Time Limits for Levy in Tax Law

Abstract

One of the reasons for the termination of a tax debt is the statute of limitations. The statute of limitations means being unable to sue because of failing to use the right to tax in a timely manner.Time limits eliminate the tax debt and therefore must be considered sua sponte. There are two types of time limits in tax law: these are the time limit for imposition and the time limit for collection. The time limit for imposition is related to notifying the taxpayer of the imposition of the tax and is, as a rule, five years following the first calendar year of the start of the tax. In addition to this general rule, for the time limit for imposition, there is also the special time limitation envisaged in the tax law. The special time limit in precedent tax for inheritance and property taxes does not fit within the concept of the statute of limitations

Keywords

• Statute of limitations, Time limits for tax levy, The time limits for collection, The stopping of timeout, Tolling of the statute of limitations

VERGİ HUKUKUNDA TARH ZAMAN AŞIMI

Abstract

Vergi borcunu sona erdiren nedenlerden birisi de zamanaşımıdır. Zamanaşımı, alacak hakkının, bir süre kullanılmaması sebebiyle dava edilebilme yeteneğinden yoksun kalınması manasına gelir. Zamanaşımı vergi alacağını ortadan kaldırır. Bundan dolayı re’sen göz önünde tutulması gerekir. Vergi hukukunda iki tür zamanaşımı vardır. Bunlar tarh ve tahsil zamanaşımıdır. Tarh zamanaşımı verginin tarh edilerek mükellefe tebliğ edilmesiyle ilgili bulunmaktadır. Vergi tarhında zamanaşımı süresi kural olarak vergi alacağının doğumunu takip eden takvim yılından başlamak üzere beş yıldır. Tarh zamanaşımı ile ilgili bu genel kural yanında VUK’nda özel zamanaşımı süreleri de öngörülmüştür. Veraset ve intikal vergisi ile Emlak vergisindeki özel tarh zamanaşımı süreleri, zamanaşımı kavramına uygun düşmemektedir

Keywords

• Zamanaşımı, Tarh zamanaşımı, Tahsil zamanaşımı, Zamanaşımının durması, Zamanaşımının kesilmesi

References

1. Akıntürk Turgut. (2006). Borçlar Hukuku. (20. bs.). İstanbul: Beta.
2. Akkaya Mustafa. (1997). Vergi Sorumlusunun Vergi Yargısı ve Vergi İdaresi Karşısındaki Konumu. Ankara Hukuk Fakültesi Dergisi. Cilt 46, Sayı 1-4,185-208.
3. Candan Turgut, (2001). Vergilendirme Yöntemleri ve Uzlaşma. Ankara: Yaklaşım Yayınları.
4. Erginay Akif. (1988). Vergi Hukuku. (13. bs.). Ankara: Turhan Kitabevi.
5. Kaneti Selim. (1986/1987). Vergi Hukuku. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları.
6. Kırbaş Sadık. (1995). Vergi Hukuku. (7. bs.). Ankara: Siyaset Kitabevi.
7. Kızılot Şükrü. (2008). Danıştay Kararları ve Özelgeler (Muktezalar). Ankara: Yaklaşım Yayınları.
8. Mutluer M. Kamil. (2006). Vergi Genel Hukuku. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversiteleri Yayınları.

9. Şenyüz Doğan. (2008). Vergilendirme Sürecinde Zamanaşımı Kavramı Üzerine Terminolojik Bir Değerlendirme. Tebliğ Zamanaşımı. Yaklaşım Dergisi, 2008/3 (183). 31.08.2010 tarihinde http://www.yaklasim.com/mevzuat/dergi/makaleler.pdf adresinden erişildi.
10. Öncel Mualla, Kumrulu Ahmet, Çağan Nami, (2008), Vergi Hukuku, (15.bs.). Ankara: Turhan Kitabevi.
11. Özyer A. Mehmet. (2008). Vergi Usul Kanunu Uygulaması. (4. bs.). İstanbul: Hesap Uzmanları Derneği.
12. Ufuk M. Tahir. Veraset ve İntikal Vergisinde Zamanaşımı. Yaklaşım Dergisi. 31.08.2010 tarihinde http://www.yaklasim.com/ mevzuat/dergi/makaleler.pdf adresinden erişildi.
13. Uluatan Özhan. (1994). Vergi Hukuku, (2. bs.). Ankara: Adım Yayıncılık.
14. Ürel Gürol. Şeker Kenan. (2004).Tarh Zamanaşımı ve Defter. Belge İbrazında Özellikli Durumlar. Yaklaşım Dergisi, 2004/2 (134). 31.08.2010 tarihinde http://www.yaklasim.com/mevzuat/dergi/ makaleler.pdf adresinden erişildi.
15. Yılmaz Kazım. (1994). ABD’de Tarhiyat ve Ceza Zamanşımı. Vergi Dünyası. Sayı 155. s.20-32.