İş Yükü Algısı ve İş Yükünün İnsan Kaynakları Yönetiminde Kullanımı: Eskişehir’de Otel İşletmeleri Örneği

Arş. Grv. Ezgi Atik; Prof. Dr. Meryem Akoğlan Kozak

doi:10.18037/ausbd.417484

İş Yükü Algısı ve İş Yükünün İnsan Kaynakları Yönetiminde Kullanımı: Eskişehir’de Otel İşletmeleri Örneği

Öz

Otel işletmelerinde çalışanların performansında iş yükü önemli bir faktördür. Aynı zamanda, iş yükünün yöneticiler tarafından dikkate alınması insan kaynakları yönetimindeki birçok sorunun önlenmesine de katkı sağlamaktadır. Otel çalışan ve yöneticilerinin iş yükü algılarının belirlenmesine yönelik hazırlanan bu çalışmada ayrıca, yöneticilerin insan kaynakları fonksiyonlarının yürütülmesinde iş yüküne verdikleri önem de belirlenmeye çalışılmaktadır. Çalışma, Eskişehir’de bulunan 23 otelden 262 çalışan ve 90 yönetici olmak üzere toplam 352 çalışanın katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanmasında, anket tekniğinden yararlanılmıştır. Elde edilen veriler; faktör analizi, bağımsız örneklem T testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Pearson korelasyon analizi ile test edilmiştir. Araştırmada; çalışan ve yöneticilerin iş yükü algılarının, fiziksel, zihinsel, konumsal, çevresel ve duygusal olmak üzere toplam beş faktörden oluştuğu belirlenmiştir. Çalışanların ve yöneticilerin demografik özellikleri ile iş yükü algıları arasında eğitim durumu, departman, yaş ve iş tecrübesi açısından anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Çalışanların ve yöneticilerin genel iş yüküne ilişkin algılamalarının ise orta düzeyde olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, yöneticilerin insan kaynakları yönetimi ile ilgili faaliyetleri yürütürken iş yüküne en fazla planlama ve kariyer yönetimi fonksiyonlarında önem verdiklerine yönelik bulgulara da ulaşılmıştır

Anahtar Kelimeler

İnsan Kaynakları Yönetimi Fonksiyonları,İş Yükü,İş Yükü Modelleri,Otel İşletmeleri

Kaynakça

Adalı, S. (1980). Optimal circular ring sector subject to inequality constraints. Journal de Mécanique Appliquée, 4(2), 131-154.
Akbaba, A., E. Günlü, E. (2009). Otel işletmelerinde işgören bulma, seçme ve eğitim sürecinin stratejik insan kaynakları bakış açısıyla değerlendirilmesi: Beş yıldızlı otellerde bir araştırma, Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 9 (18), 1-25.
Akçadağ, S., Özdemir, E. (2005). İnsan kaynakları kapsamında 4 ve 5 yıldızlı otel işletmelerinde iş tatmini: İstanbul’da yapılan ampirik bir çalışma. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10 (2), 167-193.
Akoğlan Kozak, M., Güçlü Nergis, H. (2008). Turizm işletmelerinde duygusal çaba faktörlerinin işe alma sürecinde kullanılması üzerine bir araştırma. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(2), 39-56.
Akoğlan Kozak, M. (1999). Konaklama sektöründe kariyer planlama yönetimi ve uygulamada karşılaşılan sorunlar üzerine bir araştırma. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 10, 53-66.
Akoğlan Kozak, M. (2001). Konaklama işletmelerinde kariyer planlaması. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
Akoğlan Kozak, M. (2004). Otel İşletmelerinde İnsan Kaynakları Yönetimi ve Örnek Olaylar. Ankara: Detay Yayıncılık.
Akoğlan Kozak, M. (2009). Otel İşletmelerinde İnsan Kaynakları Yönetimi ve Örnek Olaylar. Ankara: Detay Yayıncılık.

Akoğlan Kozak, M. (2012). Genel Turizm Bilgisi. (Ed: N. Kozak). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları. Yayın No: 2472.
Akova, O., Işık, K. (2008). Otel işletmelerinde stres yönetimi: İstanbul’daki beş yıldızlı otel işletmelerinde bir araştırma, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15 (1), 17-44.
Akyay, U. (1998). Örgütlerde Kariyer Geliştirme ve Planlaması: Otel İşletmelerinde Bir Uygulama, Ankara: Gazi Üniversitesi.
Alpar, R. (2014). Uygulamalı İstatistik ve Geçerlik-Güvenilirlik. (3. Baskı). Ankara: Detay Yayıncılık.
Altay, H. (2009). Antakya ve İskenderun otel çalışanlarının tükenmişliği ve iş tatmini üzerine bir araştırma. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6 (12), 1-17.
Arslantürk, Y. (2009). Dört ve beş yıldızlı konaklama işletmelerinde performans değerlendirme: Ankara ili örneği. İşletme Araştırmaları Dergisi, 2, 19-34.
Ashforth, B. E., Humphrey. R. H. (1993). Emotional labor in service roles: The influence of identity. Academy of Management Review, 18 (1), 88-115.
Ataay, İ. (2004). İnsan Kaynakları Yönetimi. (Ed: C. Uyargil). İstanbul: Beta Basım A.Ş.
Aydın Tükeltürk, Ş., Şahin Perçin, N. (2008). Turizm sektöründe kadın çalışanların karşılaştıkları kariyer engelleri ve cam tavan sendromu: Cam tavanı kırmaya yönelik stratejiler. Yönetim Bilimleri Dergisi 6 (2), 113-128.
Babalık, F. (2007). Mühendisler İçin Ergonomi, İşbilim. (2. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
Bahar, E. (2006). Tükenmişlik Sendromu, Otel İşletmelerinde Ön Büro Çalışanlarında Bir Uygulama. Aydın: Adnan Menderes Üniversitesi.
Barutçugil, İ. (2004). Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi. İstanbul: Kariyer Yayıncılık.
Baum, T. (2006). Human resource management for tourism, hospitality and leisure: An international perspective. Avustralya: Thomson.
Benligiray, S. (2006). İnsan kaynakları yönetiminin gelişme süreci ve lisansüstü tezler üzerindeki etkisi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
Bergin-Seers, S., Jago, L. (2007). Performance measurement in small motels in Australia: Funded by the sustainable tourism co-operative research centre. Tourism and Hospitality Research, 7 (2), 144-155.
Bilgin, L. (1994). Endüstri ve Örgüt Psikolojisi Ders Notları. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
Bolat, O. İ. (2011). İş yükü, iş kontrolü ve tükenmişlik ilişkisi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 25(2), 87-101.
Brenner, M., Doherty, E. T., Shipp, T. (1994). Speech measures indicating workload demand. Aviation Space and Environmental Medicine, 65 (1), 21-26.
Brookings, J. B., Wilson, G. F., Swain, C. R. (1996). Psychophysiological responses to changes in workload during simulated air traffic control. Biological Psychology, 42 (3), 361-377.
Brymer, R. A., Perrewe, P. L., Johns, T. R. (1991).Managerial job stres in the hotel industry. Inernationality Journal of Hospitality Management, 10 (1), 47-58.
Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
Camkurt, M. Z. (2007). İşyeri çalışma sistemi ve işyeri fiziksel faktörlerinin iş kazaları üzerindeki etkisi. İş Hukuku ve İktisat Dergisi, 21(6), 80-107.
Can, H., Akgün A., Kavuncubaşı Ş. (1998). Kamu ve Özel Kesimde Personel Yönetimi, Ankara: Siyasal Kitabevi.
Caplan R. D. (1971). Organizational Stress and Individual Strain: A Social Psychological Study of Risk Factors in Heart Disease Among Administrators. Michigan: Michigan Üniversitesi.
Casado, M. A. (1992). Student expectations of hospitality jobs. Cornell Hotel and Restaurant Administration Quarterly, 33(4), 80-82.
Charles, K. R., Marshall, L. H. (1992). Motivational preferences of Caribbean hotel workers: An exploratory study. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 4(3).
Christou, E. S. (1999). Hospitality management education in Greece: An exploratory study. Tourism Management, 20(6), 683-691.
Cobb, R. A., Baigrie, R. J., Reece-Smith, H., Faber, R. G. (1989). The workload of a surgical unit in a district general hospital. Annals of the Royal College of Surgeons of England, 71 (5), 299.
Cooper, G. E., Harper Jr, R. P. (1969). The use of pilot rating in the evaluation of aircraft handling qualities (No. AGARD-567). Fransa: Advisory Group for Aerospace Research and Development Neuilly- Sur-Seine.
Çam, S. (2011). İşletmelerde İnsan Kaynakları Planlaması. İstanbul: Hayat Yayın Grubu.
Çekal, N. (2013). Yiyecek içecek işletmelerinde mutfak tasarımında dikkat edilmesi gereken faktörler. E-Journal of New World Sciences Academy. ISSN:1306-3111.
Çelik, M., Çıra, A. (2013). Örgütsel vatandaşlık davranışının iş performansı ve işten ayrılma niyeti üzerine etkisinde aşırı iş yükünün aracılık rolü. Ege Akademik Bakış Dergisi, 13(1), 11-20.
Çiçek, D., Akoğlan Kozak, M. (2005). Kat hizmetlerinde HACCP uygulaması üzerine bir model önerisi. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 16 (1), 31-45.
Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal Bilimler İçin Çok Değişkenli İstatistik SPSS ve LISREL Uygulamaları. (3. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
Dağdeviren, M., Erarslan, E., Kurt, M. (2005). Çalışanların toplam iş yükü seviyelerinin belirlenmesine yönelik bir model ve uygulaması. Gazi Üniversitesi Mühendislik ve Mimarlık Fakültesi Dergisi, 20 (4), 517-525.
De Waard, D. (1996). The measurement of drivers’ mental workload. Groningen: Groningen Üniversitesi.
Dede, M., Çınar, S. (2008). Dâhiliye yoğun bakım hemşirelerinin karşılaştıkları güçlükler ve iş doyumlarının belirlenmesi. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi, 1 (1), 3-14.
Demir, C., Güzel T. (2005). Konaklama İşletmelerinde İnsan Kaynakları Yönetimi. (Ed: C. Demir). İzmir: Nobel Yayın Dağıtım.
Dessler, G. (2009). Fundamentals of Human Resource Management. New Jersey: Pearson International Edition.
Dolgun, U. (2003). Girşimcilik. İstanbul: Alfa Yayımcılık.
Dolgun, U. (2010). İnsan Kaynakları Yönetimi. Bursa: Ekin Basım Yayın Dağıtım.
Duman, T., Tepeci, M., Unur, K. (2006). Mersin’de yükseköğretim ve orta öğretim düzeyinde turizm eğitimi almakta çalışma isteklerinin karşılaştırmalı analizi. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 17 (1), 51-69.
Duru, H. A., Ermiş, A., Akay, D., Kurt, M. (2005). Bilgisayar sektöründe öznel bir yöntemle (NASA-Tlx) zihinsel iş yükünün ölçülmesi. Teknoloji Dergisi, 8 (2), 173-180.
Edworthy, A. (2000). Managing Stress. Buckingham: Open University Press.
Emir, O., Baytok, A. (2004). Otel işletmelerinde iş gören tatmini ve Afyon’da yerleşik yıldızlı oteller örneği. 1. Balıkesir Ulusal Turizm Kongresi.
Erkan, N. (2005). Verimlilik, Sağlık ve Güvenlik İçin İnsan Faktörü Mühendisliği: Ergonomi. Ankara: Milli Prodüktivite Merkezi.
Esmer, İ. (2011). İzmir İlinde Bulunan Dört ve Beş Yıldızlı Otel İşletmelerinin Performans Değerleme ve Geribildirim Sistemlerine Dair Bir Alan Araştırması. Mersin: Mersin Üniversitesi.
Finegold, L. S., Lawless, M. T., Simons, J. L., Dunleavy, A. O., Jonhson, J. (1986). Estimating crew performance in advanced systems,II: Application to future gunship. Bölüm B: Results of data analysis for AC-130H (RP). Kalifornia: Air Force Flight Test Center.
Gavcar, E., Bulut, Z. A., Engin, K. (2006). Konaklama işletmelerinde uygulanan performans değerleme sistemleri ve uygulama alanları (Muğla ili örneği). Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 13 (2).
Gawron, V. J. (2008). Human performance, workload, and situational awareness measures handbook. Florida: CRC Press.
Gertsch, P. (1987). Assessment of hospital workload in war surgery. British journal of surgery, 74(9), 831-833.
Grandey, A. A. (2003). When ‘the show must go on’: Surface acting and deep acting as determinants of emotional exhaustion and peer-rated service delivery. Academy of Management Journal, 46(1), 86-96.
Guastello, S. J. (2006). Human Factors Engineering and Ergonomics. Mahwah, New Jersey: L. Erlbaum Associates.
Güney, S. (2001). Yönetim ve Organizasyon. (Ed: S. Güney) Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
Hart, S. G., Hauser, J. R. (1987). Inflight application of three pilot workload measurement techniques. Aviation, Space, and Environmental Medicine. 58 (5), 402-410.
Hart, S. G. & Staveland, L. E. (1988). Development of NASA-TLX (Task Load Index): Results of empirical and theoretical research. Advances in Psychology, 52, 139-183.
Helm, W. R., Donnell, M. L. (1979). Mission Operability Assessment Technique: A System Evaluation Methodology. California: Pacific Missile Test Center Point Mugu.
Hicks, J. W. (1960). Republican Ascendancy, (Ed: K. Bunnell). Washington: American Council on Education.
Hochschild, A. R. (1983). The Managed Heart: Commercialization of Human Feeling. Berkeley: University of California Pres.
Iwakiri, K., Kunisue, R., Sotoyama, M., Udo, H. (2008). Postural support by a standing aid alleviating subjective discomfort among cooks in a forward-bent posture during food preparation. Journal of Occupational Health-English Edition, 50 (1), 57.
İnce, C. (2008). Toplam kalite yönetimi ve otel işletmelerinde işgören tatminine etkileri. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 19(1), 57-70.
İncir, G. (2008). Ergonomi, Çalışma Ortamı ve Fiziksel Çevre. Ankara: Yenigün Matbaacılık.
Jing, X., Fulmer, S., Buchholz, B. (2009). Posture, activities, tools, and handling analysis for floor coverers focusing on the knee. Proceedings of the Human Factors and Ergonomics Society Annual Meeting, 53 (18), 1277-1281.
Kalınkara, V., Öktem, Ş. (2002). Otel işletmelerinde mutfak donanımının çalışanlara uygunluğunun ergonomik olarak değerlendirilmesi. Akdeniz Ülkeleri Turizm Kongresi Bildiri Metni, 1 (1), 527-536.
Karakuş, S., Kılınç N. (2006). Postür ve sportif performans. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14 (1), 309-322.
Kaynak, T. (1996). İnsan Kaynakları Planlaması. İstanbul: Alfa Basım Yayım Dağıtım.
Keser, A. (2006). Çağrı merkezi çalışanlarında iş yükü düzeyi ile iş doyumu ilişkisinin araştırılması. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11 (1), 100-119.
Kılıç, G., Öztürk, Y. (2010). Kariyer yönetim sistemi ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişki: Beş yıldızlı otel işletmelerinde bir araştırma. Ege Academic Review, 10(3), 981-1011.
Kim, H. J. (2008). Hotel service providers’ emotional labor: The antecedents and effects on burnout. International Journal of Hospitality Management, 27(2), 151-161.
Kramer, A. F. (1991). Physiological metrics of mental workload: A review of recent progress (Ed: D. L. Damos). London: Taylor and Francis.
Krause, N., Scherzer, T., Rugulies, R. (2005). Physical workload, work intensification, and prevalence of pain in low wage workers: results from a participatory research project with hotel room cleaners in Las Vegas. American Journal of Industrial Medicine, 48 (5), 326-337.
Krause, N., Scherzer, T., Rugulies, R. (2005). Physical workload, work intensification, and prevalence of pain in low wage workers: results from a participatory research project with hotel room cleaners in Las Vegas. American Journal of İndustrial Medicine, 48 (5), 326-337.
Krol, J. P. (1971). Variations in ATC-work load as a function of variations in cockpit workload. Ergonomics, 14(5), 585-590.
Kurgun, O. A., Alimanoğlu Yemişçi, D. (2007). İş değerlemede puanlama yöntemi ve büyük ölçekli bir otel işletmesinde uygulama. Çimento İşveren, 4-15.
Kuşluvan, Z., Kuşluvan, S. (2005). Otel işletmelerinde iş ve işletme ile ilgili faktörlerin işgören tatmini üzerindeki görece etkisi: Nevşehir örneği. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 16 (2), 183-203.
Ladkin, A., Riley, M. (1996). Mobility and structure in the career paths of UK hotel managers: A labour market hybrid of the bureaucratic model?. Tourism Management, 17 (6), 443-452.
Leka, S., Cox, T. (2008). PRIMA-EF Guidance on the European Frameworkfor Psychosocial Risk Management: A Resource for Employers and Worker Representatives. Genova: WHO Protecting Workers’ Health Series.
Lowy, A., Brazier, J., Fall, M., Thomas, K., Jones, N. & Williams, B. T. (1993). Minor surgery by general practitioners under the 1990 contract: effects on hospital workload. BMJ: British Medical Journal, 307(6901), 413.
Luecke, R. (2010). Performans Yönetimi. (Çev: A. Özer). İstanbul: İş Bankası Yayınları.
Lysaght, R. J., Hill, S. G., Dick, A. O., Plamondon, B. D., Linton, P. M. (1989). Operator workload: Comprehensive review and evaluation of operator workload methodologies. Amerika: United States Army Research Institute for the Behavioral and Social Sciences.
Meister, D. (1986). Human factors testing and evaluation, 5. Amsterdam: Elsevier.
Messing, K., Chatigny, C., Courville, J. (1998). Light and heavy work in the housekeeping service of a hospital. Applied ergonomics, 29 (6), 451-459.
Miller, S. (2001). Literature Review Workload Measures, Amerika: Iowa Üniversitesi. Belge no: N01-006.
Mirze, S. K. (2010). İşletme. İstanbul: Literatür Yayıncılık.
Morris, J. A., Feldman, D. C. (1996). The dimensions, antecedents, and consequences of emotional labor. Academy of management review, 21 (4), 986-1010.
Muckler, F. A., Seven, S. A. (1992). Selecting performance measures: ‘Objective versus subjective’ measurement. Human Factors: The Journal of the Human Factors and Ergonomics Society, 34 (4), 441-455.
Mulder, G. (1979). Sinus arrhythmia and mental workload. Mental workload: Its theory and Measurement, 8, 327-343.
Newton, J. N., Seagroatt, V., Goldacre, M. (1994). Geographical variation in hospital admission rates: An analysis of workload in the Oxford region, England. Journal of Epidemiology and Community Health, 48 (6), 590-595.
Ng, C. W., Pine, R. (2003). Women and men in hotel management in Hong Kong: perceptions of gender and career development issues. International Journal of Hospitality Management, 22 (1), 85-102.
Olalı, H., Korzay, M., Yavuzer, Z. (1989). Otel İşletmeciliği. Eskişehir: İşletme Fakültesi Yayını. Yayın No: 109.
Ordukaya, H. (2011). İnsanın çalışma hayatındaki yeri, fiziksel iş yükü ve ergonomi, T.C. Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Verimlilik Genel Müdürlüğü Dergisi, 273-274.
Osmay, N. (2005). Mühendisler İçin Ergonomi: İşbilim. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
Öğrüç Ildız, G. (2009). İnşaat Firmalarında Proje Müdürlerinin İş Yükü, İş Stresi, İş Tatmini Ve Motivasyon İlişkisi. İstanbul: Kültür Üniversitesi.
Özdemir, B., Aktaş, A., Altıntaş, V. (2005). Turizm ve otelcilik eğitimi görmekte olan lisans düzeyindeki öğrencilerin otel işletmelerinin yiyecek-içecek bölümüne yönelik tutumları. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 16 (1), 46-58.
Özdemir, E., Akpınar, A. T. (2002). Konaklama işletmelerinde insan kaynakları yönetimi, çerçevesinde Alanya’daki otel ve tatil köylerinde insan kaynakları profili. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(2), 85-105.
Özel, Ç. H. (2012). Otel İşletmeciliği. (Ed: M. Akoğlan Kozak). Ankara: Detay Yayıncılık.
Özkul, E. (1996). Ergonomi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları. Yayın no: 973.
Partlow, C. G. (1996). Human-resources practices of TQM hotels. The Cornell Hotel and Restaurant Administration Quarterly, 37(5), 67-77.
Pearson, R. G., Byars Jr, G. E. (1956). The development and validation of a checklist for measuring subjective fatigue (No. SAM-56-115). Teksas: School of Aviation Medicine Randolph Afb.
Pitrella, F. D., Kappler, W. D. (1988). Identification and evaluation of scale designing principles in the development of the sequential judgement, extended range scale. Watchberg: Forschungsititut dur Anthropotechnick, FAT. Rapor No: 80.
Pulat, B. M. (1997). Fundamentals of Industrial Ergonomics. İngiltere: Waveland Press.
Rafaeli, A., R. Sutton. (1987). Expression of emotion as part of the work role. Academy of Management Review, 12, 23-37.
Roscoe, A. H. (1978). Stress and workload in pilots. Aviation, space, and environmental medicine, 49, 630-636.
Roscoe, A. H. (1984). Assessing pilot workload in flight. İngiltere: Royal Aircraft Establishment Bedford.
Roscoe, A. H. (1992). Assessing pilot workload - Why measure heart-rate, Hrv and respiration. Biological Psychology, 34(2-3), 259-287.
Saaty, T. L. (1980). The Analytic Hierarchy Process: Planning, Priority Setting, Resources Allocation. New York: McGraw.
Sağın, S.K. (1986). Ergonomik çalışma yeri düzenlemesi. Mühendis ve Makine Dergisi, 27(323).
Sainsbury, R., Haward, R., Round, C., Rider, L., Johnston, C. (1995). Influence of clinician workload and patterns of treatment on survival from breast cancer. The Lancet, 345(8960), 1265-1270.
Saldamlı, D. A. (2013). Otel işletmelerinde stres kaynakları ve çalışanlar üzerindeki etkileri: Beş yıldızlı otellerde bir uygulama. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(6).
Seymour, D. (2000). Emotional labour: A comparison between fast food and traditional service work. International Journal of Hospitality Management, 19(2), 159-171.
Shacham, S. (1983). A shortened version of the Profile of Mood States. Journal of Personality Assessment, 47 (3), 305-306.
Sheridan, T. B., Simpson, R. W. (1979). Toward the definition and measurement of the mental workload of transport pilots. Cambridge, Massachusets: Massachusetts Institute of Technology.
Sheridan, T. B., Stassen, H. G. (1979). Definitions, Models and Measures of Human Workload. Amerika: Springer, 219-233.
Sheridan, T. B. (1980). Mental workload: What is it? Why bother with it. Human Factors Society Bulletin, 23(2), 1-2.
Solmuş, T. (2004). İş Yaşamında Duygular ve Kişilerarası İlişkiler. İstanbul: Beta Basım.
Sökmen, A. (2005). Konaklama işletmeleri yöneticilerinin stres nedenlerinin belirlenmesinde cinsiyet faktörü: Adana’da ampirik bir araştırma. AİBÜ-İİBF Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi. 1, 1-27.
Stecklein, J. E. (1974). Approaches to measuring workload over the past two decades. New Directions for Institutional Research, 1974(2), 1-16.
Su, B. A. (2001). Ergonomi. Ankara: Atılım Üniversitesi Yayınları. Yayın no: 5.
Şimşek, M. (1994). Mühendislikte Ergonomik Faktörler. İstanbul: Marmara Üniversitesi Yayınları. Yayın no: 547.
Şimşek, M. Ş., Akgemici, T., Çelik A. (2003). Davranış Bilimlerine Giriş ve Örgütlerde Davranış. Konya: Adım Matbaacılık.
Tayfun, A. (1996). Otel İşletmelerinde İşgören Etkinliğinin Araştırılmasında Bir Faktör Olarak İş Değerlemesi ve Beş Yıldızlı Otel İşletmelerinde Bir Uygulama (Türkiye Örneği). Ankara: Gazi Üniversitesi.
Tepeci, M., Birdir, K. (2003). Otel çalışanlarında tükenmişlik sendromu., Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildirisi, 959-972.
Toker, B. (2011). Demografik değişkenlerin iş tatminine etkileri: İzmir’deki beş ve dört yıldızlı otellere yönelik bir uygulama. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 8 (1), 92-107.
Tortop, N., Aykaç, B., Yayman, H., Özer, M.A. (2007). İnsan Kaynakları Yönetimi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
Tuncer, M., Yeşiltaş, M. (2013). Çalışma yaşam kalitesinin otel işletmesi çalışanları üzerindeki etkileri. İşletme Araştırmaları Dergisi, 5 (1), 57-78.
Turhan, U. (2001). Hava trafik kontrollerinin performansında iş yükünün etkileri ve hava trafik kontrolörleri üzerine bir uygulama. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
Türkay, O., Eryılmaz, B. (2013). Kariyer değerleri ve kariyer yolu tercihleri ilişkisi: Türk turizm sektöründen örnekler. Sosyal Bilimler Ensitüsü Dergisi, 24, 179-200.
Türkay, O., Ünal, A., Taşar, O. (2012). Motivasyonel ve yapısal etkenler altında duygusal emeğin işe bağlılığa etkisi. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 7 (14), 201-222.
Ursin, H., Ursin, R. (1979). Physiological İndicators of Mental Workload. Amerika: Springer, 349-365.
Uyargil C., Özçelik A. O., Adal Z., Sadullah Ö., Ataay İ.D., Dündar G., Acar, A.C., Tüzüner, L. (2008). İnsan Kaynakları Yönetimi. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
Uygur, A. (1998). Örgütlerde Kariyer Geliştirme ve Planlaması: Otel İşletmelerinde Bir Uygulama. Ankara: Gazi Üniversitesi.
Uzun, Ö., Yiğit, E. (2011). Örgütsel stres ve örgütsel bağlılık ilişkisi üzerine orta kademe otel yöneticileri üzerinde yapılan bir araştırma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 6 (1), 181-213.
Ünalan, D., Çetinkaya, F., Özyurt, Ö., Kayabaşı, A. (2006). Bir üniversite hastanesinde çalışan sekreterlerde iş memnuniyeti. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 9 (1), 1-18.
Vidulich, M. A., Tsang, P. S. (1987). Absolute magnitude estimation and relative judgement approaches to subjective workload assessment. Proceedings of the Human Factors and Ergonomics Society Annual Meeting, 31 (9).1057-1061.
Wierwille, W. W., Casali, J.G. (1983). A validated rating scale for global mental workload measurement applications. Proceedings of the Human Factors Society - 27th Annual Meeting Bildirisi. Virginia: Norfolk.
Wierwille, W. W. (1979). Physiological measures of aircrew mental workload. Human Factors: The Journal of the Human Factors and Ergonomics Society, 21(5), 575-593.
Wierwille, W. W., Rahimi, M., Casali, J. G. (1985). Evaluation of 16 measures of mental workload using a simulated flight task emphasizing mediational activity. Human Factors: The Journal of the Human Factors and Ergonomics Society, 27 (5), 489-502.
Wolf, J. D. (1978). Crew Workload Assessment. Development of a Measure of Operator Workload. Minneapolis: Honeywell Inc Mınneapolis Minn Systems And Research Center.
Yağmuroğlu, Z., Günaydın, H. M., Kale, S. (2011). İş gereksinim analizi yönteminin iş güvenliği bağlamında incelenmesi. 3. İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Sempozyumu.
Yeh, Y. Y., Wickens, C. D. (1988). Dissociation of performance and subjective measures of workload. Human Factors: The Journal of the Human Factors and Ergonomics Society, 30 (1), 111-120.
Yenipınar, U. (2005). Konaklama İşletmelerinde İnsan Kaynakları Yönetimi: İlkeler ve Uygulamalar. (Ed: C. Demir). İzmir: Nobel Yayın Dağıtım.
Yıldız, N. (2001). Yoğun Bakım Ünitelerinde Çalışan Hemşirelerde İş Doyumunu Etkileyen Faktörler. İstanbul: İstanbul Üniversitesi.
Yılmaz, F. (2010). Türkiye’de kadın çalışanların mesleki sağlık ve güvenlik koşulları. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(13), 268-284.
Yoopat, P., Toicharoen, P., Glinsukon, T., Vanwonterghem, K., Louhevaara, V. (2002). Ergonomics in practice: physical workload and heat stress in Thailand. International Journal of Occupational Safety and Ergonomics, 8 (1), 83-93.
Zhang, H. Q., Wu, E. (2004). Human resources issues facing the hotel and travel industry in China. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 16 (7), 424-428.
Zohar, D. (1994). Analysis of stress profile in the hotel industry. International Journal of Hospitality Management,13 (3), 219-231.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Arş. Grv. Ezgi Atik
Türkiye

Prof. Dr. Meryem Akoğlan Kozak
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

15 Kasım 2016

Gönderilme Tarihi

26 Ocak 2015

Kabul Tarihi

4 Ocak 2016

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2016 Cilt: 16 Sayı: Özel Sayı

DOI

https://doi.org/10.18037/ausbd.417484

IZ

https://izlik.org/JA43NW97XK

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Atik, A. G. E., & Akoğlan Kozak, P. D. M. (2016). İş Yükü Algısı ve İş Yükünün İnsan Kaynakları Yönetiminde Kullanımı: Eskişehir’de Otel İşletmeleri Örneği. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(Özel Sayı), 341-366. https://doi.org/10.18037/ausbd.417484

AMA

1.Atik AGE, Akoğlan Kozak PDM. İş Yükü Algısı ve İş Yükünün İnsan Kaynakları Yönetiminde Kullanımı: Eskişehir’de Otel İşletmeleri Örneği. AÜSBD. 2016;16(Özel Sayı):341-366. doi:10.18037/ausbd.417484

Chicago

Atik, Arş. Grv. Ezgi, ve Prof. Dr. Meryem Akoğlan Kozak. 2016. “İş Yükü Algısı ve İş Yükünün İnsan Kaynakları Yönetiminde Kullanımı: Eskişehir’de Otel İşletmeleri Örneği”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 16 (Özel Sayı): 341-66. https://doi.org/10.18037/ausbd.417484.

EndNote

Atik AGE, Akoğlan Kozak PDM (01 Kasım 2016) İş Yükü Algısı ve İş Yükünün İnsan Kaynakları Yönetiminde Kullanımı: Eskişehir’de Otel İşletmeleri Örneği. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 16 Özel Sayı 341–366.

IEEE

[1]A. G. E. Atik ve P. D. M. Akoğlan Kozak, “İş Yükü Algısı ve İş Yükünün İnsan Kaynakları Yönetiminde Kullanımı: Eskişehir’de Otel İşletmeleri Örneği”, AÜSBD, c. 16, sy Özel Sayı, ss. 341–366, Kas. 2016, doi: 10.18037/ausbd.417484.

ISNAD

Atik, Arş. Grv. Ezgi - Akoğlan Kozak, Prof. Dr. Meryem. “İş Yükü Algısı ve İş Yükünün İnsan Kaynakları Yönetiminde Kullanımı: Eskişehir’de Otel İşletmeleri Örneği”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 16/Özel Sayı (01 Kasım 2016): 341-366. https://doi.org/10.18037/ausbd.417484.

JAMA

1.Atik AGE, Akoğlan Kozak PDM. İş Yükü Algısı ve İş Yükünün İnsan Kaynakları Yönetiminde Kullanımı: Eskişehir’de Otel İşletmeleri Örneği. AÜSBD. 2016;16:341–366.

MLA

Atik, Arş. Grv. Ezgi, ve Prof. Dr. Meryem Akoğlan Kozak. “İş Yükü Algısı ve İş Yükünün İnsan Kaynakları Yönetiminde Kullanımı: Eskişehir’de Otel İşletmeleri Örneği”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, c. 16, sy Özel Sayı, Kasım 2016, ss. 341-66, doi:10.18037/ausbd.417484.

Vancouver

1.Arş. Grv. Ezgi Atik, Prof. Dr. Meryem Akoğlan Kozak. İş Yükü Algısı ve İş Yükünün İnsan Kaynakları Yönetiminde Kullanımı: Eskişehir’de Otel İşletmeleri Örneği. AÜSBD. 01 Kasım 2016;16(Özel Sayı):341-66. doi:10.18037/ausbd.417484

Cited By

İŞTE VAR OLAMAMA, İŞ TATMİNSİZLİĞİ VE İŞ YÜKÜNÜN İŞTEN AYRILMA NİYETİNE ETKİSİ: ISPARTA İLİ ÇAĞRI MERKEZİ ÇALIŞANLARI ÖRNEĞİ

International Review of Economics and Management

https://doi.org/10.18825/iremjournal.539187

Algılanan İş Yükünün Duygusal Tükenmeye Etkisinde Psikolojik Dayanıklılığın Düzenleyici Rolü: Bir Yerel Market Zincirinde İnceleme

Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi

https://doi.org/10.51290/dpusbe.1815313

İş Yükü Algısı ve İş Yükünün İnsan Kaynakları Yönetiminde Kullanımı: Eskişehir’de Otel İşletmeleri Örneği

İş Yükü Algısı ve İş Yükünün İnsan Kaynakları Yönetiminde Kullanımı: Eskişehir’de Otel İşletmeleri Örneği

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

İŞTE VAR OLAMAMA, İŞ TATMİNSİZLİĞİ VE İŞ YÜKÜNÜN İŞTEN AYRILMA NİYETİNE ETKİSİ: ISPARTA İLİ ÇAĞRI MERKEZİ ÇALIŞANLARI ÖRNEĞİ

İŞ YÜKÜNÜN İŞ AİLE YAŞAM ÇATIŞMASI ÜZERİNDEKİ ETKİSİN-DE, STRESİN VE ÇALIŞMA ORTAMININ DURUMSAL ETKİ ANALİZİ

THE EFFECT OF ROLE AMBIGUITY ON ALIENATION FROM WORK: MEDIATOR ROLE OF WORKLOAD

Tekrarlanan işlerde algılanan zihinsel iş yükü

Öğretmen Görüşlerine Göre İş Yükü ile Bireysel ve Örgütsel Performans Arasındaki İlişki

Bibliometric and Qualitative Analysis of Workload Studies in the Maritime Sector

Zihinsel iş yükünün kariyer tatminine etkisinde iş doyumunun aracılık rolü

Algılanan İş Yükünün Duygusal Tükenmeye Etkisinde Psikolojik Dayanıklılığın Düzenleyici Rolü: Bir Yerel Market Zincirinde İnceleme