Kıskanmak Filminde Haset Duygusunun Temsili Üzerine Bir Alımlama Çalışması

Envy and jealousy are the emotions that nearly everyone has to experience. Although there are some differences between them, both forms of emotions produce similar results in terms of the psychological damage they cause. The movie called Envy (2009) adapted from novel by Nahit Sırrı Örik and directed by Zeki Demirkubuz focuses on the envy and jealousy concepts which prevail in family relations. An in-depth analysis of the subject matter of the film is important in order to reveal the differences between the two types of emotions, and to understand the meanings attributed by the society members to these two types of emotions, and their level of awareness. This study aims to examine how the audiences perceives the feelings of envy and jealousy within the context of the mentioned movie. In this context, a reception study was carried out with the participation of the audience. The reception analysis was carried out with the participation of 10 randomly selected viewers. In-depth interviews were made separately with each participant before and after watching the movie in order to determine whether the movie had an effect on the knowledge and awareness levels of the audience regarding the feelings. In conclusion, it was determined that the movie was effective on half of the participants to deal with jealousy and envy. It was also observed that there was a general consensus among the participants that the film had an instructive story.

Haset ve kıskançlık, hemen herkesin deneyimlemek zorunda kaldığı duygulardandır. Aralarında kimi farklılıklar bulunsa da her iki duygu biçimi de neden oldukları ruhsal tahribat açısından benzer sonuçlar üretir. Nahit Sırrı Örik’in aynı adlı romanından uyarlanan ve yönetmenliğini Zeki Demirkubuz’un yaptığı Kıskanmak (2009) adlı film, aile içi ilişkilerde hüküm sürdüğü biçimiyle haset ve kıskançlık kavramlarını odağa alır. Söz konusu filme yönelik derinlikli bir analiz, her iki duygu türü arasındaki farkları ortaya koymak ve toplumun bu iki duygu biçimine yüklediği anlamları ve farkındalık düzeyini kavramak açısından önemlidir. Bu çalışma, adı geçen filmin semantik evreni bağlamında izleyicinin haset ve kıskançlık duygularını nasıl alımladığını incelemeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda izleyicilerin katılımıyla alımlama çalışması gerçekleştirilmiştir. Filmin izlenmesinden önce ve filmin izlenmesinin ardından her katılımcıyla ayrı ayrı derinlemesine görüşmeler yapılmış; filmin izleyicilerinin kıskançlık ve haset duygularına ilişkin bilgi ve farkındalık düzeylerinde bir etki yaratıp yaratmadığı tespit edilmeye çalışılmıştır. Sonuç olarak, filmin kıskançlık ve haset duygularıyla başa çıkmada katılımcıların yarısında etkili olduğu saptanmıştır. Ayrıca, katılımcılar arasında filmin ibret verici bir öyküsü olduğu konusunda genel bir fikir birliği gözlenmiştir.