YEREL YÖNETİM OMBUDSMANLIĞI SİSTEMİ: TÜRKİYE’YE UYGULANABİLİRLİĞİ
Öz
Bir ülkede yerel yönetimlerin temel görevi, merkezi yönetimin yapamadığı hizmetleri vatandaşlara uygun şekilde sunmak, hizmetlerde etkinliği, verimliliği ve kaliteyi sağlamaktır. Her ülkede yerel yönetimlerin Anayasa ve kanunlardan kaynaklanan görev ve yetkilerini yerine getirirken farklı türden örgütlendikleri görülmektedir. Türkiye’de yerel yönetimler, Anayasa’da ve kuruluş kanunlarında belirtildiği üzere mahalli müşterek gereksinimleri karşılamak için kurulmuşlardır. Yerel yönetimlerin hukuka aykırı her türlü eylem ve işlemlerine karşı kişilerin şikâyet yoluyla Kamu Denetçiliği Kurumu (KDK)’na başvurma hakkı söz konusudur. KDK’ya gelen yerel şikâyetlerin yıllar itibariyle nicel ve nitel açıdan genel olarak arttığı düşünüldüğünde, dünyada birçok ülkede uygulanan özel ombudsmanlık türü olarak Yerel Yönetim Ombudsmanlığı’nın Türkiye’de de uygulanabilirliği gündeme gelmektedir. Yerel Yönetim Ombudsmanı; yerel halk ile yerel düzeyde faaliyette bulunan kamu kurum ve kuruluşlar arasındaki uyuşmazlıklarda arabuluculuk yapan, bazen kişilerin şikâyeti üzerine, bazen ise kendiliğinden harekete geçen çeşitli araştırmalar ve incelemeler yaparak idarenin haksız eylem ve işlemlerine karşısında idareye tavsiye kararı veren bağımsız bir denetim organıdır. Bu çalışmanın esas amacı, Yerel Yönetim Ombudsmanlığı sistemini genel anlamda ele almak ve bu bağlamda Yerel Yönetim Ombudsmanlığı’nın Türkiye’de uygulanabilirliğini çeşitli açılardan incelemektir. Dünyada Yerel Yönetim Ombudsmanlıkları olarak çalışmada önce İngiltere, ABD, Kanada ve İtalya örnekleri; sonra Türkiye’de bu ombudsmanlık türü ile ilgili olarak geçmişte yapılmış başlıca raporlar ve düzenlemeler açıklandıktan sonra KDK’ya gelen yerel şikâyetler yorumlanmıştır. Çalışmanın sonunda ise, Türkiye’ye özgü nasıl bir Yerel Yönetim Ombudsmanlığı’nın olabileceği değerlendirilerek birtakım öneriler geliştirilmiştir. Çalışma bu yönüyle dolaylı ve nitel bir araştırma yöntemine dayanmaktadır.
Anahtar Kelimeler
References
- Abraham, A. (2008). The Ombudsman and the Executive: The Road to Accountability. Parliamentary Affairs, 61 (3), 535-544.
- Akbaba, A. (2014). Fransız İdari Yargı Sistemine Bir Bakış. Ankara Barosu Dergisi, 2, 435-463.
- Akıncı, M. (1999). Bağımsız idari otoriteler ve ombudsman. İstanbul: Beta Yay., 1. Bası.
- Al, H. (2004). Kamu Yönetimi Temel Kanunu Tasarısı. Liberal Düşünce, Kış Sayısı, 183-195.
- Arizona Ombudsman (2021), https://www.azoca.gov/about/ombudsman-services/, (Erişim Tarihi: 04.07.2021)
- Ataman, T. (1997). Ombudsman ve Temiz Toplum. Yeni Türkiye Dergisi, 14 (1), 783-802.
- Avrupa Birliği Türkiye Delegasyonu (2021). “Avrupa Birliği Temel Haklar Bildirgesi”. https://www.avrupa.info.tr/tr/avrupa-birligi-temel-haklar-bildirgesi-708, (Erişim Tarihi: 01.07.2021)
- Avrupa Konseyi (2020). Ombudsmanlık kurumunun korunması, desteklenmesi ve geliştirilmesi.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
-
Journal Section
Research Article
Publication Date
November 1, 2021
Submission Date
August 12, 2021
Acceptance Date
August 18, 2021
Published in Issue
Year 2021 Volume: 8 Number: 19