Türkiye’de eski ve yeni üretim bölgelerinde fındık yetiştiriciliği yapan işletmelerin tarımsal üretim açısından karşılaştırmalı analizi

Bu araştırmanın amacı, dünya fındık üretiminde ilk sırada yer alan Türkiye’de, fındık üretiminin yapıldığı eski ve yeni üretim bölgelerindeki fındık işletmelerini tarımsal üretim açısından karşılaştırmalı analiz etmektir. Araştırmanın verileri, eski üretim bölgesinden 183 ve yeni üretim bölgesinden 92 fındık işletmesinden anket yoluyla elde edilmiştir. İki üretim bölgesindeki işletmelerin tarımsal üretim arasındaki farklılığı Ki-kare analizi ile ortaya konulmuştur. Elde edilen sonuçlara göre, işletme yöneticisinin öğrenim durumunun, ikamet yerinin, fındık dikim yaşının, hasat şeklinin, hasatta makine kullanımının ve sulama durumunun fındık üretim bölgelerine göre farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Eski üretim bölgesindeki işletme yöneticilerinin %63.9’u ilköğretim mezunu ve %49.2’si köylerde ikamet ederken, yeni üretim bölgesinde bu oranlar %82.6 ve %78.3 tür. Eski üretim bölgesindeki işletmelerin %54.1’inin fındık dikim yaşının 31-60 yıl aralığında olduğu, %33.9’unun silkme suretiyle yerden toplayarak fındık hasadını yaptığı, %1.1’inin hasatta makine kullandığı ve sadece %1.6’sının fındık bahçelerinde sulama yaptığı saptanmıştır. Yeni üretim bölgesindeki işletmelerin ise %64.1’inin fındık bahçesi dikim yaşının 0-30 yıl aralığında değiştiği, %39.1’inin yerden toplayarak fındık hasadını yaptıkları, %5.4’ünün hasatta makine kullandıkları ve %10.9’unun fındık bahçelerinde sulama yaptıkları tespit edilmiştir. Araştırma sonuçları bütün olarak değerlendirildiğinde yeni üretim bölgesindeki bahçelerde kültürel bakımın ve mekanizasyon uygulamalarının eski bölgeye göre yapılma eğiliminin yüksek olduğu ortaya konulmaktadır.