Riskin Etimolojisi ve Tarihi Serancamı

Risk, en eski insani tecrübelerden biridir. Geçmiş uygarlıklar, gelecekte karşılaşabileceği tehlikelere karşı önlem almaya çalışmışlardır. Ancak başvurdukları yöntem günümüz toplumundaki karar verme bilincine uygun değildir. Aksine onlar, kâhin gibi kimselere danışmışlardır. Başlarına gelen musibetleri tanrının öfkesi olarak yorumlamaları bu durumu teyit etmiştir. Bundan dolayı günümüz insanında karar vermenin temel faktörlerinden biri olan risk, o toplumlar için pek önem arz eden bir kavram değildir. Bu durum risk kelimesinin kadim uygarlıklardaki kullanımının az olmasına sebep olmuştur. Riskin eski toplumlarda az kullanımına bağlı olarak etimoloji sözlüklerinde risk hakkında detaylı bilgilere ulaşılmamaktadır. Risk, kelimesinin etimolojisi hakkındaki bilgilere daha çok risk hakkında yazılan müstakil eserlerde rastlanılmaktadır. Bu çalışmalar çerçevesinde riskin, risicare, cliff, rhiza, riscum, periculum ve rızk kelimeleri gibi İtalyanca, Latince, Arapça başta olmak üzere farklı dil ailelerinden geldiğine yönelik iddialar bulunmaktadır. Riskin kökeni hakkında ileri sürülen kelimelerin ortak noktası, risk hakkında şansa, talihe dayalı bir tasavvur sunmasıdır. Bundan hareketle risk, bir tehlike olasılığını ifade etse de riskin kadim toplumlarda şansa, talihe dayalı bir tasavvura sahip olduğu söylenebilir. Ancak 13. Yüzyıldan itibaren riskin anlamındaki olasılık tasavvurunda değişiklikler meydana gelmesi riskteki tasavvurun da değişmesine sebep olmuştur. Sonuç olarak olasılık biliminin gelişmesiyle özellikle sanayileşmeyle birlikte öngörülemez olan risk tahmin edilebilir hale gelmiştir ve farklı bir anlam yelpazesine sahip olmuştur.