Cuban Education System and Teacher Education in Cuba

Abstract

Cuba, located in Latin America, is a republic which has been governed by the communist regime since 1959, which is noted for its success in education. In Cuba, the duration of compulsory education is 9 years, primary education lasts 6 years and the first stage of the secondary education lasts 3 years. Students who successfully graduate from the second stage of the secondary education which lasts 3 years can attend to higher education institutions on the condition of having a ‘bachillerato’ diploma. Pre-school, primary and secondary teacher education programs last 5 years and utilize integrated teacher education model. In teacher education programs, which is comprised of Marxist philosophy, field knowledge, teaching knowledge and teaching practicum, practicum part is given a special importance. In Cuba, where teacher trainers have to have a 6 or 7 years of prior teaching experience in a non-tertiary institution, each teacher is also a researcher. Teachers who carry out an action research in every two years contribute to their professional development by presenting their research to their colleagues in an international congress.

Keywords

• Cuba,Education,Education system,Teacher education,Professional development,In-service training

Küba Eğitim Sistemi ve Küba'da Öğretmen Yetiştirme

Abstract

Latin Amerika’da yer alan Küba, 1959 yılından beri komünist rejimle yönetilen bir cumhuriyet olup eğitimde başarısıyla adından söz ettirmektedir. Zorunlu eğitimin 9 yıl olduğu Küba’da ilköğretim 6 yıl, ortaöğretimin birinci kademesi ise 3 yıldır. 3 yıl süren ortaöğretimin ikinci kademesini başarıyla bitiren öğrenciler ‘bachillerato’ diplomasını alarak yükseköğretim kurumlarına devam edebilirler. Okulöncesi, ilköğretim ve ortaöğretime öğretmen yetiştiren programlar ise 5 yıl sürmekte ve kaynaşık öğretmen yetiştirme modeli benimsenmektedir. Marksist felsefe, alan bilgisi, öğretmenlik meslek bilgisi ve öğretmenlik uygulaması derslerinden oluşan öğretmen yetiştirme programlarında öğretmenlik uygulamasına özel bir önem verilmektedir. Üniversitelerin uygulamadan ve gerçek hayattan kopmaması için öğretmen yetiştiren kurumlarda ders verecek öğretim elemanlarının en az 6 veya 7 yıl öğretmenlik yapmasının zorunlu olduğu Küba’da, her öğretmen aynı zamanda bir araştırmacıdır. Her iki yılda bir eylem araştırması yapan öğretmenler uluslararası bir kongre yoluyla bulgularını meslektaşlarıyla paylaşarak mesleki gelişimlerine katkıda bulunurlar.

Keywords

• Küba,Eğitim,Eğitim sistemi,Öğretmen yetiştirme,Mesleki gelişim,Hizmetiçi eğitim

References

1. Abazaoğlu, İ. (2014). Dünyada öğretmen yetiştirme programları ve öğretmenlere yönelik mesleki gelişim uygulamaları. Turkish Studies, 9(5), 1-46.
2. Aguilera-Manzano, J. M. (2010). The role of higher education reform in the construction of Cuban identity. The Latin Americanist, June, 95-111.
3. Aksoy, H. H. (1992). Amaç, yapı ve süreç boyutları açısından Küba eğitim sistemi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 25(1), 163-185.
4. Amadio, M., Truong, N., Ressler, D., Gross, S. (2004). Quality Education for All? World trends in educational aims and goals between the 1980s and the 2000s. Background paper for EFA Global Monitoring Report 2005 through the UNESCO International Bureau of Education, Geneva.
5. Aquino, O. F., Puentes, R. V., Carmenate, M. G. (2008). Formación docente y trabajo metodológico en la universidad: resultados de una experiencia de desarrollo profesional centrada en la reflexión, el apoyo mutuo y la supervision. Pro-Posições, 19(1), 75-95.
6. Aras, S., Sözen, S. (2012). Türkiye, Finlandiya ve Güney Kore’de Öğretmen Yetiştirme Programlarının İncelenmesi. X. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi. Niğde: Niğde Üniversitesi.
7. Breidlid, A. (2007). Education in Cuba-an alternative educational discourse: lessons to be learned? Compare, 37(5), 617-634.
8. Buchberger, H. (2013). Teacher Development in Cuba: an analysis of two strategies. Yüksek lisans tezi raporu. Stockholm Üniversitesi, Stockholm.

9. Cuba 2015 Country Review. (2015). Cuba Country Review, 1-265.
10. CubaEduca. (2009). Grounds of the profession profile of the pedagogical schools. http://educaciones.cubaeduca.cu/formacion-institucional-modelo-pedagogico-de-formacion-inicialde-los-docentes adresinden 13 Ekim 2017 tarihinde erişilmiştir.
11. CubaEduca. (2017). Primary Education. http://educaciones.cubaeduca.cu/primaria-institucional-la-educacionprimaria adresinden 13 Ekim 2017 tarihinde erişilmiştir.
12. Dağlıoğlu, A. (2011). Küba’da çocuk emeği, politikalar ve uygulamalar. Eleştirel Pedagoji, 18, 37-41.
13. Dünya Bankası. (2010). World Data on Education. 28 Ekim 2017 tarihinde http://www.ibe.unesco.org/fileadmin/user_upload/Publications/WDE/2010/pdf-versions/Cuba.pdf adresinden erişilmiştir.
14. Dünya Bankası. (2017a). Literacy rate, adult total (% of people ages 15 and above). 27 Ekim 2017 tarihinde https://data.worldbank.org/indicator/SE.ADT.LITR.ZS?locations=CU adresinden erişilmiştir.
15. Dünya Bankası. (2017b). Pupil-teacher ratio in primary education. 28 Ekim 2017 tarihinde https://data.worldbank.org/indicator/SE.PRM.ENRL.TC.ZS?locations=CU adresinden erişilmiştir.
16. Eraslan, A. (2009). Finlandiya’nın PISA’daki başarısının nedenleri: Türkiye için alınacak dersler. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 3(2), 238-248.
17. Erginer, A. (2006). Avrupa Birliği Eğitim Sistemleri ve Türkiye Eğitim Sistemiyle Karşılaştırmalar. Ankara: Pegem.
18. Esqueda, O. J. (2007). Theological higher education in Cuba: Part 3: the Cuban revolution. Christian Higher Education, 6, 89-108.
19. Figueroa, O. A. (1997). El sistema educativo cubano en los noventa. Papers, 52, 115-137.
20. Gasperini, L. (2000).The Cuban Education System: Lessons and Dilemmas.
21. Greenshields, B. (2010). Cuba’s “battle of ideas”-The education system and the revolution. Education Review, 23(1), 76-83.
22. Göçen-Kabaran, G., Görgen, İ. (2016). Güney Kore, Hong Kong, Singapur ve Türkiye’deki öğretmen yetiştirme sistemlerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 478-495.
23. Gökmen, B. (2016). Küreselleşmenin eğitim finansmanı üzerindeki etkileri. Nurhayat Çelebi (Ed.), Küreselleşme ve Eğitime Yansımaları içinde (s. 95-128). Ankara: Nobel.
24. Güngör, G., Göksu, A. (2013). Türkiye’de eğitimin finansmanı ve ülkelerarası bir karşılaştırma. Yönetim ve Ekonomi, 20(1), 59-72. Issitt, M., Belanger, C., ve Bowman, J. (2014). Cuba. Salem Press Encyclopedia.
25. Kanbir, Ö. (2011). Endüstriyel tarımın krizi ve Küba tarımı. Praksis (25), 49-68.
26. Kellner, D. (1989). Critical Theory, Marxism and Modernity. Cambridge: Polity.
27. Kushnir, I. (2017). World Gross National Income, 1970-2015. 27 Ekim 2017 tarihinde http://ivanstat.com/en/gni/world.html adresinden erişilmiştir.
28. Lisardo, C., Ramis, J. G. (2004). Situación de la formación docente inicial y en servicio en la republica de Cuba.
29. Lutjens, S. L. (2009). Cuba’s academic advantage. (Kitap incelemesi: Why students in Cuba do better in school, M. Carnoy, A. K. Gove ve J. H. Marshall). Comparative Education Review, 53(1), 147-149.
30. Mete, Y. A. (2013). Güney Kore, Japonya, Yeni Zelanda ve Finlandiya’da öğretmen yetiştirme ve atama politikaları. Turkish Studies, 8(12), 859-878.
31. Miller, S. A. (2002). Early childhood education in Cuba. Childhood Education, 78(6), 359-362.
32. Miller, M. M., Henthorne, T. L., George, B. P. (2008). The competitiveness of the Cuban tourism industry in the twenty-first century: A strategic re-evaluation. Journal of Travel Research, 46, 268-278.
33. Ministerio de Educación Superior. (2017a). Undergraduate-Postgraduate. 28 Ekim 2017 tarihinde http://www.mes.gob.cu/es adresinden erişilmiştir.
34. Ministerio de Educación Superior. (2017b). How to Access higher education? 28 Ekim 2017 tarihinde http://www.mes.gob.cu/es/como-acceder-la-educacion-superior adresinden erişilmiştir.
35. Ministerio de Educación Superior. (2017c). Study Plans. 28 Ekim 2017 tarihinde http://www.mes.gob.cu/es/planes-de-estudio adresinden erişilmiştir.
36. Ministerio de Educación de la República de Cuba. (2017a). Education. 27 Ekim 2017 tarihinde http://www.mined.gob.cu/ adresinden erişilmiştir.
37. Ministerio de Educación de la República de Cuba. (2017b). Pedagogical training. 28 Ekim 2017 tarihinde http://www.mined.gob.cu/educaciones/formacion_pedagogica adresinden ulaşılmıştır.
38. Ministerio de Educación de la República de Cuba. (2017c). Study Plans. 28 Ekim 2017 tarihinde http://www.mined.gob.cu/educaciones/primaria/programas adresinden ulaşılmıştır.
39. Ministerio de Educación de la República de Cuba. (2017d). Pedagogical Training: Study Plans. 28 Ekim 2017 tarihinde http://www.mined.gob.cu/educaciones/formacion_pedagogica/planes adresinden erişilmiştir.
40. Nedelcu, D. Q. (2014). Cuban education between revolution and reform. International Journal of Cuban Studies, 6(2), 205-221.
41. OECD. (2015). PISA 2015: PISA results in focus. 27 Ekim 2017 tarihinde https://www.oecd.org/pisa/pisa-2015- results-in-focus.pdf adresinden erişilmiştir.
42. OECD. (2017a). Education Spending (Indicator). 27 Ekim 2017 tarihinde https://data.oecd.org/eduresource/education-spending.htm#indicator-chart adresinden erişilmiştir.
43. OECD. (2017b). Education Spending. 27 Ekim 2017 tarihinde https://data.oecd.org/eduresource/educationspending.htm adresinden erişilmiştir.
44. Oficina Nacional de Estatistica. (2016a). Anuario Estadistico de Cuba 2015: Poblacion. 27 Ekim 2017 tarihinde http://www.one.cu/aec2015/03%20Poblacion.pdf adresinden erişilmiştir.
45. Oficina Nacional de Estatistica. (2016b). Anuario Estadistico de Cuba 2015: Empleo Y Salarios. 27 Ekim 2017 tarihinde http://www.one.cu/aec2015/07%20Empleo%20y%20Salarios.pdf adresinden erişilmiştir.
46. Oficina Nacional de Estatistica. (2016c). Anuario Estadistico de Cuba 2015: Education. 27 Ekim 2017 tarihinde http://www.one.cu/aec2015/18%20Educacion.pdf adresinden erişilmiştir.
47. Parker, A. M. (2015). Race and inequality in Cuban tourism during the 21st century (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). San Bernardino: California State University.
48. Pehlivanoğlu, A.Ö. (2003). Küba Krizi ve Nükleer Savaş Eşiğinde Türkiye. İstanbul: Kastaş Yayınevi.
49. Sospedra, D. R. M. (2015). La formación docente universitaria en Cuba: Sus fundamentos desde una perspectiva desarrolladora del aprendizaje y la enseñanza. Estudios pedagógicos, 41(1), 337-349.
50. Tinajero, A. (2010). Scaling-up early child development in Cuba-Cuba’s educate your child program: Strategies and lessons from the expansion process. Washington, DC: The Brookings Institution.
51. Torrecilla, F. J. M., Carraso, M. R. (2013). Primary education teachers in Latin America with more than one work activity: Situation and implication. Mexican Journal of Educational Research, 58(15), 893-924.
52. Tucker, D. (2013). Infographic: Cuba leads education spending in Latin America. 27 Ekim 2017 tarihinde http://www.nearshoreamericas.com/infographic-cuba-leads-education-spending-latin-america/ adresinden erişilmiştir.
53. UNESCO. (2004). The EFA global monitoring report 2005 Education for all: The quality imperative. 27 Ekim 2017 tarihinde http://unesdoc.unesco.org/images/0013/001373/137333e.pdf adresinden erişilmiştir.
54. UNESCO. (2008). Second regional comparative and explanatory study: Student achievement in Latin America and the Caribbean. 27 Ekim 2017 tarihinde http://unesdoc.unesco.org/images/0016/001610/161045e.pdf adresinden erişilmiştir.
55. UNESCO. (2017). Pupil-teacher ratio by level of education. 28 Ekim 2017 tarihinde http://data.uis.unesco.org/index.aspx?queryid=180 adresinden erişilmiştir.
56. Yalçın, F., Tantekin-Erden, F. (2017). Erken çocukluk eğitimine Küba perspektifinden alternatif bir bakış: Kendi çocuğunu eğit programı. Ege Eğitim Dergisi, 18(1), 56-82.