Bazı kuru fasulye (Phaseolus vulgaris L.) çeşitlerinde kaolin uygulamalarının verim ve verim öğeleri üzerine etkisi
Abstract
Bu araştırma, 2017 yılı bahar üretim döneminde Ordu Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri deneme arazisinde yürütülmüştür. Çalışmada bazı fasulye çeşitlerinde (Göksun, Göynük-98, Akman-98) kaolin uygulamalarının verim ve verim öğeleri üzerine etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Kaolin dozları (%0, %2.5, %5, %7.5, %10) solüsyon olarak hazırlanıp çiçeklenme başlangıcında bitkinin bütün aksamına uygulanmıştır. Deneme tesadüf bloklarında faktöriyel düzenleme deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Hasat zamanına gelen her parselden 10 adet bitki üzerinden değerlendirme yapılmıştır. Elde edilen veriler ile yapılan istatistiksel analiz sonucunda çeşitler arasında verim ve verim ögeleri bakımından istatistiksel olarak önemli farklılıkların olduğu tespit edilmiştir. Göksun çeşidinin diğer çeşitlere göre verim bakımından öne çıktığı görülmüştür. Kaolin uygulamalarının ise üç çeşitte de verim ve verim ögeleri üzerine etkisinin istatistiksel olarak önemli olmadığı görülmüştür. Bununla birlikte çeşitlerin ortalaması olarak değerlendirildiğinde, %2.5 kaolin uygulamasında birim alan veriminin artış eğiliminde olduğu ve daha sonraki dozlarda verimin düşüş eğilimine geçtiği görülmüştür.
Keywords
References
- Anlarsal, A. E., Yücel, C., & Özveren, D., (1998). Çukurova koşullarında bazı fasulye (Phaseolus vulgaris l.) çeşitlerinde tane verimi ve verimle ilgili özellikler ile bu özellikler arası ilişkilerin saptanması. Turkish Journal of Agriculture and Forestry, 24(1), 19-29.
- Birsin Avcı, M., & Adak, M. S. (2009). Fasulye (Phaseolus vulgaris L.)’de kaolin uygulamasının verim ve bazı verim ögelerine etkisi. Türkiye VIII. Tarla Bitkileri Kongresi, 19-22 Ekim, Hatay, 1,332-335.
- Bouyoucous, G. L. (1951). A recalibration of hydrometer method for making mechanical analysis of soils. Agronomy Journal, 43, 434-438.
- Bozoğlu, H., & Gülümser, A. (1998). Kuru fasulyede bazı tarımsal özelliklerin genotip çevre interaksiyonları ve stabilitelerinin belirlenmesi. Turkish Journal of Agriculture and Forestry, 24(1),211–220.
- Bremner, J.M. (1965). Total Nitrogen Methods Of Soil Analysis. Part 2. Chemical and Microbiological Properties. Ed. C.A. Black. American Society of Agronomy Series. No: 9, Madison, Wisconsin, U.S.A. 1149-1178.
- Cengiz, B. (2007). Sakarya ve Eskişehir lokasyonlarında yetiştirilen bazı kuru fasulye çeşitlerinin kalite özellikleri. Namık Kemal Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Gıda Mühendisliği Ana Bilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Tekirdağ.
- Düzdemir, O. (1998). Kuru fasulye (Phaseolus vulgaris L.) genotiplerinde verim ve diğer bazı özellikler üzerine bir araştırma. Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Tokat.
- Glenn, D. M., Puterka, G. J., Vanderzwet, T., Byers, R. E., & Feldhake, C. (1999). Hydrophobic particle films: a new paradigm for suppression of arthropod pests and plant diseases. Journal of Economic Entomology, 92(4), 759-771.
- Hakyemez, H. (2005). Çanakkale ekolojik şartlarında bölge koşullarına uygun, yüksek verimli, iri daneli çeşitlerin belirlenmesi Türkiye VI. Tarla Bitkileri Kongresi, 5-9 Eylül, 2005, Cilt: 2, 785-789, Antalya.
- Hızalan, E., & Ünal, H. (1966). Topraklarda önemli kimyasal analizler. AÜ Ziraat Fakültesi Yayınları, 278.