Türkiye’de Yönetişim Uygulamaları Bağlamında Bilgi Edinme Kanunun İşleyişi ve Yöneltilen Eleştiriler: Katılımın Önündeki Engel Gizlilik

Governance is a form of communication-oriented administration which aims to establish balance between openness and confidentiality. In one hand, while it aims to make target mass reach information and freedom of expression, on the other hand it aims confidentiality conditions to be shaped for maintainability of the state. Through this objective, various applications are established in Turkey also. In the scope of the work, execution of 2003 Right to Information Act, which has an important role in governance studies in public institutions in Turkey, is approached in the context of confidentiality. How much has this law that is in force for a long time met the expectations, in which areas it is insufficient has been investigated deeply. By taking the data which was collected as the result of descriptive analysis into consideration, a survey is conducted around citizens’ awareness, problems in execution of the law and identification of anticipatory resolution suggestions. By considering the fact that 25 – 50 age group is densely active in working life in Turkey, target mass is stated as employees in this age group. As a result of the research that is carried out with 350 people, 303 results of survey data that fit to evaluation criteria have been analyzed. As a result of the analysis; it has been observed that the rate of awareness for this law is very low. Only a few of the citizens that are aware of the law have actually reflected this to their daily lives. Many of the people that have taken advantage of the law stated that they didn’t get adequate feedback. This reveals the problems in the application of the law. Including the target mass in these studies that are aimed towards improving the management in public institutions and shaping the entire process according to the feedback from the target mass would minimize the possible problems

Yönetişim açıklık ve gizlilik arasında denge kurmayı amaçlayan iletişim odaklı yönetim şeklidir. Bir yanda hedef kitlenin bilgiye ulaşması ve ifade özgürlüğünü hedeflerken diğer yandan devletin devamı için gizlilik koşullarının şekillenmesini amaçlar. Türkiye’de de bu amaçla çeşitli uygulamalar gerçekleştirilmektedir. Çalışma kapsamında Türkiye’de kamu kurumlarındaki yönetişim çalışmalarında önemli yere sahip olan 2003 Bilgi Edinme Hakkı Kanunu’nun işleyişi gizlilik bağlamında ele alınmıştır. Uzun süredir yürürlükte olan kanunun beklentileri ne ölçüde sağladığı, hangi konularda yetersiz kaldığı derinlemesine incelemeye tabii tutulmuştur. Yapılan betimsel analiz sonucunda elde edilen veriler göz önüne alınarak, vatandaşların kanundan haberdar olma durumları, kanunun işleyişindeki sıkıntılar ve ileriye yönelik çözüm önerilerinin belirlenmiştir. Türkiye’de 25 – 55 yaş grubunun yoğun olarak çalışma hayatında aktif rol aldığı göz önüne alınarak hedef kitle bu yaş grubu çalışanları olarak belirlenmiştir. 350 kişiyle gerçekleştirilen çalışma sonucunda değerlendirme kriterlerine uygun 303 anket verisinin sonuçları analiz edilmiştir. Analiz sonucunda; kanundan haberdar olma oranının çok düşük olduğu gözlemlenmiştir. Kanundan haberdar olanların arasından çok küçük bir kısım kanunu pratik hayata yansıtmıştır. Kanunu uygulayanlar arasında çok büyük kısım yeterli geri dönüş alamadığını ifade etmiştir. Bu durum kanunun uygulanmasında sıkıntılar yaşandığı sonucunu ortaya koymaktadır. Bu tür kamu kurumlarındaki yönetimin gelişmesine yönelik çalışmalara hedef kitlenin dahil edilmesi ve tüm sürecin hedef kitleden alınan geri dönüşlerle şekillenmesi yaşanabilecek problemleri minimum seviyeye indirecektir