Sınıf Öğretmenlerinin Kaynaştırma Uygulamaları Tutumları ile Sınıf Yönetimi Özyeterlikleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: Gaziantep İli Örneği
Abstract
Bu çalışma, ilkokul sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma/bütünleştirme yoluyla eğitim uygulamalarına ilişkin tutumlarını ve sınıf yönetimi öz yeterlik inançlarını araştırmayı amaçlamıştır. Gaziantep'teki 188 öğretmenin katılımıyla gerçekleştirilen betimsel ve ilişkisel tarama modelindeki bu araştırma, öğretmenlerin genel olarak kaynaştırma eğitimine pozitif tutum sergilediklerini ve yüksek sınıf yönetimi öz yeterlik inançlarına sahip olduklarını ortaya koymuştur. Öğretmenlerin kaynaştırma tutumları ile öz yeterlik inançları arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p < 0.05). Ancak, yaş, cinsiyet ve kıdem gibi demografik faktörlerin bu tutum ve inançlar üzerinde belirgin bir etkisinin olmadığı belirlenmiştir. İlginç bir şekilde, sınıfında kaynaştırma öğrencisi bulunan öğretmenlerin, öğrenci katılımı, öğretim stratejileri ve sınıf yönetimi alanlarında kendilerini daha yeterli hissettikleri gözlemlenmiştir. Çalışmanın bulguları, eğitim politikaları ve öğretmen eğitimi programlarının geliştirilmesi için önemli bilgiler sunmaktadır. Genel pozitif tutuma rağmen, "sınıf" alt boyutundaki tutumların orta düzeyin altında olması, öğretmenlerin sınıflarında özel eğitim ihtiyacı olan öğrencilerle ilgili bazı çekinceleri olabileceğini düşündürmektedir.
References
- Akdemir, B., Çapar, E., ve Bayrakdar, M. (2022). İlkokul öğretmenlerinin kaynaştırma uygulamasına ilişkin tutumları ve yeterlilik algıları: bir karma yöntem araştırması. Trakya Eğitim Dergisi, 12(2), 1036-1056. https://doi.org/10.24315/tred.953616
- Aküzüm, C., ve Akbulut, E. (2021). Sınıf öğretmenlerinin öz yeterlilik algıları ile kaynaştırma eğitimine yönelik tutumları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, (39), 74-91. http://dx.doi.org/10.14582/DUZGEF.2021.167
- Aslan, M., Düzağaç, M., Dündar, N., ve Gözbaba, N. (2025). Öğretmenlerin kaynaştırmaya yönelik öz-yeterlik tutumları. Eurasian Education & Literature Journal, (20), 42-64. https://doi.org/10.17740/eas.edu.2025-V20-03
- Beaton, D. E., Bombardier, C., Guillemin, F., and Ferraz, M. B. (2000). Guidelines for the process of cross-cultural adaptation of self-report measures. Spine, 25(24), 3186-3191.
- Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2021). Bilimsel araştırma yöntemleri (29. baskı). Pegem Akademi.
- Byrne, B. M. (2013). Structural equation modeling with EQS: Basic concepts, applications, and programming. Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203726532
- Can, A. (2017). Sosyal bilimlerde bilimsel araştırma süreci (5. baskı). Pegem Akademi.
- Cannon, G. S., Idol, L., and West, J. F. (1992). Educating students with mild handicaps in general classrooms: Essential teaching practices for general and special educators. Journal of Learning Disabilities, 25(5), 300-317. https://doi.org/10.1177/002221949202500509
- Capa-Aydin, Y., Sungur, S., and Uzuntiryaki, E. (2009). Teacher selfregulation: Examining a multidimensional construct. Educational Psychology, 29(3), 345-356.
- Cobanoglu, R., and Capa-Aydin, Y. (2015). When early childhood teachers close the door: Self-reported fidelity to a mandated curriculum and teacher beliefs. Early Childhood Research Quarterly, 33, 77-86. https://doi.org/10.1016/j.ecresq.2015.07.001
- Cohen, L., Manion, L., and Morrison, K. (2007). Research Methods in Education (6th ed.). Routledge.
- Çağıl, Y. (2024). İlkokullarda görevli öğretmenlerin kaynaştırma/bütünleştirme yoluyla eğitim uygulamalarına ilişkin tutumları ile sınıf yönetimi öz yeterlik inançları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Socıal Scıences Studıes Journal (SSSJournal), 9(109), 6069-6082. https://doi.org/10.29228/sssj.68370
- Çakıcı, A. (2020). Otizm spektrum bozukluğu olan çocukların kaynaştırma/bütünleştirme yoluyla eğitim sorunlarına genel bir bakış. Bogazici University Journal of Education, 37(2), 81-106.
- Çapa, Y., Çakıroğlu, J., ve Sarıkaya, H. (2005). Öğretmen özyeterlik ölçeği Türkçe uyarlamasının geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğilim ve Bilim, 10(117), 74-81.
- Çekiç, İ., Tozlutepe, B., ve Akçakaza, A. (2024). Öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimine ilişkin yeterlilikleri. International Journal of Original Educational Research, 2(1), 418-430. https://ijoedu.com/index.php/pub/article/view/70/54
- Çetinkaya, M. (2023). Sınıf öğretmenlerinin internet kullanım özyeterlik algıları ve uzaktan eğitime yönelik tutumlarının incelenmesi [Basılmamış yüksek lisans tezi]. Manisa Celal Bayar Üniversitesi.
- Çolakoğlu, Ö. M., ve Büyükekşi, C. (2014). Açımlayıcı faktör analiz sürecini etkileyen unsurların değerlendirilmesi. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(1), 56-64.
- Daşdemir, İ. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Nobel Akademik Yayıncılık.
- Dolapçı, S., ve Demirtaş, V. Y. (2016). Öğretmen adaylarının öz-yeterlilik algıları ve kaynaştırma eğitimine bakış açıları. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(13), 141-160. Durmaz, Ş., ve Ören, K. (2017). Öz yeterlilik ve özgüvenin işgücü ve istihdama etkisine bir bakış. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(1), 109-120. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/153499
- Eçen, G. (2022). Öğretmenlerin öğretmenlik mesleğine yönelik motivasyonları ve yaşam boyu öğrenme eğilimleri (Kocaeli ili örneği)[Basılmamış yüksek lisans tezi]. Sakarya Üniversitesi.
- Erkan, İ. (2020). Enneagram modeline göre öğretmen adaylarının kişilik tipleri ile sınıf yönetimi öz yeterlik inançları arasındaki ilişkinin incelenmesi [Basılmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi.
- Erkorkmaz, Ü., Etikan, İ., Demir, O., Özdamar, K., ve Sanisoğlu, S. Y. (2013). Doğrulayıcı faktör analizi ve uyum indeksleri. Turkiye Klinikleri Journal of Medical Sciences, 33(1), 210-223. https://doi.org/10.5336/medsci.2011-26747
- Erüstün-Bulutoğlu, H. (2019). İlk ve ortaokullarda kaynaştırma eğitimi uygulamalarına ilişkin veli, yönetici ve öğretmen görüşleri (Sivas ili örneği)[Basılmamış yüksek lisans tezi]. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
- Eser, Ş. (2019). Ortaöğretimdeki özel gereksinimli öğrencilerin ve öğretmenlerinin kaynaştırma uygulamalarına ilişkin görüş ve öneriler [Basılmamış yüksek lisans tezi]. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi
- Ferguson, D. L. (2008). International trends in inclusive education: The continuing challenge to teach each one and everyone. European Journal of Special Needs Education, 23(2), 109-120. https://doi.org/10.1080/08856250801946236
- Filiz, İ. (2021). Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma uygulamalarına yönelik yeterlilikleri ile kaynaştırma eğitimi ile ilgili duygu tutum ve kaygıları arasındaki ilişki. [Basılmamış yüksek lisans tezi]. Biruni Üniversitesi
- Florian, L. (2019). On the necessary co-existence of special and inclusive education. International Journal of Inclusive Education, 23(7-8), 691-704. https://doi.org/10.1080/13603116.2019.1622801
- Florian, L., and Black-Hawkins, K. (2011). Exploring inclusive pedagogy. British Educational Research Journal, 37(5), 813-828.
- Floyd, F. J., and Widaman, K. F. (1995). Factor analysis in the development and refinement of clinical assessment instruments. Psychological Assessment, 7(3), 286-299. https://psycnet.apa.org/doi/10.1037/1040-3590.7.3.286
- Gee, K., Gonzalez, M., and Cooper, C. (2020). Outcomes of inclusive versus separate placements: A matched pairs comparison study. Research and Practice for Persons with Severe Disabilities, 45(4), 223-240. https://doi.org/10.1177/1540796920943469
- George, D., and Mallery, P. (2024). IBM SPSS statistics 29 step by step: A simple guide and reference. Routledge.
- Hanreddy, A., and Östlund, D. (2020). Alternate curricula as a barrier to inclusive education for students with intellectual disabilities. International Electronic Journal of Elementary Education, 12(3), 235-247. https://doi.org/10.26822/iejee.2020358217
- Hu, L. T., and Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55. https://doi.org/10.1080/10705519909540118
- Karahan, Z. (2022). Özel eğitim ve kaynaştırma sınıfı öğretmenlerinin birlikte öğretim ile ilgili eğitim ihtiyaçlarının belirlenmesi. [Basılmamış yüksek lisans tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
- Karasar, N. (2014). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar, ilkeler, teknikler (27. baskı). Nobel Yayıncılık.
- Kesiktaş, A. D. (2006). Ders çalışma becerileri ve özel gereksinimli öğrenciler. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 7(01), 37-48. https://doi.org/10.1501/Ozlegt_0000000094
- Kline, R. B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling (3rd ed.). Guilford Press.
- Lamport, M. A., Graves, L., and Ward, A. (2012). Special needs students in inclusive classrooms: The impact of social interaction on educational outcomes for learners with emotional and behavioral disabilities. European Journal of Business and Social Sciences, 1(5), 54-69. https://mieyaamirah5736.wordpress.com/wp-content/uploads/2016/09/special-need-students-in-inclusive-classroom.pdf
- Leijen, Ä., Arcidiacono, F. and Baucal, A. (2021). The dilemma of inclusive education: Inclusion for some or inclusion for all. Frontiers in Psychology, Conceptual Analysis.12, 1-10. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2021.633066
- Lindner, K. T., and Schwab, S. (2025). Differentiation and individualisation in inclusive education: a systematic review and narrative synthesis. International journal of Inclusive Education, 29(12), 2199-2219. https://doi.org/10.1080/13603116.2020.1813450
- Malinen, O. P., Savolainen, H., Engelbrecht, P., Xu, J., Nel, M., Nel, N., and Tlale, D. (2013). Exploring teacher self-efficacy for inclusive practices in three diverse countries. Teaching and Teacher Education, 33, 34-44. https://doi.org/10.1016/j.tate.2013.02.004
- McDonnough, J. T. and Matkins, J. J. (2010). The role of field experience in elementary preservice teachers' self‐efficacy and ability to connect research to practice. School Science and Mathematics, 110(1), 13-23. https://doi.org/10.1111/j.1949-8594.2009.00003.x
- Mifsud, D. (2024). Social justice and equity in education and schooling. In Schooling for social justice, equity and inclusion: Problematizing theory, policy and practice (pp. 1-25). Emerald Publishing Limited. https://library.oapen.org/bitstream/handle/20.500.12657/92122/9781835497586.pdf?sequence=1#page=10
- Orakçı , Yüreğilli Göksu D., and Karagöz, S .(2023). A mixed methods study of the teachers’ self-efficacy views and their ability to improve self-efficacy beliefs during teaching. Frontiers in Psychology, 13,1-12. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.1035829
- Özakün, Ö. M. (2024). Kaynaştırma ve bütünleştirme yöntemi ile eğitimin incelenmesi: literatür çalışması. International Journal of Social and Humanities Sciences Research (JSHSR), 11(103), 204-213. https://doi.org/10.5281/zenodo.10616627
- Pajares, F. (2003). Self-efficacy beliefs, motivation, and achievement in writing: A review of the literature. Reading &Writing Quarterly, 19(2), 139-158. https://doi.org/10.1080/10573560308222
- Robinson, D. (2017). Effective inclusive teacher education for special educational needs and disabilities: Some more thoughts on the way forward. Teaching and Teacher Education, 61, 164-178. https://doi.org/10.1016/j.tate.2016.09.007
- Sakız, G. (2013). Başarıda anahtar kelime: Öz-yeterlik. Journal of Uludag University Faculty of Education, 26(1), 185-210.
- Savolainen, H., Engelbrecht, P., Nel, M., and Malinen, O. P. (2012). Understanding teachers’ attitudes and self-efficacy in inclusive education: Implications for pre-service and in-service teacher education. European Journal of Special Needs Education, 27(1), 51-68. https://doi.org/10.1080/08856257.2011.613603
- Sedat, E., ve Efendioğlu, A. (Eds.). (2022). Güncel alan eğitimi araştırmaları IV. Akademisyen Kitabevi.
- Tabachnick, B. G., and Fidell, L. S. (2013). Using Multivariate Statistics (6th ed.). Pearson Education.
- Teyfur, M., ve Teyfur, E. (2021). Ortaöğretim öğretmenlerinin işbirlikli öğrenme uygulamaları sürecinde karşılaştıkları sorunlar (İzmir/Bornova Örneği). Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, 1(51), 133-150. https://doi.org/10.17498/kdeniz.960189
- Toy, S. N., ve Duru, S. (2016). Sınıf öğretmenlerinin öğretmen öz yeterlikleri ile kaynaştırma eğitimine ilişkin yeterlik inançlarının karşılaştırılması. Ege Eğitim Dergisi, 17(1), 146-173. https://doi.org/10.12984/eed.00332
- Ünal, A. M., ve Bulunuz, M. (2024). Çankırı ilinde kaynaştırma eğitimi uygulamalarını etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 10(1), 1-38. https://doi.org/10.30855/gjes.2024.10.01.001
- Ünal, Ö. (2022). Özel eğitim okullarında görev yapan öğretmenlerin öz yeterlikleri, sınıf yönetim becerileri ve program okuryazarlıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi [Basılmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi.
- Ünal, R., ve Aladağ, S. (2020). Kapsayıcı eğitim uygulamaları bağlamında sorunlar ve çözüm önerilerinin incelenmesi. Journal of Interdisciplinary Education: Theory and Practice, 2(1), 23-42. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/1121494
- William, F. K., Basela, J., and Pembe, A. (2024). Assessing effectiveness of in-service teachers’ professional development programme towards equity and inclusion in education for children with disability in Dodoma, Tanzania. Rwandan Journal of Education, 7(2), 42-55. https://www.ajol.info/index.php/rje/article/view/269909/254758
- Woolfolk, A., and Shaughnessy, M. F. (2004). An interview with Anita Woolfolk: The Educational Psychology of Teacher Efficacy. Educational psychology review, 16(2), 153-176.
- Worthington, R. L., and Whittaker, T. A. (2006). Scale development research: A content analysis and recommendations for best practices. The Counseling Psychologist, 34(6), 806–838.
- Yılmaz, D. A. (2013). İlköğretim okullarında kaynaştırma eğitimi uygulamalarının öğretmen görüşlerine göre değerlendirmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 7(31), 111-127. https://doi.org/10.21560/spçd.11518
An Examination of the Relationship Between Classroom Teachers’ Attitudes Toward Inclusive Education Practices and Their Classroom Management Self-Efficacy: The Case of Gaziantep Province
Abstract
This study aimed to examine the attitudes of primary school teachers towards mainstreaming/integration education practices and their classroom management self-efficacy beliefs. Conducted with 188 teachers in Gaziantep, Turkey, using a descriptive relational survey model, the research found that teachers generally hold positive attitudes towards inclusive education and possess high classroom management self-efficacy beliefs. A significant positive relationship was identified between teachers' attitudes towards inclusion and their self-efficacy beliefs (p < 0.05). However, demographic factors such as age, gender, and seniority were found to have no significant effect on these attitudes or beliefs. Interestingly, teachers who had mainstreaming students in their classrooms reported higher self-efficacy in student participation, teaching strategies, and classroom management. Despite overall positive attitudes, the "classroom" sub-dimension revealed attitudes were below moderate, suggesting potential reservations about having special needs students in their classes. These findings provide important insights for enhancing education policies and teacher education programs.
References
- Akdemir, B., Çapar, E., ve Bayrakdar, M. (2022). İlkokul öğretmenlerinin kaynaştırma uygulamasına ilişkin tutumları ve yeterlilik algıları: bir karma yöntem araştırması. Trakya Eğitim Dergisi, 12(2), 1036-1056. https://doi.org/10.24315/tred.953616
- Aküzüm, C., ve Akbulut, E. (2021). Sınıf öğretmenlerinin öz yeterlilik algıları ile kaynaştırma eğitimine yönelik tutumları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, (39), 74-91. http://dx.doi.org/10.14582/DUZGEF.2021.167
- Aslan, M., Düzağaç, M., Dündar, N., ve Gözbaba, N. (2025). Öğretmenlerin kaynaştırmaya yönelik öz-yeterlik tutumları. Eurasian Education & Literature Journal, (20), 42-64. https://doi.org/10.17740/eas.edu.2025-V20-03
- Beaton, D. E., Bombardier, C., Guillemin, F., and Ferraz, M. B. (2000). Guidelines for the process of cross-cultural adaptation of self-report measures. Spine, 25(24), 3186-3191.
- Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2021). Bilimsel araştırma yöntemleri (29. baskı). Pegem Akademi.
- Byrne, B. M. (2013). Structural equation modeling with EQS: Basic concepts, applications, and programming. Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203726532
- Can, A. (2017). Sosyal bilimlerde bilimsel araştırma süreci (5. baskı). Pegem Akademi.
- Cannon, G. S., Idol, L., and West, J. F. (1992). Educating students with mild handicaps in general classrooms: Essential teaching practices for general and special educators. Journal of Learning Disabilities, 25(5), 300-317. https://doi.org/10.1177/002221949202500509
- Capa-Aydin, Y., Sungur, S., and Uzuntiryaki, E. (2009). Teacher selfregulation: Examining a multidimensional construct. Educational Psychology, 29(3), 345-356.
- Cobanoglu, R., and Capa-Aydin, Y. (2015). When early childhood teachers close the door: Self-reported fidelity to a mandated curriculum and teacher beliefs. Early Childhood Research Quarterly, 33, 77-86. https://doi.org/10.1016/j.ecresq.2015.07.001
- Cohen, L., Manion, L., and Morrison, K. (2007). Research Methods in Education (6th ed.). Routledge.
- Çağıl, Y. (2024). İlkokullarda görevli öğretmenlerin kaynaştırma/bütünleştirme yoluyla eğitim uygulamalarına ilişkin tutumları ile sınıf yönetimi öz yeterlik inançları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Socıal Scıences Studıes Journal (SSSJournal), 9(109), 6069-6082. https://doi.org/10.29228/sssj.68370
- Çakıcı, A. (2020). Otizm spektrum bozukluğu olan çocukların kaynaştırma/bütünleştirme yoluyla eğitim sorunlarına genel bir bakış. Bogazici University Journal of Education, 37(2), 81-106.
- Çapa, Y., Çakıroğlu, J., ve Sarıkaya, H. (2005). Öğretmen özyeterlik ölçeği Türkçe uyarlamasının geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğilim ve Bilim, 10(117), 74-81.
- Çekiç, İ., Tozlutepe, B., ve Akçakaza, A. (2024). Öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimine ilişkin yeterlilikleri. International Journal of Original Educational Research, 2(1), 418-430. https://ijoedu.com/index.php/pub/article/view/70/54
- Çetinkaya, M. (2023). Sınıf öğretmenlerinin internet kullanım özyeterlik algıları ve uzaktan eğitime yönelik tutumlarının incelenmesi [Basılmamış yüksek lisans tezi]. Manisa Celal Bayar Üniversitesi.
- Çolakoğlu, Ö. M., ve Büyükekşi, C. (2014). Açımlayıcı faktör analiz sürecini etkileyen unsurların değerlendirilmesi. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(1), 56-64.
- Daşdemir, İ. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Nobel Akademik Yayıncılık.
- Dolapçı, S., ve Demirtaş, V. Y. (2016). Öğretmen adaylarının öz-yeterlilik algıları ve kaynaştırma eğitimine bakış açıları. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(13), 141-160. Durmaz, Ş., ve Ören, K. (2017). Öz yeterlilik ve özgüvenin işgücü ve istihdama etkisine bir bakış. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(1), 109-120. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/153499
- Eçen, G. (2022). Öğretmenlerin öğretmenlik mesleğine yönelik motivasyonları ve yaşam boyu öğrenme eğilimleri (Kocaeli ili örneği)[Basılmamış yüksek lisans tezi]. Sakarya Üniversitesi.
- Erkan, İ. (2020). Enneagram modeline göre öğretmen adaylarının kişilik tipleri ile sınıf yönetimi öz yeterlik inançları arasındaki ilişkinin incelenmesi [Basılmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi.
- Erkorkmaz, Ü., Etikan, İ., Demir, O., Özdamar, K., ve Sanisoğlu, S. Y. (2013). Doğrulayıcı faktör analizi ve uyum indeksleri. Turkiye Klinikleri Journal of Medical Sciences, 33(1), 210-223. https://doi.org/10.5336/medsci.2011-26747
- Erüstün-Bulutoğlu, H. (2019). İlk ve ortaokullarda kaynaştırma eğitimi uygulamalarına ilişkin veli, yönetici ve öğretmen görüşleri (Sivas ili örneği)[Basılmamış yüksek lisans tezi]. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
- Eser, Ş. (2019). Ortaöğretimdeki özel gereksinimli öğrencilerin ve öğretmenlerinin kaynaştırma uygulamalarına ilişkin görüş ve öneriler [Basılmamış yüksek lisans tezi]. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi
- Ferguson, D. L. (2008). International trends in inclusive education: The continuing challenge to teach each one and everyone. European Journal of Special Needs Education, 23(2), 109-120. https://doi.org/10.1080/08856250801946236
- Filiz, İ. (2021). Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma uygulamalarına yönelik yeterlilikleri ile kaynaştırma eğitimi ile ilgili duygu tutum ve kaygıları arasındaki ilişki. [Basılmamış yüksek lisans tezi]. Biruni Üniversitesi
- Florian, L. (2019). On the necessary co-existence of special and inclusive education. International Journal of Inclusive Education, 23(7-8), 691-704. https://doi.org/10.1080/13603116.2019.1622801
- Florian, L., and Black-Hawkins, K. (2011). Exploring inclusive pedagogy. British Educational Research Journal, 37(5), 813-828.
- Floyd, F. J., and Widaman, K. F. (1995). Factor analysis in the development and refinement of clinical assessment instruments. Psychological Assessment, 7(3), 286-299. https://psycnet.apa.org/doi/10.1037/1040-3590.7.3.286
- Gee, K., Gonzalez, M., and Cooper, C. (2020). Outcomes of inclusive versus separate placements: A matched pairs comparison study. Research and Practice for Persons with Severe Disabilities, 45(4), 223-240. https://doi.org/10.1177/1540796920943469
- George, D., and Mallery, P. (2024). IBM SPSS statistics 29 step by step: A simple guide and reference. Routledge.
- Hanreddy, A., and Östlund, D. (2020). Alternate curricula as a barrier to inclusive education for students with intellectual disabilities. International Electronic Journal of Elementary Education, 12(3), 235-247. https://doi.org/10.26822/iejee.2020358217
- Hu, L. T., and Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55. https://doi.org/10.1080/10705519909540118
- Karahan, Z. (2022). Özel eğitim ve kaynaştırma sınıfı öğretmenlerinin birlikte öğretim ile ilgili eğitim ihtiyaçlarının belirlenmesi. [Basılmamış yüksek lisans tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
- Karasar, N. (2014). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar, ilkeler, teknikler (27. baskı). Nobel Yayıncılık.
- Kesiktaş, A. D. (2006). Ders çalışma becerileri ve özel gereksinimli öğrenciler. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 7(01), 37-48. https://doi.org/10.1501/Ozlegt_0000000094
- Kline, R. B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling (3rd ed.). Guilford Press.
- Lamport, M. A., Graves, L., and Ward, A. (2012). Special needs students in inclusive classrooms: The impact of social interaction on educational outcomes for learners with emotional and behavioral disabilities. European Journal of Business and Social Sciences, 1(5), 54-69. https://mieyaamirah5736.wordpress.com/wp-content/uploads/2016/09/special-need-students-in-inclusive-classroom.pdf
- Leijen, Ä., Arcidiacono, F. and Baucal, A. (2021). The dilemma of inclusive education: Inclusion for some or inclusion for all. Frontiers in Psychology, Conceptual Analysis.12, 1-10. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2021.633066
- Lindner, K. T., and Schwab, S. (2025). Differentiation and individualisation in inclusive education: a systematic review and narrative synthesis. International journal of Inclusive Education, 29(12), 2199-2219. https://doi.org/10.1080/13603116.2020.1813450
- Malinen, O. P., Savolainen, H., Engelbrecht, P., Xu, J., Nel, M., Nel, N., and Tlale, D. (2013). Exploring teacher self-efficacy for inclusive practices in three diverse countries. Teaching and Teacher Education, 33, 34-44. https://doi.org/10.1016/j.tate.2013.02.004
- McDonnough, J. T. and Matkins, J. J. (2010). The role of field experience in elementary preservice teachers' self‐efficacy and ability to connect research to practice. School Science and Mathematics, 110(1), 13-23. https://doi.org/10.1111/j.1949-8594.2009.00003.x
- Mifsud, D. (2024). Social justice and equity in education and schooling. In Schooling for social justice, equity and inclusion: Problematizing theory, policy and practice (pp. 1-25). Emerald Publishing Limited. https://library.oapen.org/bitstream/handle/20.500.12657/92122/9781835497586.pdf?sequence=1#page=10
- Orakçı , Yüreğilli Göksu D., and Karagöz, S .(2023). A mixed methods study of the teachers’ self-efficacy views and their ability to improve self-efficacy beliefs during teaching. Frontiers in Psychology, 13,1-12. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.1035829
- Özakün, Ö. M. (2024). Kaynaştırma ve bütünleştirme yöntemi ile eğitimin incelenmesi: literatür çalışması. International Journal of Social and Humanities Sciences Research (JSHSR), 11(103), 204-213. https://doi.org/10.5281/zenodo.10616627
- Pajares, F. (2003). Self-efficacy beliefs, motivation, and achievement in writing: A review of the literature. Reading &Writing Quarterly, 19(2), 139-158. https://doi.org/10.1080/10573560308222
- Robinson, D. (2017). Effective inclusive teacher education for special educational needs and disabilities: Some more thoughts on the way forward. Teaching and Teacher Education, 61, 164-178. https://doi.org/10.1016/j.tate.2016.09.007
- Sakız, G. (2013). Başarıda anahtar kelime: Öz-yeterlik. Journal of Uludag University Faculty of Education, 26(1), 185-210.
- Savolainen, H., Engelbrecht, P., Nel, M., and Malinen, O. P. (2012). Understanding teachers’ attitudes and self-efficacy in inclusive education: Implications for pre-service and in-service teacher education. European Journal of Special Needs Education, 27(1), 51-68. https://doi.org/10.1080/08856257.2011.613603
- Sedat, E., ve Efendioğlu, A. (Eds.). (2022). Güncel alan eğitimi araştırmaları IV. Akademisyen Kitabevi.
- Tabachnick, B. G., and Fidell, L. S. (2013). Using Multivariate Statistics (6th ed.). Pearson Education.
- Teyfur, M., ve Teyfur, E. (2021). Ortaöğretim öğretmenlerinin işbirlikli öğrenme uygulamaları sürecinde karşılaştıkları sorunlar (İzmir/Bornova Örneği). Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, 1(51), 133-150. https://doi.org/10.17498/kdeniz.960189
- Toy, S. N., ve Duru, S. (2016). Sınıf öğretmenlerinin öğretmen öz yeterlikleri ile kaynaştırma eğitimine ilişkin yeterlik inançlarının karşılaştırılması. Ege Eğitim Dergisi, 17(1), 146-173. https://doi.org/10.12984/eed.00332
- Ünal, A. M., ve Bulunuz, M. (2024). Çankırı ilinde kaynaştırma eğitimi uygulamalarını etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 10(1), 1-38. https://doi.org/10.30855/gjes.2024.10.01.001
- Ünal, Ö. (2022). Özel eğitim okullarında görev yapan öğretmenlerin öz yeterlikleri, sınıf yönetim becerileri ve program okuryazarlıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi [Basılmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi.
- Ünal, R., ve Aladağ, S. (2020). Kapsayıcı eğitim uygulamaları bağlamında sorunlar ve çözüm önerilerinin incelenmesi. Journal of Interdisciplinary Education: Theory and Practice, 2(1), 23-42. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/1121494
- William, F. K., Basela, J., and Pembe, A. (2024). Assessing effectiveness of in-service teachers’ professional development programme towards equity and inclusion in education for children with disability in Dodoma, Tanzania. Rwandan Journal of Education, 7(2), 42-55. https://www.ajol.info/index.php/rje/article/view/269909/254758
- Woolfolk, A., and Shaughnessy, M. F. (2004). An interview with Anita Woolfolk: The Educational Psychology of Teacher Efficacy. Educational psychology review, 16(2), 153-176.
- Worthington, R. L., and Whittaker, T. A. (2006). Scale development research: A content analysis and recommendations for best practices. The Counseling Psychologist, 34(6), 806–838.
- Yılmaz, D. A. (2013). İlköğretim okullarında kaynaştırma eğitimi uygulamalarının öğretmen görüşlerine göre değerlendirmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 7(31), 111-127. https://doi.org/10.21560/spçd.11518
Details
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Curriculum and Teaching in Economics, Business and Management |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | August 5, 2025 |
| Acceptance Date | April 14, 2026 |
| Early Pub Date | April 19, 2026 |
| Publication Date | April 28, 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.51460/baebd.1758743 |
| IZ | https://izlik.org/JA29PD37LM |
| Published in Issue | Year 2026 Volume: 17 Issue: 1 |
Aim & Scope
Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü tarafından çıkarılan "BATI ANADOLU EĞİTİM BİLİMLERİ DERGİSİ (BAEBD)" Nisan, Ağustos ve Aralık aylarında olmak üzere yılda 3 defa Türkçe veya İngilizce dillerinde yayınlanan açık erişimli bilimsel hakemli bir dergidir.
BAEB dergisi, eğitim bilimleri alanı ile ilgili uygulama veya kuram çalışmalarını güçlü araştırma tasarımları ile değerlendiren nitelikli çalışmaları yayınlamaktadır. Bu nedenle dergide, özellikle ilgili alanyazının geçmiş ve günümüz ile ilişkisini kurabilen, güncel eğitim ihtiyaçlarımızı takip edip çözümler üretebilen, deneysel, ilişkisel veya kuramsal nitelikli çalışmaların yayınlanması amaçlanmaktadır. Böylece, okul öncesi, ilköğretim, ortaöğretim, lise, yükseköğretim ve hayat boyu öğrenme kademelerinde eğitimin gelişmesine katkı sağlanması beklenmektedir.
BAEBD eğitim teknolojileri, öğretmen yetiştirme, matematik, fen, fizik, kimya, biyoloji, tarih, coğrafya, Türkçe, Türk dili ve edebiyatı, sosyal bilgiler, rehberlik ve psikolojik danışmanlık, okul dışı eğitim, doğa eğitimi, vb. alanlarda çalışmaları kabul etmektedir. Hedef kitlesi eğitim bilimleri alanında çalışma yapan bilim insanları, eğitimciler, öğrenciler, öğretmenler ve eğitim sektörüne yönelik ürün ve hizmet veren kişi ve kuruluşlardır.
Author Guidelines
BAŞVURU EKLERİ: 1-Benzerlik Raporu
2-Etik Kurul Belgesi / Etik Kurul Başvurusuna Gerek Yoktur Yazısı
3-Telif Hakkı Devir Formu
Ethical Principles and Publication Policy
BAEBD, 10.11.2017 tarihinden itibaren yayın etiği ile ilgili aşağıdaki kuralları benimsemektedir;
1) Dergi yayıncılığında "Yayın Etiği ve Kötüye Kullanım Bildirgesi (COPE -Code of Conduct for Journal Editors)" tarafından belirlenmiş yükümlülükleri esas alır. Detaylı bilgi aşağıda sunulmuştur.
2) Yazar tarafından dergiye gönderilen makalelerin yazarlarından editör intihal raporu talep eder. İntihal raporu incelenerek onaylanan makalelere alan editörü ve hakem ataması yapılır.
3) (10.07.2019 tarihli güncelleme) BAEBD, Cilt 10. Sayı 2’den (Aralık 2019) itibaren anket, mülâkat vb. yollarla veri toplanmasını içeren makale önerilerinde, başvuru öncesinde yazardan etik kurul onay belgesini isteyecektir. Etik kurul belgesi ile ilgili bilgiler yöntem bölümünde sunulacaktır.
YAYIN ETİĞİ VE KÖTÜYE KULLANIM BİLDİRGESİ (COPE)
Editörlerin Sorumlulukları
Tarafsızlık ve Yayıncıya Ait Özgürlük. Editörler gönderilen makale önerilerini derginin kapsamına uygun olması ve çalışmalarının önemi ve orijinalliğini dikkate alarak değerlendirirler. Editörler, makale önerisini sunan yazarların ırk, cinsiyet, cinsel yönelim, etnik köken, uyruk veya politik görüşlerini dikkate almazlar. Düzeltme ya da yayınlama kararına dergi editör kurulu dışında diğer kurumlar etki edemez.
Gizlilik. Editörler gönderilen bir yazıyla ilgili bilgileri, sorumlu yazar, hakemler ve yayın kurulu dışında başka herhangi biriyle paylaşmazlar.
Bilgilendirme ve Görüş Ayrılıkları. Editörler ve yayın kurulu üyeleri, yazarların açık yazılı izni olmaksızın kendi araştırma amaçları için sunulan bir makalede yayınlanmamış bilgileri kullanmazlar.
Basım Kararı. Editörler, yayınlanmak üzere kabul edilen tüm makalelerin, alanında uzman olan en az iki hakem tarafından hakem değerlendirmesine tabi tutulmasını sağlar. Editörler, dergiye gönderilen makalelerden hangi eserin yayınlanacağına, söz konusu çalışmanın geçerliliğine, araştırmacılara ve okurlara olan önemine, hakemlerin yorumlarına ve bu gibi yasal şartlara göre karar vermekten sorumludur.
Etik Kaygılar. Editörler sunulan bir yazıya veya yayınlanmış makaleye ilişkin etik kaygılar ortaya çıktığında tedbirler alacaktır. Yayınlandıktan yıllar sonra ortaya çıksa bile, bildirilen her etik olmayan yayınlama davranışı incelenecektir. Editörler, etik kaygılar oluşması durumunda COPE Flowcharts'ı takip eder. Etik sorunların önemli olması durumunda düzeltme, geri çekme uygulanabilir veya konu ile ilgili endişeler dergide yayınlanabilir.
Hakemlerin görevleri
Editoryal Kararlara Katkı: Editör kararlarında editörlere yardımcı olur ve editoryal iletişim yoluyla yazarlara makalelerini iyileştirmede yardımcı olur.
Sürat: Makale önerisini incelemek için yeterli nitelikte hissetmeyen veya makale incelemesinin zamanında gerçekleşemeyeceğini bilen herhangi bir hakem, derhal editörleri haberdar etmeli ve gözden geçirme davetini reddetmeli, böylece yeni hakem atamasının yapılması sağlanmalıdır.
Gizlilik: Gözden geçirilmek üzere gönderilen tüm makale önerileri gizli belgelerdir ve bu şekilde ele alınmalıdır. Editör tarafından yetkilendirilmedikçe başkalarına gösterilmemeli veya tartışılmamalıdır. Bu durum inceleme davetini reddeden hakemler için de geçerlidir.
Tarafsızlık Standartları: Makale önerisi ile ilgili yorumlar tarafsız olarak yapılmalı ve yazarların makaleyi geliştirmek için kullanabileceği şekilde öneriler yapılmalıdır. Yazarlara yönelik kişisel eleştiriler uygun değildir.
Kaynakların Kabulü: Hakemler, yazarlar tarafından alıntılanmayan ilgili yayınlanmış çalışmaları tanımlamalıdır. Hakem ayrıca, incelenen yazı ile başka herhangi bir makalenin (yayınlanmış veya yayınlanmamış) herhangi bir önemli benzerliğini editörüne bildirmelidir.
Çıkar Çatışmaları: Çıkar çatışmaları editöre bildirilmelidir.
Yazarların Sorumlulukları
Raporlaştırma Standartları: Orijinal araştırmanın yazarları, yapılan çalışmanın ve sonuçların doğru bir şekilde sunulmasını ve ardından çalışmanın öneminin objektif bir şekilde tartışılmasını sağlamalıdır. Makale önerisi yeterli detay ve referans içermelidir.
Veri Erişimi ve Saklama: Yazarların, çalışmalarının ham verilerini saklamaları gerekmektedir. Gerektiğinde, dergi tarafından talep edilmesi durumunda editör incelemesi için sunmalıdırlar.
Özgünlük ve İntihal: Yazarlar, tamamen orijinal eserler göndermelidirler ve başkalarının çalışmalarını veya sözlerini kullanmışlarsa, bu uygun şekilde alıntılanmış olmalıdır. Bunun yanında yazarların kendi tez çalışmaları ve makale çalışmalarından gerçekleştirdikleri alıntılarda da benzerliğin minimum düzeyde olması bir başka deyişle alıntılamanın uygun bir şekilde gerçekleştirilmiş olması önemlidir. Başkasından ya da kendinden intihal, tüm biçimlerinde etik olmayan yayıncılık davranışını oluşturur ve kabul edilemez. Bu nedenle dergiye makale gönderen tüm yazarlardan benzerlik oranı raporu istenmektedir. Rapordaki oran makalenin değerlendirme sürecine geçmesi için belirleyici olacaktır. Oranın yüksek olduğu makaleler geri gönderilerek gerekli düzenlemelerin yapılması istenecektir. Bu kapsamda başkalarının çalışmalarından yapılan intihallerin yanı sıra yazarların kendi tez veya makalelerinden yaptıkları intihallerin de göz önünde bulundurularak bir düzenleme yapması gerekmektedir.
Birden çok, yinelenen, yedekli veya eşzamanlı gönderim / yayın: Yazarlar başka bir dergide daha önce yayınlanmış bir makaleyi değerlendirilmek için göndermemelidir. Bir makalenin birden fazla dergiye eşzamanlı olarak sunulması etik olmayan yayıncılık davranışıdır ve kabul edilemez.
Makalenin Yazarlığı: Sadece yazarlık kriterlerini yerine getiren kişiler, yazının içeriğinde yazar olarak listelenmelidir. Bu yazarlık kriterleri şu şekildedir; (i) tasarım, uygulama, veri toplama veya analiz aşamalarına katkı sağlamıştır (ii) yazıyı hazırlamış veya önemli entelektüel katkı sağlamış veya eleştirel olarak revize etmiştir veya (iii) makalenin son halini görmüş, onaylamış ve yayınlanmak üzere teslim edilmesini kabul etmiştir. Sorumlu yazar, tüm yazarların (yukarıdaki tanıma göre) yazar listesine dâhil edilmesini sağlamalı ve yazarların makalenin son halini gördüklerini ve yayınlanmak üzere sunulmasını kabul ettiklerini beyan etmelidir.
Beyan ve Çıkar Çatışmaları: Yazarlar, mümkün olan en erken aşamada (genellikle makale gönderimi sırasında bir bildirme formu sunarak ve makalede bir beyanı dâhil ederek) çıkar çatışmalarını açığa çıkarmalıdır. Çalışma için tüm mali destek kaynakları beyan edilmelidir (varsa hibe numarası veya diğer referans numarası dâhil).
Hakem Değerlendirme: Yazarlar hakem değerlendirme sürecine katılmakla yükümlüdürler ve editörlerin ham veri taleplerine, açıklamalara ve etik onayının kanıtlarına ve telif hakkı izinlerine derhal yanıt vererek tam olarak işbirliği yapmakla yükümlüdürler. İlk olarak "gerekli revizyon" kararı verilmesi durumunda, yazarlar hakemlerin yorumlarına sistematik bir şekilde verilen son tarihe kadar yazılarını gözden geçirip yeniden ibraz etmelidir.
Yayınlanan Eserlerde Temel Hatalar: Yazarlar kendi yayınladıkları çalışmalarında önemli hatalar veya yanlışlıklar bulduklarında, dergi editörlerini veya yayıncılarını derhal bilgilendirmek ve kâğıt üzerinde bir erratum biçiminde düzeltmek veya kâğıdı çıkarmak için onlarla işbirliği yapmakla yükümlüdür. Editörler veya yayıncı, yayınlanan bir çalışmanın önemli bir hata veya yanlışlık içerdiğini üçüncü bir şahıstan öğrenirse, yazarın makaleyi derhal düzeltme veya geri çekme veya derginin editörlerine kâğıdın doğruluğuna dair kanıt sunma yükümlülüğünü almalıdır.
Price Policy
Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi makale başvurusu, değerlendirmesi ve yayımı için hiçbir ücret almamaktadır.
