A Study on Determination of Agricultural Use Suitability of Agricultural Lands

Abstract

In this study, by using cellular analyze method according to ecological criteria, the determination of agricultural land suitability of Research and Practice Farm of Ankara University Agrucultural Faculty Farm and Haymana Research Farm of Central Research Institute for Field Crops lands, which are in Ankara province and Haymana district, was aimed. For this aim, by using Geographical Information Systems GIS techniques, the data layers such as some soil properties, topography and irrigation was examined for each land criterion to determine the weighted scale. The weighted scale was assigned as a grid value in the area. From the analyse, the agricultural suitability of the area was created and the agricultural suitability classes were determined. According to obtained results, the total of study area is 968.3 ha. 7.15% 69.3 ha of this area is pond, swamp and rocky areas. 16.24 % 157.2 ha is highly suitable S1 and 34.30 % 332.1 ha is moderately suitable S2 , % 30.27 % 293.1 ha is marginallysuitable S3 areas in terms of agriculture suitability. According to soil features, 12.04 % 116.6 ha of the area is non suitable N to agricultural use

Keywords

• Agricultural suitability,gridbase method,land evaluation,geographic information systems

Tarım Arazilerinin Tarımsal Kullanım Uygunluklarının Belirlenmesi Üzerine Bir Çalışma

Öz

Bu çalışmada, ekolojik kriterlere göre hücresel analiz metodu kullanılarak, Ankara ili, Haymana ilçe sınırlarında bulunan, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Çiftliği ile Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü arazilerinin tarımsal arazi kullanım uygunluğunun belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, Coğrafi Bilgi Sistemi CBS teknikleri kullanılarak her bir arazi kriteri için oluşturulan toprak, topografya ve sulama koşulları gibi veri katmanları incelenerek alan içerisindeki ağırlıklı oranları hücre değeri olarak atanmıştır. Analiz sonucunda arazinin tarımsal uygunluk indeksi oluşturularak tarımsal uygunluk sınıfları belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, çalışma alanının tamamı 968.3 ha dır. Toplam alanın % 7.15’ni 69.3 ha gölet, bataklık ve kayalık alanlar oluşturmaktadır.Arazilerin tarımsal uygunluğu bakımından % 16.24’ü 157.2 ha çok uygun S1 , % 34.30’u 332.1 ha uygun S2 ve % 30.27’si 293.1 ha az uygun S3 arazilerdir. Arazinin % 12.04’ünün 116.6 ha ise tarımsal kullanım yönünden toprak özelliklerinin uygun olmadıkları N belirlenmiştir

Anahtar Kelimeler

• Tarımsal uygunluk,hücresel analiz metodu,arazi değerlendirme,coğrafi bilgi sistemleri

References

1. Anonim. 2000. Haymana ikizce istasyonu 1985-2000 yılları arası iklim raporu. Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü. Ankara.
2. Anonim. 2001. Toprak Analiz Raporu. Toprak Gübre Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü. Ankara.
3. Berry, J. K. 2004a. Map Analysis: Procedures and applications in GIS modeling. Published by Berry & Associates / Spatial Information Systems, Inc. Colorado, USA
4. Berry, J. K. 2004b. Bridging GIS and Map Analysis: Identifying and utilizing spatial relationships. ASPRS Annual Conference, Denver, May 24-28, Colorado.
5. http://www.innovativegis.com/basis/present/ASPRS_04/ Paper/ASPRS_2004_Berry.htm
6. Burrough, P. A and R. A. McDonnell. 1998. Principles of Geographical Information Systems. Oxford university press. New York.
7. Davıdson, D. A., S. P. Theocharopoulos and R. J. Bloksma. 1994. A land evaluation project in Greece using GIS and based on Boolean and Fuzzy Set Methodologies. International Journal of Geographical Information Systems 8 (4): 369-384.
8. Dengiz, O. 1998. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü İkizce Araştırma Çiftliği Topraklarının Detaylı Etüd ve Haritalanması. Y.Lisans Tezi, Toprak Anabilim Dalı .

9. Dengiz, O., İ. Bayramin ve M. Usul. 2005. Kahramanmaraş Tarım işletmesi Topraklarının Parametrik Yöntemle Kalite Durumlarının Belirlenmesi. Ankara Üniv. Ziraat Fak. Tarım Bilimleri Dergisi, 11(1): 45-50.
10. Dent, D. and A. Young. 1981. Soil survey and land evaluation. George Allen & Unwin. London, England.
11. De Pauw E., J. Van de Steeg and L. Venuti. 2004. Land suitability assessment in Syria-Part 1: The ‘conventional’ approach. Research report, International Center for Agricultural Research in the Dry Areas (ICARDA), 1-56.
12. Dorronsoro, C. 2002. Soil evaluation the role of soil science in land evaluation. International symposium on sustainable use and management of soils in arid and semi arid regions. September 22-26, Cartagena, Spain.
13. http://www.edafologia.net/comun/congres.htm FAO. 1976. A Framework for land evaluation. Soils Bulletin:32, Soils resources, management and conservation service, FAO Land and Water Development Division, Rome.
14. FAO. 1978. Report on the Agro-Ecological Zones Project, Vol1 Metholodology and Results for Africa, Food and agriculture organization of the united nations, Rome .
15. Gökmen, S. 1992. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Çiftliği Topraklarının Detaylı Etüd ve Haritalanması. Yüksek Lisans Tezi, Toprak Ana Bilim Dalı.
16. Görünüm, T. ve H. Özdemir. 2004. Arazi Potansiyel Belirleme Çalışmalarında CBS ve Uzaktan Algılama Yöntemlerinin Kullanımı. Türkiye'nin Kıyı ve Deniz Alanları V.Ulusal Konferansı, Türkiye Kıyıları 04, Bildiriler Kitabı, Cilt 2, 4-7 Mayıs 2004. Adana.
17. Hurni, H. 1997. Concepts of sustainable land management. ITC J. 3/4, 210–215.
18. Kılıç, Ş., S. Şenol ve F. Evrendilek. 2003. Evaluation of land use potential and suitability of ecosystems in Antakya for reforestation, recreation, arable farming and Residence. TÜBİTAK. Tr. J. of Agriculture and Forestry. 27 : 15-22.
19. Klingebiel, A. A and P. H. Montgomery. 1966. Agriculture Handbook No: 21., USDA, Washington.
20. Malczewski, J. 1999. GIS and multicriteria decision analysis. New York, NY: John Wiley and Sons.
21. Mc Coy, C. and K. Johnston, 2001. Using ArcGis Spatial Anayst, ESRI, Redlands, USA.
22. Özbek, H., U. Dinç, A. Berkman, S. Şenol ve S. Kapur. 1979. Tarım toprakları ve endüstri ilişkileri I. Çukurova da endüstrinin kapladığı tarım toprakları ve sorunları üzerine bir araştırma. Toprak İlmi Derneği 7. ve 8. Bilimsel Toplantı Tebliğleri. Yayın no :3 , Ankara.
23. Theocharopoulos, S. P., A. Trikatsoula, D. A. Davidson, F. Tsouloucha and E. Vavoulidou. 1998. European Soil Bureau. Research Report No:4.
24. Tivy, J. 1990. Agricultural ecology. Longman Group UK Limited. ISBN 0-582-30163-7.London.England.
25. Stenstrup, J. and S. Olesen. 1997. Relations between set aside, soil and landscape types – a GIS analysis based on national databases. Alternative use of agricultural land. Proceedings of a seminar of the Scandanavian Assciation of Agricultural Scientists the Research Centre Foulum, Denmark, 18:49-56.
26. Şenol, S., N. Öztürk, M. Dingil, M. Kaldırmaz, M. E. Öztekin, U. Dinç ve İ. Yeğingil. 1996. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Döner Sermaye İşletmesi Arazileri Veri Bankası (ÇÜZİDSA) ve Arazi Değerlendirmesi, Proje Kesin Raporu, Proje No:BAP-TO-95/01, Adana.
27. Sys. C., V. Ranst and J. Debaveye. 1991. Land Evaluation Part I, Part II Agricultural publication No. 7, ITC Ghent. Sys, C., E. Van Ranst, J. Debaveye, F. Beernaert. 1993. Land evaluation, Part 3 : Crop requirements.
28. Agricultural Publications 7. General Admin. Develop. Coop., Brussels.
29. Yüksel, M. 1995. Toprak Etüd ve Haritalama, Ankara Üniv. Ziraat Fak. Yayın No:1404, Ders Kitabı:405, Ankara