ÇANAKKALE SAĞLIK YÜKSEKOKULU ÖĞRENCİLERİNİN PROBLEM ÇÖZME BECERİLERİ (PÇB) VE ETKİLEYEN BAZI FAKTÖRLER

Abstract

Bu çalışmanın amacı; Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sağlık Yüksekokulu Öğrencilerinin problem çözme becerileri ve bunu etkileyen bazı faktörleri belirlemektir. Kesitsel olan bu çalışma, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesinde Eylül 2005-Şubat 2006 tarihleri arasında yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sağlık Yüksekokulunda 2005–2006 öğretim yılında öğrenimine devam eden toplam 260 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada örneklem seçimine gidilmemiş çalışmaya katılmaya gönüllü olan 106 hemşirelik, 107 ebelik olmak üzere toplam 213 öğrenci ile çalışma tamamlanmıştır. Veriler SPSS 10.0 paket programında analiz edilmiş ve verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik dağılımı, tek yönlü varyans analizi, Kruskall Wallis, Man-Whitney U ve bağımsız gruplarda t testi kullanılmıştır. Öğrencilerin Problem Çözme Beceri puan ortalaması 88.28±20.42 olarak belirlenmiştir. Son sınıfta olan, kendi maddi durumunu yeterli bulan, yaşamının çoğunluğunu kentte geçiren ve stresle baş etmeye yönelik eğitim alan öğrencilerin Problem Çözme Becerileri diğer öğrencilere göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. İstatistiksel olarak anlamlı bulunmamakla birlikte hemşirelik bölümünde okuyan, annesi ve babası üniversite mezunu olan, ailesi Çanakkale’de yaşayan öğrencilerin Problem Çözme becerileri diğer öğrencilere göre daha yüksek bulunmuştur. Araştırma sonuçlarına göre öğrencilerin Problem Çözme Becerileri’nin yüksek olmadığı belirlenmiştir. Bu sonuçlar doğrultusunda öğrencilere Problem Çözme Becerisi kazandırmaya yönelik eğitimin programlarının hazırlanması önerilebilir.

Keywords

• Öğrenci, Sağlık Yüksekokulu, Problem Çözme Becerileri

References

1. Birol L (2000). Hemşirelik Süreci. İzmir. Etki matbaacılık 2002.
2. Chowlowski KM, Chan K (1995). Know- ledge Driven Problem Solving Models in Nursing, University Of Newcastle, Australia. Journal Nurse Education 34(4):148-54
3. Çiçek H, Akbayrak N (2004). Hemşireler ile diğer bayan çalışanların problem çözme becerileri arasındaki farkın incelenmesi. Hemşirelik Formu 7(2):55-59.
4. Demirel U, Yazman Z (2005). Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu 1. ve 4. sınıf öğrencilerinin problem çözme beceri- lerinin karşılaştırılması. Lisans Bitirme Tezi, Cumhuriyet Üniversitesi HYO Yönetim AD. Sivas.
5. Gelbal S (1991). Problem Çözme. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 6:167- 173.
6. Güner P (2000). Sorunlarla etkili baş etme yolu problem çözme. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 3(1): 62- 71.
7. Kaya E (2005). Hemşirelerin problem çözme becerilerinin ve etkileyen bazı faktörlerin belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sivas.
8. Klaassens E (1992). Strategies to enhance problem solving. Nurse Education 17(3): 28- 31.

9. Köşgeroğlu N, Yıldırım S, Bahar M (2005). Sağlık yüksekokulu öğrencilerinin problem çözme becerileri. 3. Ulusal -10. Uluslararası Hemşirelik Kongresi 7-10 Eylül, İzmir,140.
10. Özyürek R (1989). Üniversite öğrencilerinin kişisel bazı nitelikleri ile çeşitli problemlerinin kaygı düzeylerine etkisi.
11. Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
12. Pınar R, Sabuncu N (2004). Hemşirelik yüksekokulu son sınıf öğrencilerinin otomatik düşünceler ve problem çözme yeterliliği konusunda kendilerini algılayışları. Hemşi-relik Forum Dergisi Eylül-Ekim: 23-27.
13. Savaşır I, Şahin N (1997). Bilişsel Davra- nışçı Terapilerde Değerlendirme: Sık Kulla- nılan Ölçekler. Türk Psikologlar Derneği Yayınları No:9, Özyurt Matbaacılık Ankara. Taylan S (1997). Heppner’in problem çözme envanterinin uyarlama, güvenirlik ve geçerlik çalışmaları. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
14. Taylor C (2000). Clinical Problem Solving In Nursing: Insights from the literature. Journal of Advanced Nursing 31(4):842– 849.
15. Tümkaya S, İflazoğlu A (2000). Çukurova Üniversitesi sınıf öğretmenliği öğrencilerin otomatik düşünce ve problem çözme düzeylerinin bazı sosyo-demografik değişken-lere göre incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Enstitü Dergisi 6(6):143–152.
16. Ulupınar S (1997). Hemşirelik eğitiminin sorun çözme becerisine etkisi. İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Hemşi-relik AD. Doktora Tezi. İstanbul.
17. Vural B (2004). Öğretim Faliyetlerinde Yöntem-Teknik ve Etkinlikler. Hayat Yayınevi. İstanbul. 123-138.
18. Yurttaş A, Yetkin A (2001). Sağlık yüksek- okulu öğrencilerinin empatik becerileri ile problem çözme becerilerinin karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.