A Settlement Experience on Protection of Physical Identity and Image Enhancement: The Example of Osmaneli (Bilecik)

Abstract

Intense movement in the urbanization, devilish consumption, unconscious usage of energy sources, migration of people to big cities for any reason and rapid growth in the population can be counted as the common problems of the recent cities. Some local administrations in Italy, which became aware of problems about cities, initiated a movement called Slow City Movement (Cittaslow Movement) in 1999. Primary objective of the Slow City Movement is to feed the development of the spaces being predicated on the better food, sustainable economy, healthy environments, and traditional rituals of the social life. Slow city candidate cities show activity to support modern industry which their products define and give identity to the region as well as to encourage local art and craft. To protect the characteristics of built environment, planting trees, increasing the amount of green spaces, bicycle paths and pedestrianized areas, to decontaminate squares from billboards and neon, to forbid car alarms, to reduce noise pollution, light pollution and air pollution, to support alternative energy use, to develop public transport and eco-friendly architecture in new regulations are also some of mandatory implementations of Slow Cities.
Bilecik has a significant location; geographically, as it is close to major cities, such as Ankara, Istanbul, Eskişehir, Bursa and historically; hosting of various civilizations and serving as a center for the establishment of the Ottoman Empire and its struggle in the War of Independence. The aim of the study is to examine the suitability of Osmaneli city to participate the Slow City Movement as a member and to determine the positive physical effects of participating to the Slow City Movement towards improving the city image and also to develop design suggestions for the district.

Keywords

• Urban identity
• urban image
• Slow City Movement
• Osmaneli

Project Number

2018-02.BŞEÜ.07-02

Fiziksel Kimliği Koruma ve İmaj Geliştirme Üzerine Bir Yerleşim Deneyimi: Osmaneli (Bilecik) Örneği

Abstract

YYoğun kentleşme hareketleri, aşırı tüketim, enerji kaynaklarının bilinçsiz kullanımı, çeşitli sebeplerle insanların büyük kentlere göç etmesi ve hızlı nüfus artışı günümüz kentlerinin ortak sorunlarıdır. Kentlerle ilgili sorunların farkına varan bazı yerel yönetimler 1999 yılında İtalya’da Yavaş Kent Hareketi (Cittaslow Movement) adında bir kentsel hareket başlatmışlardır. Yavaş Kent Hareketi’nin temel hedefi, mekanların gelişimini iyi yemek, sağlıklı çevreler, sürdürülebilir ekonomi ve toplumsal yaşamın geleneksel ritüelleri esas alınarak beslemektir. Yavaş Kent olmaya aday kentler; yerel sanat ve zanaatleri teşvik etmenin yanı sıra ürünleri bölgeyi tanımlı kılan, bölgeye kimlik ve imaj kazandıran modern endüstrinin desteklenmesini de sağlamak üzere faaliyet gösterirler. Ayrıca, yapılı çevrenin karakterinin korunması, ağaç dikimi; yeşil alanların, bisiklet yollarının ve yayalaştırılmış bölgelerin arttırılması, meydanların reklam panoları ve neonlardan arındırılmış olması, araba alarmlarının yasaklanması, gürültü kirliliğinin, ışık kirliliğinin ve hava kirliliğinin azaltılması, alternatif enerji kullanımının desteklenmesi, toplu taşımanın ve yeni düzenlemeler içinde ekoloji dostu mimarinin geliştirilmesi de Yavaş Kent’lerin zorunlu uygulamalarından bazılarıdır.
Bilecik ili Ankara, İstanbul, Eskişehir, Bursa gibi büyük kentlere yakın olmasıyla coğrafi olarak, çeşitli uygarlıklara ev sahipliği yapması ve Osmanlı Devleti’nin kuruluşunda merkez görevi görmesi ve Kurtuluş Savaşı’nda verdiği mücadelelerle tarihi olarak önemli bir konumdadır. Çalışma ile Osmaneli kentinin Yavaş Kent Hareketi’ne katılmaya uygunluk durumunun incelenmesi, Yavaş Kent Hareketi’ne katılmanın Osmaneli kent imajını geliştirmeye yönelik yapacağı olumlu fiziksel etkilerin saptanması ve tasarıma yönelik önerilerin geliştirilmesi hedeflenmiştir.

Keywords

• Kent Kimliği
• Kent İmajı
• Yavaş Kent Hareketi
• Osmaneli

Supporting Institution

Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinatörlüğü

Project Number

2018-02.BŞEÜ.07-02

Thanks

Projede Yürütücü Dr. Öğr. Üyesi Özlem Candan Hergül'le birlikte, Doç. Dr. Parisa Göker, Dr. Öğr. Üyesi Hilal Kahveci, Dr. Öğr. Üyesi İrfan Dönmez, Dr. Öğr. Üyesi Mine Poyraz görev almıştır.

References

1. Perihan, M. & Aşur, F. (2020). Tarihi Kentsel Peyzaj ve Kent Kimliği İlişkisi. Kent Akademisi: Kent Kültürü ve Yönetimi Dergisi, 13(1), 163-175.
2. Scheffler, N., Kulikauskas, P. & Barreiro, F. (2009). Managing Urban Identities: Aim or Tool of Urban Regeneration?. The Urbact Tribune, 9-13.
3. Aly, S. S. A. (2011). Modernization and Regionalism: Approaches for Sustainable Revival of Local Urban Identity. International Conference on Green Buildings and Sustainable Cities, Science Direct Procedia Engineering, 21, 503-512.
4. Yargıç, S. (2009). Küreselleşen Kentlerde İkonik Yapıların Kentsel Kimlik Oluşumuna Etkileri Üzerine İrdeleme. Yıldız Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Mimarlık Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi. İstanbul.
5. Larco, N. (2010). Both/And: Merging Global and Local Identity through Design. A Case Study of Puerto Madero, Buenos Aires. Journal of Urban Design, 15 (2), 195–210.
6. Dağ, V. & Mansuroğlu, S. (2020). Turizm Alanlarının Kent Kimliğine Etkisi: Denizli Kenti Örneği. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 24 (2), 589-604.
7. Fırat, A. & Kömürcüoğlu, F. (2015). Muğla Şehir Markası ve İmaj Algısı; Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Öğrencileri Üzerine Bir Alan Araştırması. Yönetim Bilimleri Dergisi, 13(26), 285-304.
8. Oğurlu, İ. (2014). Çevre-Kent İmajı-Kent Kimliği-Kent Kültürü Etkileşimlerine Bir Bakış. İstanbul Ticaret Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 13(26), 275-293.

9. Lynch, K. (2010). Kent İmgesi, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 215.
10. Elovich, M.A. (2012). Becoming Cittaslow a City’s Journey to Becoming a Cittaslow Member. Faculty of California Polytechnic State University, In Partial Fulfillment of the Requirements for the Degree Master of City and Regional Planning.
11. Knox, P.L. (2005). Creating Ordinary Places: Slow Cities in a Fast World, Journal of Urban Design, 10(1), 1–11.
12. Güven, E. (2011). Yavaş Güzeldir: ‘Yavaş Yemek’ten ‘Yavaş Medya’ya Hızlı Tüketime Dair Bir Çözüm Önerisi. Selçuk İletişim, 7(1), 113-121.
13. Gündüz, C. (2012). Pragmatism and Utopia Under the Auspices of Neoliberalism: Turning Out to be Cittaslow of Seferihisar. Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyoloji Bölümü Doktora Tezi, Ankara.
14. Pink, S. (2009). Urban social movements and small places: Slow Cities as sites of activism. City: analysis of urban trends, culture, theory, policy, action, 13(4), 451-465.
15. Ersavaş Kavanoz, S. & Budak, S. (2020). Yavaş Kent’in Otantiklik/ Özgünlük Bağlaminda Kent Pazarlama Stratejisi Olarak Okunması. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 38 (3), 487-509.
16. Soyocak Özalp, S. (2020). Küresele karşı yerel: Yavaş kent yaklaşımı. Journal of Social and Humanities Sciences Research, 7(61), 3297-3303.
17. Miele, M. (2008). CittàSlow: Producing Slowness against the Fast Life, Space and Polity. 12(1), 135-156.
18. Anonim. 2020. Web Sitesi: www.cittaslowturkiye.org, (Erişim Tarihi: 10.01.2020)
19. Kayaoğlu, B. & Yazar, A. (2021). Sakin Kent (Cittaslow) ve Ekoturizmin Birlikte Uygulanması: Türkiye. Akademik Düşünce Dergisi, 2021(3), 3-18.
20. Baş, T. (2003). Anket“Anket Nasıl Hazırlanır? Anket Nasıl Uygulanır? Anket NasılDeğerlendirilir?, Seçkin Yayıncılık, 222,. Ankara.