The Effect of Workplace Loneliness on Social Media Use at Work: Public Personnel Example

Abstract

This research was carried out to examine the effect of loneliness felt by individuals working in the public sector on the use of social media in the workplace. The data were collected by sending it to the employees of the central organization of the Ministries via Google Forms using the Demographic Information Form was prepared using the Social Media Usage Scale at Work and the Workplace Loneliness Scale, and snowball sampling method. The sample of the study consists of 610 people. In the research, the general survey model used to reveal an existing situation was preferred. In the evaluation of data whereas Using SPSS 26.0 program Reliability Analysis, Confirmatory Factor Analysis, Independent Sample T Test, Anova Test, Correlation Test and Regression Analysis were performed. As a result of the correlation analysis, it was determined that there was a positive relationship between the use of social media in the workplace and workplace loneliness (p<0.05). It was found that the difference between the participants levels of loneliness in business life in terms of gender, age group, marital status, titles and educational status was not statistically significant( p >0.05 ). According to the results of the regression analysis, it was observed that there was a significant positive (+) and weak relationship(r=+0.108 , p<0.05) between emotional deprivation and social media use at work, while there was a significant negative(r=+0.108,p<0.05) relationship between social friendship and social media use at work and a weak relationship was observed( r=+0.099 , p<0.05).

Keywords

• Workplace Loneliness
• Social Media
• Emotional Deprivation
• Social Friendship

İş Yeri Yalnızlığının İş Yerinde Sosyal Medya Kullanımına Etkisi: Kamu Personeli Örneği

Abstract

Bu araştırma, kamuda görev yapan bireylerin iş yerinde hissettiği yalnızlığın iş yerinde sosyal medya kullanımına etkisini incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Veriler; Demografik Bilgi Formu, İş Yerinde Sosyal Medya Kullanım Ölçeği ve İş Yeri Yalnızlığı Ölçeği kullanılarak hazırlanmış, Bakanlıkların merkez teşkilatı çalışanlarına Google Formlar aracılığıyla ve kartopu örneklem yöntemiyle iletilerek toplanmıştır. Araştırmanın örneklemi 610 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada mevcut bir durumun ortaya konulmasına yönelik kullanılan genel tarama modeli tercih edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde ise SPSS 26.0 programı kullanılarak Güvenilirlik Analizi, Doğrulayıcı Faktör Analizi, Bağımsız Örneklem T Testi, Anova Testi, Korelasyon Testi ve Regresyon Analizi yapılmıştır. Korelasyon analizi sonucunda, iş yerinde sosyal medya kullanımı ile iş yeri yalnızlığı arasında pozitif bir ilişki olduğu saptanmıştır (p<0,05). Katılımcıların iş yaşamında yalnızlık düzeylerinin cinsiyete, yaş grubuna, medeni duruma, unvanlarına ve eğitim durumuna ilişkin gözlenen farklılığın istatistiksel olarak anlamlı olmadığı ortaya çıkmıştır(p>0,05). Yapılan regresyon analizi sonucuna göre duygusal yoksunluk ile iş yerinde sosyal medya kullanımı arasında anlamlı pozitif (+) ve zayıf bir ilişkinin olduğu (r=+0,108,p<0,05) görülürken, sosyal arkadaşlık ile iş yerinde sosyal medya kullanımı arasında anlamlı negatif (-) ve zayıf bir ilişkinin olduğu gözlemlenmiştir(r=+0,099,p<0,05).

Keywords

• İş Yeri Yalnızlığı
• Sosyal Medya
• Duygusal Yoksunluk
• Sosyal Arkadaşlık

References

1. Akşit Âşık N (2016). İş Yerinde Yalnızlığın Tükenmişlik Üzerine Etkisi. Business And Management Studies: An International Journal, 4(3), 366-384.
2. Arıbaş, A. N. ve Özşahin, F. (2022). İş Yaşamında Yalnızlığın Sosyal Medya Bağımlılığına Etkisinin İncelenmesi. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14 (1), 37-46. Arslantaş H, Ergin F (2011). 50–65 Yaş Arasındaki Bireylerde Yalnızlık, Depresyon, Sosyal Destek ve Etki Eden Faktörler. Türk Geriatri Dergisi, 14(2), 135-144. Aydın, B. Z. (2007). Faktör analizi yardımıyla performans ölçütlerinin boyutlarının ortaya konulması. 8. Türkiye Ekonometri ve İstatistik Kongresi, 24, 25 Mayıs 2007 – İnönü Üniversitesi Malatya. Bardak, F., ve Yalçınkaya Alkar, Ö., (2016). Üniversite Öğrencilerinin Sosyal Ağları Kullanım Amaçlarına Göre İnternet Bağımlılığı ve Yalnızlık Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Bağımlılık Dergisi, Sayı.17/2, 55-65.
3. Boz Semerci, A. Ergeneli, A. & Yılmaz, Z. (2021). İş Yeri Yalnızlığının İki Yüzü: Sanal Kaytarma ve Yenilikçi İş Performansı. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 39 (1), 133-147
4. Carlson, J. R. Zivnuska, S., Harris, R. B., Harris, K. J., ve Carlson, D. S. (2016). Social Media Use in theWorkplace: A Study of Dual Effects. Journal of Organizational and User Computing, 28(1), 15-31.
5. Doğan, T. Çetin, B.& Sungur, M. Z. (2009). İş Yaşamında Yalnızlık Ölçeği Türkçe Formunun Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 10(6), 271-277.
6. Er, K. , Solmaz, U. & Yıldız, E. (2020). İşyerinde Sosyal Medya Kullanımı Ölçeğinin Türkçe’ye Uyarlanması. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23 (44) , 1105-1132
7. Kaplan, M. Tüm, Y. ve Karagöz, A. (2019). İş Yeri Yalnızlığının Görev Performansı Üzerindeki Etkisi: Öz Yeterliliğin Düzenleyici Rolü, Sosyal Beşerî ve İdari Bilimler ve Matematik Alanında Araştırma ve Derlemeler, 159-174, Ankara, Gece Kitaplığı.
8. Karasar, N. (2018). Bilimsel Araştırma yöntemi. (33. Basım) Ankara, Nobel Akademik Yayıncılık.

9. Mercan, N., Oyur, E., Alamur, B., Gül, S. ve Bengül, S. (2012). İşyeri Yalnızlığı ve Sosyal Fobi Arasındaki İlişkiye Yönelik Bir Araştırma. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(1), 213-226 s.222
10. Özdemir, S. ve Erdem, R. (2016). Sosyal Medyanın Örgüt İçi İletişimdeki Rolü. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5 (3), 247-270.
11. Padem H., Göksu A. ve Konaklı Z. (2012). Araştırma Yöntemleri: SPSS Uygulamalı.International Burch University, Sarajevo s.179 Russell, D. Cutrona, C. E. Rose, J. ve Yurko, K. (1984), Socialand Emotional Loneliness: An Examination of Weiss’s Typology of Loneliness, Journal of Personality & Social Psyc., 46 (6): 1313-1321. Safko, L. ve Brake, D. K. (2009). The Social Media Bible; Tactics, Tools, And Strategies For Business Success. New Jersey
12. Sönmez Çakır, F. (2022). Normal Dağılım ve Normal Dağılıma Veri Dönüştürme. Ege 7. Uluslararası Sosyal Bilimler Kongresi, Cilt:2, İzmir. 2657-2672 s.2657
13. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics. Boston, Pearson.
14. Tavşancıl, E. (2006). Tutumların Ölçülmesi ve SPSS ile Veri Analizi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
15. Uzunsakal, E. ve Yıldız, D. (2018). Alan araştırmalarında güvenilirlik testlerinin karşılaştırılması ve tarımsal veriler üzerine bir uygulama. Uygulamalı Sosyal Bilimler Dergisi, 2 (1), 14-28.
16. Wright, S. L. Burt, C. D. B. ve Strongman, K. T. (2006), Loneliness in the Workplace: Construct Definition andScale Development, New ZealandJournal of Psychology, 35 (2): 59-68.