The Effect of Educational Game, Reading-Writing-Game, and Reading-Writing-Application Methods on Eliminating the Learning Problems Experienced by 6th Grade Students in Science Course

Abstract

The aim of this study is identified the effects of educational games (EG), reading-writing-game (RWG), reading-writing-application (RWA) methods and program based teaching (PBT) applications on students’ academic achievements, learning motivations, learning anxieties and retention of knowledge in Circulatory System subject and Force and Motion unit in which students have learning problems such as learning difficulty, lack of motivation, learning anxiety and lack of knowledge’s retention. Semi-experimental design with pretest-posttest control group was adopted in the research. The study group consisted of 166 students studying in a 6th grade in a normal secondary school in the city center of Erzurum.  The data were collected by pre-knowledge, academic achievement tests, anxiety scale and motivation scale and one-way ANOVA was used in the analyzes since data is suitable for parametric tests. There is a significant difference in favour of the students who applied the EG method among the students who applied EG, RWA and PBT and RWG among RWG, RWA and PBT in terms of students' academic achievements in Circulatory System. There is a significant difference in favour of EG between EG and PBT, RWG between RWG and PBT and RWA between RWA and PBT in terms of students' academic achievements in Force and Motion unit. There is not a significant difference among the students’ applied EG, RWG, RWA methods and PBT. There is a significant difference in favour of EG between EG and PBT, RWG between RWG and PBT and RWA between RWA and PBT in terms of students' learning anxiety. There is a significant difference in favour of the students who applied the EG method among the students who applied EG, RWA and PBT and RWG among RWG, RWA and PBT in terms of retention of knowledge Circulatory System subject and Force and Motion unit. As a result, it was determined that EG and RWG methods were more effective in solving the learning problems experienced by students.

Keywords

• Educational Game
• Cooperative Learning
• Academic Achivement
• Motivation
• Anxiety
• Retention of Knowledge

Project Number

6267

EĞİTSEL OYUN, OKUMA-YAZMA-OYUN VE OKUMA-YAZMA-UYGULAMA YÖNTEMLERİNİN 6. SINIF ÖĞRENCİLERİNİN FEN BİLİMLERİ DERSİNDE YAŞADIKLARI ÖĞRENME PROBLEMLERİNİ GİDERMEDEKİ ETKİSİ

Abstract

Bu araştırma eğitsel oyun (EO), okuma-yazma-oyun (OYO), okuma-yazma-uygulama (OYU) yöntemleri ve programa dayalı öğretimin (PDÖ) 6. sınıf öğrencilerinin öğrenme problemleri yaşadıkları Dolaşım Sistemi konusu ve Kuvvet ve Hareket ünitesinde uygulanmasının akademik başarı, motivasyon, kaygı ve bilgilerin kalıcılığına etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma deneysel desenlerden öntest-sontest kontrol gruplu yarı deneysel desende gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Erzurum il merkezindeki bir normal ortaokulda 6. sınıfta öğrenim gören 166 öğrenci oluşturmaktadır. Veriler önbilgi, akademik başarı testleri, motivasyon ve kaygı ölçekleri ile toplanmış ve veriler parametrik testlerle analize uygun olduğundan tek yönlü ANOVA ile analiz edilmiştir. Öğrencilerin Dolaşım Sistemi konusundaki akademik başarıları bakımından EO, OYU ve PDÖ arasında EO yöntemi lehine, OYO, OYU ve PDÖ uygulanan öğrenciler arasında OYO yöntemi lehine anlamlı farklılığın olduğu belirlenmiştir. Kuvvet ve Hareket ünitesindeki akademik başarıları açısından EO ve PDÖ arasında EO lehine, OYO ve PDÖ arasında OYO lehine ve OYU ve PDÖ arasında OYU lehine anlamlı farklılığın olduğu belirlenmiştir. EO, OYO, OYU ve PDÖ uygulanan öğrencilerin öğrenme motivasyonları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılığın olmadığı belirlenmiştir. Öğrencilerin öğrenme kaygıları açısından EO ve PDÖ arasında EO lehine, OYO ve PDÖ arasında OYO lehine ve OYU ve PDÖ arasında OYU lehine anlamlı farklılığın olduğu belirlenmiştir. Dolaşım Sistemi konusundaki ve Kuvvet ve Hareket ünitesindeki bilgilerin kalıcılığı açısından EO, OYU ve PDÖ uygulanan öğrenciler arasında EO lehine OYO, OYU ve PDÖ uygulanan öğrenciler arasında OYO lehine istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak EO ve OYO yöntemlerinin öğrencilerin yaşadıkları öğrenme problemlerinin giderilmesinde daha etkili olduğu belirlenmiştir.

Keywords

• Eğitsel oyun
• İşbirlikli Öğrenme
• Akademik Başarı
• Motivasyon
• Kaygı
• Kalıcılık

Supporting Institution

atatürk üniversitesi

Project Number

6267

References

1. Abdul Jabbar, A. I., & Felicia, P. (2015). Gameplay Engagement and Learning in Game-Based Learning: A Systematic Review. Review of Educational Research, 85(4), 740–779. https://doi.org/10.3102/0034654315577210
2. Ağgül, Ö. (2016). Bitki ve hayvanlarda üreme, büyüme ve gelişme ünitesinin öğretiminde okuma-yazma-uygulama yönteminin öğrencilerin akademik başarıları, epistemolojik tutumları ve okuduğunu anlamaları üzerine etkisi (Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No.451210)
3. Akandere, M. (2012). Eğitici okul oyunları. Ankara: Nobel Yayınları.
4. Alghamdi, A. (2017). Impact of jigsaw on the achievement and attitudes of saudi arabian male high school science students (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (10659846)
5. Alıcı, D. (2016). Fen ve teknoloji dersinde eğitsel oyunların öğrencilerin akademik başarısına ve bilginin kalıcılığına etkisinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 446690)
6. Arıcı, B. (2017). Eğitsel oyunların Almanya'da yaşayan Türk çocuklarının Türkçe öğrenme başarılarına etkisi (Yayınlanmamış doktora tezi). Atatürk Üniversitesi, Erzurum, Türkiye.
7. Arslan, A. (2016). İşbirlikli öğrenme modelinin fen öğretimi laboratuar uygulamaları dersinde akademik başarı, kalıcılık ve tutuma etkileri (Doktora tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No.445653)
8. Avcı, F. (2015). Maddenin yapısı ve özellikleri ünitesine yönelik işbirlikli öğrenmeye dayalı öğretim programının bilişsel ve duyuşsal alan değişkenlerine etkisi (Doktora tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No.396617)

9. Avci, M. (2018). 6.sınıf fen bilimleri dersi "Vücudumuzda sistemler" ünitesinin işbirlikli öğrenme modeliyle öğretiminin öğrenci başarısına etkisi (Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No.514625)
10. Aymen Peker, E. (2018). 5. sınıf "Canlılar dünyasını gezelim ve tanıyalım" ünitesinin klasik eğitsel oyunlar ve teknoloji destekli eğitsel oyunlarla öğretiminin değerlendirilmesi (Yayınlanmamış doktora tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Samsun, Türkiye.
11. Baghcheghi, N., Koohestani, H. R., & Rezaei, K. (2011). A comparison of the cooperative learning and traditional learning methods in theory classes on nursing students' communication skill with patients at clinical settings. Nurse Education Today, 31(8), 877-882.
12. Baisa, R. D. (2009). The relationship of video game play to integrated scientific processing skills (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (3369694).
13. Barringer, D. F., Plummer, J. D., Kregenow, J., & Palma, C. (2018). Gamified approach to teaching introductory astronomy online. Physıcal Revıew Physıcs Educatıon Research, 14(1). doi. 10.1103/PhysRevPhysEducRes.14.010140
14. Bilen, M. (2002). Plandan Uygulamaya Öğretim. Ankara: Anı Yayıncılık.
15. Braude, S., & Corey, L. M. (2006). The confidence game. Science and Children, 44(1), 40-44.
16. Bressler, D. M. (2014). Is it all in the game? flow experience and scientific practices during an INPLACE mobile game (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (1540757391).
17. Buyruk, B., & Korkmaz, Ö. (2016). Öğrencilerin fen bilimleri dersine dönük kavramları günlük hayatla ilişkilendirme durumları. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35 (1), 159-172.
18. Cady, S. (2005). Elemental food for thought. The Science Teacher, 72(6), 58.
19. Canbay, İ. (2012). Matematikte eğitsel oyunların 7.sınıf öğrencilerinin özdüzenleyici öğrenme stratejileri, motivasyonel inançları ve akademik başarılarına etkisinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 320420)
20. Clark, T. S., &Killingsworth. (2016). Digital Games, Design, and Learning: A Systematic Review and Meta-Analysis. Review of Educational Research, 86(1), 79–122. https://doi.org/10.3102/0034654315582065
21. Clerkin, A., & Gilligan, K. (2018). Pre-school numeracy play as a predictor of children’s attitudes towards mathematics at age 10. Journal of Early Childhood Research, 16(3), 319–334. https://doi.org/10.1177/1476718X18762238
22. Çavdar, O. (2016). Fen ve teknoloji dersinin öğretiminde iyi bir eğitim ortamı için yedi ilke ve modellerin işbirlikli öğrenme yöntemiyle uygulanması (Doktora tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No.429611)
23. Ding, M., Li, X., Piccolo, D., & Kulm, G. (2007). Teacher interventions in cooperative learning mathematics classes. The Journal of Educational Research,100, 162-175.
24. Dong, P. I. (2018). Exploring Korean parents’ meanings of digital play for young children. Global Studies of Childhood, 8(3), 238–251. https://doi.org/10.1177/2043610618798931
25. Dumlu Güler, T. (2011). 6. sınıf fen ve teknoloji dersindeki “Hücre ve Organelleri‟ konusunun eğitsel oyun yöntemiyle öğretilmesinin öğrencilerin akademik başarısına etkisi (Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 299762)
26. Ebrahim, A. (2012). The effect of cooperative learning strategies on elementary students' science achievement and social skills in Kuwait. International Journal of Science and Mathematics Education 10(2), 293-314.
27. Eltem, Ö. (2018). Fen bilimlerinde maddenin yapısı ve özellikleri ünitesinin öğretiminde eğitsel oyunların kullanılması (Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 506865)
28. Espinoza Morales, C. (2017). Learning electron transport chain process in photosynthesis using video and serious game (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (10638518)
29. Eymur, G., & Geban, Ö. (2016). The collaboration of cooperative learning and conceptual changes: Enhancing the students‘ understanding of chemical bonding concepts. International Journal of Science and Mathematics Education, 15(5), 853-871. doi.org/10.1007/s10763-016-9716-z
30. Fabian, K., Topping, K. J. & Barron, I. G. (2018). Usıng mobıle technologıes for mathematıcs: effects on student attıtudes and achıevement. Educational Technology Research and Development, 66, 1119-1139. doi.org/10.1007/s11423-018-9580-3.
31. Fırat, M. (2014). Maddenin yapısı ve özellikleri ünitesinin öğretiminde iki farklı işbirlikli öğrenme yönteminin öğrencilerin akademik başarıları ve epistemolojik tutumları üzerine etkisi (Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No.381617)
32. Fırat, S. (2011). Bilgisayar destekli eğitsel oyunlarla gerçekleştirilen matematik öğretiminin kavramsal öğrenmeye etkisi (Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 301095)
33. Folta, E. E. (2010). Investigating the impact on student learning and outdoor science interest through modular serious educational games: A design-based research study (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (3442557)
34. Gallardo, J. R., Cirugeda, I.L. & Rubio, C.M. (2012). Influence of cooperative learning on students’ self-perception on leadership skills: A case study in science education. Higher Education Studies, 2(4), 40-48.
35. Gedik, M. (2012). Ortaokul ikinci sınıf öğrencilerinin temel dil becerilerinin geliştirilmesinde eğitsel oyunların başarı ve kalıcılığa etkileri (Doktora tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No.325334)
36. Genç, M. (2016). An evaluation of the cooperative learning process by sixth-grade students. Research in Education, 95(1), 19-32. doi: 10.7227/RIE.0018
37. Gençer, S. (2017). Eğitsel oyunlarla hazırlanmış ortaokul 7. Sınıf "yaşamımızdaki elektrik" ünitesinin öğretiminin öğrenci başarısına etkisi (Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 456123)
38. Göktaş, E. (2017). Eğitim politikası bağlamında işbirlikli öğrenme ve geleneksel öğrenme yöntemlerinin başarı ve tutuma etkisinin meta analitik biçimde incelenmesi (Yayınlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
39. Gros, B. (2007). Digital games in education: The design of games based learning environments. Journal of Research on Technology in Education, 40, 23-39.
40. Gülsoy, T. (2013). 6. sınıf öğrencilerinin kelime hazinesinin geliştirilmesinde eğitsel oyunların etkisi (Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 345620)
41. Gürpınar, C. (2017). Fen bilimleri öğretiminde eğitsel oyun destekli öğretim uygulamalarının öğrenme ürünlerine etkisi. (Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 476575)
42. Habraken, C. L. (2004). Integrating into chemistry teaching today‘s student's visuospatial talents and skills, and the teaching of today's chemistry's graphical language. Journal of Science Education and Technology, 13(1), 89–94.
43. Hanze, M., & Berger, R. (2007). Cooperative learning, motivational effects, and student characteristics: An experimental study comparing cooperative learning and direct instruction in 12th grade physics classes. Learning and Instruction, 17(1), 29-41.
44. Harvey, M. M. (2018). Video games and virtual reality as classroom literature: Thoughts, experiences, and learning with 8th grade middle school students (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (10788775)
45. Honey, P., (Eds). (2009). Proceedings from 2009 IDEC Annual Conference: Teaching Millennials: What educators need to know to effect meaningful change. St. Louis, MO.
46. Huang, T. (2016). The effects of types of reflective scaffolding and language proficiency on the acquisition of physics knowledge in a game-based learning environment (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (10006486)
47. Hung, H. T., Yang, J. C., Hwang, G. J., Chu, H. C., & Wang, C. C. (2018). A scoping review of research on digital game-based language learning. Computers & Education, 126, 89-104. doi:10.1016/j.compedu.2018.07.001
48. İyi, E. (2018). Farklı işbirlikli öğrenme yöntemlerinin fen bilimleri öğretmen adaylarının akademik başarı ve epistemolojik inançları üzerine etkisi (Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No.512583)
49. Kaya, S., & Elgün, A. (2015). Eğitsel oyunlar ile desteklenmiş fen öğretiminin ilkokul öğrencilerinin akademik başarısına etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(1), 329-342.
50. Kibirige, I., & Lehong, M. J. (2016). The effect of cooperative learning on grade 12 learners' performance in projectile motions, South Africa. EURASIA Journal of Mathematics, Science & Technology Education, 12(9), 2543-2556. DOI: https://doi.org/10.12973/eurasia.2016.1250a
51. Koç, Y. (2014). Fen ve teknoloji öğretmenlerinin işbirlikli öğrenme modeli hakkında bilgilendirilmesi, bu modeli sınıfta uygulamaları ve elde edilen sonuçların değerlendirilmesi: Ağrı il örneği (Doktora tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No.350087)
52. Koka, V. (2018). Sosyal bilgiler dersinde kullanılan bilgisayar destekli eğitsel oyunların öğrencilerin ders başarısına olan etkisi. (Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 505026)
53. Köklü, N. (1996), “İstatistik Kaygı Ölçeği: Psikometrik Veriler”, Eğitim ve Bilim, 20 (102), 45-49.
54. Little, T. W. (2015). Effects of digital game-based learning on student engagement and academic achievement (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (3721273)
55. MacKenzie, J. R. (2014). Mıllennial interıor design students’ perceptions concerning game-based learning in a lighting design course. Master Thesis, Colorado State University.
56. Malone, T. W., Lepper, M. R., Snow, R. E., & Farr, M. J. (1987). Making learning fun: A taxonomy of intrinsic motivations for learning. Hillside, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
57. Martin, M. W. (2012). Serious game design principles: The impact of game design on learning outcomes (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (3529179).
58. Martinez-Hernandez, K. (2010). Development and assessment of a chemistry-based computer video game as a learning tool (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (3453260)
59. McCall, M. O. (2017). The effects of individual versus cooperative testing in a flipped classroom on the academic achievement, motivation toward science, and study time for 9th grade biology students (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (10266260)
60. Mcmillan, J. H., & Schumacher, S. (2006). Research in education: Evidence-Based inquiry. (6th ed.). Boston, MA: Allyn and Bacon.
61. Mezei, J. M. (2015). Science teachers' perceptions of the relationship between game play and inquiry learning (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (3701306)
62. Michael, D. & Chen, S. (2006) Serious games: Games that educate, train, and inform. Boston, MA: Thomson Course Technology.
63. Mongillo, G. (2006). Instructional games: Scientific language use, concept understanding, and attitudinal development of middle school learners (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (3213879)
64. Neimeyer, S. A. (2006). An examination of the effects of computer-assisted educational games on student achievement (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (1437979).
65. Nunes, P. S., Soares, A. A., & Catarino, P. (2018). Efeitos da construção de um jogo educativo de matemática nas atitudes e aprendizagem alunos: estudo de caso (Effects of the construction of an educational mathematics game on students' attitudes and learning: case study). Revista Iberoamericana sobre Calidad, Eficacia y Cambio en Educación, 16(4), 5-21.
66. Okumuş, S. (2017). İyi bir eğitim ortamı için yedi ilke"nin işbirlikli öğrenme ve modellerle birlikte uygulanmasının Fen Bilimleri dersinin anlaşılmasına etkisi (Doktora tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No.350087)
67. Owens, K. D. (1997). Playing to learn: science games in the classroom. Science Scope, 20(5), 31-33.
68. Özbal, B. (2009). İlköğretim okullarındaki yabancı dil öğretiminde eğitsel oyunların yeri ve önemi (Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 249669)
69. Özdoğan, B. (2014). Çocuk ve oyun. Ankara: Anı Yayınları.
70. Özkan, Ş. (2003). The roles of motivational beliefs and learning styles on tenth grade students’ biology achievement. Yayımlanmamış Doktora Tezi, ODTÜ Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
71. Öztürk, B. (2017). Maddenin tanecikli yapısının öğretiminde iyi bir eğitim ortamı için yedi ilke ve modellerle desteklenen işbirlikli öğrenme yöntemlerinin uygulanması (Doktora tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No.458816)
72. Perkins, A. C. (2016). Earthquake: Game-based learning for 21st century STEM education(Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (10291169)
73. Pintrich, P.R., Marx, R.W., & Boyle, R.A. (1993). Beyond cold conceptual change: The role of motivational beliefs and classroom contextual factors in the process of conceptual change. Review of Educational Research, 63(2), 167–199.
74. Rabgay, T. (2018). The Effect of Using Cooperative Learning Method on Tenth Grade Students’ Learning Achievement and Attitude towards Biology. International Journal of Instruction, 11(2), 265-280. https://doi.org/10.12973/iji.2018.11218a.
75. Richardson, F.C. & Suinn, R.M. (1972), “The mathematic anxiety rating scale: psychometric data”, Journal of Counseling Psychology, 19 (6), 551-554.
76. Rieber, L., Luke, N., & Smith, J. (1998). Project KID DESIGNER: Constructivism through play.
77. Rouse, K. E. (2013). Gamification in science education: The relationship of educational games to motivation and achievement (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (3569748)
78. Shapiro, M. (2016). Evaluating the efficacy of a chemistry video game (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (10248588)
79. Shekarey, A. (2012). Effects of cooperative learning on the development of students’ social skills. Education Strategies in Medical Sciences, 5(1), 31-37.
80. Slavin, R.E. (1983). Cooperative learning. New York: Longman.
81. Slavin, R.E. (1990). Cooperative learning: Theory, research, and practice (Vol. 14). Boston: Allyn and Bacon.
82. Slavin, R.E. (1991). Group rewards make groupwork work, Educational Leadership, 48(5), 89-91.
83. Slavin, R.E. (1992). When and why does cooperative learning increase achievement? Theoretical and Empirical Perspectives. 145-173 in Hertz-Lazarowitz and Miller (Eds.) Interaction in Cooperative Groups, NY: Cambridge University Press.
84. Slavin, R.E. (1996). Research on cooperative learning and achievement: What we know, what we need to know. Contemporary educational psychology, 21(1), 43-69.
85. Squire, K., & Jenkins, H. (2003). Harnessing the power of games in education. Insight, 3, 5–33.
86. Stewart, P. M., Jr. (2013). Learning the rules of the game: The nature of game and classroom supports when using a concept-integrated digital physics game in the middle school science classroom (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (3559132)
87. Şimşek, Ü. (2007). Çözeltiler ve kimyasal denge konularında uygulanan jigsaw ve birlikte öğrenme tekniklerinin öğrencilerin maddenin tanecikli yapıda öğrenmeleri ve akademik başarıları üzerine etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Atatürk Üniversitesi, Erzurum, Türkiye.
88. Toprac, P. K. (2008). The effects of a problem -based learning digital game on continuing motivation to learn science (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (3329870).
89. Tortumluoğlu, Y. (2014). İşbirlikli öğrenme modelinin fen ve teknoloji dersinde öğrenci başarısına etkisi: Ardahan ili örneği (Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No.366545)
90. Tsai, Y. L., & Tsai, C. C. (2018). Digital game-based second-language vocabulary learning and conditions of research designs: A meta-analysis study. Computers & Education, 125, 345-357. doi.org/10.1016/j.compedu.2018.06.020
91. Tuan, Chin & Sheh (2005). The development of a questionnaire to measure students’ motivation towards science learning. International Journal of Science Education, Vol 27(6), 634-659.
92. Turgut, S., & Turgut, İ. G. (2018). The effects of cooperative learning on mathematics achievement in Turkey: A meta-analysis study. International Journal of Instruction, 11(3):663-680. doi 10.12973/iji.2018.11345a
93. Wolters, C.A., & Rosenthal, H. (2000). The relation between students’ motivational beliefs and their use of motivational regulation strategies. International Journal of Educational Research, 33, 801-820.
94. Wyman, P. J. (2018). Academic achievement with cooperative learning using homogeneous and heterogeneous groups (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (10787105)
95. Yeşilkaya, İ. (2013). 7.sınıf sosyal bilgiler dersi “zaman içinde bilim” ünitesinin eğitsel oyun yöntemi ile öğretimi (Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 326663)
96. Yılar, M. B. (2015). Sosyal bilgiler dersinde işbirlikli öğrenme yöntemlerinin öğrencilerin akademik başarılarına, demokratik tutumlarına ve sosyal becerilerine etkileri (Doktora tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 389160)
97. Yıldırım, B. (2015). Eğitsel oyun ve dönüt-düzeltmenin öğrenme düzeyi ve kalıcılığa etkisi (Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 407553)
98. Yıldırım, B. (2015). Fen bilimleri öğrenme kaygı ölçeği: geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Muş Alparslan Üni̇versi̇tesi̇ Sosyal Bi̇li̇mler Dergisi, 3(1), 33-44.
99. Yıldız, E., Şimşek, Ü., & Ağdaş, H. (2018). The Effects of Educational Game-Integrated Group Research Method on Academic Achievement, Attitude towards School, and Retention of Knowledge in Teaching Regulatory System. Journal of Turkish Science Education, 15 (3), 91-105.
100. Yıldız, E., Şimşek, Ü., & Aras, H. (2016). Dolaşım sistemi konusunda eğitsel oyun yönteminin kullanılmasının öğrencilerin akademik başarı ve fen öğrenimi motivasyonu üzerine etkisi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(36), 20-32.
101. Yılmaz, H., & Çavaş, P. H. (2007). Reliability and validity study of the Students’ Motivation toward Science Learning (SMTSL) Questionnaire. Elementary Education Online, 6(3), 430-440.
102. Zentall, S.S., Kuester, D.A., & CraigB. A. (2011).Social behavior in cooperative groups: Students at risk for ADHD and their peers. Journal of Educational Research, 104(1), 28-41.
103. Zheng, M. (2012). Fifth graders' flow experience in a digital game-based science learning environment. Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (UMI No. 3521053).
104. Zorlu, F. (2016). Fen bilimleri dersinin öğretiminde solomon araştırma deseninin işbirlikli öğrenme modeline uygulanmasının etkililiğinin incelenmesi (Yayınlanmamış doktora tezi). Atatürk Üniversitesi, Erzurum, Türkiye.
105. Zorlu, Y. (2016). Ortaokul fen ve teknoloji dersinde işbirlikli öğrenme modeli ve modellemeye dayalı öğretim yöntemine dayalı etkinliklerin öğrencilerin öğrenmeleri üzerindeki etkileri (Doktora tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No.429615)