Hemşirelerde Yöneticiye Güvenin Kişi-Örgüt Uyumuna Etkisi

Aysun Türe Yılmaz; Hülya Kök Eren; Aytolan Yıldırım

doi:10.32709/akusosbil.512015

TR EN

Hemşirelerde Yöneticiye Güvenin Kişi-Örgüt Uyumuna Etkisi

Abstract

Kesitsel nitelikte olan bu çalışma hemşirelerde yöneticiye duyulan güvenin kişi-örgüt uyumu üzerine etkisini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Örneklem seçimine gidilmeden çalışmaya katılmayı kabul eden hemşirelerden veriler toplanmış ve toplamda örneklem sayısı (n=402) olmuştur. Veri Toplama Araçları olarak “Kişisel Bilgi Formu”, “Yöneticiye Güven Ölçeği” ve “Kişi - Örgüt Uyumu Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde Mann-Whitney U, Kruskal-Wallis H, ANOVA testi ve Spearman korelasyon kullanılmıştır. Çalışmaya katılan hemşirelerin çalışma yılı ortalaması, 7.47±6.54 (min:1.0, maks:26.0) yıl olup, %49.0’unun (n=197),1-5 yıl arasında çalıştığı tespit edilmiştir. Hemşirelerin %53.2’si (n=214) çalıştığı klinikten memnun, %37.6’sı (n=151) kısmen memnundur. Hemşirelerin %34.3’ü (n=138) çalıştığı klinikten ayrılmayı düşünmektedir. Hemşirelerin, Yöneticiye Güven Ölçeği ortalama puanı (Ort. = 18.33, S = 4.47), Kişi Örgüt Uyumu Ölçeği ortalama puanı (Ort. = 14.02, S = 3.86)’dir. Çalışmamızda yöneticiye duyulan güven ile kişi örgüt uyumu arasında anlamlı ilişki bulunmuştur.

Keywords

Hemşire,yöneticiye güven,örgüt uyumu

References

Akbaş, T. T. (2011). Algılanan Kişi-Örgüt Uyumunun Örgütsel Vatandaşlık Davranışları Üzerindeki Etkisi: Görgül Bir Araştırma. Yönetim Bilimleri Dergisi, 9(1):57-81.
Akkoç, İ., Çalışkan, A., & Turunç, Ö. (2012). Örgütlerde Gelişim Kültürü ve Algılanan Örgütsel Desteğin İş Tatmini ve İş Performansına Etkisi: Güvenin Aracılık Rolü, Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(1): 105-135.
Andrews, Baker ve Hunt (2011). Valuesandperson-organization Fit: Does Moral Intensity Strengthenoutcomes? Leadership&Organization Development Journal, 32(1): 5-19.
Anthoine, E., Delmas, C., Coutherut, J., &Moret, L. (2014). Development and Psychometric Testing of a Scale Assessing the Sharing of Medical Information and Interprofessional Communication: the CSI scale, BMC Health Services Research, 14(1):126.
Arbak, Y. ve T. Yeşilada (2003). "Örgüt Kişi Uyumu ve Örgütsel Çekicilik: Hangi Kişiler Ne Tür Örgütleri Daha Çekici Bulur?", Journal Of İstanbul Kültür Üniversitesi, 1(4): 23-37.
Arı, G. S. (2003). Yöneticiye Duyulan Güven Örgütsel Bağlılığı Artırır mı? Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2): 17-36.
Arslantaş, C. C., & Pekdemir, I. (2007). Dönüşümcü Liderlik, Örgütsel Vatandaşlık Davranışı ve Örgütsel Adalet Arasındaki İlişkileri Belirlemeye Yönelik Görgül Bir Araştırma, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (1):261- 286.
Artan, E. İ.: (1997). Endüstri ve Örgüt Psikolojisi, (Editör: Suna Tevruz), İçinde: Örgütsel Değişim ve Gelişme, 2. Baskı, Türk Psikologlar Derneği-Kalite Derneği Yayını, Ankara:103-117.
Ashforth, B. E., Sluss, D. M., &Saks, A. M. (2007). Socialization tactics, Proactive behavior, and newcomer learning: Integrating Socialization Models, Journal of Vocational Behavior, 70(3): 447-462.
Bauer, T. N., Bodner, T., Erdogan, B., Truxillo, D. M., &Tucker, J. S. (2007). Newcomer Adjustment During Organizational Socialization: A Meta-Analyticreview of Antecedents, Outcomes, and Methods. Journal of Applied Psychology, 92(3): 707-721.

Behery, M. H. (2009). Person/Organizationjob-Fitting And Affective Commitment To the Organization: Perspectivesfromthe UAE. Cross Cultural Management: An International Journal 16(2):179-19.
Besen, E., & Aktaş, H. (2016) Birey- Örgüt Uyumu ve Yöneticiye Duyulan Güven ile Lider-Üye Etkileşimi Bağlamında Bursa’da Otomotiv Sektörü Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma YÖNETİM: İstanbul Üniversitesi İşletme İktisadı Enstitüsü Dergisi, 27(81): 1-19.
Bobbio, A., Bellan, M., &Manganelli, A. M. (2012). Empoweringleadership, Perceived Organizational support, Trust, And job burnout for nurses: A Study in an Italian General Hospital. Healthcare Management Review, 37(1), 77-87.
Börü, D., İslamoğlu, G., & Birsel, M. (2007). Güven: Bir Anket Geliştirme Çalışması. Öneri Dergisi, 27(7), 49-59.
Cho, Y. J., &Poister, T. H. (2014). Managerial Practices, Trust in Leadership, Andperformance: Case of the Georgia Department of Transportation, Public Personnel Management, 43(2), 179-196.
Cook, J. ve T. Wall (1980). New Work Attitude Measures of Trust, Organizational Commitment and Personal Need Non‐fulfilment. Journal of Occupational Psychology, 53(1): 39-52.
Çokluk Bökeoğlu, Ö. ve Yılmaz, K. (2008) İlköğretim Okullarında Örgütsel Güven Hakkında Öğretmen Görüşleri, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 14(54):211- 233.
Demircan, N., & Ceylan, A. (2003). Örgütsel Güven Kavramı: Nedenleri ve Sonuçları, Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(2):139-150.
Dougherty, M. B., &Larson, E. L. (2010). The Nurse-nurse Collaboration Scale, Journal of Nursing Administration, 40(1): 17-25.
Driscoll, J. W. (1978). Trust and Participation in Organizational Decision Making as Predictors of Satisfaction,Academy of Management Journal, 21(1): 44-56.
Garcia, Nuria, Sanzo M. Jose´, TrespalaciosJuan A. (2008). New Product Internal Performance and Market Performance: Evidence from Spanish Firms Regarding the Role of Trust, Interfunctional Integration, and Innovation Type, Technovation, (28): 713–725.
Gerstner, C. R. ve D. V. Day (1997). Meta-Analytic Review of Leader–member Exchange Theory: Correlates and Constructissues, Journal of Applied Psychology, 82(6): 827-844.
Gibson, D., &Petrosko, J. (2014). Trust in Leaderandits Effect on Job Satisfaction and in Tent to Leave in a Healthcaresetting, New Horizons in Adult Educationand Human Resource Development, 26(3): 3-19.
İplik, F. N., Kılıç, K. C. ve Yalçın, A. (2011). The Simultaneous Effects of Person-organization and Person-job Fit on Turkish Hotel managers, International Journal of ContemporaryHospitality Management, 23(5): 644-661.
Kristof, A. L. (1996). Person‐organization fit: An integrative review of its conceptualizations, measurement, and implications, Personnel psychology, 49(1): 1-49.
Koç, H., & Yazıcıoğlu, İ. (2011). Yöneticiye Duyulan Güven ile İş Tatmini Arasındaki İlişki: Kamu ve Özel Sektör Karşılaştırması, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 12(1):46-57.
Kroposki, M. Alexander, JW. (2006) Correlation Among Client Satisfaction, Nursing Perception of Outcomes, and Organizational Variables, Home Healthcare Nurse (24): 2, 87-94.
Lewin, K. (1935). A Dynamic Theory of Personality: Selected Papers of Kurt Lewin. New York: McGraw-Hill.
Li, C. & Hung, C. (2010). An Examination of the Mediating Role of Person-job Fit in Relations between İnformation Literacy And Work Outcomes. Journal of Workplace Learning, 22(5): 306-318.
Mayer, R. C., Davis, J. H., & Schoorman, F. D. (1995). An Integrative Model of Organizational Trust. Academy of Management Review, 20(3): 709-734.
McAllister, D. J. (1995). Affect-and Cognition-Based Trust as Foundations for Interpersonal Cooperation in Organizations. Academy of Management Journal, 38(1): 24-59.
Mishra, A. K. (1996). Organizational Responses to Crisis: The Centrality of Trust. içinde Roderick M. Kramer ve Tom R. Tyler (ed.), Trust ın organizations: Frontiers of the or and Research .London: SAGE Publications.
Murray, H. A. (1951). Toward a Classification of Interaction. In T. Parsons ve E. A. Shils (Eds.). Toward a General Theory of Action: 434-464. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Reynolds, L.: (1997), The Trust Effect, Creatingthe High Trust, High Performance Organization, Nicholas Brealey Publishing, London.
Sekiguchi, T. (2004). Person-organization Fit and Person-job Fit in Employee Selection: A Review of the Literature, Osaka Keidai Ronshu, 54(6):179-196.
Shamir, B. ve Y. Lapidot (2003). Trust in Organizational Superiors: Systematic and Collective Considerations, Organization Studies, 24(3): 463-491.
Syed, A.:(2013). Building Bridges Between Quality and Leadership, Quality Leadership is No Accident: Universal Steps to Develop the Extraordinary Leader Within You, içinde Bölüm 4, Leadership is an Art; Management is a Science, 27-30, Bölüm 5, TheLeadership Model, 31-33.
Tan, H. H., & Tan, C. S. (2000). Toward the Differentiation of Trust in Supervisor and trust in Organization, Genetic, Social, and General Psychology Monographs, 126 (2): 241.
Tan, H. H., Lim, A.K.H. (2009). Trust in Coworkers and Trust in Organizations, The Journal of Psychology, 143(1),45–66.
Tanaka, K., Takahashi, M., Hiro, H., Kakinuma, M., Tanaka, M., Kamata, N., &Miyaoka, H. (2010). Differences in Medicalerror Risk among Nurses Working Two-and Three-shift Systems at Teaching Hospitals: A Six-Month Prospective Study, Industrial Health, 48(3), :357-364.
Thomas, G. F., Zolin, R., &Hartman, J. L. (2009). Thecentral Role of Communication in Developing Trust and it seffect on Employee İnvolvement, The Journal of Business Communication (1973), 46(3): 287-310.
Turunç, Ö., & Çelik, M. (2012). İş Tatmini-Kişi Örgüt Uyumu ve Amire Güven-Kişi-Örgüt Uyumu İlişkisinde Dağıtım Adaletinin Düzenleyici Rolü, ISGUC The Journal of Industrial Relations and Human Resources, 14(2): 57-78.
Yahyagil, M. Y. (2005). Birey ve Organizasyon Uyumu ve Çalışanların İş Tutumlarına Etkisi, Marmara Üniversitesi Öneri Dergisi, (24): 137-149.
Yang, J., & Mossholder, K. W. (2010). Examining the Effects of Trust in Leaders: A Bases-and- Foci Approach, The Leadership Quarterly, 21(1): 50-63.
Yeşiltaş, M., & Keleş, Y. (2009). İş Görenlerin Eğitim Düzeyleri ve Örgütsel Vatandaşlık Davranışları Arasındaki İlişkinin İncelenmesine Yönelik Bir Araştırma, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(2): 17-40.
Wang, I-M., Shieh C.-J., Wang F.-Ji. (2008). Effect Of Human Capital Investment on Organizational Performance, Social Behavior and Personality, 36 (8):1011- 1022.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Research Article

Authors

Aysun Türe Yılmaz
0000-0003-2513-0904
Türkiye

Hülya Kök Eren ^*
0000-0002-7271-9415
Türkiye

Aytolan Yıldırım This is me
0000-0002-0475-6695
Türkiye

Publication Date

December 30, 2019

Submission Date

January 11, 2019

Acceptance Date

December 4, 2019

Published in Issue

Year 2019 Volume: 21 Number: 4

DOI

https://doi.org/10.32709/akusosbil.512015

IZ

https://izlik.org/JA24ZJ47HE

APA

Türe Yılmaz, A., Kök Eren, H., & Yıldırım, A. (2019). Hemşirelerde Yöneticiye Güvenin Kişi-Örgüt Uyumuna Etkisi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(4), 1205-1215. https://doi.org/10.32709/akusosbil.512015

AMA

1.Türe Yılmaz A, Kök Eren H, Yıldırım A. Hemşirelerde Yöneticiye Güvenin Kişi-Örgüt Uyumuna Etkisi. AKUSBD. 2019;21(4):1205-1215. doi:10.32709/akusosbil.512015

Chicago

Türe Yılmaz, Aysun, Hülya Kök Eren, and Aytolan Yıldırım. 2019. “Hemşirelerde Yöneticiye Güvenin Kişi-Örgüt Uyumuna Etkisi”. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 21 (4): 1205-15. https://doi.org/10.32709/akusosbil.512015.

EndNote

Türe Yılmaz A, Kök Eren H, Yıldırım A (December 1, 2019) Hemşirelerde Yöneticiye Güvenin Kişi-Örgüt Uyumuna Etkisi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 21 4 1205–1215.

IEEE

[1]A. Türe Yılmaz, H. Kök Eren, and A. Yıldırım, “Hemşirelerde Yöneticiye Güvenin Kişi-Örgüt Uyumuna Etkisi”, AKUSBD, vol. 21, no. 4, pp. 1205–1215, Dec. 2019, doi: 10.32709/akusosbil.512015.

ISNAD

Türe Yılmaz, Aysun - Kök Eren, Hülya - Yıldırım, Aytolan. “Hemşirelerde Yöneticiye Güvenin Kişi-Örgüt Uyumuna Etkisi”. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 21/4 (December 1, 2019): 1205-1215. https://doi.org/10.32709/akusosbil.512015.

JAMA

1.Türe Yılmaz A, Kök Eren H, Yıldırım A. Hemşirelerde Yöneticiye Güvenin Kişi-Örgüt Uyumuna Etkisi. AKUSBD. 2019;21:1205–1215.

MLA

Türe Yılmaz, Aysun, et al. “Hemşirelerde Yöneticiye Güvenin Kişi-Örgüt Uyumuna Etkisi”. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, vol. 21, no. 4, Dec. 2019, pp. 1205-1, doi:10.32709/akusosbil.512015.

Vancouver

1.Aysun Türe Yılmaz, Hülya Kök Eren, Aytolan Yıldırım. Hemşirelerde Yöneticiye Güvenin Kişi-Örgüt Uyumuna Etkisi. AKUSBD. 2019 Dec. 1;21(4):1205-1. doi:10.32709/akusosbil.512015