Yöneticinin Hazine Dairesi: İtibar Yönetimi Selim-Nâmeler Ekseninde İtibar Yönetimine Bakış

Halkla İlişkiler faaliyetlerinin bel kemiği olan itibar yönetimi, “güven” üzerine tesis ettiği saygınlık sayesinde marka değerini arttıran unsurların başında gelmektedir. İtibar yönetimi çatısı altında şekillenen bu çalışma, edebiyat eseri aracılığıyla Osmanlı Döneminde Halkla İlişkilerin varlığına dikkat çekmeyi ve Selim-Nâme türünde yazılan eserlerin bir Halkla İlişkiler aracı olarak da değerlendirilebileceğini ortaya koymayı amaçlar. Edebiyat eseriyle, tarihî olaylar hakkında bilgi vermek, itibarı yönetmek için sıklıkla tercih edilen bir yoldur. Yöneticilerin icraatlarının paylaşıldığı; Orhun Yazıtları ve bunun gibi birçok eserde bu izler görülür. Çalışmada; bu noktadan hareketle Yavuz Sultan Selim döneminde yazılan Selim-Nâme’ler, Sultan Selim’in yönetim becerileri ekseninde itibar yönetimi bağlamında yorumlanmıştır. Örneklemde yer alan Selim-Nâmede; I.Selim’in şehzadelik günleri, yöneticilik özellikleri, tahta çıkışı, savaşları ve zaferleri ayrıntılı olarak anlatılarak kamuoyu, dönem hakkında bilgilendirilmiş; olayların neden ve sonuç ilişkileri ortaya konulmuştur. Tüm bunlar, Selim-Nâmeler’in  itibar yönetimi ekseninde adı konulmamış bir Halkla İlişkiler çalışması gerçekleştirdiğini düşündürmektedir. Çalışmanda; Celal-zâde Mustafa tarafından kaleme alınan Selim-Nâme incelenerek eser, Machiavelli’nin Prens eserinde yer alan yöneticilik özellikleri noktasında betimleme yöntemiyle yorumlanmıştır. Disiplinler arası bir yaklaşımla Selim-Nâme’ler üzerine daha önce benzer bir çalışma yapılmadığından araştırmanın literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir.