Tokat İl Merkezinde Kırım Kongo Kanamalı Ateşi (KKKA) Ön Tanısıyla Hastanede Yatan Hastaların, KKKA Hastalığı Hakkında Bilgi Düzeyi

Abstract

Amaç: Kırım Kongo Kanamalı Ateşi (KKKA); ateş, yaygın vücut ağrısı, deri, mukoza ve iç organlarda kanamalar ile seyreden Bunyaviridae ailesine bağlı Nairovirus soyundan olan virüslerin oluşturduğu zoonotik viral bir hastalıktır. Hastalığa özgü tedavi günümüzde mevcut değildir. Hastalıktan korunmada kişisel korunma yöntemleri önemlidir. Halk, hastalık hakkında bilgilendirilerek hastalıktan korunmaya katkı sağlanabilir.
Bu çalışma Tokat il merkezinde KKKA hastalığı ön tanısıyla hastanede yatan hastaların KKKA hastalığı hakkında bilgi düzeyini saptamak amacıyla yapılmıştır.          
Materyal ve Metot: Kesitsel tipteki bu araştırma 01.04.2013-31.09.2013 tarihleri arasında Tokat Devlet Hastanesi Enfeksiyon Hastalıkları Kliniği’nde KKKA hastalığı ön tanısıyla yatan hastalara yüz yüze anket formu uygulanarak yapılmıştır. Araştırmaya toplam 159 hasta katılmıştır. Hastaların bilgi düzeyleri 100 tam puan üzerinden değerlendirilmiştir. Verilerin analizinde t-testi, Mann-Whitney U testi ve Kruskall Wallis H testi kullanılmıştır. İstatiksel olarak p <0,05 anlamlı olarak kabul edilmiştir.     
Bulgular: Hastaların sosyo-demografik özelliklerine göre dağılımları incelendiğinde, %39,00’unun 45-64 yaş aralığında, %56,00’sının erkek, %51,60’ının ilköğretim mezunu, %73,00’ının çiftçi, %69,80’i köyde yaşadığı saptanmıştır. Hastaların %52,80’i KKKA hastalığının bulaşıcı olduğunu, %48,40’ı hastalıktan nasıl korunulduğunu bilmediğini ve %95,60’ı KKKA hastalığından korunmada kişisel korunma yöntemlerinin önemli olduğunu ifade etmiştir. Hastaların bilgi düzeyi puan ortalaması 64,39±14,93’dür. Hastaların %52,20’si KKKA hastalığı hakkında eğitim almıştır ve %97,50’si KKKA hastalığının adını daha önce duymuştur. Cinsiyet, meslek ve yaşanılan yerin hastaların hastalık hakkındaki bilgi düzeyleri üzerinde anlamlı etkisi yoktur. 25-34 yaş grubunda bilgi düzeyi puan ortalaması diğer gruplardan yüksek iken 65 ve üstü yaş grubunda düşüktür. Üniversite mezunu olan hastaların okuryazar olmayan hastalara göre hastalık hakkında bilgi düzeylerinin yüksek olduğu saptanmıştır. 
Sonuç: Araştırma sonuçlarına göre araştırma grubunun bilgi düzeyi yetersizdir. Hastaların eğitim düzeyi arttıkça, hastalık hakkında bilgi düzeyinin de arttığı gözlemlenmektedir. Risk grubu mesleklerin özellikle eğitim alması gerekmektedir. Kene tutunmasının endemik olduğu yerlerde KKKA hastalığı hakkında eğitimlerin tüm halka ulaşılarak verilmesi önemlidir.

Keywords

• KKKA,Bilgi düzeyi,Hasta,Eğitim,Korunma

Level of Knowledge About CCHF Disease in Patients Hospitalized With Preliminary Diagnosis of Crimean-Congo Hemorrhagic Fever (CCHF) at Tokat City Center

Abstract

Objectives: Crimean-Congo Hemorrhagic Fever (CCHF) is a disease characterized by fever, diffuse body pain, bleeding of skin, mucous membranes and internal organs. This disease is a zoonoticviral disease caused by the viruses of the Nairovirus strains of the Bunyaviridae family. Nowadays, there is not any specific therapy for this disease. Personal protection methods are important in prevention of disease. The information of the public about the disease may contributed to protection from the disease.

This study was carried out to determine the level of knowledge about CCHF disease in patients hospitalized with preliminary diagnosis of CCHF disease in Tokat city center.

Materials and Methods: This cross-sectional study was carried out between 01.04.2013 and 31.09.2013 by applying face-to-face questionnaire to the patients hospitalized with the preliminary diagnosis of CCHF disease in the Department of Infectious Diseases of Tokat State Hospital. The study is carried out with the participation of a total of 159 patients. The knowledge levels of the patients were evaluated over 100 points. The data analysis were made by using t-test, Mann-Whitney U test and Kruskall Wallis H test. P <0.05 was considered statistically significant.

Results: During the examination of the distribution of patients according to their socio-demographic characteristics, it was observed that 39.00% of the patients were between 45-64 years old, 56.00% of them were male, 51.60% were graduated from primary school, 73.00% were farmers and 69.80% of them were living in village. 52.80% of the patients stated that CCHF disease was contagious, 48.40% did not know how to protect their selves from the disease, and 95.60% stated that personal protection methods were important in prevention of CCHF disease. The mean score of the patients’ knowledge was 64.39 ± 14.93. 52.20% of the patients were trained about CCHF and 97.50% had previously heard of CCHF disease. Gender, occupation and place of residence did not have a significant effect on the patients’ knowledge level about the disease. While the average knowledge level of the 25-34 age group was higher than the other groups, it was lower in the age group of 65 and older. Patients with university degrees were found to have high levels of knowledge about the disease compared to illiterate patients.

Conclusion: According to the research results, the knowledge level of the research group is insufficient. It was observed that as the education level of the patients increased, the level of knowledge about the disease increased too. People performing professions included in the risk group should particularly be trained. It is important to provide training on CCHF disease in all areas where tick invasion is endemic.

Keywords

• CCHF,Knowledge Level,Patient,Training,Prevention

References

1. Duygu F, Çopur Çiçek A, Kaya T. Crimean-Congo hemorrhagic fever and pregnancy: Two cases. Journal of Microbiology and Infectious Diseases 2015;5(1):29-31.
2. Vançelik S, Avşar Ü, Aktürk Z. Erzurum ili kırsalında halkın kırım kongo kanamalı ateşi hakkında bilgi, tutum ve davranışları. Türkiye Parazitol Dergisi 2012;36:156-9.
3. Acar A. Kırım kongo kanamalı ateşi. Türk Silahlı Kuvvetleri Koruyucu Hekimlik Bülteni 2006;5(4):287-95.
4. Ergönül Ö. Kırım kongo kanamalı ateşi. Antibiyotik ve Kemoterapi Derneği Dergisi 2009;23(Ek 2):234-40.
5. Tavşan Ö, Duygu F, Kaya T. Endemik bir bölgede Kasım ayında görülen kırım-kongo kanamalı ateşi olgusu. Klimik Dergisi 2012;25(3):130-2.
6. Kara A. Kırım kongo kanamalı ateşi. Türk Pediatri Arşivi Dergisi 2008;43:108-18.
7. Suntur BM, Hepgüler KS. Kırım-kongo kanamalı ateşi: Kütahya’dan iki olgusunumu. İnfeksiyon Dergisi (Turkish Journal of Infection) 2007;21(1):45-7.
8. Öngürü P, Bodur H. Kırım kongo kanamalı ateşi. Deneysel ve Klinik Tıp Dergisi (Journal of Experimental and Clinical Medicine) 2012; 29:175-81.

9. Gönen İ. Tokat ili Erbaa Devlet Hastanesine başvuran kene tutunması olgularının değerlendirilmesi. Türk Hijyen ve Deneysel Biyoloji Dergisi 2011;68(2):79-84.
10. Bakır-Özbey S. Kırım-kongo kanamalı ateşi hastalarında erken ribavirin kullanımının fataliteye etkisi. Klimik Dergisi 2010;23(1):6-9.
11. İnceboz T, Demirel M, Över L. Manisa Moris Şinasi Çocuk Hastanesi’ne 2007-2010 yılları arasında kene yapışması şikâyeti ile başvuran olguların araştırılması. Güncel Pediatri Dergisi 2011;9:116-21.
12. Özkan S, Erdoğan A. Vektörle bulaşan enfeksiyonlar. Halk Sağlığı Uzmanları Derneği Türkiye Sağlık Raporu-2012 2012;114-7.
13. Öztürk A, Horoz D, Borlu A, Balcı E, Gün İ. Sağlık ocağına başvuran erişkinlerin kırım kongo kanamalı ateşi konusunda bilgi ve tutumları. Erciyes Tıp Dergisi 2011;33(2):121-8.
14. Elaldı N, Kaya Ş. Crimean-Congo hemorrhagic fever. Journal of Microbiology and Infectious Diseases (JMID), Special Issue 2014;1:1-9.
15. Uzun R, Uğurlu M. Kırım-kongo kanamalı ateşinde ribavirin kullanımı. Klimik Dergisi 2004;17(2):62-4.
16. Yalçıntaş A, Ecevit PC, Kayhan Tetik B. Öğrencilerimizin keneler ve kırım kongo kanamalı ateşi hakkındaki bilgi, tutum ve davranışları. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi (sted) 2014;23(6):206-10.
17. Şimşek AÇ. Ankara ve Kırıkkale’nin kırım kongo kanamalı ateşi hastalığı görülen ilçe, belde ve köylerinde yaşayan 18 yaş üzeri nüfusun hastalık ve korunma konusundaki bilgi ve tutumlarının değerlendirilmesi. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara; 2011.
18. Sert Çiçek H. Keneler ve kırım-kongo kanamalı ateşli (KKKA). Kocatepe Veteriner Dergisi 2009;2(2):61-4.
19. Çiler Erdağ G, Akın Y, Çetinkaya E, Erkul Y, Ergen G, Tokuç G. Kene Isırması şikayeti ile başvuran olgular. Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi 2007;XVIII(2):64-70.
20. Sümer A. Kene ısırığı nedeniyle Kaş Devlet Hastanesi acil servisine başvuran hastaların değerlendirilmesi. Kafkas Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi 2010;16(1):49- 53.
21. Kırım-kongo kanamalı ateşi (KKKA) hastalığının vektörü keneler: biyoloji, hastalık nakli, mücadele ve korunma yolları [İnternet]. https://docplayer.biz.tr/35194505-Kirim- kongo-kanamali-atesi-kkka-hastaliginin-vektoru-keneler-biyoloji-hastalik-nakli-mucadele-ve-korunma-yollari.html (Erişim Tarihi: 01.04.2017).
22. Keten HS, Ölmez S, Keten D ve ark. Kahramanmaraş’ta aile sağlığı merkezlerine başvuran hastaların kırım Kongo kanamalı ateşi konusunda bilgi ve tutumları. Gaziantep Medical Journal 2014;20(2):160-4.