Research Article

Örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti ilişkisinde çalışma süresinin düzenleyici etkisi

Volume: 9 Number: 2 July 23, 2026
TR EN

Örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti ilişkisinde çalışma süresinin düzenleyici etkisi

Abstract

Yükseköğretim kurumlarında akademisyenlerin kurumlarına olan bağlılığı, onların işten ayrılma kararlarını belirleyen temel faktörlerden biridir. Ancak bu ilişki, akademisyenlerin kariyerinin farklı aşamalarında değişiklik gösterebilir. Bu araştırma, Türkiye’deki vakıf üniversitelerinde çalışan 450 akademisyenin katılımıyla, örgütsel bağlılık ile işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkide çalışma süresinin (kıdem) nasıl bir düzenleyici rol oynadığını incelemektedir. Bu çalışmada, hiyerarşik regresyon analizi ve Hayes’in PROCESS makrosu kullanılmıştır. Bulgular, örgütsel bağlılığın işten ayrılma niyetini azalttığını ortaya koymakta, daha önemlisi ise çalışma süresinin bu ilişkide anlamlı bir düzenleyici rol oynadığını göstermektedir. Özellikle kariyerinin başındaki akademisyenlerde örgütsel bağlılığın işten ayrılma niyetini engelleme gücü daha yüksekken, kıdemli akademisyenlerde bu etki zayıflamaktadır. Bu bulgular, üniversite yönetimlerinin akademisyenlerin kariyer aşamalarına göre farklılaşan insan kaynakları stratejileri geliştirmesi gerektiğini göstermektedir.

Keywords

Örgütsel Bağlılık, İşten Ayrılma Niyeti, Çalışma Süresi, Kıdem, Akademisyenler

References

  1. Aiken, L. S., & West, S. G. (1991). Multiple regression: Testing and interpreting interactions. Lawrence Erlbaum Associates.
  2. Ajmal, M., Islam, A., Islam, Z., & Javeed, A. (2024). Unravelling the path to organizational commitment: The mediating role of perceived organizational support and the moderating role of career stages in high-performance work systems. Global Business Review. Advance online publication. https://doi.org/10.1177/09721509241301148
  3. Bedeian, A. G., Kemery, E. R., & Pizzolatto, A. B. (1991). Career commitment and expected utility of present job as predictors of turnover intentions and turnover behavior. Journal of Vocational Behavior, 39(3), 331–343.
  4. Becker, G. S. (1964). Human capital: A theoretical and empirical analysis, with special reference to education. National Bureau of Economic Research.
  5. Blau, P. M. (1964). Exchange and power in social life. John Wiley & Sons.
  6. Cohen, A. (1993). Age and tenure in relation to organizational commitment: A meta-analysis. Basic and Applied Social Psychology, 14(2), 143–159.
  7. Griffeth, R. W., Hom, P. W., & Gaertner, S. (2000). A meta-analysis of antecedents and correlates of employee turnover: Update, moderator tests, and research implications for the next millennium. Journal of Management, 26(3), 463–488.
  8. Hagedorn, L. S. (2000). Conceptualizing faculty job satisfaction: Components, theories, and outcomes. New Directions for Institutional Research, 2000(105), 5–32. https://doi.org/10.1002/ir.10501
  9. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis (7th ed.). Pearson.
  10. Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6(1), 1–55. https://doi.org/10.1080/10705519909540118
APA
Özdemir, İ. (2026). Örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti ilişkisinde çalışma süresinin düzenleyici etkisi. Business Economics and Management Research Journal, 9(2), 103-117. https://doi.org/10.58308/bemarej.1860781
AMA
1.Özdemir İ. Örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti ilişkisinde çalışma süresinin düzenleyici etkisi. BEMAREJ. 2026;9(2):103-117. doi:10.58308/bemarej.1860781
Chicago
Özdemir, İsmail. 2026. “Örgütsel Bağlılık Ve Işten Ayrılma Niyeti Ilişkisinde çalışma Süresinin Düzenleyici Etkisi”. Business Economics and Management Research Journal 9 (2): 103-17. https://doi.org/10.58308/bemarej.1860781.
EndNote
Özdemir İ (July 1, 2026) Örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti ilişkisinde çalışma süresinin düzenleyici etkisi. Business Economics and Management Research Journal 9 2 103–117.
IEEE
[1]İ. Özdemir, “Örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti ilişkisinde çalışma süresinin düzenleyici etkisi”, BEMAREJ, vol. 9, no. 2, pp. 103–117, July 2026, doi: 10.58308/bemarej.1860781.
ISNAD
Özdemir, İsmail. “Örgütsel Bağlılık Ve Işten Ayrılma Niyeti Ilişkisinde çalışma Süresinin Düzenleyici Etkisi”. Business Economics and Management Research Journal 9/2 (July 1, 2026): 103-117. https://doi.org/10.58308/bemarej.1860781.
JAMA
1.Özdemir İ. Örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti ilişkisinde çalışma süresinin düzenleyici etkisi. BEMAREJ. 2026;9:103–117.
MLA
Özdemir, İsmail. “Örgütsel Bağlılık Ve Işten Ayrılma Niyeti Ilişkisinde çalışma Süresinin Düzenleyici Etkisi”. Business Economics and Management Research Journal, vol. 9, no. 2, July 2026, pp. 103-17, doi:10.58308/bemarej.1860781.
Vancouver
1.İsmail Özdemir. Örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti ilişkisinde çalışma süresinin düzenleyici etkisi. BEMAREJ. 2026 Jul. 1;9(2):103-17. doi:10.58308/bemarej.1860781