Herkes İçin Eğitim 2015 Hedefleri ve Türkiye

Şefika Şule Erçetin; Ahmet Arifoğlu

doi:10.14686/buefad.v5i2.5000186142

Herkes İçin Eğitim 2015 Hedefleri ve Türkiye

Abstract

Eğitimin ekonomik büyüme ve toplumsal kalkınmaya olan başat etkisi artık bilinmektedir. Bu nedenle eğitim girişimi, 21.yüzyılın bilgi toplumu ve ekonomisinde vazgeçilmez bir politika alanı haline gelmiştir. Bunun için hem ülkeler hem de uluslar üstü çeşitli kuruluşlar sürdürülebilir ekonomik büyüme, insani gelişim ve kalıcı bir barışın sağlanması için eğitim alanında kapsamlı reform hareketleri gerçekleştirmektedirler. Günümüzde en önemli küresel eğitim girişimi, 1990 yılında UNESCO tarafından başlatılan Herkes için Eğitim hareketidir. Çocukların, gençlerin ve yetişkinlerin eğitimden yararlanmasını hedefleyen bu hareketin kapsamı, 2000 yılında gözden geçirilmiş ve 2015 yılına kadar başarılması gereken 6 hedef belirlenmiştir. Bu çalışmanın amacı, Herkes İçin Eğitim hedefleri kapsamında Türkiye’nin 2000-2015 döneminde uygulanan eğitim politikalarını geniş bir perspektiften incelemek ve değerlendirmektir. Avrupa Birliğine katılım sürecinde olan Türkiye, birçok alanda olduğu gibi eğitim sisteminde de önemli reformlar yapan bir ülkedir. Bu amaca yönelik olarak çalışmada Türkiye’nin bu dönem süresince eğitime yönelik politikaları Herkes İçin Eğitim hareketinin altı hedefine göre değerlendirilmiş ve geleceğe yönelik önerilerde bulunulmuştur.

Keywords

Herkes için Eğitim, Türkiye, eğitimde kalite, evrensel ilköğretim

References

AÇEV-ERG (2013). Erken çocukluk eğitimi ve “4+4+4” düzenlemesi. Politika Raporu. İstanbul.
Aksit, N. (2007). Educational reform in Turkey. International Journal of Educational Development. 27, 129-137.
Bekman, S. ve Gürlesel, C. F. (2005). Doğru başlangıç: Türkiye’de okul öncesi eğitim. (TÜSİAD Raporu). İstanbul: TÜSİAD T/2005-05/396.
Başbakanlık (2008). Toplumsal cinsiyet eşitliği ulusal eylem planı 2008–2013, Ankara.
Bilasa, P. (2012). Türkiye’de ilköğretimin tarihsel gelişimi (1970–2010). (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Çengel, Y. A. (2005). AB sürecinde rasyonel eğitime geçiş: vizyon ve misyon. Milli Eğitim Dergisi, 167.
Dünya Bankası (2011). Türkiye’de temel eğitimde kalite ve eşitliğin geliştirilmesi: zorluklar ve seçenekler. Rapor No: 54131-TR.
Dünya Bankası (2013). Türkiye’de erken çocukluk eğitiminin yaygınlaştırılması ve geliştirilmesi. Rapor No: 77723-TR.

DPT (2010).Binyıl kalkınma hedefleri raporu Türkiye 2010. Ankara: Devlet Planlama Teşkilatı.
European Commission (2015). Assuring quality in education: policies and approaches to school Evaluation in Europe. Eurydice Report. Luxemboury: Publications Office of the European Union.
ERG (2012). Meslek eğitiminde kalite için işbirliği mesleki ve teknik eğitimde güncellenmiş durum analizi. İstanbul: Eğitim Reformu Girişimi.
ERG (2013). Eğitim izleme raporu 2013. İstanbul: Eğitim Reformu Girişimi.
Gündüz, M. (2011). Zorunlu ve Kesintisiz Eğitimin Kısa Tarihi. Eğitime Bakış. 7(21), 3-10.
Hanushek, E. A. and Wossmann, L. ( 2007). The role of education quality in economic growth. Policy Research Working Paper 4122, World Bank, Washington, D.C.
Heckman, J. ve Cunha, F. (2007). The technology of skill formation. American Economic Review 97(2), 31–47.
McMahon, W. (2006). Education finance policy: Financing the nonmarket and social benefits. Journal of Education Finance, 32(2), 264-284.
MEB (2005). 2006 Yılı Mali Bütçesine İlişkin Rapor. Ankara: Araştırma ve Koordinasyon Kurulu Başkanlığı.
MEB (2006a). 2007 Bütçesine İlişkin Rapor. Ankara: Strateji Geliştirme Başkanlığı.
MEB (2006b). Türkiye’nin başarısı için itici güç. Hayat boyu öğrenme politika belgesi. Ankara:
Projeler Koordinasyon Merkezi Başkanlığı.
MEB (2006c). Eğitimde değişim yılları 2003-2006. Ankara: Millî Eğitim Basımevi. MEB (2007a). Temel eğitime destek programı (TEDP). (1.Baskı). Ankara: Projeler Koordinasyon Merkezi Başkanlığı.
MEB (2007b). Yetişkinler okuma yazma öğretimi ve temel eğitim programı (I. ve II. Kademe).
Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.
MEB (2009). Milli Eğitim Bakanlığı 2010-2014 Stratejik Planı. Ankara: Strateji Geliştirme Başkanlığı.
MEB (2014a). Millî Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi Eğitim Ve İlköğretim Kurumları Yönetmeliği. http://mevzuat.meb.gov.tr/html/ilkveokuloncyon_0/ilkveokuloncyon_0.html, Tarihi: 2016, 5 Mayıs). (Erişim
MEB (2014b). Hayat boyu öğrenme strateji belgesi 2014-2018. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.
MEB (2014c). 2001-2014 yılları arası yetişkin okuma yazma çalışmaları. http://okuma- yazma.meb.gov.tr/sites/default/files/sites/default/files/dosyalar/2001-2014.pdf, (Erişim Tarihi: 2015, 21 Kasım).
MEB (2015). Millî eğitim istatistikleri, örgün eğitim 2014/'15. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.
Sammons, P. (2006). School effectiveness and equity: making connections. Keynote speech made at the International Congress for School Effectiveness and Improvement, Florida.
Schultz, T. W. (1961). Investment in human capital. American Economic Review. 51, 1-17.
OECD (2013). Education at a Glance 2013. Paris: OECD.
OECD (2015). Education at a Glance 2015: OECD Indicators. Paris: OECD.
UN (2000). United Nations Millennium Declaration. Resolution adopted by the General Assembly. New York, USA: United Nations.
UNESCO (2000). The Dakar Framework for Action, Education for All: Meeting our Collective Commitments, adopted by the World Education Forum (Dakar, Senegal, 26–28 April 2000). Paris: UNESCO.
UNESCO (2002). Education for All: Is the world on track? UNESCO, Paris.
UNESCO (2004). EFA Global Monitoring Report 2005:The Quality Imperative. Paris: UNESCO.
UNESCO (2010). EFA Global Monitoring Report 2010: Reaching the marginalized. Paris: UNESCO.
UNESCO (2014). EFA Global Monitoring Report 2013-2014:Teaching and Learning: Achieving Quality for All. Paris: UNESCO.
UNESCO (2015). EFA Global Monitoring Report 2000-2015: Achievements and Chalenges. Paris: UNESCO.
UNESCO (2015a). EFA Global Monitoring Report GENDER AND EFA 2000_2015: Achievements and Challenges. Paris: UNESCO.
TEDMEM (2015). 2015 Eğitim Değerlendirme Raporu. Ankara: Türk Eğitim Derneği.
TÜİK (2012). İSTATİSTİK GÖSTERGELER 1923-2011. Ankara.
TÜSİAD (2008). Türkiye’de Toplumsal Cinsiyet Eşitsizliği: Sorunlar, Öncelikler Ve Çözüm Önerileri, Ankara.
Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
Yıldız, A. (2010). Birinci Kademe Okuma-Yazma Kurslarına Katılan Yetişkinlerin Matematik Becerileri Üzerine bir Araştırma. Eğitim ve Bilim. 35(158), 28-43.
Yücel, C., Karadağ, E., ve Turan, S. (2013). TIMSS 2011 Ulusal Ön Değerlendirme Raporu. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Eğitimde Politika Analizi Raporlar Serisi I. Eskişehir.
Woessmann, L. (2003) Educational Production in East Asia: The Impact of Family Background and Schooling Policies on Student Performance. SSRN eLibrary.
http://okuma-yazma.meb.gov.tr/tarihce, (Erişim Tarihi: 2015, 15 Kasım).

Details

Primary Language

English

Subjects

-

Journal Section

-

Authors

Şefika Şule Erçetin

Ahmet Arifoğlu This is me

Publication Date

June 16, 2016

Submission Date

April 19, 2016

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2016 Volume: 5 Number: 2

DOI

https://doi.org/10.14686/buefad.v5i2.5000186142

IZ

https://izlik.org/JA74JG99AD

Cite

RIS / Bibtex

APA

Erçetin, Ş. Ş., & Arifoğlu, A. (2016). Herkes İçin Eğitim 2015 Hedefleri ve Türkiye. Bartın University Journal of Faculty of Education, 5(2), 223-246. https://doi.org/10.14686/buefad.v5i2.5000186142

AMA

1.Erçetin ŞŞ, Arifoğlu A. Herkes İçin Eğitim 2015 Hedefleri ve Türkiye. BUEFAD. 2016;5(2):223-246. doi:10.14686/buefad.v5i2.5000186142

Chicago

Erçetin, Şefika Şule, and Ahmet Arifoğlu. 2016. “Herkes İçin Eğitim 2015 Hedefleri Ve Türkiye”. Bartın University Journal of Faculty of Education 5 (2): 223-46. https://doi.org/10.14686/buefad.v5i2.5000186142.

EndNote

Erçetin ŞŞ, Arifoğlu A (June 1, 2016) Herkes İçin Eğitim 2015 Hedefleri ve Türkiye. Bartın University Journal of Faculty of Education 5 2 223–246.

IEEE

[1]Ş. Ş. Erçetin and A. Arifoğlu, “Herkes İçin Eğitim 2015 Hedefleri ve Türkiye”, BUEFAD, vol. 5, no. 2, pp. 223–246, June 2016, doi: 10.14686/buefad.v5i2.5000186142.

ISNAD

Erçetin, Şefika Şule - Arifoğlu, Ahmet. “Herkes İçin Eğitim 2015 Hedefleri Ve Türkiye”. Bartın University Journal of Faculty of Education 5/2 (June 1, 2016): 223-246. https://doi.org/10.14686/buefad.v5i2.5000186142.

JAMA

1.Erçetin ŞŞ, Arifoğlu A. Herkes İçin Eğitim 2015 Hedefleri ve Türkiye. BUEFAD. 2016;5:223–246.

MLA

Erçetin, Şefika Şule, and Ahmet Arifoğlu. “Herkes İçin Eğitim 2015 Hedefleri Ve Türkiye”. Bartın University Journal of Faculty of Education, vol. 5, no. 2, June 2016, pp. 223-46, doi:10.14686/buefad.v5i2.5000186142.

Vancouver

1.Şefika Şule Erçetin, Ahmet Arifoğlu. Herkes İçin Eğitim 2015 Hedefleri ve Türkiye. BUEFAD. 2016 Jun. 1;5(2):223-46. doi:10.14686/buefad.v5i2.5000186142

Cited By

https://doi.org/

Herkes İçin Eğitim 2015 Hedefleri ve Türkiye

Herkes İçin Eğitim 2015 Hedefleri ve Türkiye

Abstract

Keywords

References

Details

Primary Language

Subjects

Journal Section

Authors

Publication Date

Submission Date

Acceptance Date

Published in Issue

DOI

IZ

Cite

Cited By

Academic Success Scale: Second-Order Confirmatory and Exploratory Factor Analysis

Yetişkin Eğitimi Kapsamında Okuma Yazma Kurslarına Katılan Kadın Kursiyerlerin Günlük Yaşamlarındaki Değişimler

Determination of the Factors Affecting Future Expectations of Young People

The Need of Adult Education and Training Administration in Lifelong Learning

The Impact of Gender Differences on Lifelong Learning Tendencies in Turkey: A Meta-Analysis

Fen Bilgisi Öğretmenlerinin Kapsayıcı Eğitime Yönelik Düşünceleri

2024 Programının Ortak Metninde Yer Alan Farklılaştırılmış Öğretimin İlgili Literatür Bağlamında İncelenmesi