Kentsel Aktörlerin Sürdürülebilirlik Algıları: Q-Metodoloji Yöntemiyle Bir Araştırma
Abstract
Sürdürülebilirlik yaklaşımı, karşılaşılan toplumsal, ekonomik ve çevresel sorunlara bir çözüm aracı olarak 1970’li yıllardan itibaren gündeme gelmeye başlamış ve zaman içinde farklı konularda karşılık bularak popülerliğini artırmıştır. Sürdürülebilirlik yaklaşımının, diğer konuların (tarım, ormancılık, balıkçılık, yoksulluk gibi) yanında gündeme alındığı önemli bir alanda kentsel yerleşimlerdir. Barındırdığı nüfus ve yerleşim özelliklerinden dolayı ayırıcı yönleri bulunan kentlerde karşılaşılan sorunlara bir çözüm aracı olarak sürdürülebilirlik yaklaşımı gündeme gelmektedir. Bu bağlamda araştırmanın temel amacı, kentsel mekanlarda sorumluluk üstlenen aktörlerin sürdürülebilirlik algılarını ölçmek ve özelde de atık yönetimine ne derece önem verdiklerini tespit etmektir. Araştırmada, belirlenen sürdürülebilir kentsel kalkınma kriterleri üzerinden uzlaşının ve farklılıkların, aktörler arasında nasıl bir dağılım gösterdiği inceleme konusu yapılmaktadır. Araştırmada, Q-Metodoloji yöntemi kullanılmaktadır. Belirlenen kapsam (Giresun ili) çerçevesinde araştırmaya altı STK ve yedi belediye dahil edilmiştir. Araştırmanın genel sonuçlarına göre belediyelerde, çevre ana başlığı altındaki konularda hem uzlaşmanın (enerji verimliliği, bisiklet, toplu taşıma, çevre eğitimi gibi) hem de farklılaşmanın (yeşil işletme, atık yönetimi, tarım alanları ve su kaynakları gibi) olduğu tespit edilmektedir. Diğer taraftan STK’larda da çevre başlığı altındaki konularda uzlaşı bulunurken, sosyo-kültürel ana başlığı altındaki konularda farklılaşmanın olduğu anlaşılmaktadır. Atık yönetimi bağlamında ele alındığında ise hem STK’ların hem de belediyelerin, kaynakta ayrıştırma ve geri dönüşüm dahil olmak üzere, atık yönetimi konusuna 1 ile 4 aralığında (büyük oranda) önem verdikleri anlaşılmaktadır.
Keywords
Sürdürülebilirlik,sürdürülebilir kentsel kalkınma,kentsel aktörler,Q-Metodoloji
References
- Agranoff, R. ve Mcguire, M. (2003). Collaborative public management: New strategies for local governments. Washington, DC.: Goorgetown University Press.
- Akbulut, F. ve Beren, F. (2012). Terörle mücadelede bütüncül yaklaşımın sosyal politika uygulamaları bağlamından algılanması: Suruç İlçesi örneği. Akademik İncelemeler Dergisi (Journal of Academic Inquiries), 7 (2), 257-283.
- Akdoğan, A. ve Güleç, S. (2005). Belediyelerde katı atık yönetimi ve il belediyelerinde gerçekleştirilen ampirik bir araştırma. Çağdaş Yerel Yönetimler, 14 (4), 51-78.
- Aykan, S. (2014). İstanbul’da kentsel sürdürülebilirlik. A. Bartu Candan ve C. Özbay (Ed.), Yeni İstanbul çalışmalar: Sınırlar, mücadeleler, açılımlar içinde (s. 241-261). İstanbul: Metis Yayınları.
- Barry, J. ve Proops, J. (1999). Seeking sustainability discourses with Q Methodology. Ecological Economics, (28), 337-345.
- Bumin, K.(2010). Demokrasi arayışındaki kent. Konya: Çizgi Kitapevi.
- Cohen, S. (2011). Sustainability management: lessons from and for New York City, Americ, and The Planet. New York: Columbia University Press.
- Cullinan, C. (2014). Vahşi hukuk: bir yeryüzü adaleti manifestosu (M. Güneşdoğmuş, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
- Cuppen, E., Breukers, S., Hisschemöller, M. veBergsma, E. (2010). Q Methodology to select participants for a stakeholder dialogue on energy options from biomass in the Netherlands. Ecological Economics, (69), 579–591.
- Çetinkaya, Ç. (2013). Eko-Kentler: Kent ve doğa ilişkisinde yeni bir sistem tasarımı. Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi, 6 (1), 12-16.