An Analysis of the Negative Elements Contained in the Grand Theft Auto V Game

Abstract

Digital games play an increasingly significant role in individuals' daily lives, generating socio-cultural effects on users across age groups. However, their content is not always positive: digital games can shape individuals' value systems, moral perceptions, and behavioural patterns. Despite this, they have remained a relatively neglected field compared to other media, with limited systematic examination of their negative themes, making academic investigation necessary. This study aims to critically analyse the negative content of Grand Theft Auto V (GTA V), a popular digital game. The research was conducted with 22 fourth-grade students at a state primary school in the Güngören district of Istanbul. The study did not introduce children to the content; it worked with students already exposed to it. A basic qualitative research design was adopted, using a semi-structured interview form and a GTA V evaluation form for data collection. Data were analysed using content analysis. Findings revealed that violence, crime, gender discrimination, addictive tendencies, and unethical behaviour are prevalent in the game. While participants stated these behaviours are wrong in real life, they also noted that the game risks normalising unethical attitudes.

Keywords

• Digital Games
• GTA V
• Violence
• Crime
• Values

Supporting Institution

Marmara University

Ethical Statement

This research was conducted in accordance with the ethical principles applicable to scientific research. Ethical approval for this study was obtained from the Research and Publication Ethics Committee of the Marmara University Institute of Educational Sciences (Approval No. 903382, dated 05.11.2024).

Grand Theft Auto V Oyununun İçerdiği Olumsuz Unsurlar Bakımından İncelenmesi

Abstract

Dijital oyunlar, günümüz bireylerinin gündelik yaşamında giderek artan bir öneme sahip olup farklı yaş gruplarındaki kullanıcılar üzerinde belirgin sosyo-kültürel etkiler yaratmaktadır. Bununla birlikte, bu oyunların içerikleri her zaman olumlu özellikler taşımamaktadır. Dijital oyunlar bireylerin değer sistemlerinin, ahlaki algılarının ve davranış örüntülerinin biçimlenmesinde etkili bir rol oynayabilmektedir. Buna rağmen dijital oyunlar uzun yıllar boyunca diğer medya araçlarına kıyasla görece ihmal edilmiş bir alan olarak kalmış; içerdiği olumsuz temaların sistematik biçimde incelenmesi sınırlı olmuştur. Bu durum söz konusu oyunların akademik açıdan ele alınmasını gerekli kılmaktadır. Bu çalışma popüler dijital oyunlardan biri olan Grand Theft Auto V (GTA V)’in olumsuz içeriklerinin eleştirel bir bakış açısıyla analiz edilmesini amaçlamaktadır. Araştırma İstanbul’un Güngören ilçesinde yer alan bir devlet ilkokulunda öğrenim gören 4. sınıf 22 öğrenciyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmada çocuklar oyun içeriğiyle tanıştırılmamış; yalnızca bu içeriğe daha önce maruz kalmış öğrencilerle çalışılmıştır. Çalışmada temel nitel araştırma deseni benimsenmiş; veri toplama sürecinde yarı yapılandırılmış öğrenci görüşme formu ile GTA V değerlendirme formu kullanılmıştır. Elde edilen nitel veriler, içerik analizi yöntemiyle sistematik biçimde çözümlenmiştir. Bulgular oyunda şiddet, suç, cinsiyet ayrımcılığı, bağımlılık eğilimleri ve etik dışı davranışların yoğun biçimde yer aldığını ortaya koymuştur. Katılımcılar bu davranışların gerçek yaşamda yanlış olduğunu belirtmekle birlikte oyunun etik olmayan tutumları normalleştirme riski taşıdığına da dikkat çekmişlerdir.

Keywords

• Dijital Oyunlar
• GTA V
• Şiddet
• Suç
• Değerler

Supporting Institution

Marmara Üniversitesi

Ethical Statement

Bu araştırma, bilimsel araştırmalarda geçerli olan etik ilkeler gözetilerek yürütülmüştür. Bu çalışma için Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Araştırma ve Yayın Etik Kurulu’ndan 05.11.2024 tarihli ve 903382 sayı numaralı etik kurul onayı alınmıştır.

References

1. Aarseth, E. (2001). Computer game studies, year one. Game Studies: The International Journal of Computer Game Research, 1(1). http://www.gamestudies.org/0101/editorial.html
2. Açıkgöz, F. Y., & Yalman, A. (2018). Dijital oyunların çocukların kişilik ve davranışları üzerinde etkisi: GTA 5 oyunu örneği. Akdeniz İletişim Dergisi, 0(29), 163-180. https://doi.org/10.31123/akil.454283
3. Akgönül, E. K. (2023). Eğitsel oyunlar ve etkileri. N. Satılmış (Ed.). Spor paradigmaları IV İçinde (s. 17-35). Özgür Yayınları.
4. Anderson, C. A., & Bushman, B. J. (2001). Effects of violent video games on aggressive behavior, aggressive cognition, aggressive affect, physiological arousal, and prosocial behavior: A meta-analytic review of the scientific literature. Psychological Science, 12(5), 353-359. https://doi.org/10.1111/1467-9280.00366
5. Anderson, C. A., Shibuya, A., Ihori, N., Swing, E. L., Bushman, B. J., Sakamoto, A., Rothstein, H. R., & Saleem, M. (2010). Violent video game effects on aggression, empathy, and prosocial behavior in eastern and western countries: A meta-analytic review. Psychological Bulletin, 136(2), 151-173. https://doi.org/10.1037/a0018251
6. Arvas, İ. (2019). Şiddet içerikli video oyunlarının 10-15 yaş grubu çocukların saldırganlık davranışı ve şiddet eğilimine etkisi. [Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi]. Üsküdar Üniversitesi.
7. Baltacı, A. (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemleri ve örnek hacmi sorunsalı üzerine kavramsal bir inceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(1), 231-274.
8. Beşikci, B., Akyüzlü, B., & Muslu, İ. (2024). Dijital şiddetin yansıması: "Atomic Heart" oyun incelemesi. Yeni Medya, 0(17), 283-304. https://doi.org/10.55609/yenimedya.1532269

9. Bezgin, Y. K. (2024). Oyun kültürü ve propaganda aracı olarak dijital oyunlar. Folklor Akademi Dergisi, 7(3), 1049-1059. https://doi.org/10.55666/folklor.1495263
10. Bilgi, A. (2005). Bilgisayar oyunu oynayan ve oynamayan ilköğretim öğrencilerinin saldırganlık, depresyon ve yalnızlık düzeylerinin incelenmesi. [Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi]. Marmara Üniversitesi.
11. Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu. (2020). Dijital oyunlar raporu. https://www.guvenlioyna.org.tr/uploads/ck-editor/family%20reports/Dijital%20Oyunlar%20Raporu%202020.pdf
12. Bülbül, Ş. Ö., & Akdoğan, E. M. (2023). The effect of educational digital games designed by students on the teaching of the 6th grade effective citizenship learning area in social studies course. International Journal of Contemporary Educational Research, 10(3), 618-634. https://doi.org/10.52380/ijcer.2023.10.3.460
13. Byron, T. (2008). Safer children in a digital world: The report of the Byron review. http://biztonsagosbongeszes.hu/en/pdf/tanyabyron_report.pdf
14. Caillois, R. (2001). Man, play and games, (Çev.: M. Barash). University of Illinois Press.
15. Ceylaner, S., & Yanpar Yelken, T. (2017). Ortaöğretim öğrencilerinin dijital oyunların İngilizce kelime öğrenimine katkısına yönelik görüşleri. Bartın University Journal of Faculty of Education, 6(1), 346-364. https://doi.org/10.14686/buefad.294983
16. Coşkun, Ö. (2020). Dijital oyunlarda propaganda: "Call of Duty World War 2" oyununun incelenmesi. [Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Aydın Üniversitesi.
17. Creswell, J. W. (2016). Nitel araştırma yöntemleri: Beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni, (Çev. Ed.: S. B. Demir ve M. Bütün). Siyasal Kitabevi.
18. Çakay, B. (2019). Anlatım ve biçim bağlamında dijital oyunların sinemaya etkisi. [Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi]. Mersin Üniversitesi.
19. Dhara, A. (2023). Living the American dream: Playlist GTA in the third world country. CyberOrient, 17(2), 80-91. https://doi.org/10.1002/cyo2.40
20. Eberle, S. G. (2014). The elements of play: Toward a philosophy and a definition of play. American Journal of Play, 6(2), 214-233.
21. Eni, B. (2017). Lise öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığı ve algıladıkları ebeveyn tutumlarının değerlendirilmesi. [Yüksek Lisans Tezi]. Haliç Üniversitesi.
22. Ferguson, C. J., San Miguel, C., Garza, A., & Jerabeck, J. M. (2012). A longitudinal test of video game violence influences on dating and aggression: A 3-year longitudinal study of adolescents. Journal of Psychiatric Research, 46(2), 141-146. https://doi.org/10.1016/j.jpsychires.2011.10.014
23. Gere, C. (2006). Genealogy of the computer screen. Visual Communication, 5(2), 141-152. https://doi.org/10.1177/1470357206065306
24. Granic, I., Lobel, A., & Engels, R. C. (2014). The benefits of playing video games. American Psychologist, 69(1), 66-78. https://doi.org/10.1037/a0034857
25. Greitemeyer, T., & Mügge, D. O. (2014). Video games do affect social outcomes: A meta-analytic review of the effects of violent and prosocial video game play. Personality and Social Psychology Bulletin, 40(5), 578-589. https://doi.org/10.1177/0146167213520459
26. Griffiths, M. (2002). Benefits of video games. Education and Health, 20(3), 47-51.
27. Henricks, T. (2008). The nature of play. American Journal of Play, 1(2), 157-180.
28. Hsiao, H. C. (2007). A brief review of digital games and learning. 2007 IEEE International Workshop on Digital Games and Intelligent Toys–Enhanced Learning (DIGITEL'07) (s. 124-129). IEEE. https://doi.org/10.1109/DIGITEL.2007.3
29. Ilgaz Büyükbaykal, C., & Abay Cansabuncu, İ. (2020). Türkiye'de yeni medya ortamı ve dijital oyun olgusu. Yeni Medya Elektronik Dergi, 4(1), 1-9. https://doi.org/10.17932/IAU.EJNM.25480200.2020.4/1.1-9
30. Jansz, J. (2005). The emotional appeal of violent video games for adolescent males. Communication Theory, 15(3), 219-241. https://doi.org/10.1111/j.1468-2885.2005.tb00334.x
31. Kasap, Ç. B. (2018). Comparing the similarities and differences between all versions of Grand Theft Auto. Journal of Software Engineering and Applications, 11(2), 89-109. https://doi.org/10.4236/jsea.2018.112005
32. Kent, S. L. (2010). The ultimate history of video games: From Pong to Pokémon and beyond the story behind the craze that touched our lives and changed the world, (1. cilt). Crown.
33. Kerr, A. (2006). The business and culture of digital games: Gamework and gameplay. SAGE.
34. Kirriemuir, J. (2002). Video gaming, education and digital learning technologies: Relevance and opportunities. D-Lib Magazine, 8(2), 1-12. http://www.dlib.org/dlib/february02/kirriemuir/02kirriemuir.html
35. Kline, S., Dyer-Witheford, N., & de Peuter, G. (2003). Digital play: The interaction of technology, culture and marketing. McGill-Queen's University Press.
36. Kriz, W. C. (2017). Types of gaming simulation applications. Simulation & Gaming, 48(1), 3-7. https://doi.org/10.1177/1046878117689860
37. Kuş, C., & Sungur, C. (2024). İzmir oyun sektörü ve oyun ekosistemi ihtiyaç analizi. İzmir Kalkınma Ajansı.
38. Lee, J. H., Karlova, N., Clarke, R. I., Thornton, K., & Perti, A. (2014). Facet analysis of video game genres. iConference 2014 Proceedings.
39. Lieberman, D. A., Fisk, M. C., & Biely, E. (2009). Digital games for young children ages three to six: From research to design. Computers in the Schools, 26(4), 299-313. https://doi.org/10.1080/07380560903360178
40. Marufoğlu, S., & Kutlutürk, S. (2021). Ortaokul öğrencilerinde dijital oyun bağımlılığının fiziksel aktivite ve uyku alışkanlıklarına etkisi. Bağımlılık Dergisi, 22(2), 114-122. https://doi.org/10.51982/bagimli.817756
41. Merriam, S. B. (2009). Qualitative research: A guide to design and implementation. Jossey-Bass.
42. Mihara, S., & Higuchi, S. (2017). Cross-sectional and longitudinal epidemiological studies of Internet gaming disorder: A systematic review of the literature. Psychiatry and Clinical Neurosciences, 71(7), 425-444. https://doi.org/10.1111/pcn.12532
43. Myers, C., Piccolo, L., & Collins, T. (2023). Democratising the design of educational games for social change: An approach based on critical pedagogy. Journal of Learning for Development, 10(1), 1-15. https://doi.org/10.56059/jl4d.v10i1.714
44. Onay, C. Z., & Kıylıoğlu, L. (2021). Dijital oyunlarda kadın ve erkek temsilinin toplumsal cinsiyet işaretleri bağlamında değerlendirilmesi. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(41), 955-993. https://doi.org/10.21550/sosbilder.866001
45. Przybylski, A. K., & Weinstein, N. (2019). Violent video game engagement is not associated with adolescents' aggressive behaviour: Evidence from a registered report. Royal Society Open Science, 6(2), 1-16. https://doi.org/10.1098/rsos.171474
46. Schwarzer, C., Grafe, N., Hiemisch, A., Kiess, W., & Poulain, T. (2022). Associations of media use and early childhood development: Cross-sectional findings from the LIFE Child Study. Pediatric Research, 91(1), 247-253. https://doi.org/10.1038/s41390-021-01433-6
47. Sherry, J. L. (2001). The effects of violent video games on aggression: A meta-analysis. Human Communication Research, 27(3), 409-431. https://doi.org/10.1111/j.1468-2958.2001.tb00787.x
48. Subrahmanyam, K., Kraut, R. E., Greenfield, P. M., & Gross, E. F. (2000). The impact of home computer use on children's activities and development. The Future of Children, 10(2), 123-144. https://doi.org/10.2307/1602692
49. Swing, E. L., Gentile, D. A., Anderson, C. A., & Walsh, D. A. (2010). Television and video game exposure and the development of attention problems. Pediatrics, 126(2), 214-221. https://doi.org/10.1542/peds.2009-1508
50. Şengül, N. A. (2020). Dijital oyunlarda kadının temsili: Tomb Raider oyununda Lara Croft karakteri üzerine bir inceleme. [Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi]. Beykent Üniversitesi.
51. Terlemez, C. (2019). Dijital oyun bağımlılığı ile kişilik özellikleri arasındaki ilişki. [Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi]. Üsküdar Üniversitesi.
52. Williams, W. M., & Ayres, C. G. (2020). Can active video games improve physical activity in adolescents? A review of RCT. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(2), 1-10. https://doi.org/10.3390/ijerph17020669
53. Wolf, M. J. (2002). Genre and the video game. M. J. Wolf (Ed.). In The medium of the video game (p. 113-134). University of Texas Press.
54. Yengin, D. (2010). Dijital oyunlarda şiddet kavramı: Yeni şiddet. [Yayımlanmış Doktora Tezi]. Marmara Üniversitesi.
55. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri, (12. baskı). Seçkin Yayıncılık.
56. Yılmaz, E., & Griffiths, M. D. (2023). Children's social problem-solving skills in playing videogames and traditional games: A systematic review. Education and Information Technologies, 28(9), 11679-11712. https://doi.org/10.1007/s10639-023-11663-2