Serbest Zaman Doyumunun Mutluluk Üzerindeki Etkisinde Cinsiyetin Düzenleyici Rolü
Öz
Araştırmada Türkiye’de turizm bölgelerinde faaliyet gösteren tur şirketlerinden paket satın alan yerli turistlerin katıldıkları serbest zaman etkinliklerine ilişkin deneyimlerinden elde edilecek doyumun mutluluk üzerindeki etkisinde cinsiyet değişkeninin düzenleyici rolü olup olmadığının ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda araştırmaya 340 birey katılmıştır. Araştırmada katılımcıların demografik özelliklerini belirlemek amacıyla kişisel bilgi formu ile birlikte, Serbest Zaman Doyum Ölçeği ve Oxford Mutluluk Ölçeği uygulanmıştır. Yapılan analizler neticesinde serbest zaman doyumu ile mutluluk arasında nedensel ilişkinin olduğu ve p değerinin istatistiksel olarak anlamlı olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Düzenleyici etki analizi sonucunda ise “serbest zaman doyumu-estetik ile mutluluk” ilişkisinde ve “serbest zaman doyumu-rahatlama ile mutluluk” ilişkisinde kadın ve erkekler açısından anlamlı farklılıkların olduğu belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aslan, Z. (1993). Sanayileşme ve kentleşmenin doğada rekreasyon faaliyetlerine duyulan gereksinimi arttırıcı etkisi, Ekoloji ve Çevre Dergisi, 2(8), 22–24.
- Anderson, J. C., & Gerbing, D. W. (1988). Structural equation modeling in practice: A review and recommended two-step approach. Psychological bulletin, 103(3), 411.
- Ardahan F. (2003). Turizmde Franchising ve Türk evi pansiyonları franchising model önerisi ve uygulaması, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Doktora Tezi, Konya). Erişim adresi: http://tez2.yok.gov.tr/
- Ardahan, F. & Yerlisu Lapa, T. (2010). Üniversite öğrencilerinin serbest zaman tatmin düzeylerinin cinsiyete ve gelire göre incelenmesi. Spor Bilimleri Dergisi, 21(4), 129-136. ydın, İ. (2016). Fitness Katılımcılarının rekreasyonel etkinliklere yönelik ilgilenim ve mutluluk düzeylerinin belirlenmesi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, (Yüksek Lisans Tezi,Ankara). Erişim adresi: http://tez2.yok.gov.tr/
- Andrew, F.M. & Withey, S.B. (1976). Social Indicators of Well-Being (Plenum, New Y.)
- Avcıkurt, C. (2015). Turizm Sosyolojisi - Genel ve Yapısal Yaklaşım. (4. Baskı). Ankara: Detay Yayıncılık.
- Baud-Bovy, M. & Lawson, F. (1998). Tourism and Recreation Handbook of Planning and Design. Oxford: Architecrural Press.
- Bell, S. (2001). Design for Outdoor Recreation Second Edition, Midas Printing, China.
- Beard, J.G. & Ragheb, M.G. (1980). Measuring leisure satisfaction. Journal of Leisure Research, 12(1), 20-33.
- Bailey, A.W. & Fernando, I.K. (2012). Routine and project-based leisure, happiness, and meaning in life. Journal of Leisure Research, 44(2), 139-154. Doi: https://doi.org/10.1080/00222216.2012.11950259