Sosyal Medyanın Eğitim lı Kullanımları ve Problem-Tabanlı Öğrenme

Number: 20 December 1, 2013
Ulaş Başar Gezgin
EN TR

Sosyal Medyanın Eğitim lı Kullanımları ve Problem-Tabanlı Öğrenme

Öz

Sosyal medya araçlarının çıkışının gerisindeki neden, sosyal medyanın eğitim amaçlı kullanımları olmasa da, eğitim amaçlı kullanımların kabul görmesine yönelik bir trend görülmektedir. Sosyal medya, öğrenenlerin, çoğu zaman, gerçek yaşamdaki bağlamında (otantik öğrenme) birbirlerinden öğrenmelerine (yatay öğrenme), bir amaca ulaşmak için birbirleriyle işbirliği yapmalarına ve eğitim süreçlerine aktif olarak katılmalarına izin vermektedir. Örnek-tabanlı öğrenmeyle yakın bir ilişki içinde olan sorun-tabanlı öğrenme, özellikle tıp okullarında yaygın bir yaklaşımdır. Ancak, sosyal medyanın eğitim amaçlı kullanımlarıyla sorun-tabanlı öğrenme arasındaki bağlar, ilgili literatürde kapsamlı olarak araştırılmamıştır. Bu nedenle, bu makalede, şu konular ele alınmıştır: Soruntabanlı öğrenmenin tanımları, bunun program düzeyinde uygulanabilirliği, özel ders verme süreci, modelin etkililiği, akademik kadro ya da öğrenciler ile ve uzmanlar ya da uzman olmayanlar ile özel ders, sosyal medyanın eğitim amaçlı kullanımları ve son olarak, sosyal medyanın soruntabanlı öğrenme için elverişliliği

Anahtar Kelimeler

Sosyal Medya,Eğitim,Sorun-Tabanlı Öğrenme

References

  1. Bahar-Ozvaris, Sevkat, Cuhadaroglu Cetin, Fusun, Turan, Sevgi and Peters, Antoinette S. (2006).
  2. “Cooperative learning: A new application of problem-based learning in mental health training.” Medical Teacher. Vol.28, No.6: 553-557.
  3. Bonzo, Justin and Parchoma, Gale (2010). “The paradox of social media and higher education institutions.” In Proceedings of the 7th International Conference on Networked Learning 2010. Dirckinck-Holmfeld, Lone, Hodgson, Vivien, Jones, Chris, de Laat, Maarten, McConnell, David, and Ryberg, Thomas (ed.). Lancaster: Lancaster University. 912-918.
  4. Connolly, Mark (2011). “Benefits and drawbacks of social media in education.” WCER Research Highlights. Vol.22, No.4: 1-2.
  5. Das, M., Mpofu, D.J.S., Hasan, M.Y. and Stewart, T.S. (2002). “Student perceptions of tutor skills in problembased learning tutorials.” Medical Education. Vol.36: 272-278.
  6. Enarson, Cam and Cariaga-Lo, Lisa (2001). “Influence of curriculum type on student performance in the United States Medical Licensing Examination Step 1 and Step 2 exams: Problem-based learning vs. lecturebased curriculum.” Medical Education. Vol.35: 1050-1055.
  7. Eshach, Haim and Bitterman, Haim (2003). “From case-based reasoning to problem-based learning.” Academic Medicine. Vol.78, No.5: 491-496.
  8. Gilkison, Andrea (2003). “Techniques used by ‘expert’ and ‘non-expert’ tutors to facilitate problem-based learning tutorials in an undergraduate medical curriculum.” Medical Education. Vol.37: 6-14.
  9. Glew, Robert H. (2003). “The problem with problem-based medical education: Promises not kept.” Biochemistry and Molecular Biology Education. Vol.31, No.1: 52-56.
  10. Good, Judith, Howland, Katherine and Thackray, Liz (2008). “Problem-based learning spanning real and virtual words: A case study in Second Life.” ALT-J, Research in Learning Technology. Vol. 16, No.3: 163-172.
APA
Gezgin, U. B. (2013). Sosyal Medyanın Eğitim lı Kullanımları ve Problem-Tabanlı Öğrenme. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 20, 222-233. https://izlik.org/JA59KD88PC