Kuzeydoğu Anadolu’da Baklagil Yem Bitkileri Tarımı ve Sorunları

Öz

Geniş çayır ve mera varlığı nedeniyle daha ziyade hayvansal üretime elverişli olduğu söylenen bölgede büyük oranlarda kaba yem açığı olduğu bildirilmektedir. Yem bitkilerinin toplam ekiliş içerisindeki payı diğer bölgelerle karşılaştırıldığında bu bölgede daha yüksek olmasına rağmen üretim miktarı, uzun ve sert geçen kış döneminde hayvanların kaliteli kaba yem ihtiyacını karşılamaktan uzaktır. Yem bitkileri üretiminin artırılabilmesi amacıyla yürütülecek çalışmaların başarıya ulaşabilmesi ve gerekli tedbirlerin alınabilmesi için konu ile ilgili üretici alışkanlıkları, bilgi seviyesi ve problemlerin bilinmesi gerekmektedir. Bu çalışma, Erzurum, Kars, Ardahan ve Ağrı illerinde Çayır, Mera ve Yem Bitkilerine Dayalı Tarımsal Üretim Sistemlerinde Üretimi Sınırlayan Faktörler ve Çiftçi Problemlerinin Tespiti projesi içerisinde ele alınmış ve üretimi sınırlayan faktörler ve çiftçi problemleri içerisinde yem bitkisi üreticilerinin yetiştiricilikle ilgili alışkanlıkları irdelenmeye çalışılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, üreticilerin yem bitkileri tarımı konusunda yeterli bilgiye sahip olmadıkları, bu nedenle toprak işleme, ekim, gübreleme ve biçim gibi uygulamalarda ciddi hatalar yapıldığı belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Baklagil yem bitkileri, verim, gübreleme, çiftçi uygulamaları

References

1. Açıkgöz, E. ve S. Çakmakçı, 1986. Bursa koşullarında adi fiğ ve tahıl karışımlarının ot verimi ve kalitesi üzerine araştırmalar, Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Bursa, s. 47-53.
2. Anonim, 1991, Bitki Koruma El Kitabı, İzmir Tarım İl Müdürlüğü yayınları,
3. Çiçek, A. ve O. Erkan, 1996. Tarım Ekonomisinde Araştırma Örnek ve Örnekleme Yöntemleri, Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No: 12, Tokat
4. Mermer, A., 2000. Farklı sıra aralığı ve tohum miktarı uygulamalarının iki yonca (medicago sativa l.) çeşidinde (Bilensoy ve Ladak) ot ve tohum verimine etkileri, (Doktora tezi, basılmamış),
5. Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilimdalı, Erzurum.
6. Munzur, 1989. Literature Review and Some Suggestions on Growing Alfalfa in Turkey, TARM yayın no: 1995/5, Ankara.
7. Serin, Y., 1991. Baklagil yem bitkileri yetiştirme tekniği, Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi Çayır, Mera ve Yem Bitkileri Hayvancılığı Geliştirme Projesi, Eğitim Semineri, 20-22 Şubat, Erzurum.
8. Serin, Y. ve M. Tan, 2008a. Yonca tarımı, Yem Bitkileri ve Meraya Dayalı Hayvancılık Eğitimi, Erciyes Üniversitesi Yayın No:160, S.S. İlyaslı Köyü Kalkınma Kooperatifi Yayın No: 2, Kayseri, s. 81-90

9. Serin, Y. ve M. Tan, 2008b. Korunga tarımı, Yem Bitkileri ve Meraya Dayalı Hayvancılık Eğitimi, Erciyes Üniversitesi Yayın No:160, S.S. İlyaslı Köyü Kalkınma Kooperatifi Yayın No: 2, Kayseri, s. 81-90
10. Serin, Y. ve M. Tan, 2008c. Yerli fiğ tarımı, Yem Bitkileri ve Meraya Dayalı Hayvancılık Eğitimi, Erciyes Üniversitesi Yayın No:160, S.S. İlyaslı Köyü Kalkınma Kooperatifi Yayın No: 2, Kayseri, s. 81-90
11. Serin, Y. ve M. Tan, 1996. Baklagil Yem Bitkileri, Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ders Yayınları No: 190, Atatürk Üniversitesi Ziraat fakültesi Ofset Tesisi, Erzurum.
12. Tahtacıoğlu, L., Mermer, A., Ulutaş, Z., Avcı, M. ve Seday, R., 1993, Teknik Paketler, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Doğu Anadolu Çayır, Mera Üretimini Geliştirme Projesi, Doğu Anadolu Tarımsal Araştırma Enstitüsü, Yayın no. 12, Erzurum, s.12