Kaba Yem veya Yoğun Yem ile Beslemenin Kuzularda Vücut ve Rumen Gelişimi, Kesim ve Karkas Özellikleri ile Besin Maddeleri Çevrimi Üzerine Etkileri

Abstract

Bu çal ışmada, yoğun yem veya kaba yem ile beslenen kuzulardaki gelişme gücü, rumen gelişimi, kesim ve karkas özelliklerinin bu koşullardaki besin maddeleri çevrim etkenlikleri ile birlikte belirlenip kar şılaştı nlmalan arnaçlanmıştı r. Bu amaçla, Ile de France Akkaraman, Border Leicester x Akkaraman melez' kuzular, her birinde 7 birey bulunan iki gruba e şit sayı da yerleştirilmiştir. Bu iki gruptan birisi, serbest olarak kuru yonca otu ile beslenirken, diğer grup, serbest olarak yoğun yem karması ve 100gkjOntbaş kuru yonca otu ile 70 gün süreyle beslenmişlerdir. Sonuçta, yem tüketimi, vücut geli şimi, kesim ve karkas özellikleri bak ımı ndan gruplar aras ı ndaki farklar genelde önemli P

Keywords

• Kuzu
• besi gücü
• rumen geli şimi
• karkas Özellikleri
• besin maddesi çevrimi.

The Effects of Feeding with Roughage or Compound Feeds on Body and Rumen Development, Slaughtering and Carcass Characteristics and Nutrients Conversion Efficiency in Lambs

Abstract

The aim of the trial was to determine and compare the effects of feeding with roughage or compound feeds on body and rumen development and slaughtering and carcass characteristics of tambs. In addition efficiency of n ııtrients conversion were compared. For those purposes, Ile de France x Akkaraman and Border leicester x Akkaraman crossbred lamba were allocated two groups, each had 7 lamba composed of equal number of genotypes. One of these groups was fed ad-libitum alfalfa hay, the other group was fed adlibitum compound feed and 100g/daythead alfalfa hay for 70 days. At the end of the trial feed intake, body growth, slaughtering and carcass characteristics differences of the groups were found as significant P

Keywords

• Lamba
• fattening performance
• rumen development
• carcass characteristics
• nutrient conversion efficiency.

References

1. Akyı ld ız, A.R., 1984. Yemler Bilgisi Laboratuvar Kı lavuzu. Ank. Üniv. Zir. Fak. Yayı nları : 895. Ankara. 234 s.
2. Anonim, 1977. Dukes' Physiology of Domestic Animals. Ed. by M.J.Swenson. New York, USA. 913 p.
3. Anonim, 1980. The Nutrient Requirements of Ruminant Livestocs. Technical Review by an ARC Working Party. ARC. England. 347 P.
4. Anonim, 1986. Selected Topics in Animal Nutrition. 3 rd. Hohenheim Course on Animal Nutrition in the Tropics and Semi-Tropics. The Institute of Animal Nutrition. University of Hohenheim. 247 p.
5. Başp ı nar, E., Ş. Polatsü, I.Y. Yurtman, M. Özkan ve I.Z. Ar ı k, 1997. Serbest Yemleme Uygulanan Besi Kuzulann ı n Gerçek Yem Tüketimlerinin Tahmini. Veteriner ve Hayvanc ı l ı k Dergisi. TUBITAK. Bas ı mda.
6. Church, D.C., 1993. The Ruminant Animal-Digestive Physiology and Nutrition. New Jersey, USA. 326 p.
7. Colomer-Roches,F., F.P. Morand ve A.H. Kirton, 1987. Standard methods and Procedures for Goat Carcss evaluation, Jointing and Tissue Seperation. Livestock Pod. Sci. 17: 149-159.
8. Düzgüneş, O., T. Kesici, O. Kavuncu, F. Gürbüz, 1987. Ara ştirma ve Deneme Metodlan (Istatistik Metodlan-II). Ank. Üniv. Zir. Fak. Yayı nları 1021, Ders Kitab ı 295. Ankara. 381 s.

9. Ensminger, M.E., J.E. Oldfı eld ve W.W. Heineman, 1990. Feeds and Nutrition. The Ensminger Pub. Co. Califomia. 1524 p.
10. Ertuğrul, M. 1985. Karayaka Koyunlar ı n ı n Tan ı mlayı c ı Irk Özellikleri, Gelişmeye ait Fenotipik ve Genetik Parametreler. Doktora Tezi. Ank.Üniv.Fen Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
11. Hawkins, O.G., A.M. Gaddis ve W.L. Sulzbacher, 1959. Meat Research Techniques and Procedure in Animal Production Research. American Soc. Anim. Prod. 194-221.
12. Lawrence, T.L J., 1980. Growth in Animals. Butterworth. London. 305 p.
13. Lawrie, R.A., 1991. Meat Science. Pergamon Press plc. Oxford. 293 p.
14. Van Soest, P.J., 1982. Nutritional Ecology of the Ruminant. O and B Books Inc. Oregon. 374 p.