 1: Executive Summary: 2015 American Heart Association Guidelines Update for Cardiopulmonary Resuscitation and Emergency Cardiovascular Care. Circulation 2015; 3;132:315-67.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Clinical Sciences
Journal Section
Research Article
Publication Date
July 12, 2021
Submission Date
May 14, 2020
Acceptance Date
July 3, 2020
Published in Issue
Year 2021 Volume: 7 Number: 2
APA
Küçükceran, K., Güçlü Utlu, S., & Tekin, E. (2021). Hekimlerin Mesleki Tecrübe ve Branşlaşmaya Göre Kardiyopulmoner Resüsitasyon Bilgilerinin Değerlendirilmesi. Akdeniz Tıp Dergisi, 7(2), 251-257. https://doi.org/10.53394/akd.959562
AMA
1.Küçükceran K, Güçlü Utlu S, Tekin E. Hekimlerin Mesleki Tecrübe ve Branşlaşmaya Göre Kardiyopulmoner Resüsitasyon Bilgilerinin Değerlendirilmesi. Akd Med J. 2021;7(2):251-257. doi:10.53394/akd.959562
Chicago
Küçükceran, Kadir, Sibel Güçlü Utlu, and Erdal Tekin. 2021. “Hekimlerin Mesleki Tecrübe Ve Branşlaşmaya Göre Kardiyopulmoner Resüsitasyon Bilgilerinin Değerlendirilmesi”. Akdeniz Tıp Dergisi 7 (2): 251-57. https://doi.org/10.53394/akd.959562.
EndNote
Küçükceran K, Güçlü Utlu S, Tekin E (July 1, 2021) Hekimlerin Mesleki Tecrübe ve Branşlaşmaya Göre Kardiyopulmoner Resüsitasyon Bilgilerinin Değerlendirilmesi. Akdeniz Tıp Dergisi 7 2 251–257.
IEEE
[1]K. Küçükceran, S. Güçlü Utlu, and E. Tekin, “Hekimlerin Mesleki Tecrübe ve Branşlaşmaya Göre Kardiyopulmoner Resüsitasyon Bilgilerinin Değerlendirilmesi”, Akd Med J, vol. 7, no. 2, pp. 251–257, July 2021, doi: 10.53394/akd.959562.
ISNAD
Küçükceran, Kadir - Güçlü Utlu, Sibel - Tekin, Erdal. “Hekimlerin Mesleki Tecrübe Ve Branşlaşmaya Göre Kardiyopulmoner Resüsitasyon Bilgilerinin Değerlendirilmesi”. Akdeniz Tıp Dergisi 7/2 (July 1, 2021): 251-257. https://doi.org/10.53394/akd.959562.
JAMA
1.Küçükceran K, Güçlü Utlu S, Tekin E. Hekimlerin Mesleki Tecrübe ve Branşlaşmaya Göre Kardiyopulmoner Resüsitasyon Bilgilerinin Değerlendirilmesi. Akd Med J. 2021;7:251–257.
MLA
Küçükceran, Kadir, et al. “Hekimlerin Mesleki Tecrübe Ve Branşlaşmaya Göre Kardiyopulmoner Resüsitasyon Bilgilerinin Değerlendirilmesi”. Akdeniz Tıp Dergisi, vol. 7, no. 2, July 2021, pp. 251-7, doi:10.53394/akd.959562.
Vancouver
1.Kadir Küçükceran, Sibel Güçlü Utlu, Erdal Tekin. Hekimlerin Mesleki Tecrübe ve Branşlaşmaya Göre Kardiyopulmoner Resüsitasyon Bilgilerinin Değerlendirilmesi. Akd Med J. 2021 Jul. 1;7(2):251-7. doi:10.53394/akd.959562