Adaptation of High School Students' Individual Entrepreneurship Tendencies Scale into Turkish: Validity and Reliability Study

Abstract

The aim of this study is to conduct the adaptation, validity and reliability study of the “Individual Entrepreneurial Tendencies Scale of High School Students” developed by Kurniawan et al. (2019;2021) into Turkish. The research was conducted with different study groups. For the first study group, the language validity of the scale was tested on 58 high school students (69% female and 31% male) in the 12th grade of the language department of Anatolian High School studying English in the central district of Van province. The Turkish and English forms were administered to these students two weeks apart and according to the results, the correlation value between the two forms was found to be r= .70, (p<.001). EFA (Exploratory Factor Analysis) was conducted on the second study group to reveal construct validity. For EFA, a total of 499 high school students (359 females and 140 males (71.9% female; 28.1% male) from different high school types in Turkey were reached. The KMO coefficient was .951 and the χ2 value of Barlett's Sphericity test was 7212,362 (p< .001). The results of the analysis showed that a 3-dimensional structure was obtained and explained 63.50% of the total variance. In order to conduct confirmatory factor analysis (CFA), the third study group of 400 high school students (250 female and 150 male (62.5% female; 37.5% male)) from different high school types in Turkey was reached. The goodness of fit indices of the “Scale of Individual Entrepreneurial Tendencies of High School Students” consisting of 24 items with 3 factors were found to be significant. Goodness of fit index values: RMSEA= .056, CFI= .91, GFI= .92, AGFI= .90, IFI=.91 and SRMR= .065 (p<.05). In the reliability study of the scale, Cronbach's alpha value was calculated as .93 for the whole scale, .89 for the “Innovativeness” sub-dimension, .93 for the “Risky Proactiveness” sub-dimension and .91 for the “Competitiveness” sub-dimension. As a result, the findings showed that the “Scale of Individual Entrepreneurial Tendencies of High School Students” can be used as a valid and reliable measurement tool for high school students.

Keywords

• High School Students
• Entrepreneurship
• Individual Entrepreneurship
• Validity
• Reliability

Lise Öğrencilerinin Bireysel Girişimcilik Eğilimleri Ölçeği’nin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Abstract

Bu çalışmanın amacı Kurniawan ve diğerleri (2019;2021) tarafından geliştirilen “Lise Öğrencilerinin Bireysel Girişimcilik Eğilimleri Ölçeği”nin Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışmasını yapmaktır. Araştırma farklı çalışma grupları ile yapılmıştır. Birinci çalışma grubu için öncelikle Van ili merkez ilçede İngilizce eğitim gören Anadolu Lisesi dil bölümü 12. sınıf 58 lise öğrencisi (%69’u kadın %31’i erkek) üzerinde ölçeğin dil geçerliliği denenmiştir. Bu öğrencilere Türkçe formu ile İngilizce formu iki hafta arayla uygulanmış ve sonuçlara göre iki form arasındaki korelasyon değeri r= .70, (p<.001) olarak saptanmıştır. Yapı geçerliliğini ortaya çıkarmak için ikinci çalışma grubuna AFA (Açımlayıcı Faktör Analizi) yapılmıştır. AFA için Türkiye’de farklı lise türlerinde öğrenim gören 359 kadın 140 erkek (% 71.9 kadın; % 28.1 erkek) olmak üzere toplam 499 lise öğrencisine ulaşılmıştır. Yapılan analizlerde KMO katsayısı .951 Barlett’s Sphericity testi χ2 değeri 7212,362 (p< .001) olarak saptanmıştır. Analiz sonuçlarında 3 boyutlu bir yapı elde edildiği ve toplam varyansın %63.50’sini açıklayan bir sonuç görülmüştür. Doğrulayıcı faktör analizi (DFA) yapmak için ise üçüncü çalışma grubu olan Türkiye’de farklı lise türlerinde öğrenim gören 250 kadın 150 erkek (% 62.5’i kadın; % 37.5’i erkek) toplam 400 lise öğrencisine ulaşılmıştır. 3 faktörlü 24 maddeden oluşan “Lise Öğrencilerinin Bireysel Girişimcilik Eğilimleri Ölçeği”nin uyum iyiliği indekslerinin anlamlı olduğu görülmüştür. Uyum iyiliği indeksi değerleri: RMSEA= .056, CFI= .91, GFI= .92, AGFI= .90, IFI=.91 ve SRMR= .065 (p<.05) olarak bulunmuştur. Ölçeğin güvenirlik çalışmasında ise ölçeğin tümü için Cronbach’s alpha değeri .93; “Yenilikçilik” alt boyutu için .89; “Riskli Proaktiflik” alt boyutu için .93 ve “Rekabet Edebilirlik” alt boyutu için ise .91 olarak hesaplanmıştır. Sonuç olarak elde edilen bulgular “Lise Öğrencilerinin Bireysel Girişimcilik Eğilimleri Ölçeği”nin lise öğrencilerinde geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olarak kullanılabileceğini göstermiştir.

Keywords

• Lise Öğrencileri
• Girişimcilik
• Bireysel Girişimcilik
• Geçerlik
• Güvenirlik

References

1. Akarsu, O. ve Döven, M. S. (2022). Girişimcilik yönelimini etkileyen faktörler: Teknoparklarda bir araştırma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(1), 143-164. https://doi.org/10.17494/ogusbd.1093800
2. AlSagheer, A. ve Al-Sagheer, A. (2010). The role of business education at the K-12 level: Faculty perceptions on establishing a business education department in the college of basic education at the public authority for applied education and training. The International Business & Economics Research Journal, 9, 5–16. http://doi:10.19030/iber.v9i11.25
3. Avlontis, G. J. ve Salavou, H.E. (2007). Entrepreneurial orientation of SMEs, product innovativeness, and performance. Journal of Business Research, 60 (5), 566-575. http:// doi: 10.1016/j.jbusres.2007.01.001
4. Baah-Boateng, W. (2018). Jobless growth is Ghana’s biggest youth challenges. A Blog Post. Retrieved March 14, 2024 https://acetforafrica.org/research-and-analysis/insights-ideas/commentary/jobless-growth-is-ghanas-biggest-youth-challenge/
5. Başaran, İ. E. (1984). Eğitime giriş. Sevinç Matbaası.
6. Bentler, P. M. ve Bonett, D. G. (1980). Significance tests and goodness-of-fit in the analysis of covariance structures. Psychological Bulletin, 88(4), 588-606. http://dx.doi.org/10.1037/0033-2909.88.3.588
7. Berger, E. S. C. ve Kuckertz, A. (2016). The challenge of dealing with complexity in entrepreneurship, innovation and technology research: An introduction. Springer.
8. Bilgiseven, A. K. (1987). Eğitim sosyolojisi. Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı.

9. Bolton, D. L. ve Lane, M. D. (2012). Individual entrepreneurial orientation: Development of a measurement instrument. Education + Training, 54(2), 219–233. http://doi:10.1108/00400911211210314
10. Boubker, O., Arroud, M. ve Ouajdouni, A. (2021). Entrepreneurship education versus management students’ entrepreneurial intentions. A PLS-SEM approach. International Journal of Management in Education, 19(1), Article 100450. https://doi.org/10.1016/j.ijme.2020.100450
11. Browne, M. W. ve Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. In K. A. Bollen ve J. S. Long (Eds.), Testing structural equation models (pp. 136-162). Newbury Park, CA: Sage.
12. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem Akademik Yayıncılık.
13. Büyüköztürk, Ş. (2011). Veri analizi el kitabı. Pegem Akademik Yayıncılık.
14. Byrne, B. ve Campbell, L. (1999). Cross-cultural comparisons and the presumption of equivalent measurement and theoretical structure: A look beneath the surface. Journal of Cross Cultural Psychology, 30, 555-574. http://doi: 10.1177/0022022199030005001
15. Cansız, E. (2007). Üniversite öğrencilerinin girişimcilik özelliklerinin belirlenmesi: Süleyman Demirel Üniversitesi öğrencileri üzerinde bir çalışma [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Süleyman Demirel Üniversitesi.
16. Chen, C. C., Greene, P. G. ve Crick, A. (1998). Does entrepreneurial self-efficacy distinguish entrepreneurs from managers? Journal of Business Venturing, 13(4), 295–316. https://doi.org/10.1016/S0883-9026(97)00029-3
17. Çelik, H., Bacanak, A. ve Çakır, E. (2015). Development of science laboratory entrepreneurship scale. Journal of Turkish Science Education (TUSED). 12(3), 65-78. http://doi: 10.12973/tused.10147a Çemrek, F. ve Girginer, N. (2017, 25-27 July). Üniversite öğrencilerinin girişimcilik eğilimleri: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi üzerine bir araştırma. VI. International Conference on Economics, 1-14. Econworld, France.
18. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları (4. Baskı.). Anı Yayıncılık.
19. Deveci, İ. ve Çepni, S. (2015). Öğretmen adaylarına yönelik girişimcilik ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. International Journal of Human Sciences, 12(2), 92-112. http://dx.doi: 10.14687/ijhs.v12i2.3240
20. Erkuş, A. (2012). Psikolojide ölçme ve ölçek geliştirme-1: Temel kavramlar ve işlemler. Pegem Akademik Yayıncılık.
21. Eroğlu, S., Deveci, H. ve Gürdoğan Bayır, Ö. (2020). Ortaokul öğrencilerine yönelik girişimcilik ölçeği’nin geliştirilmesi. Cumhuriyet International Journal of Education, 9(4), 1204-1224. http://dx.doi.org/10.30703/cije.696086
22. Fayolle, A. (2007). Entrepreneurship and new value creation: The dynamic of the entrepreneurial process. Cambridge university press.
23. Fayolle, A., Gailly, B. ve Lassas-Clerc, N. (2006). Assessing the impact of entrepreneurship education programmes: a new methodology. Journal of European Industrial Training, 30 (9), 701-720. https://doi.org/10.1108/03090590610715022
24. Ferreira, J., Pac¸o, A., Raposo, M. ve Rodrigues, R. (2007, 8-11 July). Entrepreneurship education and business creation propensity: testing a structural model. Proceedings of IntEnt 2007 – 17th Global Conference, Internationalizing Entrepreneurship Education and Training, Gdansk.
25. Fidan, N. ve Erdem, M. (1986). Eğitim bilimine giriş. Kadıoğlu Matbaası.
26. Gorman, G., Hanlon, D. ve King, W. (1997). Some research perspectives on entrepreneurship education, enterprise education and education for small business management: A ten-year literature review. International Small Business Journal, 15(3), 56–77. https:// doi:10.1177/0266242697153004
27. Gorostiaga, A., Aliri, J., Ulacia, I., Soroa, G., Balluerka, N., Aritzeta, A. ve Muela, A. (2019). Assessment of entrepreneurial orientation in vocational training students: development of a new scale and relationships with self-efficacy and personal initiativefrontiers in psychology. Frontiers in Psychology, 10. http://doi: 10.3389/fpsyg.2019.01125
28. Gramer, J. F. ve Browne, G. S. (1982). Çağdaş eğitim. (Çev. Oğuzkan A. Ferhan). Milli Eğitim Basımevi.
29. Hahn, D., Minola, T., Bosio, G. ve Cassia, L. (2020). The impact of entrepreneurship education on university students’ entrepreneurial skills: A family embeddedness perspective. Small Business Economics, 55, 257–282. http://doi: 10.1007/s11187-019-00143-y
30. Henry, C., Hill, F. ve Leitch, C. (2003). Entrepreneurship education and training. Ashgate, Aldershot.
31. Hu, L. T. ve Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structural analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6,1−55-65. http://dx.doi.org/10.1080/10705519909540118
32. Huerta de Soto, J. (2010). Socialism, economic calculation and entrepreneurship. Edward Publishing Inc. https://doi.org/10.4337/9781849805001
33. Johan, W. ve Dean, S. (2003). Knowledge-based resources, entrepreneurial orientation, and the performance of small and medium-sized businesses, Strategic Management Journal, 24(13), 1307-1314. https://doi: 10.1002/smj.360 Karimi, S., Biemans, H. J. A., Lans, T., Chizari, M. ve Mulder, M. (2016). The impact of entrepreneurship education: A study of Iranian students’ entrepreneurial intentions and opportunity identification. Journal of Small Business Management, 54(1), 187–209. https://doi.org/10.1111/jsbm.12137
34. Karslı, M. D. (2003). Öğretmenlik mesleğine giriş. Alternatif yaklaşım, Pegem Akademik Yayıncılık.
35. Kline, R.B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling (2. Baskı). The Guilford Press.
36. Kuratko, D. F. (2005). The emergence of entrepreneurship education: development, trends and challenges. Entrepreneurship Theory and Practice, 29(5), 577-597. http://dx.doi.org/10.1111/j.1540-6520.2005.00099.x
37. Kurniawan, J. E., Setiawan, J. L., Sanjaya, E. L., Wardhani, F. P. I., Virlia, S., Dewi, K. ve Kasim, A. (2019). Developing a measurement instrument for high school students’ entrepreneurial orientation. Cogent Ed. 6:1564423. https://doi.org/10.1080/2331186X.2018.1564423
38. Kurniawan, J. E., Sanjaya, E. L. ve Virlia, S. (2021). Confirmatory factor analysis and norming of the high school student’s entrepreneurial orientation scale. Psychology and Educatıon an Interdisciplinary Journal. 58 (2), 17-26. https://doi.org/10.17762/pae.v58i2.1052
39. Lumpkin, G. T. ve Dess, G. G. (1996). Clarifying the entrepreneurial orientation construct and linking it to performance. Academy of Management Review, 21(1), 135-172. https://doi.org/10.2307/258632
40. MacCallum, R. C., Widaman, K. F., Zhang, S. ve Hong, S. (1999). Sample size in factor analysis. Psychological Methods, 4(1), 84–99. https://doi.org/10.1037/1082-989X.4.1.84
41. Marsh, H. W., Hau, K. T., Artelt, C., Baumert, J. ve Peschar, J.L. (2006). OECD’s brief selfreport measure of educational psychology’s most useful affective constructs: Cross-cultural, psychometric comparisons across 25 countries. International Journal of Testing, 6(4), 311- 360. https://doi.org/10.1207/s15327574ijt0604_1
42. Martin, C. R. ve Newell, R. J. (2004). Factor structure of the hospital anxiety and depression scale in individuals with facial disfigurement. Psychology Health and Medicine, 3,327-336. https://doi.org/10.1080/13548500410001721891
43. Moreno, A. ve Casillas, J. (2008). Entrepreneurial orientation and growth of SMEs: a causal model. Entrepreneurship Theory and Practice, 32(3), 507-528. https://doi.org/10.1111/j.1540-6520.2008.00238.x
44. Oosterbeek, H., van Praag, M. ve Ijsselstein, A. (2010). The impact of entrepreneurship education on entrepreneurship skills and motivation. European Economic Review, 54(3), 442-454. https://doi.or g/10.1016/j.euroecorev.2009.08.002
45. Otache, I., Edopkolor, J. E., Sani, I. A. ve Umar, K. (2024). Entrepreneurship education and entrepreneurial intentions: Do entrepreneurial self-efficacy, alertness and opportunity recognition matter? International Journal of Management in Education, 22(1), Article 100917. https://doi.org/10.1016/j.ijme.2023.100917
46. Peterman, N. E. ve Kennedy, J. (2003). Enterprise education influencing students’ perceptions of entrepreneurship. Entrepreneurship Theory and Practice, 28(2), 129-144. http://dx.doi.org/10.1046/j.1540-6520.2003.00035.x
47. Raposo, M., Ferreira, J., Paço, A. ve Rodrigues, R. (2008). Propensity to firm creation: empirical research using structural equations. International Entrepreneurship Management Journal, 4(4), 485-504. http://doi10.1007/s11365-008-0089-9 Ratten, V. ve Usmanij, P. (2021). Entrepreneurship education: Time for a change in research direction? International Journal of Management in Education, 19(1), Article 100367. https://doi.org/10.1016/j.ijme.2020.100367
48. Roundy, P. T., Bradshaw, M. ve Brockman, B. K. (2018). The emergence of entrepreneurial ecosystems: A complex adaptive systems approach. Journal of Business Research, 86, 1–10. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2018.01.032
49. Ryckman, R. M., Hammer, M., Kaczor, L. M. ve Gold, J. A. (1996). Construction of a personal development competitive attitude scale. Journal of Personality Assessment, 66(2), 374–395. https://doi:10.1207/s15327752jpa6602_15
50. Saw, G. K. ve Schneider, B. (2012). Tracing entrepreneurship orientation in adolescence to business ownership. International Journal of Developmental Sciences, 6 (3–4), 151–165. https://doi:10.3233/DEV-2012-12110
51. Shevlin, M. E. ve Lewis, C. A. (1999). The revised social anxiety scale: Exploratory and confirmatory factor analysis. The Journal of Social Psychology, 2, 250-252. https://doi.org/10.1080/00224549909598381
52. Silva, E. (2009). Measuring skills for 21st-century learning. Phi delta kappan, 90(9), 630-634. https://doi.org/10.1177/003172170909000905
53. Sümer, N. (2000). Yapısal eşitlik modelleri: Temel kavramlar ve örnek uygulama. Türk Psikoloji Yazıları, 3(6), 49-73.
54. Şart, G. (2020). Bireysel girişimcilik eğilimi ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. International Journal of Applied Economic and Finance Studies, 5(1), 58-72.
55. Şeşen H. ve Basım N. (2012). Demografik faktörler ve kişiliğin girişimcilik niyetine etkisi: spor bilimleri alanında öğrenim gören üniversite öğrencileri üzerine bir araştırma. Ege Akademik Bakış, 12, Özel Sayı, 21-28.
56. Şimşek, O. F. (2007) Yapısal eşitlik modellemesine giriş; Temel İlkeler ve LİSREL Uygulamaları. Ekinoks Yayıncılık.
57. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2007). Using multivariate statistics. Allyn and Bacon.
58. Tan, H. (1989). Psikolojik danışma ve rehberlik. M.E.G.S.B.
59. Tang, J., Tang, Z., Marino, L., Zhang, Y. ve Li, Q. (2008). Exploring an inverted U-shape relationship between entrepreneurial orientation and performance in Chinese ventures. Entrepreneurship Theory and Practice, 32(1), 219-239. https://doi.org/10.1111/j.1540-6520.2007.00223.x
60. TDK-Türk Dil Kurumu. (2022). Türk dil kurumu sözlükleri. https://sozluk.gov.tr/
61. Tezbaşaran, A. A. (1996). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu. Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
62. Tiberius, V. ve Weyland, M. (2023). Entrepreneurship education or entrepreneurship education? A bibliometric analysis. Journal of Further and Higher Education, 47 (1), 134–149. https://doi.org/10.1080/0309877X.2022.2100692
63. Timuroğlu, M. K. ve Çakır, S. (2014). Girişimcilerin yeni bir girişim yapma niyetlerinin risk alma eğilimi ile ilişkisi. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(2), 119-136. https://doi: 10.5578/jeas.8189
64. Ullman, J. B. (2001). Structural equation modeling. In B. G. Tabachnick ve L. S. Fidell (2001). Using multivariate statistics (4th ed ve pp 653- 771). Needham Heights, MA: Allyn ve Bacon.
65. Ürper, Y. (2015). Girişimcilik kavramı, çeşitleri ve girişimcilikte etik. Ürper, Y. (Ed.). Girişimcilik ve iş kurma içinde (s.2-16). Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Yayınları.
66. Von Graevenitz, G., Harhoff, D. ve Weber, R. (2010). The effects of entrepreneurship education. Journal of Economic Behavior and Organization, 76(1), 90-112. https://doi.org/10.1016/j.jebo.2010.02.015
67. Yalçıntaş, M. (2010). Çağımızda girişimcilik. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 5(1), 95-98.
68. Yılmaz, E. ve Sünbül, A. M. (2009), Üniversite öğrencilerine yönelik girişimcilik ölçeğinin geliştirilmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21, 195-203.
69. Yılmaz, V. ve Çelik, H. E. (2009). Lisrel ile yapısal eşitlik modellemesi-ı: Temel kavram¬lar, uygulamalar, programlama. Pegem Akademi Yayınları.