YETENEK YÖNETİMİ İLE PERFORMANS ARASINDAKİ İLİŞKİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Entelektüel sermayenin artan önemine paralel olarak, organizasyon içindeki insan potansiyelinin etkili ve verimli bir şekilde yönetilmesi, şirketler için kritik bir rekabet avantajı haline gelmiştir. Son yıllarda iş dünyasında yükselen bir trend olarak göze çarpan yetenek yönetimi, çalışanların yeteneklerini etkili bir şekilde değerlendirme ve geliştirme amacını taşıyan, öne çıkan bir insan kaynakları pratiğidir. Bu araştırmada, örgüt içindeki en önemli unsurlardan biri olan çalışanların, uygun pozisyonlara yerleştirilerek, yeteneklerine göre istihdam edilmeleri, eğitilmeleri, geliştirilmeleri ve örgüt içinde kalıcılıklarının sağlanması hedefiyle uygulanan yetenek yönetiminin bankacılık sektöründeki örnekleri incelenmiştir. Çalışmanın odak noktası, bankalardaki yetenek yönetimi uygulamalarının, çalışan performansları üzerindeki etkisini anlamaktır. Bu bağlamda, Gaziantep, Şanlıurfa, Diyarbakır, Mardin ve Batman illerinde faaliyet gösteren bankalardaki 421 çalışana yöneltilen anketler aracılığıyla toplanan veriler, SPSS analiz programı kullanılarak, Faktör Analizi, Istatistiksel Dağılım, Korelasyon, Regresyon ve ANOVA seklinde çeşitli istatistiksel yöntemlerle değerlendirilmiştir. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak belirlenmiştir. Yapılan analizler sonucunda, yetenek yönetimi ile performans arasında anlamlı bir ilişki tespit edilememiştir. Elde edilen sonuçlar, bankaların yetenek yönetimi uygulamalarının çalışan performansı üzerinde belirgin bir etki oluşturamadığını göstermektedir. Bankaların yetenek yönetimi stratejilerini gözden geçirmeleri ve daha etkili bir yaklaşım benimsemelerinin uygun olacagı ifade edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Yetenek
• Yetenek Yönetimi
• Performans
• Çalışan Performansı

Abstract

In parallel with the increasing importance of intellectual capital, effective and efficient management of human potential within the organization has become a critical competitive advantage for companies. Talent management, which has stood out as a rising trend in the business world in recent years, is a prominent human resources practice that aims to effectively evaluate and develop the talents of employees. In this research, examples of talent management in the banking sector, which is implemented with the aim of placing employees, one of the most important elements in the organization, in suitable positions, employing them according to their abilities, training them, developing them and ensuring their permanence within the organization, were examined. The focus of the study is to understand the impact of talent management practices in banks on employee performance. In this context, the data collected through surveys directed to 421 employees in banks operating in Gaziantep, Şanlıurfa, Diyarbakır, Mardin and Batman provinces were evaluated with various statistical methods such as Factor Analysis, Statistical Distribution, Correlation, Regression and ANOVA using the SPSS analysis program. Statistical significance level was determined as p<0.05. As a result of the analysis, no significant relationship could be detected between talent management and performance. The results show that banks' talent management practices do not have a significant impact on employee performance. It was stated that it would be appropriate for banks to review their talent management strategies and adopt a more effective approach.

Kaynakça

1. Akar, F. (2015). Yetenek Yönetimi. İmge Kitapevi, Ankara.
2. Akar, V. (2023). Örgütlerde Yetenek Yönetimin Çalışanların İş Performansına Etkisi: Örgütsel Vatandaşlık Davranışının Aracı Ve İşsizlik Kaygısının Düzenleyici Rolü. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 24(1), 477-497
3. Akbaş, İ. (2013). The Relatıonshıp Between Talent Management And Retentıon Of Employees: A Case Study In Bankıng Sector. Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü , İstanbul.
4. Aksoy, C., Aslantaş, M. ve Arslan, V. (2016). Adaletin Çalışma Hayatındaki Yansıması: Örgütsel Adalet, International Journal of Innovative Strategical Social Research, 1(1), 19-32.
5. Altınöz, M., Çöp, S., Çakıroğlu, D. (2014). Büro Ortamında Yetenek Yönetiminin Algılanması Üzerine Karşılaştırmalı Bir Araştırma.EJOVOC: Electronic Journal Of Vocational Colleges, 4(3), 101-111
6. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S., Yıldırım, E. (2007). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Sakarya Yayıncılık, Adapazarı.
7. Altuntuğ, N. (2009). Rekabet Üstünlügünün SürdürülmesindeYeteneklerin Rolü: Yetenek YönetimYaklaşımı. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, c.14, s.3,s.445-460.
8. Aslantaş, M. (2016). Yetenek Yönetiminin İşe Adanma, Performans ve İşten Ayrılma Niyetine Etkisi: Bankacılık Sektörü Örneği. Doktora Tezi, Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Diyarbakır.

9. Ashton, C., & Morton, L. (2005). Managing Talent For Competitive Advantage. Strategic HR Review, 4(5), 28-31.
10. Atlı, Ö. (2013). Yetenek Yönetimi. Crea Yayıncılık, İstanbul.
11. Axelrod, E. L., Handfield-Jones, H., & Welsh, T. A. (2001). War For Talent, Part Two. The McKinsey Quarterly, 9-9.
12. Aydın. İ., (2005). Öğretimde Denetim. Ankara: PegemA Yayıncılık.
13. Başar, D. (2016). Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi Uygulamaları, Rekabetçi Örgüt Kültürü Oryantasyonları İle Firma Ve Çalışan Performansı Arasındaki İlişki: Türkiye’de Faaliyet Gösteren Katılım Bankaları Üzerinde Bir Araştırma. Doktora Tezi Gebze Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
14. Bayraktaroğlu, S. (2008). İnsan Kaynakları Yönetimi. Sakarya Yayıncılık, Adapazarı.
15. Bayram, L. (2006). “Geleneksel Performans Değerlendirme Yöntemlerine Yeni Bir Alternatif: 360 Derece Performans Değerlendirme”, Sayıştay Dergisi, Sayı: 62, Temmuz-Eylül, s. 47-65.
16. Büyüköztürk, Ş. (2007). Performansa Dayalı Durum Belirleme Nedir?, İlköğretmen, 8, s.28-32.
17. Cheese, P. (2008). Driving High Performance İn The Talent-Powered Organization. Strategic HR Review, 7(4), 25-31.
18. Can, A. (2014). SPSS İle Bilimsel Araştırma Sürecinde Veri Analizi, Pegem, Ankara
19. Çırpan, H., Şen, A.,( 2009). İşletmelerde Yenilikçiliği Geliştirmede Etkili Bir Araç: Yetenek Yönetimi, Çerçeve Dergisi, Eylül, s:110-116.
20. Çöl, G. (2008).Algılanan Güçlendirmenin İşgören Performansı Üzerine Etkileri. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 9 (1), 35-46
21. Doğan,S., Demiral,Ö. (2008). İnsan Kaynakları Yönetiminde Çalışanların Kendilerine Doğru Yolculuk Yöntemi: Yetenek Yönetimi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 17, Sayı 3, s.145–166
22. Efil, İsmail, (2006). Yönetim ve Organizasyon. İstanbul: Alfa Aktüel Yayınları, 8. Baskı.
23. Emhan, A., Kula, S., & Töngür, A. (2013). Yapısal Eşitlik Modeli Kullanılarak Yönetici Desteği, Örgütsel Bağlılık, Örgütsel Performans Ve Tükenmişlik Kavramları Arasındaki İlişkilerin Analizi: Kamu Sektöründe Bir Uygulama.Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 31(1). s.53-70
24. Fettahlıoğlu, Ö. O., Demir, S. (2014). İşletme Yönetiminde Yönetsel Pandora: Meritokrasi Ve Yetenek Yönetimi,Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt 4, Sayı 1, s. 175-186
25. Field, A. (2013). Discovering statistics using SPSS. London: Sage publications.
26. Gagne, F. (2013). Üstun Zekayı Yeteneğe Dönüştürmek: Gelişimsel Bir Teori Olarak Ayrımsal Üstun Zeka Ve Yetenek Modeli. Çeviren: Rukiye Baltacı. Ankara Universitesi Eğitim Bilimleri Fakultesi Özel Eğitim Dergisi,14(1) 1-20
27. Gedik, T. (2010). Orman Ürünleri Sanayi Sektöründe Çalışan Performansının Belirlenmesi Ve Arttırılmasına Yönelik Alan Çaflışması (Mobilya Ve Levha Fabrikaları Örneği). Doktora Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
28. Karabıyık, F. B. (2015). Türk Bankacılık Sektöründe İnsan Kaynakları Yaklaşımı Çerçevesinde Yetenek Yönetimi. Yüksek Lisans Tezi. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Muğla Sıtkı Kocaman Üniversitesi, Muğla
29. Michaels, E., Handfield-Jones, H., & Axelrod, B. (2001). The War For Talent. Harvard Business Press.
30. Özmutaf, N. M. (2007). Örgütlerde Bireysel Performans Unsurları Ve Çatışma. C.Ü. İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt 8, Sayı 2, s.41-60
31. Renzulli, J. (1978). What Makes Giftedness? Reexamining a Definition. Phi Delta Kappan, 60, 180–184.
32. Sekaran, U. (2003). Research Methods for Business: A Skill Bulding Approach Fourth Edition. New York: John Willey & Sons.
33. Şehitoğlu, Y. (2010). Örgütsel Sessizlik Örgütsel Vatandaşlık Davranışı Ve Algılanan Çalışan Performansı İlişkisi. Doktora Tezi. Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü Sosyal Bilimler Enstitüsü.
34. Tınaz, P. (1999). Performans Değerleme Sistemlerinin Önemi ve Türkiye’deki Uygulamalarına İlişkin Bir İnceleme, Celal Bayar Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Sayı:5, s.389-406.
35. Tutar, H., Altınöz, M., Çöp, S. (2011), İşletmelerde Yetenekli Çalışanların Örgütsel Bağlılıklarının Artırılmasına Yönelik Bir Araştırma, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, 19. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi, 306-312.
36. Ural, A., Kılıç, İ. (2013). Bilimsel Araştırma Süreci Ve Spss İle Veri Analizi. Detay Yayıncılık, Ankara.
37. www.tdk.gov.tr