Türkiye Düzey 2 bölgelerinde yoksulluk, gelir eşitsizliği ve ekonomik büyüme ilişkisi

Bu çalışma, Türkiye’de bölgesel düzeyde yoksulluk, gelir eşitsizliği ve ekonomik büyüme ilişkisini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışmada 2014-2023 dönemi ve düzey 2 bölgeleri temel alınmış ve yöntem olarak panel veri analizi teknikleri kullanılmıştır. Bu süreçte panel nedensellik analizi yapılmış ve değişkenler arasındaki uzun dönemli ilişki Ortalama Grup Dinamik En Küçük Kareler (DOLSMG) tahmincisi ile tahmin edilmiştir. DOLSMG tahmin sonuçlarında, Gini katsayısındaki 0,1 birim artışın yoksulluk riskini %6,8 artırdığı, yoksulluk riskindeki %1’lik artışın kişi başı GSYH’i %0,029 azalttığı ve kişi başı GSYH’deki %1’lik artışın Gini katsayısında ortalama 0,0009 puanlık bir azalışa sebep olduğu tespit edilmiştir. Bu araştırmanın bulguları, büyümeyi teşvik eden politikalardan ziyade gelirin yeniden dağıtım önlemlerine odaklanan politikaların yoksullukla mücadelede daha etkili bir araç olduğunu ortaya koymaktadır.

This study aims to reveal the relationship between poverty, income inequality, and economic growth at the regional level in Türkiye. The study is based on the 2014-2023 period and Level 2 regions, and panel data analysis techniques are used as the method. In this process, panel causality analysis is performed, and the long-term relationship between the variables is estimated using the Group-mean Dynamic Ordinary Least Squares (DOLSMG) estimator. In the DOLSMG estimation results, it is found that a 0.1 unit increase in the Gini coefficient raises the poverty risk by 6.8%, a 1% increase in the poverty risk reduces per capita GDP by 0.029%, and a 1% increase in per capita GDP leads to an average decrease of 0.0009 points in the Gini coefficient. The findings of this study highlight that policies focusing more on income redistribution measures than on growth-promoting policies are a more effective tool in combating poverty.