Nurettin Durman’ın Şiirlerinde Hüzün

Bu çalışmada Nurettin Durman’ın şiirlerinde görülen hüzün duygusunun kaynağı üzerinde durulmaktadır. Hüznün kaynağı; şairin mizacı ve hayatı, siyasi ve toplumsal sorunlar ve dünyada yaşanan acılar olmak üzere üç başlık halinde analiz edilmektedir. Şairin karşılaştığı olaylar ve durumlar karşısındaki sorgulama, anlamlandırma ve tepki verme eylemlerinin temelinde yatan nedenler ve bunların hüzün duygusuyla ilişkisi irdelenmektedir. Şiirlerde hüzün duygusunun güz (Eylül) mevsimiyle ilişkisi ve tabiattaki değişimin şairde yoğun duygulanım durumları ve varoluşsal bir vecd hali meydana getirmesine dikkat çekilmektedir. Bunun yanında toplumda ahlaki yozlaşma sonucu dini değerlerden soyutlanan insanların oluşturduğu sosyal değişimin olumsuz niteliğine değinilmektedir. İstanbul’un çarpık kentleşme sonucu bozulmaya başlayan silüetinden kaynaklanan hüzün, çevresel duyarlılık bağlamında ele alınmaktadır. Şiirlerde dünyanın farklı coğrafyalarında zulme uğrayan kadın ve çocuklar şairin insani hassasiyetini en çok harekete geçiren unsurlar olarak belirmektedir. Bununla birlikte şairde, dünyada yaşanan acılara karşı gittikçe derinlik kazanan bir farkındalık durumu görülmektedir. Onun şiirlerinde Filistin, Afganistan, Irak, Bosna Hersek’teki işgaller ve akabinde yaşanan acılar insani ve İslami bir duyarlılıkla dile getirilmektedir.