Urban Water Management in a Medium-Scale City: The Case of Merzifon District of Amasya Province

Abstract

In this study, water management in a medium-sized city is examined, and the problems that occur in the processes of taking water from the source and putting it into service through drinking water transmission and distribution lines, discharging wastewater to the ecological environment are discussed. In this context, urban water management in Merzifon district has been evaluated by examining water resources, drinking water transmission and distribution network, water subscriber data, wastewater system and storm water system. It has been determined that the drinking water resources in the district are quite limited, but there are difficulties in reaching the result in the studies on both increasing the drinking water capacity and renewing the drinking water network, while the demand for water is increasing day by day. It has been observed that if the necessary measures are not taken in the short-term period, a major drinking problem awaits the district, and this cannot be solved by the measures taken by the local government alone. It is clear that project development, implementation, network renewal, pricing and other operational activities need to be reviewed in order to solve water management problems in medium and large-scale cities, and urban water management needs to be reorganized by taking into account the risks of climate change. It is necessary to establish an administrative structure with legal personality that can analyze the urban water supply and demand in terms of technical, financial, economic and environmental aspects, and that can enable the development and implementation of water management models at the basin and sub-basin levels. A more professional approach to the management of multi-purpose water resources is required. 

Keywords

• Urban Water Management
• Sustainability of Water Resources
• Amount of Lost and Leaked Water
• Water Economics and It’s Future

Orta Ölçekli Bir Şehirde Kentsel Su Yönetimi: Amasya İli Merzifon İlçesi Örneği

Abstract

Bu çalışmada orta ölçekli bir şehirde kentsel su yönetiminin incelenerek suyun kaynaktan alınıp içme suyu iletim ve dağıtım hatlarıyla hizmete sunulması, atık suyun arıtılarak ekolojik ortama deşarj edilmesindeki süreçlerde oluşan sorunlar ele alınmıştır. Bu kapsamda Merzifon ilçesindeki kentsel su yönetimi su kaynakları, içme suyu iletim dağıtım şebekesi, su abone verileri, atık su sistemi, yağmursuyu sistemi incelenerek değerlendirilmiştir. İlçede içme suyu kaynaklarının oldukça kısıtlı olduğu, ancak içme suyu kapasitesinin artırılması ve şehir içi şebekesinin yenilenmesi ile ilgili olarak yapılan çalışmalarda sonuca ulaşılmasında zorluklar olduğu, buna karşılık su talebinin her geçen gün arttığı tespit edilmiştir. Kısa vadede gerekli önlemlerin alınmaması halinde ilçeyi büyük içme suyu sorununun beklediği ve bunun da sadece yerel yönetimin alacağı önlemlerle çözülemeyeceği dikkati çekmektedir. Orta ve büyük ölçekli şehirlerde su yönetimi sorunlarının çözümü için proje geliştirme, uygulama, şebeke yenileme, fiyatlama ve diğer işletme faaliyetlerinin yeniden gözden geçirilmesi ve iklim değişikliği riskleri de dikkate alınarak kentsel su yönetiminin yeniden düzenlenmesine gereksinim olduğu açıktır. Kentsel su arzı ve talebini teknik, mali, ekonomik, çevresel yönleri ile analiz edebilecek, havza ve alt havzalar düzeylerinde su yönetimi modellerinin geliştirilmesi, uygulanmasına olanak verebilecek tüzel kişiliğe haiz idari yapının oluşturulması gerekmektedir. Çok amaçlı kullanılan su kaynakları yönetiminin daha profesyonel bir yaklaşımla ele alınması zorunlu görülmektedir.

Keywords

• Kentsel Su Yönetimi
• Su Kaynaklarının Sürdürülebilirliği
• Kayıp ve Kaçak Su Miktarı
• Su Ekonomisi ve Geleceği

References

1. Tanrıvermiş, H. & Aliefendioğlu, Y. (2008). Türkiye’de Su Kaynaklarından Sulama Amaçlı Yararlanma Yöntemlerinin Değerlendirilmesi, Üçüncü Sektör Kooperatifçilik, 43(1), 88-111.
2. Aküzüm, T., Çakmak, B. & Gökalp, Z. (2010). Türkiye’de Su Kaynakları Yönetiminin Değerlendirilmesi. Tarım Bilimleri Araştırma Dergisi, 3(1), 67-74.
3. Özçelik, A., Tanrıvermiş H., Gündoğmuş E. & Turan A., (1999). Türkiye’de Sulama İşletmeciliğinin Geliştirilmesi Yönünden Şebekelerin Birlik ve Kooperatifleşme Devri ile Su Fiyatlandırma Yöntemlerinin İyileştirilmesi Olanakları”, Tarımsal Ekonomi Araştırma Enstitüsü, 32.
4. Lambert, A. O. (2001). International Report on Water Losses Management and Techniques. Report to IWA Berlin Congress, Water Science and Technology: Water Supply, 2(4), 1–20.
5. Tietenberg, T. & Lewis, L. (2012). Environmental and Natural Resource Economics. Pearson Education, USA.
6. Türkiye İstatistik Kurumu (2021). Web Sitesi: https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Adrese-Dayal%C4%B1-N%C3%BCfus-Kay%C4%B1t-Sistemi-Sonu%C3%A7lar%C4%B1-2020-37210&dil=1/ (Erişim Tarihi: 09.06.2021.)
7. İller Bankası Genel Müdürlüğü. (1999). Merzifon (Amasya) İçme Suyu Projesi Hidroloji Raporu. Ankara.
8. Duran, O. (2010). Kamu Yönetimi Reformu Çerçevesinde Türk Su Yönetimi. Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi, Yönetim Bilimleri Anabilim Dalı. Ankara.

9. Karakoçak, B. (2008). An Integrated Approuch to Water Management in Kayseri: Water Collection and Storage Design for Kayseri Harikalar Diyarı Water Ski Park. Çevre Bilimleri Enstitüsü, İstanbul Teknik Üniversitesi, İstanbul.
10. Sümer, V. (2011). The European Union Water Framework Directive and Turkey’s Water Management Policy: An Analyses. Orta Doğu Teknik Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümü, Yüksek Lisans Tezi. Ankara.
11. TC Çevre ve Şehircilik Bakanlığı. (2005). Merzifon Çevre Durum Raporu, Amasya.
12. Merzifon Belediyesi. (2008). Türkiye’de Atık Su Arıtma Tesisleri İçin Teknik Destek. Merzifon Belediyesi Su ve Atık Su Master Planı, Merzifon.
13. Merzifon Belediyesi. (2012a). Merzifon İlave ve Revizyon İmar Planı Açıklama Raporu. Merzifon Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü, Merzifon.
14. Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 7. Bölge Müdürlüğü (2012a). Merzifon Etüt Raporu. Samsun.
15. Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü (2015b). Amasya-Merzifon ve Samsun – Havza İlçeleri İçme ve Kullanma Suyu Projesi Planlama Raporu. Samsun.
16. Merzifon Belediyesi. (2015a). Merzifon Belediyesi 2015-2019 Stratejik Planı. Merzifon.
17. Merzifon Belediyesi. (2021b). Merzifon Belediyesi Kent Bilgi Yönetim Sistemi.
18. [Merzifon Belediyesi. (2021c). Merzifon Belediyesi Scada (Merkezi Denetim ve Veri Toplama) Sistemi.
19. [Merzifon Belediyesi. (2020d). Faaliyet Raporları. Merzifon.
20. İller Bankası AŞ. Genel Müdürlüğü Proje Dairesi Başkanlığı. (1975). Merzifon İçme suyu Projesi, Ankara.
21. İller Bankası AŞ. Genel müdürlüğü Proje Dairesi Başkanlığı. (2016). Merzifon Yağmursuyu Kesin Projesi, Ankara.
22. İller Bankası AŞ. Samsun Bölge Müdürlüğü. Merzifon İçme Suyu Projesi Etüt Raporu. Samsun.
23. Muhammetoğlu, H. & Muhammetoğlu A. (2017). İçme Suyu Temin ve Dağıtım Sistemlerindeki Su Kayıplarının Kontrolü El Kitabı. T.C. Orman ve Su İşleri Bakanlığı Su Yönetimi Genel Müdürlüğü. Ankara.
24. Tuna M. (1995). Atık Su Arıtma Tesisleri Maliyet İndeksi ve Debi Maliyet İlişkileri. Doktora Tezi. İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
25. Katip, A. (2018). Arıtılmış Atıksuların Yeniden Kullanım Alanlarının Değerlendirilmesi. Ömer Halisdemir Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 7(2), 541-557.
26. Zarnikau, J. (1994). Spot Market Pricing of Water Resources and Efficient Means of Rationing Water Resources During Scarcity, Resource and Energy Economics 16(3), 189-210.
27. Armut, S. (2019). Kentsel Su Yönetimi ve Suyun Fiyatlandırılması: Merzifon İLçesi Örneği, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11 (29), 404-420.
28. Tarım ve Orman Bakanlığı Su Yönetimi Genel Müdürlüğü (2020). Kullanılmış Suların Yeniden Kullanım Alternatiflerinin Değerlendirilmesi Projesi. Amasya İli Değerlendirme Raporu. Ankara.