A Study on the Relationship Between Organizational Justice and Organizational Silence Perceptions of The Employees of The Central Organization of The Ministry of Youth and Sports

Abstract

The purpose of this study; Youth and Sports Ministry 's Central Organization to examine the relationship between employee perceptions of organizational justice with organizational silence. Working under the central Ministry staff applied the scale and the results were statistically analyzed. The population of the Research Department of the Central Organization for Youth and Sports constitute employees. Random sampling method was used in the research. Data collection has been used as a means to scale and applied 361 units in operation scale.

Under the Research, Dyne, Ang and Botero (2003) was developed and Erdogan (2011 ) adapted to the Turkish Organizational Silence scale and Niehoff - Moorman (1991) was developed by and Yıldırım (1996) adapted to Turkish organizational Justice Scale was used. For reliability analysis of the study, Cronbach's alpha coefficient was calculated. As a result of the analysis, it was determined that there is a negative relationship between the silence subdimension and distribution justice, and all other subdimensions have a positive relationship with each other.

Keywords

• Sport,Organizational Silence,Organizational Justice

Gençlik ve Spor Bakanlığı Merkez Teşkilatı Çalışanlarının Örgütsel Adalet ile Örgütsel Sessizlik Algıları Arasındaki İlişki Üzerine Bir Araştırma

Öz

Bu çalışmanın amacı; Gençlik ve Spor Bakanlığı Merkez Teşkilatı çalışanlarının örgütsel sessizlik tutumu ile örgütsel adalet algıları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışma kapsamında Bakanlık merkez teşkilatı personeline Örgütsel Adalet Ölçeği ve Örgütsel Sessizlik Ölçeği uygulanmış ve sonuçlar istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Araştırmanın evrenini Gençlik ve Spor Bakanlığı Merkez Teşkilatı çalışanları oluşturmaktadır. Araştırmada tesadüfi örneklem yöntemi kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak ölçekten yararlanılmış ve çalışmada 361 kişiye ölçek uygulanmıştır.

Araştırma kapsamında Dyne, Ang ve Botero (2003)  tarafından geliştirilen ve Erdoğan (2011) tarafından Türkçe’ye uyarlanan Örgütsel Sessizlik Ölçeği ve Niehoff - Moorman (1991) tarafından geliştirilen ve Yıldırım (1996) tarafından Türkçe’ye uyarlanan Örgütsel Adalet Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmanın güvenilirlik analizi için Cronbach’s alpha kat sayısı hesaplanmıştır. Analiz sonucunda ilişkisel sessizlik alt boyutu ile dağıtım adaleti arasında negatif yönlü, diğer tüm alt boyutların birbiriyle pozitif yönlü bir ilişkiye sahip oldukları belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Spor,Örgütsel Sessizlik,Örgütsel Adalet

References

1. Beheshtifar, M.B., Hossein, M., Mahmood, N. (2012). Destructive role of employee silence in organizational success. International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, Vol.2, No.11, 275-282.
2. Bies, R. J., Moag, J. S. (1986). Interactional justice: Communication criteria of fairness. Research on Negotiation in Organizations, Vol. 1, 43–55, Greenwich, CT: JAI Press.
3. Citera, M., Rentsch, J. R. (1993). Is There Justice in Organizational Acquisition? The Role of Distribute and Prosedural Fairness in Corporate Acquisition, Justice in the Workplace. Approaching Fairness in Human Resource Management, R.Cropanzano, USA: L. Erlbaum Inc., s. 211.
4. Çakıcı, A. (2007). Örgütlerde sessizlik: Sessizliğin teorik temelleri ve dinamikleri. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16 (1), 145-162.
5. Çöp, S. (2008). Türkiye ve Polonya’da turizm sektörü çalışanlarının örgütsel adalet ve örgütsel bağlılık algılarına ilişkin bir uygulama. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, s.1. Ankara.
6. Doğan, H. (2008). A Research Study for Procedural Justice as a Factor in Employee Retention, Yönetim ve Ekonomi, Vol.15, No.2, s.62.
7. Dyne, L.V., Ang, S., Botero, C. (2003). Conceptualizing employee silence and employee voice as multidimensional constructs, Journal of Management Studies, 40(6), 1364.
8. Güvenli, D. (2014). Örgütsel adalet algısı ve tükenmişlik sendromunun örgütsel sessizlik üzerindeki etkisi emniyet mensupları üzerinde bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi. Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

9. Işıl, Ö., Sürgevil, O. (2009). Örgütsel sessizlik olgusu ve turizm işletmeleri açısından değerlendirilmesi. Turizm İşletmelerinde Örgütsel Davranışın İçinde, Editör: Zeyyat Sabuncuoğlu, Bursa: MKM Yayıncılık.
10. İşleyici, K. (2015). Örgütsel adalet ve örgütsel sessizlik arasındaki ilişkinin incelenmesi (Zonguldak İli Örneği), Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bolu.
11. Karacaoğlu, K., Cingöz, A. (2009). İş gören sessizliğinin kaynağı olarak liderlik davranışı ve örgütsel adalet algısı, 17.Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi, 21-23 Mayıs Eskişehir, ss. 698-705.
12. Karaeminoğulları, A. (2006). Öğretim elemanlarının örgütsel adalet algıları ile sergiledikleri üretkenliğe aykırı davranışlar arasındaki ilişki ve bir araştırma, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
13. Keskin, H., Akgün, A.E., Günsel, A. (2008). Örgütsel sessizlik kavramı, boyutları ve yönetimi. Örgütsel davranışta seçme konuların içinde, Editör: Mahmut Özdevecioğlu ve Hikmet Karadal. Ankara: İlke Yayınevi, s. 97.
14. Luo, Y. (2009). Are we on the same page? Justice agreement in ınternational joint ventures. Journal of Business Research, Vol.44, No.9, p. 384.
15. Milliken, J., Morrison, W.,Hewlin, E. (2003). An Exploratory study of employee silence: Issues that employees don't communicate upward and why. Journal of Management Studies Vol.6, No.40, (1453-1476).
16. Moorman, R.H. (2002). Relationship between organizational justice and organizational citizenship behavior: Do fairness perceptions ınfluence employee citizenship?, Journal of Applied Psychology, Vol. 76, s.845-855.
17. Morrison Elizabeth, W., Milliken Frances, J. (2000). Organizational Silence: A Barrier to Change and Development in a Pluralistic World, The Academy of Management Review, Vol. 25, No. 4, (706-725).
18. Pinder Craig, C., Harlos Karen, P. (2001). Employee Silence: Quiescence and acquiescence as responses to perceived ınjustice, Research in Personnel and Human Resources Management, Volume 20, (331– 369).
19. Spreitzer, G., Quinn, R. (1996). Empowering middle managers to be transformational leaders. Journal of Applied Behavioral Science, 32(3): 237–261.
20. Taşkıran, E. (2010). Liderlik tarzının örgütsel sessizlik üzerindeki etkisinde örgütsel adaletin rolü ve bir Araştırma. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Doktora Tezi, İstanbul.
21. Zillak, S.T., McCloskey, D.N. (2008). The cult of statistical significance: How the Standard error costs us jobs, justice and lives. University of Michigan Press.