Abstract
Bu çalışma, Türk siyasetinin etik/ahlaki temellerini Niccolò Machiavelli’nin siyaset felsefesi ile Immanuel Kant’ın evrensel ahlak anlayışı çerçevesinde karşılaştırmalı olarak incelemekte ve 1980 sonrası Türk siyasetinin ve siyasal pratiklerin etik paradigmasını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırmada betimleyici analiz yöntemi kullanılmış olup, nitel verilere dayalı literatür taraması gerçekleştirilmiştir. Bu kapsamda her iki düşünürün siyaset yaklaşımları temel eserler üzerinden değerlendirilmiş ve metin odaklı yorumlama yapılmıştır. Çalışmada siyasetin etik boyutu realist siyaset ile normatif siyaset açısından ele alınmış; etik-siyaset ilişkisi, iktidar kavramı üzerinden açıklanmaya çalışılmıştır. Ayrıca Türk siyasetinin etik boyutu, anayasa metni, yasal mevzuat, ulusal ve uluslararası kuruluşların değerlendirme raporları ve siyasi pratikler üzerinden değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda elde edilen bulgular, Türk siyasetinde etik söylemlere rastlanmakla birlikte uygulamada rasyonel ve faydacı bir siyaset modelinin öne çıktığını, etik sistemin kurumsal altyapısında eksiklikler bulunduğunu ve siyasal özneler arasında Kantçı normatiflikten ziyade Machiavellist gerçekçiliğin hâkim olduğunu ortaya koymaktadır. Çalışmada, etik ilkelerin yalnızca yasal mevzuatta yer almasının tek başına yeterli olmadığı, bu kuralların içselleştirilmesinde siyasal kültür, patronaj ilişkileri, siyasal liderlik ve seçmen davranışı gibi unsurların belirleyici birer etken olduğu vurgulanmıştır. Son olarak, Türk siyasetinin Kantçı etik yaklaşımın evrensel ve normatif ilkelerini gözönünde bulunduran ve Machiavellist realist siyasetin yönetsel ve etkisel güç alanlarını göz ardı etmeyen paradoksal bir etik siyaset modeline ihtiyacı olduğu belirtilmiştir.
Keywords
References
- Ağaoğulları, M. A. (2016). Niccolò Machiavelli: Prensin İktidarından Devlete. Sokrates’ten Jakobenlere Batı’da Siyasal Düşünceler içinde, 7. Baskı.; Ed. M. A. Ağaoğulları, İletişim Yayınları: İstanbul. ss. 319-354.
- Akgün, B. (2014). Türkiye’de Seçmen Davranışı: Partizan Tutumlar, İdeoloji Ve Ekonomik Faktörlerin Oy Vermeye Etkisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 1(4), 75-92.
- Akman, K. (2024) Türkiye’de Siyasal Ahlak/Etik Tartışmaları: Siyasal Partilerin Yaklaşımları Üzerine Bir İnceleme. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 42(2), 165-188.
- Akpolat, Y. (2020). Kant’ın Siyaset Teorisi Bağlamında Siyaset ve Darbe Üzerine Bir Deneme. Çağdaş Türkiye Tarihi Araştırmaları Dergisi, 20(15 Temmuz Özel Sayısı), 97-105.
- Aktaş, Z. (2022). John Stuart Mill’in Faydacılık Teorisinde “Ahlaki Yaptırım” Problemi. Liberal Düşünce Dergisi, (107), 1-18.
- Akyel, R. (2010). Türkiye’de İç Kontrol Kavramı, Unsurları ve Etkinliğinin Değerlendirilmesi. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 17(1), 83-97.
- Aristoteles (1997). Nikomakhos’a Etik, Çev. S. Babür, Ayraç Yayınevi: Ankara.
- Aristoteles (2017). Politika. Çev. F. Akdemir, Say Yayınları: Ankara.
- Armaner, T. (2018). Machiavelli, Fichte ve Siyasi Erdem. Machiavelli, Makyavelizm ve Modernite içinde, Der. C. B. Akal, Ankara: Dost Kitabevi, ss. 96-103.
- Bayrak Kök, S. (2018). İş Ahlakı ve Etik Yaklaşımlar, İşletmelerde Sosyal Sorumluluk ve Etik içinde, Ed. Ömer Torlak ve Figen Dalyan, Anadolu Üniversitesi Yayınları: Eskişehir, ss. 58-85.
- Beren, F. (2014). Seçmen Tercihine Etki Eden Faktörler ve Seçim Güvenliği: Şanlıurfa İli Örneği. Akademik İncelemeler Dergisi, 8(1), 191-214.
- Beriş, H. E. (2019). Modern Devlet Kuramının Doğuşunda Niccolò Machiavelli’nin Rolü ve Etkisi. Amme İdaresi Dergisi, 52(4), 1-23.
- Berlin, I. (2016). Akıntıya Karşı: Fikirler Tarihi Üzerine Denemeler. Çev. E. Erbatur, Profil Yayınları: İstanbul.
- Bimay, M. (2023). Sürdürülebilir Kamu Hizmeti Sunumunda Etik Değerlerin Rolü. MTÜ Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 3(2), 290-304.
- Bowman, S. J. (2000). Towards a Professional Ethos: From Regulatory to Reflective Codes. International Review of Administrative Sciences, 66(4), s. 673-687.
- Boyraz, B. (2020). Machiavelli’nin İnsan Doğası Düşüncesinin Siyaset Kuramına Etkisi. Akdeniz İİBF Dergisi, 20(1), 90-110.
- Cesim, A. (2019). Immanuel Kant’ın Felsefi Görüşlerinin Uluslararası İlişkiler Disiplinine Yansımaları. Türkiye Siyaset Bilimi Dergisi, 2(1), 1-24.
- Chandler, R. C. (2001). Deontological Dimensions of Administrative Ethics. Handbook of Administrative Ethics içinde Ed. Terry L. Cooper. Marcel Dekker: New York. ss. 179-193.
- Christoforatou, C. (2015). Ontologies of Power in the Sovereign Politics of Pindar and Machiavelli. Italian Culture, 33(2), 101–117.
- Coşkun, S. Y. (2011). Türk Kamu Yönetiminde Etik: Yasal Altyapı ve Etik Kurula İlişkin Eleştirel Bir Yaklaşım. Düşünce Dünyasında Türkiz Dergisi, 2(7), 9-20.
- Cumhuriyet Gazetesi (1997). Sürekli Aydınlık İçin Bir Dakika Karanlık. s. 7. https://egazete.cumhuriyet.com.tr/oku/192/1997-02-02/0.
- Çağla, C. (2023). Siyaset Bilimi. Bilge Kültür Sanat Yayınları: İstanbul.
- Çakır, H.; Biçer, A. (2015). Türkiye Yerel Seçimlerinde Seçmen Tercihlerini Etkileyen Kriterler (30 Mart 2014 Yerel Seçimleri Kayseri Örneği). Erciyes İletişim Dergisi Akademia, 4(1), 98-112.
- Çamur, Ö.; Aydın, A. H. (2021). Kamu Yönetiminde Siyasallaşma ve Kayırmacılık Sorununa Ahlak ve Adalet Eksenli Çözüm Önerileri. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(2), 1140-1166.
- Çetin, H. (2014). Sunuş Siyaset Bilimi içinde, Ed. H. Çetin, Orion Kitabevi: Ankara, ss. 13–28.
- Çilingir, L. (2020). Kant’ta Siyasetin Ahlakileştirilmesi. Temaşa Erciyes Üniversitesi Felsefe Bölümü Dergisi, 14, 28-47.
- Demirci, M. ve Genç, F. N. (2008). Türkiye’de Kamu Yönetimi Reform Sürecinde Etik Yapılanma. Anne İdaresi Dergisi, 41(2). 43-58.
- Demirci, E. Ü. (2024).Uluslararası Kurumların Değerlendirme Raporları Işığında Türkiye’de Etik Sorunsalı. Turkish Studies-Economics, Finance, Politics, 19(4), 1279-1302.
- Duran, M. S. (2017). Kant’ın Ödev Ahlakı Üzerine. Temaşa Erciyes Üniversitesi Felsefe Bölümü Dergisi, 6, 57-84.
- Düzgün, D. M. (2020). Realizm Teorisinin Ortaya Çıkışı ve Gelişme Evreleri. Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, 47, 256-276.
- Erden, Ö. O. (2023). Türkiye’de Siyasal Kültür: Temel Bir Demokrasi Meselesi. Memleket Siyaset Yönetim, 18(39), 166-193.
- Erdoğan, M. (2016). Türkiye’de Anayasalar ve Siyaset. (Güncellenmiş 9. Baskı). Hukuk Yayınları: Ankara.
- Eryılmaz, B. (2008). Etik Kültürü Geliştirmek. Türk İdare Dergisi, 459, 1-12.
- Esen, D. (2020). Teleolojik ve Deontolojik Kuram Bağlamında İşletmelerin Etik Çalışmalarının Analizi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (Özel Sayı: 1), 296-320.
- Fischer, M. (1997). Machiavelli’s Political Psychology. The Review of Politics, 59(4), 789–830.
- Gedikli, A. (2011). Kamu Hizmetlerinin Yönetimi Sürecinde Yolsuzluğun Derinleştirdiği Ekonomik Büyüme Ve Yoksulluk Sorunu Üzerine Bir Değerlendirme. Öneri Dergisi, 9(36), 169-188.
- Held, D. (2025). Demokrasi Modelleri, 3. Baskı; Çev. A. K. Çiftçi, Felix Kitapları: Ankara.
- Herdem, K. (2011). 17 Ağustos 1999 Marmara Depreminin Türkiye’deki Kriz Yönetimi Anlayışı Üzerinde Oluşturduğu Değişiklikler. Amme İdaresi Dergisi, 44(2), 147-166.
- Heywood, A. (2017). Siyaset, Çev. B.B. Özipek, B. Seçilmişoğlu, A. Yayla ve H. Y. Başdemir. Adres Yayınları: Ankara.
- Hobbes, T. (2017). Leviathan, 15. Baskı.; Çev. S. Lim, Yapı Kredi Yayınları: İstanbul.
- Independent (2024). Türkiye’de en güvenilir kurumlar hangisi?, Erişim Adresi: https://www.indyturk.com/node/745162/haber/t%C3%BCrkiyede-en-g%C3%BCvenilir-kurumlar-hangisi.
- IPSOS (2024). IPSOS Global Trustworthiness Index 2024, Erişim Adresi: https://www.ipsos.com/sites/default/files/ct/news/documents/2024-11/ipsos-global-trustworthiness-index-2024_1.pdf.
- Işık, M. (2024). 28 Şubat Postmodern Darbesinin İç ve Dış Nedenleri Üzerine Notlar. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(1), 45-62.
- Johnston, D.; Urbinati, N.; Vergara, C. (2017). Machiavelli on Liberty and Conflict. The University of Chicago Press: Chicago, London.
- Kamu Görevlileri Etik Kurulu (2024). 2024 Yılı Faaliyet Raporu. Erişim Adresi: https://www.etik.gov.tr/icerikler/2024-yili-faaliyet-raporu/
- Kan, M. E. (2025). Türk Kamu Personeli Gözünden Yolsuzluk: Nedenleri, Etkileri, Sonuçları ve Alınabilecek Tedbirler Üzerine Nitel Bir Araştırma. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 47, 187-214.
- Kant, I. (2020). Edebi Barış Üzerine Felsefi Bir Tasarı. Çev. Celal Yeşilçayır, Fol Yayınları: Ankara.
- Kant, I. (2023). Ahlak Metafiziğinin Temellendirilmesi. Çev. İoanna Kuçuradi, Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları: Ankara.
- Karahan Uslu, Z.; Bozkurt, V.; Tüfekçioğlu, H. (2017). Yerel Seçimlerde Seçmen Davranışına Etki Eden Faktörler: Kocaeli Örneği. Journal of Turkish Studies, 12(3), 1-18.
- Kayacı, M. (2017). Tartışmalı Düşünür Machiavelli Hakkında Kısa Bir Değerlendirme. Dicle Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(14), 221-235.
- Koçan, G. (2015). Etik Değerler ve Mühendislik, GİBD Dergisi, (4), 33-42.
- Kongar, E. (1999). 21. Yüzyılda Türkiye, Remzi Kitabevi: İstanbul.
- Kurt, H. (2014). Politik Kültür ve İletişim Siyaset Bilimi içinde. Ed. Halis Çetin. Orion Yayınları: Ankara. ss. 419-467.
- Lasswell, H. (1951). Politics: Who Gets What, When and How, Free Press: Illinois.
- Leader Maynard, J. (2022). Political Realism as Methods not Metaethics. Ethical Theory and Moral Practice, 25, 449–463.
- Lipping, J. (2020). Kant and the Two Principles of Publicity. The European Legacy, 25(2), 115–133.
- Machiavelli, N. (2004). Prens. Çev. H. Mutluay, BS Yayınları: İstanbul.
- Mardin, Ş. (1990). Sivil Toplum, Türkiye’de Toplum ve Siyaset Makaleler I içinde, Der. Mümtaz’er Türköne ve Tuncay Önder, İletişim Yayınları: İstanbul, ss. 9-19.
- Maviş, N. (2023). Refah Partisi, Yerel İktidar, Halkla Etkileşim ve Siyasetin Dönüşümü. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 13(2), 905-923.
- Milliyet Gazetesi (1997). Işıklar Bir Dakika Sönüyor, s. 1., Erişim Adresi: http://gazetearsivi.milliyet.com.tr/Arsiv/1997/02/03.
- Morley, J. (1997). On Compromise. Pinnacle Press.
- Nasır, S.; Şahin, O.; Erdem, E. (2021). Türkiye'de Seçmenlerin Siyasi Kimlik Temelli Profil Analizi, Türkmen Kitabevi: İstanbul.
- OECD, (2023). Government at a Glance 2023, Erişim Adresi: https://www.oecd.org/en/publications/2023/06/government-at-a-glance-2023_da193b0d.html
- OECD, (2024). Anti-Corruption and Integrity Outlook: Country Fact Sheet 2024, Erişim Adresi: https://oecdch.art/5c87ae59c5/TUR?height=600&width=800
- Ömürgönülşen, U. (2016). Türkiye’de Etik ve Dürüstlükle İlgili Ulusal Kamu Yönetimi Mevzuatının Gözden Geçirilmesi Teknik Raporu.Kamu Görevlileri Etik Kurulu Yayınları, http://etik.gov.tr/tr-tr/Raporlar/Ara%C5%9Ft%C4%B1rma-Raporlar%C4%B1
- Özkazanç, A. (2005). Türkiye’nin Neo-liberal Dönüşümü ve Liberal Düşünce. Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: Liberalizm içinde, Ed. M. Yılmaz, İletişim Yayınları: İstanbul. ss. 634-654.
- Platon. (2016). Devlet. Çev. Furkan Akderin, Say Yayınları: İstanbul.
- Rawls, J. (2007). Siyasal Liberalizm. Çev. M. F. Bilgin, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları: İstanbul.
- Rawls, J. (2020). Hakkaniyet Olarak Adalet. Çev. O. Baş, Pinhan Yayıncılık: İstanbul.
- Ripstein, A. (2009). Force and Freedom: Kant’s Legal and Political Philosophy. Harvard University Press.
- Rodríguez Rial, G. (2020). Republicanizing Democracy: An Antidote to Weariness?. The Weariness of Democracy: Confronting the Failure of Liberal Democracy içinde, Ed. Frausto, O., Powell, J., Vitale, S., Palgrave Macmillan. ss.121-136.
- Sabia, D. R. (1999), Machiavelli, Politics, and Morality, Southeastern Political Review, 27(1), 33-60.
- Sayılganoğlu, S. S. (2015). Yerel Siyasette Etik Kültürünün Gelişimi ve Toplum Üzerindeki Etkileri. Anadolu Bil Meslek Yüksekokulu Dergisi, 37, 113-126.
- Schmitt, C. (2001). State Ethics and the Pluralist State. Weimar: A Jurisprudence of Crisis içinde, Ed. Arthur J. Jacobson and Bernhard Schlink. Berkeley, Los Angeles, London: University of California Press. ss. 300-312.
- Schmitt, C. (2014). Siyasal Kavramı. Çev. E. Göztepe, Metis Yayınları: İstanbul.
- Sheng, J. (2022). Sovereignty as Non-Domination: The Contemporary Relevance of Machiavelli’s Political Thought in the Age of Populism. Journal of Philosophy, Politics & Economics, 5(1), 54-79.
- Sherman, T. (1998). Public Sector Ethics: Prospects and Challenges Public Sector Ethics içinde, Ed. C .Sampford,; N. Preston; C. A. Bois, Routledge: London, ss.13-25.
- Şöhret, M. (2012). Realizm Çerçevesinde Avrupa Birliğinin Bütünleşmesi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 1(4), 288-330.
- Taşkın, Y. (2017). Siyaset Nedir? Siyaset Kavramlar, Kurumlar, Süreçler içinde, Ed. Y. Taşkın, İletişim Yayınları: İstanbul, ss.19-48.
- Taylor, R. S. (2010). Kant’s Political Religion: The Transparency of Perpetual Peace and the Highest Good. The Review of Politics, 72(1), 1–24.
- Terkan, B. (2007). Basın ve Siyaset İlişkisinin Gündem Belirleme Modeli Çerçevesinde Bir Analizi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17, 561-584.
- TÜSİAD (2005). Devlette Etikten Etik Devlete: Kamu Yönetiminde Etik. TÜSİAD Yayınları: İstanbul.
- Uluslararası Şeffaflık Örgütü (2024). 2024 Yılı Türkiye Yolsuzluk Algısı Endeksi. Erişim Adresi: https://www.transparency.org/en/countries/t%C3%BCrkiye.
- Usta, A. (2011). Kuramdan Uygulamaya Kamu Yönetiminde Etik ve Ahlâk. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(2), 39-50.
- Uzun, Y. (2017). Kamu İdarelerinde Etik Yönetim Altyapısı ve Değerlendirilmesi. Ombudsman Akademik, 3(6), 107-141.
- Vavouras, E. (2021). Machiavelli: Natural Right and Historicism. Polis Journal of Political Science, 9(3), 5-24.
- Weber, M. (2006). Meslek Olarak Siyaset. Çev. A. Timuçin; M. Sert, Chiviyazıları Yayınevi.
- Williams, M. C. (2004). Why Ideas Matter in International Relations: Hans Morgenthau, Classical Realism, and the Moral Construction of Power Politics. International Organization, 58(4), 633–665.
- World Justice Project, (2024). World Justice Project Rule of Law Index, Erişim Adresi: https://worldjusticeproject.org/rule-of-law-index/downloads/WJPIndex2024.pdf
- Yılmaz, F. (2024). Kant’ın Ahlak Anlayışında Amaçlar Krallığı: Özerklik ve Evrensel Ahlak İlkelerinin Rolü. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 28(3), 590–602.
- Yumlu, O. (2022). Hukuk, Siyaset ve Ahlak Kesişiminde Kant’ın Aleniyet İlkesi. Kilikya Felsefe Dergisi, 2, 53-67.
Abstract
This study examines the ethical/moral foundations of Turkish politics in a comparative manner within the framework of Niccolò Machiavelli's political philosophy and Immanuel Kant's universal moral understanding and aims to analyze the ethical paradigm of Turkish politics and political practices after 1980. The central question that this study seeks to answer is which ethical paradigm Turkish politics coincides with. The research used a descriptive analysis method and a qualitative literature review. In this context, the political approaches of both thinkers were evaluated based on their core writings, resulting in a text-oriented interpretation. This study discussed the ethical dimensions of politics in terms of realist and normative politics, attempting to explain the relationship between ethics and morality through the concept of power. In addition, the ethical dimensions of Turkish politics were evaluated through constitutional texts, legal legislation, evaluation reports from national and international organisations, and political practices. The study’s findings reveal that, although ethical discourse is present in Turkish politics, a rational and utilitarian political model prevails in practice. There are deficiencies in the institutional infrastructure of the ethical system and Machiavellian realism, rather than Kantian normativity, prevails among political actors. The study emphasised that merely including ethical principles in legal legislation is insufficient. Instead, elements such as political culture, patronage relations, political leadership and voter behaviour are the decisive factors in internalising these rules. Finally, it is stated that Turkish politics needs a paradoxical ethical politics model that takes into account the universal and normative principles of the Kantian ethical approach and does not ignore the administrative and effective power fields of Machiavellian realist politics.
Keywords
References
- Ağaoğulları, M. A. (2016). Niccolò Machiavelli: Prensin İktidarından Devlete. Sokrates’ten Jakobenlere Batı’da Siyasal Düşünceler içinde, 7. Baskı.; Ed. M. A. Ağaoğulları, İletişim Yayınları: İstanbul. ss. 319-354.
- Akgün, B. (2014). Türkiye’de Seçmen Davranışı: Partizan Tutumlar, İdeoloji Ve Ekonomik Faktörlerin Oy Vermeye Etkisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 1(4), 75-92.
- Akman, K. (2024) Türkiye’de Siyasal Ahlak/Etik Tartışmaları: Siyasal Partilerin Yaklaşımları Üzerine Bir İnceleme. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 42(2), 165-188.
- Akpolat, Y. (2020). Kant’ın Siyaset Teorisi Bağlamında Siyaset ve Darbe Üzerine Bir Deneme. Çağdaş Türkiye Tarihi Araştırmaları Dergisi, 20(15 Temmuz Özel Sayısı), 97-105.
- Aktaş, Z. (2022). John Stuart Mill’in Faydacılık Teorisinde “Ahlaki Yaptırım” Problemi. Liberal Düşünce Dergisi, (107), 1-18.
- Akyel, R. (2010). Türkiye’de İç Kontrol Kavramı, Unsurları ve Etkinliğinin Değerlendirilmesi. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 17(1), 83-97.
- Aristoteles (1997). Nikomakhos’a Etik, Çev. S. Babür, Ayraç Yayınevi: Ankara.
- Aristoteles (2017). Politika. Çev. F. Akdemir, Say Yayınları: Ankara.
- Armaner, T. (2018). Machiavelli, Fichte ve Siyasi Erdem. Machiavelli, Makyavelizm ve Modernite içinde, Der. C. B. Akal, Ankara: Dost Kitabevi, ss. 96-103.
- Bayrak Kök, S. (2018). İş Ahlakı ve Etik Yaklaşımlar, İşletmelerde Sosyal Sorumluluk ve Etik içinde, Ed. Ömer Torlak ve Figen Dalyan, Anadolu Üniversitesi Yayınları: Eskişehir, ss. 58-85.
- Beren, F. (2014). Seçmen Tercihine Etki Eden Faktörler ve Seçim Güvenliği: Şanlıurfa İli Örneği. Akademik İncelemeler Dergisi, 8(1), 191-214.
- Beriş, H. E. (2019). Modern Devlet Kuramının Doğuşunda Niccolò Machiavelli’nin Rolü ve Etkisi. Amme İdaresi Dergisi, 52(4), 1-23.
- Berlin, I. (2016). Akıntıya Karşı: Fikirler Tarihi Üzerine Denemeler. Çev. E. Erbatur, Profil Yayınları: İstanbul.
- Bimay, M. (2023). Sürdürülebilir Kamu Hizmeti Sunumunda Etik Değerlerin Rolü. MTÜ Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 3(2), 290-304.
- Bowman, S. J. (2000). Towards a Professional Ethos: From Regulatory to Reflective Codes. International Review of Administrative Sciences, 66(4), s. 673-687.
- Boyraz, B. (2020). Machiavelli’nin İnsan Doğası Düşüncesinin Siyaset Kuramına Etkisi. Akdeniz İİBF Dergisi, 20(1), 90-110.
- Cesim, A. (2019). Immanuel Kant’ın Felsefi Görüşlerinin Uluslararası İlişkiler Disiplinine Yansımaları. Türkiye Siyaset Bilimi Dergisi, 2(1), 1-24.
- Chandler, R. C. (2001). Deontological Dimensions of Administrative Ethics. Handbook of Administrative Ethics içinde Ed. Terry L. Cooper. Marcel Dekker: New York. ss. 179-193.
- Christoforatou, C. (2015). Ontologies of Power in the Sovereign Politics of Pindar and Machiavelli. Italian Culture, 33(2), 101–117.
- Coşkun, S. Y. (2011). Türk Kamu Yönetiminde Etik: Yasal Altyapı ve Etik Kurula İlişkin Eleştirel Bir Yaklaşım. Düşünce Dünyasında Türkiz Dergisi, 2(7), 9-20.
- Cumhuriyet Gazetesi (1997). Sürekli Aydınlık İçin Bir Dakika Karanlık. s. 7. https://egazete.cumhuriyet.com.tr/oku/192/1997-02-02/0.
- Çağla, C. (2023). Siyaset Bilimi. Bilge Kültür Sanat Yayınları: İstanbul.
- Çakır, H.; Biçer, A. (2015). Türkiye Yerel Seçimlerinde Seçmen Tercihlerini Etkileyen Kriterler (30 Mart 2014 Yerel Seçimleri Kayseri Örneği). Erciyes İletişim Dergisi Akademia, 4(1), 98-112.
- Çamur, Ö.; Aydın, A. H. (2021). Kamu Yönetiminde Siyasallaşma ve Kayırmacılık Sorununa Ahlak ve Adalet Eksenli Çözüm Önerileri. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(2), 1140-1166.
- Çetin, H. (2014). Sunuş Siyaset Bilimi içinde, Ed. H. Çetin, Orion Kitabevi: Ankara, ss. 13–28.
- Çilingir, L. (2020). Kant’ta Siyasetin Ahlakileştirilmesi. Temaşa Erciyes Üniversitesi Felsefe Bölümü Dergisi, 14, 28-47.
- Demirci, M. ve Genç, F. N. (2008). Türkiye’de Kamu Yönetimi Reform Sürecinde Etik Yapılanma. Anne İdaresi Dergisi, 41(2). 43-58.
- Demirci, E. Ü. (2024).Uluslararası Kurumların Değerlendirme Raporları Işığında Türkiye’de Etik Sorunsalı. Turkish Studies-Economics, Finance, Politics, 19(4), 1279-1302.
- Duran, M. S. (2017). Kant’ın Ödev Ahlakı Üzerine. Temaşa Erciyes Üniversitesi Felsefe Bölümü Dergisi, 6, 57-84.
- Düzgün, D. M. (2020). Realizm Teorisinin Ortaya Çıkışı ve Gelişme Evreleri. Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, 47, 256-276.
- Erden, Ö. O. (2023). Türkiye’de Siyasal Kültür: Temel Bir Demokrasi Meselesi. Memleket Siyaset Yönetim, 18(39), 166-193.
- Erdoğan, M. (2016). Türkiye’de Anayasalar ve Siyaset. (Güncellenmiş 9. Baskı). Hukuk Yayınları: Ankara.
- Eryılmaz, B. (2008). Etik Kültürü Geliştirmek. Türk İdare Dergisi, 459, 1-12.
- Esen, D. (2020). Teleolojik ve Deontolojik Kuram Bağlamında İşletmelerin Etik Çalışmalarının Analizi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (Özel Sayı: 1), 296-320.
- Fischer, M. (1997). Machiavelli’s Political Psychology. The Review of Politics, 59(4), 789–830.
- Gedikli, A. (2011). Kamu Hizmetlerinin Yönetimi Sürecinde Yolsuzluğun Derinleştirdiği Ekonomik Büyüme Ve Yoksulluk Sorunu Üzerine Bir Değerlendirme. Öneri Dergisi, 9(36), 169-188.
- Held, D. (2025). Demokrasi Modelleri, 3. Baskı; Çev. A. K. Çiftçi, Felix Kitapları: Ankara.
- Herdem, K. (2011). 17 Ağustos 1999 Marmara Depreminin Türkiye’deki Kriz Yönetimi Anlayışı Üzerinde Oluşturduğu Değişiklikler. Amme İdaresi Dergisi, 44(2), 147-166.
- Heywood, A. (2017). Siyaset, Çev. B.B. Özipek, B. Seçilmişoğlu, A. Yayla ve H. Y. Başdemir. Adres Yayınları: Ankara.
- Hobbes, T. (2017). Leviathan, 15. Baskı.; Çev. S. Lim, Yapı Kredi Yayınları: İstanbul.
- Independent (2024). Türkiye’de en güvenilir kurumlar hangisi?, Erişim Adresi: https://www.indyturk.com/node/745162/haber/t%C3%BCrkiyede-en-g%C3%BCvenilir-kurumlar-hangisi.
- IPSOS (2024). IPSOS Global Trustworthiness Index 2024, Erişim Adresi: https://www.ipsos.com/sites/default/files/ct/news/documents/2024-11/ipsos-global-trustworthiness-index-2024_1.pdf.
- Işık, M. (2024). 28 Şubat Postmodern Darbesinin İç ve Dış Nedenleri Üzerine Notlar. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(1), 45-62.
- Johnston, D.; Urbinati, N.; Vergara, C. (2017). Machiavelli on Liberty and Conflict. The University of Chicago Press: Chicago, London.
- Kamu Görevlileri Etik Kurulu (2024). 2024 Yılı Faaliyet Raporu. Erişim Adresi: https://www.etik.gov.tr/icerikler/2024-yili-faaliyet-raporu/
- Kan, M. E. (2025). Türk Kamu Personeli Gözünden Yolsuzluk: Nedenleri, Etkileri, Sonuçları ve Alınabilecek Tedbirler Üzerine Nitel Bir Araştırma. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 47, 187-214.
- Kant, I. (2020). Edebi Barış Üzerine Felsefi Bir Tasarı. Çev. Celal Yeşilçayır, Fol Yayınları: Ankara.
- Kant, I. (2023). Ahlak Metafiziğinin Temellendirilmesi. Çev. İoanna Kuçuradi, Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları: Ankara.
- Karahan Uslu, Z.; Bozkurt, V.; Tüfekçioğlu, H. (2017). Yerel Seçimlerde Seçmen Davranışına Etki Eden Faktörler: Kocaeli Örneği. Journal of Turkish Studies, 12(3), 1-18.
- Kayacı, M. (2017). Tartışmalı Düşünür Machiavelli Hakkında Kısa Bir Değerlendirme. Dicle Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(14), 221-235.
- Koçan, G. (2015). Etik Değerler ve Mühendislik, GİBD Dergisi, (4), 33-42.
- Kongar, E. (1999). 21. Yüzyılda Türkiye, Remzi Kitabevi: İstanbul.
- Kurt, H. (2014). Politik Kültür ve İletişim Siyaset Bilimi içinde. Ed. Halis Çetin. Orion Yayınları: Ankara. ss. 419-467.
- Lasswell, H. (1951). Politics: Who Gets What, When and How, Free Press: Illinois.
- Leader Maynard, J. (2022). Political Realism as Methods not Metaethics. Ethical Theory and Moral Practice, 25, 449–463.
- Lipping, J. (2020). Kant and the Two Principles of Publicity. The European Legacy, 25(2), 115–133.
- Machiavelli, N. (2004). Prens. Çev. H. Mutluay, BS Yayınları: İstanbul.
- Mardin, Ş. (1990). Sivil Toplum, Türkiye’de Toplum ve Siyaset Makaleler I içinde, Der. Mümtaz’er Türköne ve Tuncay Önder, İletişim Yayınları: İstanbul, ss. 9-19.
- Maviş, N. (2023). Refah Partisi, Yerel İktidar, Halkla Etkileşim ve Siyasetin Dönüşümü. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 13(2), 905-923.
- Milliyet Gazetesi (1997). Işıklar Bir Dakika Sönüyor, s. 1., Erişim Adresi: http://gazetearsivi.milliyet.com.tr/Arsiv/1997/02/03.
- Morley, J. (1997). On Compromise. Pinnacle Press.
- Nasır, S.; Şahin, O.; Erdem, E. (2021). Türkiye'de Seçmenlerin Siyasi Kimlik Temelli Profil Analizi, Türkmen Kitabevi: İstanbul.
- OECD, (2023). Government at a Glance 2023, Erişim Adresi: https://www.oecd.org/en/publications/2023/06/government-at-a-glance-2023_da193b0d.html
- OECD, (2024). Anti-Corruption and Integrity Outlook: Country Fact Sheet 2024, Erişim Adresi: https://oecdch.art/5c87ae59c5/TUR?height=600&width=800
- Ömürgönülşen, U. (2016). Türkiye’de Etik ve Dürüstlükle İlgili Ulusal Kamu Yönetimi Mevzuatının Gözden Geçirilmesi Teknik Raporu.Kamu Görevlileri Etik Kurulu Yayınları, http://etik.gov.tr/tr-tr/Raporlar/Ara%C5%9Ft%C4%B1rma-Raporlar%C4%B1
- Özkazanç, A. (2005). Türkiye’nin Neo-liberal Dönüşümü ve Liberal Düşünce. Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: Liberalizm içinde, Ed. M. Yılmaz, İletişim Yayınları: İstanbul. ss. 634-654.
- Platon. (2016). Devlet. Çev. Furkan Akderin, Say Yayınları: İstanbul.
- Rawls, J. (2007). Siyasal Liberalizm. Çev. M. F. Bilgin, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları: İstanbul.
- Rawls, J. (2020). Hakkaniyet Olarak Adalet. Çev. O. Baş, Pinhan Yayıncılık: İstanbul.
- Ripstein, A. (2009). Force and Freedom: Kant’s Legal and Political Philosophy. Harvard University Press.
- Rodríguez Rial, G. (2020). Republicanizing Democracy: An Antidote to Weariness?. The Weariness of Democracy: Confronting the Failure of Liberal Democracy içinde, Ed. Frausto, O., Powell, J., Vitale, S., Palgrave Macmillan. ss.121-136.
- Sabia, D. R. (1999), Machiavelli, Politics, and Morality, Southeastern Political Review, 27(1), 33-60.
- Sayılganoğlu, S. S. (2015). Yerel Siyasette Etik Kültürünün Gelişimi ve Toplum Üzerindeki Etkileri. Anadolu Bil Meslek Yüksekokulu Dergisi, 37, 113-126.
- Schmitt, C. (2001). State Ethics and the Pluralist State. Weimar: A Jurisprudence of Crisis içinde, Ed. Arthur J. Jacobson and Bernhard Schlink. Berkeley, Los Angeles, London: University of California Press. ss. 300-312.
- Schmitt, C. (2014). Siyasal Kavramı. Çev. E. Göztepe, Metis Yayınları: İstanbul.
- Sheng, J. (2022). Sovereignty as Non-Domination: The Contemporary Relevance of Machiavelli’s Political Thought in the Age of Populism. Journal of Philosophy, Politics & Economics, 5(1), 54-79.
- Sherman, T. (1998). Public Sector Ethics: Prospects and Challenges Public Sector Ethics içinde, Ed. C .Sampford,; N. Preston; C. A. Bois, Routledge: London, ss.13-25.
- Şöhret, M. (2012). Realizm Çerçevesinde Avrupa Birliğinin Bütünleşmesi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 1(4), 288-330.
- Taşkın, Y. (2017). Siyaset Nedir? Siyaset Kavramlar, Kurumlar, Süreçler içinde, Ed. Y. Taşkın, İletişim Yayınları: İstanbul, ss.19-48.
- Taylor, R. S. (2010). Kant’s Political Religion: The Transparency of Perpetual Peace and the Highest Good. The Review of Politics, 72(1), 1–24.
- Terkan, B. (2007). Basın ve Siyaset İlişkisinin Gündem Belirleme Modeli Çerçevesinde Bir Analizi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17, 561-584.
- TÜSİAD (2005). Devlette Etikten Etik Devlete: Kamu Yönetiminde Etik. TÜSİAD Yayınları: İstanbul.
- Uluslararası Şeffaflık Örgütü (2024). 2024 Yılı Türkiye Yolsuzluk Algısı Endeksi. Erişim Adresi: https://www.transparency.org/en/countries/t%C3%BCrkiye.
- Usta, A. (2011). Kuramdan Uygulamaya Kamu Yönetiminde Etik ve Ahlâk. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(2), 39-50.
- Uzun, Y. (2017). Kamu İdarelerinde Etik Yönetim Altyapısı ve Değerlendirilmesi. Ombudsman Akademik, 3(6), 107-141.
- Vavouras, E. (2021). Machiavelli: Natural Right and Historicism. Polis Journal of Political Science, 9(3), 5-24.
- Weber, M. (2006). Meslek Olarak Siyaset. Çev. A. Timuçin; M. Sert, Chiviyazıları Yayınevi.
- Williams, M. C. (2004). Why Ideas Matter in International Relations: Hans Morgenthau, Classical Realism, and the Moral Construction of Power Politics. International Organization, 58(4), 633–665.
- World Justice Project, (2024). World Justice Project Rule of Law Index, Erişim Adresi: https://worldjusticeproject.org/rule-of-law-index/downloads/WJPIndex2024.pdf
- Yılmaz, F. (2024). Kant’ın Ahlak Anlayışında Amaçlar Krallığı: Özerklik ve Evrensel Ahlak İlkelerinin Rolü. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 28(3), 590–602.
- Yumlu, O. (2022). Hukuk, Siyaset ve Ahlak Kesişiminde Kant’ın Aleniyet İlkesi. Kilikya Felsefe Dergisi, 2, 53-67.
Details
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Policy and Administration (Other) |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | July 30, 2025 |
| Acceptance Date | November 12, 2025 |
| Early Pub Date | February 24, 2026 |
| Publication Date | February 24, 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.25294/auiibfd.1754441 |
| IZ | https://izlik.org/JA26CU53KB |
| Published in Issue | Year 2026 Issue: Advanced Online Publication |
Cite
Aim & Scope
Akdeniz İİBF Dergisi’nin sahibi Akdeniz Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesidir.
Akdeniz İİBF Dergisi Mayıs ve Kasım aylarında olmak üzere yılda iki kez yayınlanan hakemli bir dergidir. Genel anlamda sosyal bilimlere, daha spesifik olarak iktisat, işletme, kamu yönetimi, siyaset bilimi, uluslararası ilişkiler, maliye, çalışma ekonomisi ve endüstri ilişkileri ve ekonometri bilim alanlarından yazılara açıktır. Yazarlar, Akdeniz İİBF Dergisi yazım kurallarına uygun hazırlanmış Türkçe ve İngilizce dillerinde özgün çalışmalarıyla başvuru yapabilirler. Dergide yayınlanan eserlerin her türlü sorumluluğu yazar(lar)a aittir.
Author Guidelines
Akdeniz İİBF Dergisi’ne gönderilen makaleler yalnızca Dergipark sistemi üzerinden kabul edilmektedir. Aşağıdaki kurallara uyulmadığı durumda, makale başvuruları hakemlik sürecine geçilmeden reddedilecektir. Bir yazarın, çalışma çok yazarlı olsa dahi, aynı sayıda birden fazla ya da ardışık iki sayıda başka bir çalışması yayınlanmaz.
1. Çalışma dil bilgisi ve yazım kurallarına uygun olmalı; noktalama işaretlerinin kullanımında, kelime ve kısaltmaların yazımında en son çıkan TDK Yazım Kılavuzu esas alınmalıdır.
2. TR Dizin kuralları gereği tüm yazarların ORCID bilgisi olmalıdır.
3. Gönderilen makale orijinal olmalı; daha önce başka bir yerde yayınlanmamış ve başka bir yerde ve/veya dilde yayınlanmak üzere değerlendirmeye sunulmamış olmalıdır.
4. Başvuru yapmadan önce çalışmanın Turnitin raporu kontrol edilmelidir (kontrol yapılırken çalışma Turnitin deposuna kaydedilmemelidir). Benzerlik oranı %15'in üzerinde olan başvurular, lisansüstü tezlerden üretilmiş olsalar dahi değerlendirmeye alınmadan reddedilir.
5. Herhangi bir süreçte yazarlar tarafından geri çekilen makalelerin başvuru ücretleri iade edilmeyecektir.
6. Başvuru için sisteme yüklenmesi gereken dosyalar şunlardır:
• Başlık Sayfası: Sıralı yazar isimleri, yazarların ORCID numaraları, e-posta adresleri ve kurum bilgileri verilmelidir. Sorumlu yazar belirtilmeli ve sorumlu yazarın telefon bilgileri de eklenmelidir. Varsa teşekkür, araştırma için alına fon ve çalışmanın tezden üretilip üretilmediği vb. hakemlik sürecini etkileyecek her türlü bilgiye de bu bölümde yer verilmelidir.
• Telif hakkı devir formu: Her yazar ayrı ayrı doldurup imzalamalıdır. Telif Hakkı Devir Formu
• Etik beyan formu: Her yazar ayrı ayrı doldurup imzalamalıdır. Ek dosya seçeneği ile yükleyiniz. Etik Beyan Formu
• Etik Kurul Onayı: Etik Kurul izni gerektiren çalışmalarda "Etik Kurul Onayı" da sisteme ek dosya seçeneği ile yüklenmelidir.
• Tam metin dosyası: Ad, soyad, kurum, iletişim bilgisi vb. yazarların kimliklerini açığa çıkaracak hiçbir bilgi olmamalıdır.
• Banka dekontu: Başvuru ücreti olan 1500 TL İş Bankası “İİBF Dergisi” IBAN: TR390006400000162020432141 hesabına yatırılmalı; banka dekontu ek dosya seçeneği ile sisteme yüklenmelidir. Reddedilen makalelerin başvuru ücreti geri ödenmez. Herhangi bir şekilde reddedilen makalelerin yeniden başvurularının kabul edilmesi için tekrar başvuru ücreti ödenmelidir.
7. Çalışmanın ilk sayfası: Çalışmanın ilk sayfasında yazının başlığı, anahtar kelimeler ve öz/abstract bölümü (200 kelimeyi aşmamalıdır) hem Türkçe hem de İngilizce yazılmalıdır. Makale ana başlığı Times New Roman 13 punto, hepsi koyu, ilk harfleri büyük olacak şekilde yazılmalıdır. Özetler ise Times New Roman 9 punto ile; anahtar kelimeler yine Times New Roman 9 punto, italik karakter ile yazılmalıdır.
8. Extended Summary (Genişletilmiş İngilizce Özet): Extended Summary, makalenin öz/abstract bölümlerinden hemen sonra ‘Giriş’ bölümünden hemen önce en az 750, en çok 1500 kelime olacak şekilde yazılmalıdır. İngilizce dil hataları editör kurulunun ya da hakemlerin makaleyi reddetmesine neden olabilir. Extended summary çalışmanın uygunluğu oranında aşağıda belirtilen bilgileri içermelidir. Yazar(lar) gerekli gördüğü durumda farklı başlıklar kullanabilir. Başlıklara numara verilmemelidir.
• Research problem/research questions: Kısa bir girişten sonra çalışmanın amacı detaylıca belirtilmelidir. Temel araştırma soruları, varsa hipotezler, çalışmanın katkı ve özgünlüğü açıklanmalıdır.
• Literature review: Yapılacak literatür değerlendirmesinin ardından, çalışmanın literatürdeki yeri açıklanmalıdır.
• Method: Çalışmada izlenen yöntem tüm aşamalarıyla anlatılmalıdır.
• Results and Conclusions: Çalışmanın bulguları belirtilmeli, ilgili alanlara katkısını ortaya koyacak şekilde sonuçlar tartışılmalıdır.
9. Ana metin: Makale MS Word programında A4 formatında, tek satır aralığı ve sayfa numarası verilerek düzenlenmelidir. Kenar boşlukları Üst 2, alt 1, sol 1,5 ve sağ 1,5 şeklinde ayarlanmalıdır. Metin içinde Times New Roman 10 punto kullanılmalı; paragraflar arasında üstten ve alttan 6nk boşluk bırakılmalı, tüm paragraflar iki yana yaslanmalıdır. Dipnotlar Times New Roman 8 punto ile yazılmalıdır. Tüm sayfalar dikey olarak kullanılmalıdır ve metin tek sütun formatında olmalıdır. Makale tüm bölümleriyle birlikte 30 sayfayı geçmemelidir.
10. Başlıklar ve numaralandırma: Makalenin ana başlığı dışındaki tüm başlıklar Times New Roman 10 punto ile, hepsi koyu, ilk harfleri büyük olacak şekilde yazılmalıdır. ‘Giriş’ ve ‘Sonuç’ bölümleri dahil numaralandırma 1., 1.1., 1.1.a. … 2. şeklinde olmalıdır.
11. Atıflar: Metin içi atıf sistemi kullanılmalı, dipnotlar atıf verme amacıyla kullanılmamalıdır. Atıf için APA kuralları temel alınmalıdır. https://apastyle.apa.org/
12. Kaynakça: Kaynakça yeni bir sayfadan başlamalı ve yalnızca metin içinde atıf yapılan kaynakları içermelidir. Kaynak göstermede ve kaynakça hazırlamada American Psychological Association (APA)’nın kurallarının en güncel versiyonu kullanılmalıdır. Akdeniz İİBF Dergisi kaynak gösterilen makalelerin DOI bilgisinin kaynakçaya eklenmesini önermektedir.
13. Tablo ve şekiller: Tablolar resim olarak değil, düzenlenebilir metin olarak hazırlanmalıdır. Başlık tablonun hemen üstüne yerleştirilmeli, tablolar art arda numaralandırılmalı; varsa açıklamalar ve atıf tablonun altına yerleştirilmelidir. Tablo boyutu sayfa boyutuna göre ayarlanmalıdır. Tablolar dikey veya yatay olarak yerleştirilebilir, ancak sayfa dikey formatta olmalıdır. Her şeklin bir başlığı olmalıdır. Başlık ayrı olarak verilmeli, şeklin etrafına veya içine iliştirilmiş olmamalıdır. Şekiller art arda numaralandırılmalı; varsa açıklamalar ve atıf şekil gövdesinin altına yerleştirilmelidir. Tablo ve şekillerde renk önemliyse editöre bildirilmelidir.
14. Ekler: Birden fazla ek varsa, A, B vb. şeklinde tanımlanmalıdır. Metin içindeki formül ve denklem ekleri için sonraki ayrı bölüme de ek halinde numaralandırma verilmelidir: Denkl. (A.1), Denkl. (A.2), vb .; Denkl. (B.1) vb. Benzer şekilde tablolar ve şekiller için de: Tablo A.1; Şekil A.1, vb. Lütfen matematik denklemlerini görüntü olarak değil, düzenlenebilir metin (kelime işlemcisinin denklem düzenleyicisini kullanarak) şeklinde gönderin. Art arda, metinden ayrı olarak gösterilmesi gereken denklemleri (metinde açıkça belirtilmişse) numaralandırın.
15. Resimler: Resimler (TIFF veya JPEG), (EPS veya PDF) veya (MS Office dosyaları) formatlarından birinde ve uygun çözünürlükte olmalıdır.
Ethical Principles and Publication Policy
Genel İlkeler:
Akdeniz İİBF Dergisi, Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından belirlenen yayın etiği konusundaki yüksek standartları benimser. Editörlerin, yazarların ve hakemlerin söz konusu standartlara titizlikle uymaları beklenir.
Her makalenin editör gerek görürse en az iki hakem tarafından değerlendirildiği kör hakemlik süreci izlenir. İntihal, duplikasyon, sahte yazarlık, inkâr edilen yazarlık, araştırma/veri fabrikasyonu, makale dilimleme, dilimleyerek yayın, telif hakları ihlali, çıkar çatışmasının gizlenmesi vb. durumların tümü etik dışı davranışlar olarak kabul edilir. Etik standartlara uygun olmayan tüm makaleler yayından çıkarılır. Buna etik dışı olduğu yayınlandıktan sonra tespit edilen makaleler de dahildir. Etik ihlal durumlarında COPE Ethics Flowcharts dikkate alınır.
Akdeniz İİBF Dergisi’nin tüm içeriği okura açık erişim ile sunulur. Okurlar, ticari amaç haricinde, yayıncı ya da yazardan izin almadan makalelerin tam metinlerini okuyabilir, indirebilir, kopyalayabilir, arayabilir veya bağlantı sağlayabilir. Açık erişim için mahsup edilen herhangi bir yayın ücreti söz konusu değildir.
Yazarlar için etik kurallar:
- Makalelerin bilimsel ve etik kurallara uygunluğu tümüyle yazarların sorumluluğundadır.
- Yazarlar, gönderilen makalenin orijinal olduğu, daha önce başka bir yerde yayınlanmadığı ve başka bir yerde ve/veya dilde yayınlanmak üzere değerlendirmede olmadığı konusunda teminat vermiş sayılırlar.
- Gönderilen makalede tüm yazarların akademik ve bilimsel olarak (kavramsallaştırma, araştırma tasarımı, verilerin elde edilmesi, analiz, yorumlama ya da çalışmayı planlama, yürütme, revize etme gibi süreçlere) doğrudan katkısı olmalıdır. Bu kriteri karşılamayan ancak çalışmaya teknik destek, finansal destek, materyal desteği ya da yalnızca yazıma yardımcı olma gibi katkılar sunan kişi/kurumlara ‘teşekkür’ kısmında yer verilebilir.
- Makale dergiye gönderildikten sonra yazarların hiçbirinin ismi, tüm yazarların yazılı izni olmadan silinemez; yeni bir isim yazar olarak eklenemez ve yazar sırası değiştirilemez.
- Yazarlar, araştırmanın sonuçlarını ya da bilimsel değerlendirmeyi etkileyebilme potansiyeli taşıyan finansal ilişkiler, çıkar çatışması ve çıkar rekabetini (istihdam ilişkisi, danışmanlıklar, hisse senedi sahipliği, hizmet karşılığı ödenen ücretler, ücretli bilirkişi tanıklığı, patent başvuru ve kayıtları, hibe ya da diğer fon kaynakları gibi) beyan etmelidirler.
- Araştırma bir tezden üretilmiş ise bu durum makalenin ilk sayfasında dipnot olarak belirtilmelidir.
- Varsa araştırmanın yürütülmesi ve tamamlanması süreçleri için alınan fonun kaynağı açıkça belirtilmelidir.
- Fikri mülkiyet ihlali olmaması için gereken tüm durumlarda tüm izinlerin alınmış olması gereklidir.
- Bir makalenin herhangi bir bölümünün özet veya literatür taraması dahil olmak üzere üretken bir yapay zeka aracı/büyük dil modeli kullanılarak üretilmesi, Akdeniz İİBF dergisinin yazarlık kriterlerine göre kabul edilemez. Çünkü yazar(lar), çalışmanın doğruluğundan, bütünlüğünden ve geçerliliğinden sorumludur(lar).
- Bir makalenin üretken bir yapay zeka aracı/büyük dil modeli kullanarak sonuçlarının üretilmesi veya raporlanması kabul edilemez, çünkü Akdeniz İİBF dergisinin yazarlık kriterlerine göre yazar(lar), kendi çalışmalarını oluşturmalı ve yorumlamalıdır. Yazar(lar) çalışmanın doğruluğundan, bütünlüğünden ve geçerliliğinden sorumludur(lar).
- Üretken bir yapay zeka aracı/büyük dil modeli kullanarak istatistiklerin metin içinde raporlanması, üretilen verinin doğruluğu, bütünlüğü ve geçerliliği konusundaki endişeler nedeniyle kabul edilemez, ancak bu tür bir aracın çalışmanın analizine yardımcı olmak amacıyla kullanılması kabul edilebilir.
- Bir makalenin dilini ve okunabilirliğini iyileştirmek için üretken bir yapay zeka aracı/büyük dil modeli kullanılması kabul edilebilir, çünkü bu, zaten imla ve dilbilgisini düzeltmek için kullanılan standart araçları yansıtır ve yeni içerik üretmez. Yazar(lar) çalışmanın orijinalliğinden sorumludur(lar).
- Yapay zeka araçları veya büyük ölçekli üretken modeller tarafından oluşturulan resimlerin dergiye gönderimine ve yayınlanmasına izin verilmez.
Editörler için etik kurallar:
- Editörler, araştırmacılar/okurlar açısından önemine ve hakemlerden gelen yorumlara dayanarak, dergiye gönderilen makalelerden hangilerinin yayınlanacağına karar vermekten sorumludurlar.
- Dergiye gönderilen çalışmaların derginin amacı, kapsamı ve yayın ilkelerine uygun olmaması, etik ihlal tespit edilmesi veya akademik özgünlüğün yeterli olmaması durumlarında editörler çalışmayı hakemlere göndermeden reddedebilirler.
- Editörler yazarları ve makalelerini, cinsiyet kimliği ve cinsel yönelim, ırk, etnik köken, uyruk, inanç, politik görüş vb. konulardaki görüşlerinden bağımsız olarak ele almalıdır.
- Makalelerin düzeltilmesi veya yayınlanması kararına dergi editör kurulu dışında hiçbir kurul ve kurum etki edemez.
- Editörler, gönderilen çalışmalarla ilgili bilgileri sorumlu yazar, hakemler ve editörler kurulu dışında kimseyle paylaşamazlar. Gönderilen makalelere ilişkin tüm bilginin, makale yayınlanana kadar gizli kalacağını garanti ederler.
- Editörler, yazarların açık yazılı izni olmaksızın, kendi araştırma amaçları için dergiye sunulan çalışmalardaki yayınlanmamış bilgileri kullanamazlar.
- Editör Kurulu üyelerinin çalışmalarını yayınlatmak üzere dergiye başvuru yapamaz.
Hakemler için etik kurallar:
- Hakemler makaleleri, cinsiyet kimliği ve cinsel yönelim, ırk, etnik köken, uyruk, inanç, politik görüş vb. konulardaki görüşlerinden bağımsız olarak değerlendirmelidirler.
- Araştırmaya destek sağlayan kişi veya kurumlarla çıkar çatışmaları varsa değerlendirmeye başlamadan önce bu durumu editöre bildirmelidirler.
- Gönderilen çalışmalara ilişkin tüm bilginin gizli tutulmasını sağlamalı; yazar tarafında herhangi bir telif hakkı ihlali ya da etik ihlal fark ederlerse editöre bildirmelidirler.
- Hakemler, kendi araştırma amaçları için değerlendirmelerine sunulan çalışmalardaki yayınlanmamış bilgileri kullanamazlar.
- Değerlendirmelerini, derginin değerlendirme sürecini sekteye uğratmayacak bir zamanlama dahilinde ve titizlikle tamamlamalıdırlar.
Price Policy
Akdeniz İİBF Dergisine makale gönderi ücreti 1500 TL'dir.
Hesap bilgisi:
İş Bankası "I.I.B.F. Dergisi" IBAN: TR390006400000162020432141
Reddedilen makalelerin başvuru ücreti geri ödenmemektedir.
Akdeniz İİBF Dergisi hakemlere tamamladıkları değerlendirmeler için 500 TL ödemektedir.
Indexes
Journal Boards
Editör
Editör Yardımcıları
Editör Kurulu
Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. İşletme Bölümü’nden 2003 yılında mezun olmuştur. Marmara Üniversitesi “Sayısal Yöntemler” yüksek lisansını 2006 yılında tamamlayan Doç.Dr.Samut, 2004-2006 yılları arasında Beykent Üniversitesi’nde Öğretim Görevlisi olarak çalışmıştır. Akdeniz Üniversitesi’nde Sayısal Yöntemler alanında yaptığı doktorasını 2012 yılında tamamlayan Doç.Dr.Samut, bu esnada aynı üniversitenin Sayısal Yöntemler Anabilim Dalında Araştırma Görevlisi olarak çalışmıştır. 2010 yılında doktora tez çalışmasını European Viadrina University (Almanya)’da sürdürmüştür. 2013 yılında Çankırı Karatekin Üniversitesi’nde Yrd.Doç.Dr. olarak 6 ay çalıştıktan sonra, Atılım Üniversitesinde Yrd.Doç.Dr. olarak göreve başlamıştır. 2017 yılında doçentlik sözlüsünde başarılı olarak Doçentlik ünvanını alan Doç.Dr.Samut, 2019 Eylül ayında Atılım Üniversitesi’nden ayrılarak Akdeniz Üniversitesi Ekonometri bölümünde doçent olarak görev yapmaya başlamıştır. Doç.Dr.Samut, şimdiye kadar İstatistik, Yöneylem Araştırması ve Ekonometri alanlarında lisans, yüksek lisans ve doktora düzeyinde pek çok ders vermiş ve tez yazdırmıştır. İlgi alanları, performans değerlendirme, çok kriterli karar verme, fuzzy matematiği, belirsizlik ve olasılık, matematiksel programlamadır.
João Leitão is an economist and associate professor (with habilitation/ Agregação) of economics at the UBI – University of Beira Interior, Covilhã, Portugal and a researcher at the NECE – Research Centre for Business Sciences. He is an external researcher at the CEGIST – Centre for Management Studies of the Instituto Superior Técnico (IST), and associate researcher of the ICS – Instituto de Ciências Sociais, University of Lisbon. He is a visiting professor at the Università degli Studi di Bergamo, Italy. He was a visiting scholar at the Friedrich-Schiller-Universität, Jena, Germany. He was an external research fellow at the Max Planck Institute of Economics, Jena, Germany.
He is the President of the APDR - Associação Portuguesa para o Desenvolvimento Regional. He is a member of the ERSAC and the RIS Policy Council, EIT Food. He was the European Council for Small Business and Entrepreneurship director for the Policy area.
He is a member of the Council of the College of Economics and Business Management of the Portuguese Order of Economists (2025-2028).
He is the Director of the UBIExecutive Business School. He was the UBI's Head of University Management & Administration (2009-2012). He also served as the Polytechnic Institute of Portalegre (2000) administrator.
He coordinates the ESG – MBA (UBI) and the Acceleration Programme in Entrepreneurship and Innovation (UBI). He coordinated the Master in Economics (UBI), the Master in Business Administration (UBI), the Executive Master on Entrepreneurship and Innovation in the Bio-Sector (UBI, Universidad de Granada, and Università Politecnica delle Marche), the Master in Entrepreneurship and Management of SMEs (IPPortalegre), and the Master in Engineering and Industrial Management (IST, University of Lisbon).
He was a manager of the LIDL&Ca (1997). He is the CFO of a knowledge-based startup devoted to neuroscience and degenerative diseases. He joined the council of the ‘Observatório: Serviços, Competitividade Urbana e Coesão Territorial’, of the Confederação do Comércio e Serviços de Portugal. He is a member of the Strategic Council of the Ordem dos Economistas. He is an external expert evaluator of the European Commission (Horizon, H2020-MSCA-COFUND and COST), the United Nations Economic Commission for Europe, the Ministero dell'Istruzione e del Merito, the Fundação para a Ciência e Tecnologia, the Asociación Colombiana para el Avance de la Ciencia, the Agência Nacional de Inovação, and the Tribunal Administrativo de Castelo Branco.
He participated in drafting the Local Development Strategy (LDS) for RUDE - Associação de Desenvolvimento Rural (2001), the National Sports Charter (2012), and the Serra da Estrela Revitalization Plan (2023-2024). Evaluated the Strategy of ADERES - Associação de Desenvolvimento Rural Estrela-Sul (2019). He coordinated the preparation of the Strategic Plan of Comurbeiras - Intermunicipal Community (2008-2009), the Strategic Plan of the Intermunicipal Community of Beiras and Serra da Estrela (2021-2022), and the Strategy of ADERES - Estrela-Sul Rural Development Association (2024).
I have a Ph.D. in Economics focused on international finance, macroeconomics, and banking, with six years of econometrics background. I am an Assistant Professor in Green Finance at Roskilde University.
My research interests include post-Keynesian economics, critical macro-finance, political economy, energy-environment economics, climate and environmental risks, (macro)money, monetary policy, green finance, and shadow banking.
Skills:
Econometric techniques and quantitative methods, coupled with my experience in building and operating models in STATA, MATLAB and R, computational modellings such as Stock-Flow Consistent and Agent-Based Modelling.
Alpaslan, doktorasını 2008 yılında Göteborg Üniversitesi'nde tamamladi. Göteborg Üniversitesi'ndeki doktora çalışmasından önce, üç yıl boyunca İstanbul Üniversitesi'nde başka bir doktora pozisyonunda bulunmuştur. Alpaslan, lisans (Ekonomi) ve yüksek lisans (Matematiksel İstatistik) eğitimini İstanbul Üniversitesi'nde tamamlamıştır. Doktorası göçmen asimilasyonu ve uygulamalı mikroekonometri üzerinedir. Araştırma alanları çok çeşitlidir ve davranışsal ve deneysel ekonomi, mutluluk ekonomisi, göç ekonomisi ve uygulamalı mikroekonomi gibi çeşitli alanlarda yer almaktadır. Son yıllarda özellikle mutluluk araştırmaları ve statu endisesi üzerine yoğunlaşmıştır. Ayrıca pedagoji ile ilgilenmekte ve alternatif öğretim stilleri ve pedagojik stratejiler uygulamayı amaçlamaktadır. Ekonomi biliminin diğer disiplinlerindeki araştırmacılarla da aktif olarak işbirliği yapmaktadır.
Alpaslan, birçok çalıştay ve konferansta hem katılımcı hem de düzenleyici olarak yer almıştır. Birçok büyük ölçekli konferans düzenlemiş ve bilimsel komite üyesi olarak görev yapmıştır. Halen yüksek dereceli bilimsel dergilerde hakem ve editor olarak görev yapmaktadır.
Şaban Nazlıoğlu lisans, yüksek lisans ve doktora eğitimini Erciyes Üniversitesi’nde tamamlamıştır. Makro İktisat alanlarında çalışan Nazlıoğlu akademik görevine Pamukkale Üniversitesi’nde devam etmektedir
