The Effect of Cultural Intelligence Elements on Cognitive Awareness and Cognitive Flexibility in Hotel Businesses

Abstract

The hospitality industry embodies diverse cultures. An individual's capacity to function and govern successfully across many cultural contexts is referred to as cultural intelligence. The individual needs to be able to accommodate the surroundings without questioning them (cognitive awareness) and possess the flexibility to deal with the circumstances in order to accomplish this (cognitive flexibility). The research intends to ascertain how cultural intelligence components affect hotel employees' cognitive awareness and cognitive flexibility. The quantitative research method was used in this study. The convenience sampling technique was used to get in touch with 423 hotel employees operating in Antalya. The data was gathered by a survey method and examined using statistical analysis software in social sciences. The research revealed that the hotel employees' cognitive, metacognitive, and motivational elements of cultural intelligence did not significantly influence their cognitive awareness. On the other hand, it was discovered that the behavioral cultural intelligence factor significantly and adversely affected cognitive awareness. Likewise, cognitive flexibility is meaningfully and positively impacted by metacognitive and motivational cultural intelligence. However, there is no relationship between behavioral cultural intelligence and cognitive flexibility, whereas cognitive cultural intelligence has a considerable and negative impact on cognitive flexibility.

Keywords

• Hotel Management
• Cultural Intelligence
• Cognitive Awareness
• Cognitive Flexibility

The Effect of Cultural Intelligence Elements on Cognitive Awareness and Cognitive Flexibility in Hotel Businesses

Abstract

Otel işletmeleri farklı kültürleri bünyesinde barındırmaktadır. Kültürel zekâ, bir bireyin farklı kültürel ortamlarda etkin bir şekilde faaliyette bulunma ve yönetme yeteneğidir. Bunu gerçekleştirebilmek için birey; içinde bulunduğu ortama sorgulamadan adapte olabilmeli (bilişsel farkındalık) ve durumu idare edebilecek esnekliğe (bilişsel esneklik) sahip olmalıdır. Bu çalışmada otel çalışanlarının kültürel zeka unsurlarının bilişsel farkındalıkları ve bilişsel esneklikleri üzerindeki etkisinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Araştırma türü nicel araştırmadır. Kolayda örnekleme yöntemi ile Antalya’ da faaliyet gösteren 5 yıldızlı otellerde çalışan 423 kişiye ulaşılmıştır. Veriler anket yöntemi ile toplanmış ve sosyal bilimlerde istatistiki analiz programları ile analiz edilmiştir. Bu araştırmanın etik kurul izni (17.06.2022 tarihli ve 53208 sayılı) Muş Alparslan Üniversitesi Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Kurulundan alınmıştır. Analizler sonucunda otel çalışanlarının kültürel zeka unsurlarının (Bilişsel, Bilişötesi, Motivasyonel) bilişsel farkındalıkları üzerinde anlamlı etkisinin olmadığı tespit edilmiştir. Davranışsal kültürel zeka boyutunun ise bilişsel farkındalık üzerinde anlamlı ve negatif bir etkiye sahip olduğu bulgulanmıştır. Bununla birlikte kültürel zeka unsurlarından bilişötesi ve motivasyonel kültürel zeka bilişsel esnekliği anlamlı ve pozitif yönde etkilemektedir. Bilişsel kültürel zeka bilişsel esnekliği anlamlı ve negatif yönde etkilerken, davranışsal kültürel zeka ile bilişsel esneklik arasında bir ilişki bulgulanmamıştır.eas cognitive cultural intelligence has a considerable and negative impact on cognitive flexibility.

Keywords

• Hotel Management
• Cultural Intelligance
• Cognitive Awareness
• Cognitive Flexibility

References

1. Adabalı, M. M. (2020). Turizm alanında bilinçli farkındalık, destinasyon deneyimi ve fayda: iç anadolu bölgesi’nde bulunan kültürel mirasları ziyaret eden turistler üzerinde ampirik bir araştırma (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
2. Aksoy, Z. (2013). Kültürel zekâ ve çok kültürlü ortamlardaki rolü (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
3. Amiri, A. N., Seyed M. M. & Masoumeh Kazemi (2010). Studying the relationship between cultural intelligence and employees’ performance. European Journal of Scientific Research, 42 (3), 418-427.
4. Anderson, P. (2002). Assessment and development of executive function (EF) during childhood. Child Neuropsychology, 8 (2), 71-82.
5. Ang, S., Dyne, L. V. & Tan, M. L. (2011). Cultural intelligence. R. J. Stenberg and S. B. Kaufman (Ed.), The Cambridge Handbook of Intelligence, Cambridge University Press.
6. Ang, S., Dyne, L. V., Koh, C. K. Yee Ng, Templer, K. J. & Tay, N. (2007). Cultural intelligence: Its measurement and effects on cultural judgment and decision making, cultural adaptation and task performance. Management and Organization Review, 3 (3): 335-371.
7. Arastaman, G. (2017). Kültürel zeka ölçeğinin (KZÖ) Türk akademisyenler üzerinde geçerlik ve güvenirlik çalışması. Yükseköğretim Dergisi, 1-8.
8. Aslan, S. ve Aslan, Ö. (2015). İstanbul’daki 5 yıldızlı otellerde kültürel zeka ölçeğine ilişkin bir uygulama. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Ekonometri ve İstatistik Dergisi, 23, 34-61.

9. Aslı E. & Ehtiyar, R. (2015). Kültürel farklılıkların yönetiminde kültürel zekânın rolü: türk ve yabancı yöneticiler üzerine bir araştırma. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 26 (1), 42-60.
10. Aykan, E. (2002). Girişimcilik ve girişimcilerin liderlik davranışları: Kayseri’ de bir uygulama (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kayseri.
11. Büyüköztürk, Ş. (2015). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni, SPSS uygulamaları ve yorum. Ankara: Pegem Yayıncılık.
12. Çelik, E. H., & Yılmaz, V. (2013). LISREL 9.1 İle Yapısal eşitlik modellemesi: Temel Kavramlar- Uygulamalar-Programlama. Ankara: Anı Yayıncılık.
13. Çeliker, A. N. (2017). Bir grup genç yetişkinde bilinçli farkındalık düzeyi ile başa çıkma tutumları ve psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
14. Çelikkaleli, Ö. (2014a). The validity and reliability of the cognitive flexibility scale. Education and Science, 39 (176), 339-346.
15. Çelikkaleli, Ö. (2014b). The Relation between cognitive flexibility and academic, social and emotional self-efficacy beliefs among adolescents. Eğitim ve Bilim, 39(176). 347-354.
16. Çuhadaroğlu, A. (2013). Bilişsel esnekliğin yordayıcıları. Cumhuriyet International Journal of Education, 2 (1), 86-101.
17. Demir, Ö. (2009). Bilişsel koçluk yöntemiyle öğretilen bilişsel farkındalık stratejilerinin altıncı sınıf sosyal bilgiler dersinde öğrencilerin epistemolojik inançlarına, bilişsel farkındalık becerilerine, akademik başarılarına ve bunların kalıcılıklarına etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Çukurova Üniversitesi, Adana.
18. Dunleavy, K. N. & Martin, M. M. (2006). A convergent validity study of the decision-making collaboration scale. North American Journal of Psychology, 8, 339-344.
19. Dutt, C. & Ivan N. (2016). The role of mindfulness ın tourism: tourism businesses' perceptions of mindfulness ın dubai, UAE. Turizam: Međunarodni Znanstveno-Stručni Časopis, 64(1), 81-95.
20. Dyne, L. V., Ang, S. & Koh, C. (2008). Development and validation of the CQS: The cultural ıntelligence scale. Handbook of cultural intelligence: Theory, measurement, and applications, (Ed.) S. Ang ve L. Van Dyne, M.E. Sharpe, Armonk, NY.
21. Grossman, P. (2010). Mindfulness for psychologists: Paying kind attention to the perceptible. Mindfulness, 1(1): 87-97.
22. Hair, J. E., Black, W. C., Babin, B. J. & Anderson, E. (2010). Multivariate Data Analysis. New Jersey: PrenticeHall.
23. İlhan, M. & Çetin, B. (2014). Kültürel zekâ ölçeği’nin türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29 (2): 94-114.
24. İşleyen, F. ve Doğan, E. (2020). Kültürel zeka: Beş büyük kişilik modeli bağlamında bir araştırma. Ekoist: Journal of Econometrics and Statistics, 33, 65-82.
25. Karasar, N. (2014). Bilimsel Araştırma Yöntemi (26. Baskı). Ankara: Nobel Yayın.
26. Konate, T. (2017). Yabancı öğrecilerin kültürel uyumunda kültürel zekânın etkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Antalya.
27. Martin, M. M., & Rubin, R. B. (1995). A new measure of cognitive flexibility. Psychological Reports, 76, 623-626.
28. Ögel, K. (2012). Bilişsel davranışçı terapilerde üçüncü dalga. Farkındalık (ayrımsama) ve kabullenme temelli terapiler. Ankara: HYB Yayıncılık.
29. Özyeşil, Z., Arslan, Ç., Kesici, Ş. & Deniz, E. (2011). Adaptation of the mindful attention awareness scale into turkish, Education and Science, 36 (160), 224-235.
30. Rehg, M. T., Gundlach, M. J. & Reza A. G. (2012). Examining the ınfluence of cross-cultural training on cultural ıntelligence and specific self-efficacy. Cross Cultural Management: An International Journal, 19 (2), 215-232.
31. Schumacker, R. E. & Lomax, R. G. (2004). A beginner’s guide to structural equation modeling. Psychology Press.
32. Sekaran, U. & Bougie, R. (2013). Research methods for business: A skill-building approach (Six Edition). New York: John Wiley & Sons Inc.
33. Thomas, D. C. & Inkson, K. (2003). Cultural ıntelligence: people skills for global business, California, Berrett-Koehler Publishers Inc.
34. Tsai Tad Lawrence, N. (2011). The relationship between cultural ıntelligence and cross-cultural adaptation of international students in taiwan. International Conference on Management, Penang, Malaysia, 569-583.
35. Ulusoy, H. (2017). Turist rehberlerinin kültürel zekâ düzeyi ve özyeterlilik inançlarının hizmet sunumuna etkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.
36. Yazgan, A. D. (2021). Öğretmen adaylarının bilişsel esneklik düzeyleri ile kültürel zekâ düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (AEÜSBED), 7 (1). 212-231.
37. Yılmaz, V. & Çelik, H. E. (2009). Lisrel ile yapısal eşitlik modelllemesi: Temel kavramlar, uygulamalar, programlama. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.