Opponents of the Village Institutes: Who and Why Did They Oppose Village Institutes
Abstract
With the proclamation of the Republic, the goal of development of the country in all aspects was adopted, and various studies were carried out to achieve a modern, advanced and fully independent Turkey. The education campaign, which was seen as one of the most important ways to increase the country's level of welfare, became the main concern of the early republican period. The Anatolian people, who had to struggle with ignorance, diseases and economic difficulties for many years, were expected to live an economically prosperous life as modern and enlightened individuals who could use advanced techniques in agriculture and animal husbandry, closely follow the developments in the country and in the world, adopted Ataturk's principles and reforms. The initiatives that emerged as village and villager development projects brought with them various difficulties due to the lack of sufficient number of teachers in the country and the impossibility of forcing these teachers to stay in the village. As a matter of fact, Village Teacher Training Schools were opened in 1936. These schools, which formed a model together with the Instructor Courses, led to the emergence of the idea of Village Institutes, and as a result of various studies, the law on the establishment of Village Institutes was accepted on April 17, 1940. However, with Turkey's transition to a multi-party system, rising opposition discourses and accusations of communism led to the Village Institutes being targeted. Starting from 1946, some changes were made in the Village Institutes under Şemsettin Sirer's Ministry of National Education. First of all, while the hours of practice courses were reduced, culture courses were increased, activities other than theoretical courses were limited, and translations of world classics were removed from the institutes on the grounds that they were not suitable for the students' levels. In 1954, Village Institutes were transformed into teacher training schools. This study will examine who criticized the Village İnstitutes and on what grounds, within the conditions of the period. So much so that for many years, the mission and activities of the Village Institutes were put under the spotlight by different political and ideological circles, and those who advocated keeping the institutes open and those who advocated their closure literally fought a war of pens. As a matter of fact, it will be tried to explain what kind of dynamics are effective in the positive and negative approaches towards Village Institutes, which should be seen only as an educational institution. The press and media organs of the period and the opinion articles discussing the ideas of the intellectuals were the main guides of this study.
Keywords
KÖY ENSTİTÜLERİNİN MUHALİFLERİ: KİMLER, NEDEN KÖY ENSTİTÜLERİNE KARŞI ÇIKTILAR?
Öz
Cumhuriyetin ilanı ile birlikte ülkenin her yönden kalkınması hedefi benimsenmiş, çağdaş, ileri ve tam bağımsız bir Türkiye’ye erişmek için çeşitli çalışmalar yapılmıştır. Ülkenin refah seviyesini artırmanın en önemli yollarından biri olarak görülen eğitim seferberliği ise, erken cumhuriyet devrinin temel uğraşı haline gelmiştir. Uzun yıllar cehaletle, hastalıklarla ve ekonomik sıkıntılarla mücadele etmek zorunda kalan Anadolu halkının çağdaş ve aydın bireyler olarak tarımda ve hayvancılıkta ileri tekniği kullanabilen, yurt ve dünyadaki gelişmeleri yakından takip eden, Atatürk ilke ve inkılâplarını benimsemiş, ekonomik anlamda müreffeh bir yaşam sürmesi istenmiştir. Köyü ve köylüyü kalkındırma projesi olarak ortaya çıkan girişimler ülkede yeterli sayıda öğretmen bulunmaması ve bu öğretmenleri köyde kalmaya mecbur etmenin imkânsızlığı nedeniyle çeşitli zorlukları da beraberinde getirmiştir. Nitekim 1936 yılında Köy Öğretmen Okulları açılmıştır. Eğitmen Kurslarıyla birlikte bir model oluşturan bu okullar Köy Enstitüleri fikrinin doğmasına yol açmış ve çeşitli çalışmaların sonunda Köy Enstitülerinin kurulmasına dair kanun 17 Nisan 1940 tarihinde kabul edilmiştir. Ancak Türkiye’nin çok partili hayata geçişi ile yükselen muhalif söylemler ve komünistlik ithamları Köy Enstitülerinin hedef alınmasına yol açmıştır. 1946 yılından itibaren Şemsettin Sirer’in Milli Eğitim Bakanlığı ile Köy Enstitülerinde bazı değişiklikler yapılmıştır. İlk olarak uygulama derslerinin saatleri azaltılırken kültür dersleri artırılmış, teorik dersler dışındaki faaliyetler sınırlandırılmış, öğrencilerin seviyelerine uygun olmadığı gerekçesiyle dünya klasiklerinden yapılan çeviriler enstitülerden uzaklaştırılmıştır. 1954 yılında ise Köy Enstitüleri öğretmen okullarına dönüştürülmüştür. Bu çalışma ile kimlerin, hangi gerekçelerle Köy Enstitülerini eleştirdiği dönemin şartları içerisinde irdelenecektir. Öyle ki uzun yıllar Köy Enstitülerinin misyonu ve faaliyetleri farklı siyasi ve ideolojik çevrelerce mercek altına alınmış, enstitülerin açık kalmasını savunanlar ile kapatılmasını savunanlar adeta kalem savaşı vermiştir. Nitekim yalnızca bir eğitim kurumu olarak görülmesi gereken Köy Enstitülerine gösterilen olumlu ve olumsuz yaklaşımlarda ne gibi dinamiklerin etkili olduğu açıklanmaya çalışılacaktır. Dönemin basın yayın organları ve aydınların fikirlerini tartıştığı düşünce yazıları bu çalışmanın temel yönlendiricisi olmuştur.
Anahtar Kelimeler
