Örgütsel Sessizlik ile Kişilik ve Yaşam Doyumu Etkileşimi: Kamu Sektöründe Bir Araştırma

Öz

Bu çalışmanın amacı, örgütsel sessizlik, kişilik ve yaşam doyumu arasındaki etkileşimi araştırmaktır. Nicel paradigma temelinde, betimsel araştırma modeli, ilişkisel model ve karşılaştırmalı modeli içeren karma yaklaşım kullanılmıştır. İstanbul’da bir kamu işletmesi ve bir kamu üniversitesinde çalışan 185 katılımcıdan veri toplanmıştır. Veriler korelâsyon, varyans ve regresyon
analizi yöntemleriyle incelenmiştir. Analiz sonuçlarına göre kabullenici ve savunmacı sessizlik arttıkça yaşam doyumu azalmaktadır. Savunmacı sessizlik yaşam doyumundaki varyansın %3.4’ünü açıklamaktadır. Kişilik özellikleri dikkate alındığında, kabullenici sessizlik, dışadönüklük (%17.8) ve yeniliklere açıklık (%2.6) tarafından; savunmacı sessizlik dışadönüklük (%3.7) tarafından ve ilişkisel sessizlik sorumluluk (%4.8) ve yeniliklere açıklık (%2.6) tarafından yordanmaktadır. İçedönüklerin daha çok kabullenici ve savunmacı sessizlik gösterme, sorumlu ve yeniliklere açık olanların ise daha çok ilişkisel sessizlik gösterme eğilimleri olduğu belirlenmiştir. İlişkisel sessizlik savunmacı ve kabullenici sessizliğe kıyasla daha olumlu kişilik özellikleriyle
özdeşleşmektedir. Savunmacı sessizliğin yaşam doyumundaki belirleyici rolü sessizliğin yalnızca kurumsal bir sorun olmadığını, bireyin tüm yaşamını olumsuz etkilediğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Örgütsel Sessizlik
• Kişilik
• Yaşam Doyumu
• Mutluluk

The Interactions of Organizational Silence with Personality and Life Satisfaction: A Research on Public Sector

Öz

The purpose of this research is to explore the interaction of organizational silence with personality and life satisfaction. The quantitative paradigm, including descriptive, relational, and comparative models was employed. Data were collected from 185 participants in a public university and in a public enterprise in Istanbul. Data were analyzed by correlation analysis, analysis of variance, and multi regression techniques. The findings pointed out that as acquiscent and defensive silence increased, life satisfaction significantly decreased. Defensive silence explained 3.4% of the variance on life satisfaction. When focused on personality, acquiscent silence was predicted by extraversion (17.8%) and openness to experience (2.6%). Defensive silence was predicted by extraversion (3.7%). Pro-social silence was predicted by conscientiousness (4.8%) and openness to experience (2.6%). Introverts were more likely to experienc
eacquiscent and defensive silence. Whereas those who have higher scores on conscientiousness and openness to experience show most probably prosocial silence. Prosocial silence was associated with more positively personality characters compared to acquiscent and defensive silence. The predictive role of defensive silence on life satisfaction stressed that silence was not only an organizational problem but also a problem affecting the whole life of the individuals in a negative way.

Anahtar Kelimeler

• Organizational Silence
• Personality
• Life Satisfaction
• Happiness

Kaynakça

1. ACCI, BCA. (2002). Employability skills for the future. Australian Chamber of Commerce and Industry ve Business Council of Australia. Canberra. Retrieved at 15 March 2010 from: http://www.dest.gov.au/ sectors/training_skills/ publications_ resources/ other_publications/.
2. Aktaş, H., Şimşek, E. (2013, Mayıs). Örgütsel sessiz- lik ve bireysel performans ilişkisinde örgüt kül- türünün rolü: Sussan olmuyor, susmasan olmaz. 21. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi’nde sunulan bildiri. Mayıs 2013. Kütahya: Dumlupınar Üniversitesi
3. Aktaş, H., Şimşek, E. (2012). Sükût ikrardan gelir mi? İşgörenlerin örgütsel sessizlik davranışlarına iliş- kin tutumları ile iş tatmin düzeyleri ve duygusal tükenmişlik düzeyleri arasındaki etkileşim. 20. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildiri Kitabı. 24-26 Mayıs 2012. İzmir: Dokuz Eylül Üni- versitesi İşletme Fakültesi, 330-335.
4. Alparslan, A. M., Kayalar, M. (2012). Örgütsel sessiz- lik: Sessizlik davranışları ve örgütsel ve bireysel et- kileri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilim- ler Enstitüsü Dergisi, 4(6), 136-147.
5. Barçın, N. (2012). İşletmelerde örgütsel sessizliğin örgütsel bağlılık ve iş tatminine etkisi üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Adana: Çukurova Üniversitesi.
6. Barrick, M.R., Mount, M.K. (1991). The big five per- sonality dimensions and job performance: A meta- analysis. Personnel Psychology, 41(1), 1-26.
7. Beycioğlu, K. (2007). Z kuramı ve okul yönetimine uy- gulanabilirliği açısından değerlendirilmesi. Kasta- monu Eğitim Dergisi, 15(1), 63-72.
8. Bienefeld, N., Grote, G. (2012). Silence that may kill: When air crew members don’t speak up and why. Aviation Psychology and Applied Human Factors, 2, (1), 1-10. DOI: 10.1027/2192-0923/a000021.

9. Biswas-Diener, R., Diener, E., Tamir, M. (2004). The psychology of subjective well-being. Daedalus, 133, 18-25.
10. Carrière, J., Bourque, O.C., Bonaccio, S. (2007). The role of communication satisfaction as a mediator between an organization’s internal communication systems and two job outcomes: Job satisfaction and organizational commitment. ASAC, 60-75. http:// libra.acadiau.ca/library/ASAC/v28/05/05_60.pdf.
11. Cattell, R.B., Eber, H.W., Tatsuoka, M.M. (1970). Handbook of the 16 PF. Illinois: IPAT Inc.
12. Cortina, L.M., Magley, V.J. (2003). Raising voice, ris- king retaliation: Events following mistreatment in the work place. Journal of Occupational Health Psychology, 8, 247-265.
13. Çakıcı, A. (2007). Örgütlerde sessizlik: Sessizliğin te- orik temelleri ve dinamikleri. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı 16(1), 145-162.
14. Çakıcı, A. (2010). Örgütlerde işgören sessizliği: Neden sessiz kalmayı tercih ediyoruz? Ankara: Detay.
15. Çetin, F., Varoğlu, A.K. (2009). Özellikler bağlamında girişimcinin beş faktör kişilik örüntüsü. Savunma Bilimleri Dergisi, 8(2), 51-66.
16. Dabbagh, P., Esfahani, A.N., Shahin, A. (2012). Stud- ying relationship between perceived organizational justice and organizational salience. Interdiscipli- nary Journal of Contemporary Research Business, 3(10), 468-478.
17. DeNeve, K., Cooper, H. (1998). The happy personality: A meta analysis of 137 personality traits and sub- jective well being. Psychological Bulletin, 124(2), 197-229.
18. Detert, J.R., Burris, E.R. (2007). Leadership behavior and employee voice: Is the door really open? Aca- demy of Management Journal, 50, 869-884.
19. Diener, E.,Biswas-Diener, R. (2001). Making the best of a bad situation: Satisfaction in the slums of Cal- cutta. Social Indicators Research, 55, 329-352.
20. Diener, E.,Seligman, M.E.P. (2002). Very happy people. Psychological Science, 13(1), 81-84.
21. Diener, E., Emmons R.A., Larsen, R.J., Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment, 49(1),71-75.
22. Dixon, M.A., Sagas, M. (2007). The relationship bet- ween organizational support, work-family conflict, and the job-life satisfaction of university coaches. Research Quarterly for Exercise and Sport, 78(3), 236-247.
23. Downs, C.W., Hazen, M.D. (1977). A factor analytic study of communication satisfaction. Journal of Business Communication, 14(3), 63-73.
24. Dyne, L.V., Ang, S., Botero, I.C. (2003). Conceptuali- zing employee silence and employee voice as mul- tidimensional constructs. Journal of Management Studies, 1359-1392.
25. Ehtiyar, R., Yanardağ, M. (2008). Organizational si- lence: A survey on employees working in a chain hotel. Tourism and Hospitality Management, 14(1), 51-68.
26. Eynseck, H.J. (1995). Trait theories of personality. In S.E. Hampson ve M.A. Colman (Eds.). Individual differences and personality. Newyork: Longman, 40-50.
27. Gentile, M. C. (2010). Managing yourself: Keeping your colleagues honest.Harward Business Review. http://hbr.org/2010/03/managing-yourself-kee- ping-your-colleagues-honest/ar/1
28. Gosling, S.D. Rentfrow, P.J., Swann Jr., W.B. (2003). A very brief measure of the Big-Five personality do- mains. Journal of Research in Personality, 37, 504- 528.
29. Gürüz, D., Eğinli, A.T. (2008). İletişim becerileri, anla- mak, anlatmak, anlaşmak. Ankara: Nobel.
30. Hayes, N., Joseph, S. (2003). Big 5 correlates of three measures of subjective well-being. Personality and Individual Differences, 34(4), 723-727.
31. Henriksen, K., Dayton, E. (2006), Organizational silen- ce and hidden threats to patient safety. Health Ser- vices Research, 41, 1539–1554. doi: 10.1111/j.1475- 6773.2006.00564.x
32. Huang, X., Van de Vliert E., Van der Vegt, G. (2005). Breaking the silence culture: Stimulation of parti- cipation and employee opinion withholding cross- nationally. Management and Organization Review, 1(3), 459-482.
33. Janssen, O., De Vries T., Cozijnsen, A.J. (1998). Voicing by adapting and innovating employees: An empi- rical study on how personality and environment interact to affect voice Behavior. Human Relations, 51, 945-967.
34. John, O.P. , Srivastava, S. (1999). The big-five trait taxo- nomy: History, measurement, and theoretical pers- pectives. http://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/dow nload?doi=10.1.1.133.2251verep=re1vetype=pdf.
35. Kalaycı, Ş. (2006). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İs- tatistik Teknikleri.2’nci Baskı, Ankara: Asil.
36. Keser, A. (2005). Çalışma yaşamı ile yaşam doyumu ilişkisine teorik bakış. İktisat Fakültesi Mecmuası, (Prof. Dr. Toker Dereliye Armağan Özel Sayısı), İstanbul, İ.Ü. İktisat Fakültesi Yayını, 55, (1), 898- 913.
37. Knoll, M., Van Dick, R. (2013). Authenticity, emplo- yee silence, prohibitive voice, and the moderating effect of organisational identification. The Journal of Positive Psychology, 8(4), 346-360.
38. Milliken, F.J.,Morrison, E.W. (2003).Shades of silence: Emerging themes and future directions for rese- arch on silence in organizations. Journal of Mana- gement Studies, 40(6), 1564-1568.
39. Milliken, F.J., Morrison, E.W. ve, Hewlin P.F. (2003). An exploratory study of employee silence: Issues that employees don’t communicate upward and why. Journal of Management Studies, 40, 1453- 1476. DOI: 10.1111/1467-6486.00387.
40. Morrison E.W. ve, Milliken F.J. (2000). Organizational silence: A barrier to change and development in a pluralistic world. The Academy of Management Re- view, 25(4), 706-725.
41. Morrison, W.,Milliken, F.J. (2009). Sounds of silen- ce. badm720/orgsilence.pdf.
42. Mount, M.K., Barrick, M.R. (1991). The big five per- sonality dimensions and jobperformance: A meta- analysis. Personnel Psychology, 44(1), 1-26.
43. Nikolaou, I., Vakola, M., Bourantas, D., (2008).Who speaks up at work? Dispositional influences on employees voice behaviour. Personnel Review, 37(6), 666-679.
44. Nikolaou, I., Vakola, M., Bourantas, D. (2010). The role of silence on employes’ attitutes “the day after” a merger. Personnel Review, 40(6), 723-741.
45. Orhunbilge, N. (2002). Uygulamalı Regresyon ve Korelâsyon Analizi.İkinci Baskı.İstanbul: İstanbul Üniversitesi.
46. Pearce, C.G., Segal, G.J. (1998). Effects of organizational communication satisfaction on job performance and firm growth in small businesses. http://www.sbaer. uca.edu/ research/1998/ SDIDA/ 98 sbi 178.txt.
47. Pentilla, C. (2003). Get talking. Enterpreneur, 31(11), 25.
48. Perlow, L., Williams, S. (2003). Is silence killing your company? Harvard Business Review, 81(5), 52-58.
49. Peterson, C., Seligman, M.E.P. (2004). Charachter strenghts and virtues: A handbook and classificati- on. Oxford: American Psychological Association.
50. Pinder, C.C., Harlos, H.P. (2001). Employee silence: quiescense and acquiescence as responses to per- ceived ınjustice.Research in Personnel and Human Resource Management, 20, 331-69.
51. Premeaux, S.F., Bedeian, A.G. (2003). Breaking the si- lence: The moderating effects of self‐monitoring in predicting speaking up in the workplace. Journal of Management Studies, 40(6), 1537‐1562.
52. Rice, R.W. Frone, M.R.,McFarlin, D.B. (1992). Work- nonwork conflict and the perceived quality of life. Journal of Organizational Behavior, 13, 155-168, DOI: 10.1002/job.4030130205.
53. Roberts, K.H., O’Reilly, C.A. (1974). Measuring or- ganizational communication. Journal of Applied Psychology, 59,321-326.
54. Schimmack, U., Oishi, S., Furr, R.M., Funder, D.C. (2004). Personality and life satisfaction: A facet-le- vel analysis. Personality and Social Psychology Bul- letin, 30(8), 1062-1075.
55. Seligman, M.E.P., Steen, T.A., Park, N., (2005). Positive psychology progress: Emprical validation of inter- ventions. American Psychologist, 60(5), 410-421.
56. Seligman, M.E.P. (2007). Gerçek mutluluk. Kalıcı do- yum potansiyelinizi geliştirmek için yeni olumlu psi- kolojinin kullanılması. Ankara: HYB.
57. Sevimli, F., İşcan, Ö. (2005). Bireysel ve iş ortamına ait etkenler açısından iş doyumu. Ege Akademik Bakış Dergisi, 5 (2), 55-64.
58. Sharma, E. (2013). Theory Z of motivation-Job satis- faction. .
59. Sümer, H.C., Sümer, N., Çifci, O.S., Demirutku, K. (2000). Measurement of officer personality attribu- tes: A construct validity study. Turkish Psychologi- cal Journal, 15(45), 15-39.
60. Şimşek, E. (2011). Örgütsel iletişim ve kişilik özellikleri- nin yaşam doyumuna etkileri. Basılmamış Doktora Tezi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
61. Tahmasebi, F., Sobhanipour, S.M., Aghaziarati, M. (2013). Burnout: explaining the role of organizati- onal silence on its influence (Case study: Selected executive organizations of qom province). Journal of Basic and Applied Scientific Research, 3(8), 272- 282.
62. Taymur, İ., Türkçapar, M.H. (2012). Kişilik: Tanımı, sınıflaması ve değerlendirmesi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 4(2), 154-177.
63. Thompson, J.A., Bunderson, J.S. (2003). Violations of principle: Ideological currency in the psycho- logical contract. Academy of Management Revi- ew,28(4),571–586.
64. Tseng, H.Y. (2006). Communication factors which pro- mote employee’s job satisfaction in Taiwan high-tech industry: A personality traits study. Unpublished Master Thesis. University of Akron.
65. Tulubas, T., Celep, C. (2012). Effect of perceived proce- dural justice on faculty members’ silence: The me- diating role of trust in supervisor. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 47, 1221-1231.
66. Tümkaya, S., Çelik, M., Aybek, B. (2011). Lise öğrenci- lerinde boyun eğici davranışlar, otomatik düşünce- ler, umutsuzluk ve yaşam doyumunun incelenmesi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(2), 77-94.
67. Uyguç, N., Arbak, Y., Duygulu E., Çıraklar, N.H. (1998). İş ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin üç temel varsayım altında incelenmesi, Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Der- gisi, 13(11), 193-204.
68. Vakola, M., Bouradas, D. (2005). Antecedents and con- sequences of organizational silence: An empirica- linvestigation. , Employee Relations, 27(5), 441-458.
69. VitalSmarts (2013). Eliminating Cultures of Silence. Position Paper. .