Psycho-anatomy of the diasporic life-VI: A qualitative study on Turkish-Muslim immigrants’ self-actualization – reasons for living – religious coping

Öz

This sixth article of the research, composed of seven individual articles, initially provides the obtained qualitative findings on Turkish-Muslim immigrants’ "self-actualization". It, then, analyses the other qualitative findings, based on the mentioned sample group’s ‘reasons for living and religious coping’. As a result of the qualitative analysis of the research, some of the findings are as follows: “(a) regarding the self-actualization, Muslim-Turkish immigrant participants are aware of their potential and abilities; but they were unable to reveal their potential and abilities due to the difficulties of diasporic life; (b) as to the reasons for living, the most important reasons for maintaining diasporic living of immigrants are their children; however their religious beliefs and values have a positive impact on their reasons for diasporic living; (c) in respect to the religious coping, in the process of coping with the problems of the significant majority of immigrant participants, their religious beliefs have priority; they have actively used prayer, believe in destiny and religious-social support in their religious coping mechanisms.

Anahtar Kelimeler

• Immigrant,Diasporic life,Minority group,Self-actualization,Reasons for living,Religious Coping

Diasporik Yaşamın Psiko-Anatomisi – VI: Müslüman-Türk Göçmenlerin Kendini Gerçekleştirme – Yaşamı Sürdürme Nedenleri – Dinsel Başa Çıkma Durumları Üzerine Nitel Bir Çalışma

Öz

Yedi ayrı makale dizisinden oluşan araştırmanın bu altıncı makalesinde, öncelikle Müslüman-Türk göçmenlerin "kendini gerçekleştirme" durumları üzerine elde edilen nitel bulgulara yer verilmiştir. Daha sonra ise adı geçen göçmen çalışma grubunun “yaşamı sürdürme nedenleri ile dinsel başa çıkma” durumları üzerine saptanan diğer nitel verilerin analizleri yapılmıştır. Araştırma konusuna ilişkin yapılan nitel analizler sonucunda; “(a) kendini gerçekleştirmeyle ilgili olarak Müslüman-Türk göçmen katılımcıların potansiyel ve yeteneklerinin farkında oldukları; fakat diasporik yaşamın zorlukları sebebiyle potansiyel ve yeteneklerini açığa çıkaramadıkları; (b) yaşamı sürdürme nedenleriyle ilgili olarak da, göçmenlerin diasporik yaşamlarını sürdürmelerinin en önemli nedenlerinin çocukları olduğu; dinsel inanç ve değerlerinin ise diasporik yaşamı sürdürme nedenlerine pozitif katkılar yaptığı; (c) dinsel başa çıkma durumlarıyla ilgili olarak da göçmen katılımcıların önemli bir çoğunluğunun problemlerle başa çıkma süreçlerinde dinsel inançlarının öncelik durumuna sahip olduğu; duayı, kader inancını ve dini-sosyal desteği dinsel başa çıkma mekanizmalarında aktif olarak kullandıkları” gibi bulgular elde edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Göçmen,Diasporik yaşam,Azınlık grup,Kendini gerçekleştirme,Yaşamı sürdürme nedenleri,Dinsel başa çıkma

Kaynakça

1. Aflakseir, A. & Coleman, P. G. (2011). Initial development of the Iranian Religious Coping Scale. Journal of Muslim Mental Health, 6 (1), 44-61.
2. Aksoy, Z. (2012). Uluslararası göç ve kültürlerarası iletişim / International migration and intercultural communication. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5 (20), 292-303.
3. Apaydın, H. (2016). Din psikolojisi terimler sözlüğü. İstanbul: Bilimkent Yayınları.
4. Aydın, C. (2017). Göçmenlerin karşılaştıkları ve neden oldukları bazı psikolojik sorunlar ve çözüm önerileri üzerine bir analiz. [içinde] H. Kahya (ed.), 2nd International Scientific Researches Congress on Humanities and Social Sciences-2017 (ss. 301-312). İstanbul: e-Kitap Yayıncılık.
5. Ayten, A. & Sağır, Z. (2014). Dindarlık, dinî başa çıkma ve depresyon ilişkisi: Suriyeli sığınmacılar üzerine bir araştırma. Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 47, 5- 18.
6. Ayten, A. (2005). Kendini gerçekleştirme ve dindarlık: Üniversite öğrencileri üzerine bir araştırma. Marmara Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi, 29 (2), 185-204.
7. Ayten, A. ve ark. (2012). Dini başa çıkma, şükür ve hayat memnuniyeti ilişkisi: Hastalar, hasta yakınları ve hastane çalışanları üzerine ampirik bir araştırma. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, 12 (2), 45-79.
8. Batan, N. & Ayten, A. (2015). Dinî başa çıkma, psikolojik dayanıklılık ve yaşam doyumu ilişkisi üzerine bir araştırma. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, 15 (3), 67-92.

9. Batıgün, A. D. (2008). İntihar olasılığı ve cinsiyet: İletişim becerileri, yaşamı sürdürme nedenleri, yalnızlık ve umutsuzluk açısından bir inceleme. Türk Psikoloji Dergisi, 23 (62), 65-75.
10. Budak, S. (2000). Psikoloji sözlüğü. Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
11. Çağlayan, S. (2006). Göç kuramları, göç ve göçmen ilişkisi. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17, 67-91.
12. Doğan, T. (2016). Psikolojik belirtilerin yordayıcısı olarak sosyal destek ve iyilik hali. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3 (30), 30-44.
13. Engür, B. (2008). Suç işlemiş ve işlememiş ergenler: Öfke, umutsuzluk ve yaşamı sürdürme nedenleri açısından bir inceleme. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara: Kara Harp Okulu Savunma Bilimleri Enstitüsü.
14. Eryücel, S. (2013). Yaşam olayları ve olumlu dini başa çıkma / Life events and positive religious coping. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10 (23), 251-271.
15. Eryücel, S. (2018). Dini yönelim ve başa çıkma. Turkish Studies, 13 (2), 393-412.
16. Eskin M. (2003). İntihar. Ankara: Çizgi Tıp Yayınevi.
17. Eskin M. (2007). İntiharda bilişsel davranışçı sağaltım yaklaşımları. Kriz Dergisi, 15 (2), 15-35.
18. Eskin, M. (2004). The effects of religious versus secular education on suicide ideation and suicidal attitudes in adolescents in Turkey. Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology, 39 (7), 536-542.
19. Faist, T. (2003). Uluslararası göç ve ulus-aşırı toplumsal alanlar. İstanbul: Bağlam Yayınları.
20. Frankl, V. (1975). The unconscious god: Psychotherapy and theology. Simon & Schuster.
21. Frankl, V. (2001). Kendini gerçekleştirme ve kendini ifade etmenin ötesinde. [içinde] K. Sayar (ed.), Ruh Hastalığını Anlamak (ss. 257-271). İstanbul: Kaknüs Yayınları.
22. Freud, S. (2012). The future of an illusion. Broadview Press.
23. Fromm, E. (1991). Sahip olmak ya da olmak. (çev. A. Arıtan). İstanbul: Arıtan Yayınevi.
24. Fromm, E. (1995). Erdem ve mutluluk. (çev. A. Yörükan). Ankara: Türkiye İş Bankası Yayınları.
25. Göcen, G. & Konar, A. (2014). Din psikolojisi açısından insan olma sürecinde kendini gerçekleştirme ve din. Toplum Bilimleri Dergisi, 8 (15), 365-383.
26. Gürkan, B. & Dirik, G. (2009). Üniversite öğrencilerinde intihar düşünce ve davranışları ile ilişkili faktörler: Yaşamı sürdürme nedenleri ve baş etme yolları. Türk Psikoloji Yazıları, 12 (24), 58-69.
27. Jung, C. G. (1992). Analitik psikolojinin temel ilkeleri. İstanbul: Cem Yayınevi.
28. Karakaş, A. C. & Koç, M. (2014). Stresle başa çıkma ve dini başa çıkma yöntemleri arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 3 (3), 569-590.
29. Kartopu, S. (2014). Yaşamı sürdürme nedenlerinin Tanrı algısıyla ilişkisi. Turkish Studies 9 (2), 887-903.
30. Koç, M. (2013). Dinsel yönelim ile yaşamı sürdürme nedenleri ilişkisi: İngiltereli Müslüman-Türk Diasporası üzerine bir saha çalışması. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 12 (23), 155-181.
31. Koç, M. (2016a). Diasporik yaşamın psiko-anatomisi–I: Müslüman-Türk göçmenlerin özel ve sosyal yaşamları üzerine nitel bir çalışma. Balıkesir Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2 (1), 89-128.
32. Koç, M. (2016b). Diasporik yaşamın psiko-anatomisi–II: Müslüman-Türk göçmenlerin çalışma ve cinsel yaşamları üzerine nitel bir çalışma. Balıkesir Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2 (2), 271-313.
33. Koç, M. (2017a). Diasporik yaşamın psiko-anatomisi–III: Müslüman-Türk göçmenlerin dinsel yaşamları üzerine nitel bir çalışma. Balıkesir Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 3 (1), 65-112.
34. Koç, M. (2017b). Diasporik yaşamın psiko-anatomisi–IV: Müslüman-Türk göçmenlerin kimlik-anomi-sosyal dışlanma biçimlenmeleri üzerine nitel bir çalışma. Balıkesir Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 3 (2), 295-348.
35. Koç, M. (2018a). Diasporik yaşamın psiko-anatomisi–V: Müslüman-Türk göçmenlerin yalnızlık-asimilasyon-entegrasyon biçimlenmeleri üzerine nitel bir çalışma. Balıkesir Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 4 (1), 51-96.
36. Koç, M. (2018b). Tasavvuf psikolojisi ve hümanistik psikoloji perspektifinden ‘model insan’ üzerine karşılaştırmalı semantik analizler. [içinde] Uluslararası İslam ve Model İnsan Sempozyumu: Bildiri Kitabı – I. [ed. M. A. Özdoğan ve ark.], (ss. 58-72). Kahramanmaraş: Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Yayınları.
37. Kur’an-ı Kerim
38. Kuzgun, Y. (1972). Kendini gerçekleştirme. Araştırma Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü Dergisi, 10 (1), 162-178.
39. Linehan, M. M. ve ark. (1983). Reasons for staying alive when you are thinking of killing yourself: the Reasons for Living Inventory. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 51 (2), 276-286.
40. Marshall, G. (1999). Sosyoloji sözlüğü, (çev. O. Akınhay & D. Kömürcü). Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
41. Maslow A. (1970). Motivation and personality. New York: Harper and Row Publishers.
42. Maslow, A. (1968). Toward a psychology of being. New York: Van Nostrand.
43. Murat, A. & Kızılgeçit, M. (2017). Dini başa çıkma ve psikopatoloji ilişkisi (Rize örneği). Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 6 (11), 111-151.
44. Muz, S. (2009). Bilişsel terapi ve dinî başa çıkma. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
45. Özdoğan, Ö. (1997). Kendini gerçekleştirme açısından insan-din ilişkisi. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 37 (1), 359-364.
46. Pargament, K. I. (1997). The psychology of religion and coping: Theory, research, practice. New York: The Guilford Press.
47. Pargament, K. I. ve ark., (2005). The religious dimension of coping: Advances in theory, research, and practice. [içinde] R. F. Paloutzian & C. L. Park (ed.), Handbook of the psychology of religion and spirituality (ss. 479-495). New York: The Guilford Press.
48. Pargament, K. I. ve ark., (2013). Başa çıkmanın dini boyutu: Teori, araştırma ve uygulamadaki gelişmeler. (çev. Ç. D. Balaban). [içinde] R. F. Paloutzian & C. L. Park (ed.), Din ve maneviyat psikolojisi: Yeni yaklaşımlar ve uygulama alanları (ss. 377-407). Ankara: Phoenix Yayınevi.
49. Rogers, R. C. (1951). Client centered therapy. Boston: Henghton Mifflin Co.
50. Rogers, R. C. (1961). On becoming a person. Boston: Houghton Mifflin Co.
51. Tokur, B. (2013). Gaye-anlam bağlamında kendini gerçekleştirmek. Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 40, 149-162.
52. Uysal, V. ve ark. (2017). Dini başa çıkma ile umut, hayat memnuniyeti ve psikolojik sağlamlık arasındaki etkileşim üzerine bir araştırma. Marmara Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi, 52, 139-160.
53. Yalçın, İ. (2015). İyi oluş ve sosyal destek arasındaki ilişkiler: Türkiye’de yapılmış çalışmaların meta analizi. Türk Psikiyatri Dergisi, 26 (1), 21-32.
54. Yaldız, F. (2014). Uluslararası göç ve diaspora ile ilişkili kavramlar. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 3 (2), 382-403.
55. Yavuz, Ö. Y. (2013). Benlik kurguları intihar ve intihara yönelik tutumlar. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Aydın: Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimler Enstitüsü.
56. Yıldız, M. (2004). İpek böceklerinde kendini gerçekleştirme kavramına ilişkin bazı ipuçları. Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 19, l37-152.
57. Yılmaz, A. (2014). Uluslararası göç: Çeşitleri, nedenleri ve etkileri. Electronic Turkish Studies, 9 (2), 1685-1704.